Aad Verbaast

te gek voor woorden eigenlijk

Radicale belastinghervorming: het keukentafelgesprek

20140414 keukentafelgesprek

Den Haag 11/4/14. Nu de grootschalige decentralisatie van de zorg een groot succes dreigt te gaan worden staat stas Wiebes (VVD) in de startblokken deze “template” ook in te gaan voeren voor het belastingstelsel. Hij reageert daarmee op een pleidooi van Halbe Zijlstra (VVD) in de Volkskrant, die oproept tot een “radicale verandering”.

De bron
Ook de PvdA-ministers Asscher van Sociale Zaken en Dijsselbloem van Financiën zinspeelden recentelijk al op een aanstaande noodzakelijke herziening van het belastingstelsel. Het systeem is te ingewikkeld en moet drastisch vereenvoudigd worden, zo concludeert ook de commissie Van Dijkhuizen.

De gekozen invalshoek
Veel wil staatssecretaris Eric Wiebes (VVD) er nog niet over kwijt. Maar in de wandelgangen wordt al druk overleg gevoerd over de contouren van deze grote hervorming.
Waar Halbe Zijlstra wil dat de overheid zich uitsluitend nog bezighoudt met de kerntaken: “We moeten beseffen dat belastingen slechts één doel dienen: het innen van geld.”, wijst Samsom op het belang van maatwerk: “er valt nog veel te halen in het sociale en sterkere Nederland wat we voor ogen hebben.” Ook op dit punt lijken de coalitiepartijen elkaar wel te kunnen vinden.

De gekozen oplossing
“De argumentatie die voor de hervorming van het zorgstelsel gekozen is, sluit naadloos aan bij de voorziene hervorming van het belastingstelsel”, volgens een medewerker van Financiën die niet met naam genoemd wil worden. “De overheid int dan middels een simpel systeem de bulk van het benodigde geld.” “De gemeenten (die immers veel dichter bij de burger staan en ze persoonlijk allemaal kennen), gaat autonoom door het voeren van keukentafelgesprekken onderzoeken hoeveel er nog meer te halen valt. Ieder mens is immers anders. Maatwerk kan meer opleveren dan een of andere generieke schijf die onwetend op afstand door Den Haag wordt vastgesteld.” “Net als dat we iedereen gepaste zorg garanderen garanderen we hiermee dat iedere burger op maat voldoende en naar vermogen afdraagt”. “Wie zit er niet te wachten op een persoonlijk gesprek met een gemeentelijke belastinginspecteur die je optimaal kan adviseren over een gepaste leefstijl naar draagkracht?”

De gekozen voordelen
Hoewel de coalitiepartijen en gedoogpartijen nog een slag om de arm houden, heeft het er alle schijn van dat de voordelen (“grote lijnen”) opwegen tegen de nadelen (“uitwerking van de details”).

Waar de VVD en D66 hun zin krijgen (kleinere overheid, simpel belastingsysteem vanuit Den haag en lagere generieke belastingen), ziet ook de PvdA haar wens vervuld (door de gemeenten), om er werk van te maken dat belasting op maat door de “sterke schouders” kunnen worden gedragen.

CU en SGP zien in dat hiermee ook belastingfraude kan worden voorkomen. “Aan de keukentafel kan een goed opgeleide gemeenteambtenaar direct zien of de levensstijl in lijn ligt met wat de opgave is, respectievelijk waar er nog ruimte is voor aanpassingen”.

De VNG geeft desgevraagd aan dat zij uitstekend staat opgesteld om ook deze extra taak optimaal te kunnen uitvoeren. Daarbij gaan ze er wel vanuit dat de extra inkomsten die worden gegenereerd ook deels zelf door de gemeenten kunnen worden besteed. Niet onlogisch gezien het steeds zwaardere pakket wat de gemeenten voor de kiezen krijgen, aldus voorzitter Annemarie Jorritsma.

Van Rijn liet via zijn woordvoerder weten dat hij de ontwikkelingen nauwgezet zal volgen. De eerste resultaten van zijn keukentafelgesprekken zijn bemoedigend, en hij ziet (als volgende stap) mogelijkheden om deze keukentafelgesprekken over zorg meteen te combineren met de gesprekken over de belastingen. “Aangezien het een kwestie is van de balans tussen inkomsten en uitgaven kunnen daar nog grote synergie-effecten mee bereikt worden. De vraag, wat heeft u nog echt nodig, wordt immers toch al gesteld.”

De vakbonden staan niet direct afwijzend tegen deze verandering. Ze zien weliswaar dat de banen van duizenden rijksambtenaren hiermee op de tocht komen te staan, maar vertrouwen er op dat ze via een op te zetten omscholingstraject emplooi kunnen vinden in de gemeenten.
Staatssecretaris Jetta Klijnsma (PvdA) van Sociale Zaken en Werkgelegenheid ziet hier ruime mogelijkheden: “Da’s nou het leuke van onze werkgelegenheidsplannen: mochten ze niet aan de bak komen, dan kunnen ze toch middels vrijwilligerswerk met behoud van de bijstand direct hiermee aan de slag!”.

De tijd lijkt rijp voor een majeure verandering van het belastingstelsel. Historisch gezien werd een dergelijke verandering grofweg elke tien jaar ingevoerd ten gevolge van de “veranderende samenleving”. De laatste grote hervorming werd al weer dertien jaar geleden ingevoerd (2001).

Plaatje uit video: “keukentafelgesprek in Deventer” waar goed geïllustreerd wordt hoe enorm verrijkend een dergelijk gesprek kan zijn.

Meer lol met cholesterol

cholesterol
Komt een man bij de dokter, blijkt zijn cholesterolgehalte licht verhoogd. Daar krijg je (zegt ze) onverwijld een hartverzakking van. Geen nood: “Daar hebben we een pilletje voor”. “Vet gaaf” denk je nog even. Maar al die bijwerkingen voor het leven? En hij besluit gezonder te gaan leven. Blijkt echter ook maar zeer relatief. Help!

Cholesterol
Ik zal de lezer niet vermoeien met de diarree aan artikelen over cholesterol die over ons wordt uitgestort op het internet. Je zou ook al haast tot de conclusie komen dat die ader ook allang is dichtgeslibd.
Maar een paar breed gedeelde opinies wil ik (voor de loop van het verhaal) wel even kwijt.

Je hebt goede en slechte cholesterol. Slechte (LDL) zorgt voor de afzettingen, en de goede (HDL) werkt er aan deze weer op te ruimen. De ratio (totaal cholesterol/HDL) geeft een maat voor het risico op hart- en vaatproblemen. Wat getallen als de waarden “normaal zijn”:
Cholesterol: 2,6-5
Triglyceriden: 0,5-2
HDL: 0,9-1,7
LDL: <3,5
Ratio: 2,5-5

Persoonlijk aanvalsplan
Dat pilletje eerst maar eens afgeslagen. Ik kreeg meteen al ernstig last van hartkloppingen (“hebben we ook een pilletje voor”) toen ik de bijwerkingen zag. Bijwerkingen die overigens door de artsenij worden gebagatelliseerd. Ander onderwerp, maar de praktijk leert dat als er geklaagd wordt gerapporteerd deze niet in de statistieken worden verwerkt. “Niemand zit te wachten op de waarheid”, geldt ook hier. En zeker die farmamaffia houdt die deuren netjes gesloten. 1,5 miljoen Nederlanders (en stijgend) slikken die rommel. Voor het leven. Kassa!

Geïnspireerd door de al decennia lange en indringende campagnes van de hartstichting besloot ik met voeding een en ander te verbeteren tot acceptabele proporties. De pil kan altijd nog immers.

Rollebollen met de diëtiste. Inname drastisch aangepast. Kaasboer vervangen door de visboer en groenteboer. Over naar de biokip ipv varken. Koffiecreamer in de prullenbak. Kant en klare zooi komt het huis niet meer in. Frituur is omgebouwd tot plantenbak. Snacks vervangen door een enkele walnoot. Halfvol door mager. En natuurlijk: volle fruitschalen. Verder beweeg ik me een ongeluk.

Dat alles ondersteund door een geweldige internetsite: mijn voedingscentrum. Dagelijks ingeven wat de inname is en een haarfijne berekening (cijfers achter de komma) laat zien of de balans van de voeding op orde en gezond is.

Rijkelijk voorzien van welgemeende adviezen. Kom er nog maar eens om. Ik ben er toch al per dag weer een uurtje zoet mee om dat alles nauwgezet te fine-tunen. Met resultaat. Veel gezonder dan nu kan ik niet eten. Inleveren? Ja, maar alles voor de goede zaak toch?

Maar dan
Het lichaam werkt zelf om het hardst om cholesterol te produceren.
Slechts zo’n 30% van de cholesterol komt door voeding het lichaam in lees ik, tot mijn ontsteltenis, in brochure van de hartstichting. De rest worden door de genen bepaald. Bij de een meer dan de ander zo blijkt.

Nu slaat de totale verwarring bij me toe. Met (heel) gezonde voeding blijk je je cholesterolgehalte slechts met maximaal 10% te kunnen verlagen, zo stellen de experts! Peanuts dus.

Nadat ik die onwelkome boodschap even had laten bezinken schoot me de volgende gedachte door het hoofd: als dat werkelijk zo is, dan moet het omgekeerde toch ook waar zijn?

Moet de conclusie dan ook niet zijn dat als je héél ongezond eet (totale overgave aan de vermeende doodzonde!) je cholesterol gehalte slechts met 10% kan stijgen? Dat valt dan toch ook in de marge?

Maar als dat dan zo is, waar maken we ons met zijn allen dan zo ongelooflijk druk om?!?!

Plaatje: http://www.hartwijzer.nl/LDL-cholesterol.php

Over ziekenzorg en zieke zorg

anatomische les
10 jaar “marktwerking in de zorg”. Open concurrentie had moeten leiden tot lagere kosten in combinatie met hogere kwaliteit. En wat blijkt? De patiënt is er niet beter van geworden. En het “Jacobse en van Es” gehalte bij de zorgverleners steeg tot ongekende hoogte.  Een trieste balans.

Natuurlijk zal ik onmiddellijk toegeven dat er vele voorbeelden zijn van voorbeeldige zorg. Gelukkig maar. Maar ik zie ook een onophoudelijke stroom berichten die telkens aantonen dat vele zorgverleners creatieve oplossingen vinden om hun eigen broek op te houden waarbij tegelijkertijd de patiënt wordt uitgekleed. En korte bloemlezing:

Kiespijndossier Schippers: ze gaf de tarieven vrij van tandartsen. Zou tot lagere tarieven moeten leiden. Maar het omgekeerde was waar. De tarieven stegen met gemiddeld 10%. Ze had er al gauw tabak van en moest al snel haar keutel intrekken.

Maar om toch niet op een houtje te hoeven bijten en (weinig kieskeurig als ze zijn) declareert de gemiddelde tandarts inmiddels rond 4000 euro te veel aan de verzekering.

Diezelfde verzekeraars overigens die met gemak 500 miljoen aan advertenties besteden om (uiteindelijk slechts) 1 miljoen klanten over de streep te trekken over te stappen. Kan allemaal. Ze zijn immers verzekerd van giga winsten over de kromme ruggen van diezelfde klanten.

Dat kan weer door eenzijdige wurgcontracten aan te gaan met bijvoorbeeld de ziekenhuizen, zorgverleners en apothekers. En was je al klant (geworden) bij zo’n verzekeraar (Achmea in dit geval), dan wordt je door het ziekenhuis naar huis gestuurd omdat het geld op is.

Buffelen voor die lui die zich specialist noemen. Om de geldstroom op peil te zijn ze inmiddels ook specialist in het binnenharken van 100-en miljoenen aan onterechte declaraties. Je moet toch wat.

Haal je de dan een pil op bij de apotheker vanwege de inmiddels extreem hoge bloeddruk, dan krijg je de keus: of niets slikken, of een verplicht door de verzekeraar exclusief voorgeschreven spotgoedkoop kalktablet uit India  wat door de FDA in Amerika al lang verboden is.

Bittere pillen van de farma maffia. Betalen uit hun giga winsten (~100 miljard) met het grootste gemak 10-tallen miljarden aan schikkingen omdat ze de boel belazeren. Maar weigeren al 30 jaar nieuwe antibiotica te ontwikkelen tegen steeds maar resistenter wordende bacteriën. Reden: ze produceren liever pillen die je je hele leven moet slikken. Met een werkend antibioticum ben je binnen een week gezond immers. Dat is niet interessant voor ze. Aan de zorgvrager wordt niets gevraagd.

Je zou er toch zwaar overspannen van worden? De weg naar de psycholoog al gevonden? Daar word je alleen maar zieker van dan je al was: psychologen blijken bewust een hogere diagnose te stellen dan nodig om meer te kunnen declareren!

Een trucje dat ze overigens hebben afgekeken van de verpleeghuizen: “upcoden” heet dat met een mooi woord. Bewoners bleken al rap veel zieker te zijn dan eerder gedacht. Kassa!

Het zou te ver voeren alle disciplines in de zorg hier langs te laten komen. GGZ, huisartsen, fysiotherapeuten, zorgboerderijen etc. etc. concurreren zich kapot sinds de marktwerking is ingevoerd. Met name door nog creatiever te zijn dan je buurman voor eigen gewin. We praten hier over miljarden.

Nee, de “open concurrentie” in de zorg heeft heel wat beunhazen wakker geschud.

En “open” is die zorg al helemaal niet.
Ik kreeg vorige alweer een hartverzakking (niet verzekerd) toen ik berichten voorbij zag komen dat ziekenhuizen hun tarieven niet openbaar wilden maken. Het zou ‘immers’ gaan om “concurrentiegevoelige informatie”. Ja, je moet het maar durven bedenken.

Niets “open” dus. De prijsafspraken met verzekeraars zijn “geheim”!
De klant ziet pas wat het gekost heeft als via de verzekeraar de rekening op de mat valt…
Toch niet te geloven?

Stel je voor dat je als consument bij de AH, Hema, BCC, of wat voor winkel dan ook, pas de rekening mag zien als de aankoop al gedaan is.. Met ook nog een gerede kans dat die rekening voor iets anders is dan aangekocht is.. En er ook nog eens geen weg terug is.. Totale wanorde!

Kortom: nog een hele lange weg te gaan in de zieke zorg.

 

Plaatje: http://www.flickr.com/photos/ahmamsterdam/5184250780/  Anatomische les van Dr. Sebastiaen Egbertsz., 1601-1603

Ik blijk jaren onder een steen geleefd te hebben

buurvrouw
Dacht ik toch echt in een alles-is-koek-en-ei buurt te wonen. Niets is minder waar. Eenzaamheid troef hier in de directe omgeving. Vergeven van smachtende vrouwen desperaat zoekend naar contact. De schellen vielen van mijn ogen toen ik daar achter kwam. Hoe naïef kan je zijn.

Nu zit ik al een jaartje of wat op Facebook. Een onuitputtelijke bron van informatie uiteraard. Ook nooit te beroerd om mij wat nuttige informatie te geven ook als ik daar niet eens om gevraagd heb. Kom er nog maar eens om. Ze hebben er zelfs een speciale kolom voor gereserveerd. Gesponsord ook nog eens. Wat liefdadigheid al niet vermag.

Zo word ik met grote regelmatigheid gewezen op een prangend probleem hier in de buurt. Dringende oproepen van vrouwen in hoge nood, die mij nog nooit waren opgevallen. Maar ik ben blijkbaar wél een opvallende (edoch niets vermoedende) verschijning in de buurt!

Hier een korte bloemlezing uit de schier onophoudelijke stroom van berichten:

Hallo buurman. Fiona heeft je bekeken en vind je interessant. Bekijk haar verzoek!
Heey buurman. Kristie is vlak bij je in de buurt en heeft je iets te vertellen.
Afspreken buurman? Volgens deze site zitten wij niet ver van elkaar uit de buurt.
Ben je alleen thuis? Deze site zegt dat we praktisch buren zijn.
Maria woont dicht bij je en vind je stiekem een aantrekkelijke man.
Heb je d’r ook zin in? Volgens deze site zijn we praktisch buren.
Kim wil je ontmoeten. Kim heeft je profiel gezien en wil je graag ontmoeten.
Wil je ff spelen met Els? Bekijk vrouwen in de buurt die interesse hebben.

Altijd behangen met een weinig aan de verbeelding overlatende “selfie”.
Tenminste, dat neem ik dan maar aan. Wie zou immers zo’n foto moeten nemen als je zo ontzettend eenzaam bent?

Mijn tip voor 2014: Maak eens wat vaker een praatje met je buren. Kan onnoemelijk veel leed besparen.

Nieuwjaarskaart 2014 voor jullie allemaal

nieuwjaarskaart
“De positie van de waarnemer bepaalt diens blikveld”. Aldus een uitspraak die vaak werd gebruikt door een goede vriend van me. Veelal om te duiden waarom sommige dingen des levens zo lopen als ze lopen. Ik moest er aan denken toen ik deze foto weer tegenkwam.

Afhankelijk van je positie proost je op het nieuwe jaar, zit je in zwaar weer, of laat je je leiden door een komeet nog net ergens zichtbaar in het zwerk. Soms, door omstandigheden, bewust of onbewust, ontgaat je dit alles.

Of zoek je met een paar medestanders een plekje op afstand om de rollercoster des levens in al zijn breedte en inhoud te kunnen aanschouwen en te beleven. Om dan pas te gaan te besluiten wat te gaan doen.

Hoe kan het beter worden geïllustreerd dan met deze foto?

Ik wens iedereen een mooi, creatief, inspirerend, gezond en overzichtelijk 2014!

 

Bron plaatje: Astronomy Picture of the Day (NASA) gemaakt door Antti Kemppainen.
Zeer de moeite waard om de link even aan te klikken om deze beeldvullende foto in al zijn groot- en grootsheid op je in te laten werken!

Een waar kerstverhaal

kerst bakfiets

Het is er de tijd voor. Een waar kerstverhaal. Niets is wat het lijkt. En toch zullen we het er mee moeten doen in deze tijden van crisis, kommer en kwel. Titel: “Een deksels mirakel!”. Kom er nog maar eens om. En bij deze alvast fijne feestdagen gewenst.

Een deksels mirakel!

De uitnodiging voor de reünie op eerste kerstdag lag al weken op tafel. Jacob had alle nog levende familieleden aangeschreven. “De neuzen worden geteld!” had hij op de uitnodiging gezet. Jacob, wel een beetje de ‘Godfather’ van de familie, kan nogal dwingend overkomen.

Marjan en Janus zaten er wel mee in hun maag. Marjan was uitgeteld en ook nog hoogzwanger. Zij was breed in alle richtingen. Verder hadden ze het niet breed. Janus had in de bouw gewerkt als timmerman, maar inmiddels werkloos geworden. Hij probeerde nu meubeltjes te maken. Met Ikea en de kredietcrisis om de hoek geen sinecure overigens. Hun huisje stond er al vol mee. Nou was dat ook niet zo moeilijk in ‘de stulp’, zoals ze het noemden. Kon je dat wel maken? Een uitnodiging van je broer afwijzen? Die lieve vrede bewaren was hun wel wat waard.

Op de bakfiets naar Ouddorp dan maar. Versneeuwd gelukkig nog een slaapplaats gevonden. Het dorp bestaat voor een overgrote deel uit neven en nichten. Ze hadden het boeren deels moeten verlaten en hun deeltjes tot kleine appartementjes omgetoverd. Ietwat kribbig namen ze intrek, omgeven door spaanplaat. Van ontsluiting was geen sprake. Wachtend op wat komen gaat. Weeïg en vermoeid inmiddels. Ze aten wat brood en een stukje vis. Van vermenigvuldiging nog geen spoor. Morgen de grote dag? De reünie? Of de geboorte?

Marjan en Janus woonden al wat langer samen. Liefde op het eerste gezicht. Negen maanden geleden hadden ze elkaar gevonden in de voedselbank. En nog onbevlekt elkaar met open armen ontvangen. Het was goed zo, vonden ze. Ze zouden de wereld nog wel eens een poepje laten ruiken!

Dat laatste zou niet lang meer duren. Magda, de buur- en vroedvrouw, kon ‘s nachts uitrukken. Dat deed ze dan ook. Zonder tangverlossing floepte het eruit. Een blakende dochter! Verrukt waren ze. Het verlossende woord was gekomen. De stilte zou voorgoed voorbij zijn. Zij liet al luidkeels van zich horen. Logisch. Ze kwam uit een heel andere wereld immers. En dat is knap wennen.

“Jezus, wat een bijzonder kind!” riep Janus toen hij verlost van de spanning de bakfiets tot lappenmand ombouwde. “Daar zullen we nog heel wat mee te stellen krijgen.” De sterren aan het firmament vervagen. De zon begint eindelijk te schijnen.

Nabericht:
Nu kan je als kritische lezer een dergelijk slap verhaal natuurlijk meteen naar de prullenbak verwijzen. “Hohoho”, je kan het ook inbinden, inlijsten respectievelijk goed bewaren. Het zou zo maar kunnen dat zelfs over tweeduizend jaar er nog veel over haar en haar afkomst gepraat, geschreven en herschreven wordt. Overal op de wereld zijn er dan reünies om haar, haar familie en deze bijzondere dag te vieren. Miljarden mensen doen er aan mee. Een Godswonder, een deksels mirakel.

Tijd nemen voor de wintertijd

20110326 zomertijd

Vannacht is het zover. We mogen de klok weer een uurtje achteruit zetten. Een mooie gelegenheid om even stil te staan bij de tijd en de tijdzones in de wereld. Konden we duizenden jaren toe met een eenvoudige zonnewijzer, pas redelijk recent werd de noodzaak gevoeld voor een nauwkeurige en onderling afgestemde tijdsmeting. In dit blog een aantal anekdotes en wetenswaardigheden die hiermee te maken hebben:

De chronometer.
Begin 18e eeuw. Om nauwkeurig te kunnen navigeren is een nauwkeurig tijdsmeting nodig. Op slingerende schepen geen eenvoudige zaak met een slingerklok. De Britse regering loofde een prijs uit van 20.000 pond (heel veel geld toen) aan degene die voor het eerst een nauwkeurige scheepsklok kon maken. John Harrison won die prijs (pas) in 1773. Hij vond de chronometer uit. Een essentiële uitvinding. Hij werd/wordt wel “de vader van de moderne navigatie” genoemd. Het heeft de wereld voorgoed veranderd. 

Noodzaak afgestemde tijdszones.
Nog niet zo lang geleden werd de tijd ‘gemeten’ verwijzend naar de zon. Met als gevolg dat er wereldwijd overal wel een afwijkende eigen tijd gemeten werd. De noodzaak om de tijdmeting (tijdszones) op elkaar af te stemmen werd kwam eigenlijk pas met de invoering van de spoorwegen. Eind 19e eeuw. Erg laat dus. Saillant in deze: de spoorwegen krijgen juist altijd de volle laag dat ze niet op tijd rijden!

Einstein en de relatieve tijdsmeting.
Ook tijd is relatief. Volgens Einstein althans. Als je heel snel beweegt ten opzichte van een ander en je kijkt op die klok van de ander dan lijkt die langzamer te lopen. Voer voor veel science fiction verhalen.
Jonger terugkomen op aarde na een lange ruimtereis en zo. Onzin. Het geldt immers voor beide partijen. Je kunt niet allebei jonger worden. Met ‘rocket science’ wordt nog wel eens een loopje genomen.

Nepal. Kwartier maken.
Waar de hele wereld is verdeeld in tijdszones die een uur ten opzichte van de naburige regio telkens een uur verschillen vormt Nepal  een bijzondere uitzondering: een kwartier, respectievelijk drie kwartier.
Reden? Overschakelend van de zonnewijzer naar een vaste tijd, vond men daar dat het referentiepunt niet de wereld was, maar hun mooiste berg midden in Nepal. Tja, dat scheelt een stief kwartiertje. Vindt men nog steeds. Behoud van eigen identiteit kan ver gaan. Geldt ook voor hun kalender die anders is dan de rest van de wereld.

Datum grens. Kiribati.
Verwarrend die datumgrens. Ga je over de datumgrens dan win je een dag (westwaarts) of je verliest er een (oostwaarts). De datumgrens ligt dwars door de Kiribati eilanden in de Grote oceaan. Lastig voor de bewoners. Op het ene deel van de natie is het een andere dag dan in het andere deel. Pas in 1995 werd besloten de datumgrens te verleggen. Probleem opgelost. Nog wel drie tijdszones breed trouwens. 

Finland/Zweden (zie plaatje hierboven).
De 300 meter lange eilandenrij Märket in de Baltische zee behoren deels tot Zweden en deels tot Finland. Toen Finland er een vuurtoren bouwde (in 1981) ontdekte men later dat deze eigenlijk net op Zweeds grondgebied stond. En dus in een andere tijdszone. Dat werd opgelost door de tijdslijn (en grens) heel lokaal even te verleggen. Met compensatie natuurlijk aan de Zweedse kant. Duidelijk te zien op deze foto. Voor elk probleem is er een oplossing. Even grensverleggend bezig zijn. 

Is tijd vrouwelijk of mannelijk?
Onduidelijk. De Nederlandse taal kent eigenlijk beide. Oorspronkelijk vrouwelijk: indertijd. Maar net zo makkelijk mannelijk: Vadertje tijd, en: destijds.

Atoomklok
De aarde slingert en varieert nogal in omlooptijd. En dus de tijdsmeting die gebaseerd is op de variërende elliptische omloop van de aarde om de zon.
Pas in 1967 werd besloten om de definitie van de seconde te veranderen. Sindsdien is in het Internationale Systeem van Eenheden de seconde gedefinieerd als 9.192.631.770 cycli van de straling die hoort bij de overgang tussen twee energietoestanden van cesium-133. Kom er nog maar eens om. Alle officiële tijdsmetingen en ‘atoomklokken’ zijn hierop gebaseerd. GPS navigatie maakt gebruik van deze atoomklokken. Zonder die nauwkeurige tijdsmeting is dat onmogelijk.
Synchronisatie hiermee is een eitje inmiddels. Vanuit een zender in Frankfurt worden DCF77 signalen uitgezonden. Mijn polshorloge en klokken worden automatisch gesynchroniseerd.

Ik ben altijd bij de tijd dus. Ik kan rustig slapen vannacht. Een uurtje langer zelfs.

 

Extra bronnen (o.a.):
http://www.bbc.co.uk/news/world-12849630 (Mooie interactieve site, ook bron van het plaatje)
http://nl.wikipedia.org/wiki/Chronometer
http://nl.wikipedia.org/wiki/Tijd

Mark Rutte en zijn “goede hoop”

knutselen-met-wcrol
De Algemene Politieke Beschouwingen” zijn weer achter de rug. Rutte verwees er (vooraf) naar als “het politieke hoogtepunt van het jaar”. Tja, dat geeft natuurlijk al te denken. Achteraf verwijst hij naar zijn “goede hoop”. Daar kan je natuurlijk trots op zijn. Maar hoe je een drol ook draait of keert, er zit altijd een luchtje aan.

“Hoogtepunt”?
Twee dagen een Tweede Kamer waar bijna elke zetel is bezet. Uitkijkend op het welhaast voltallige kabinet dat omgekeerd weer uitkijkt op alle aanwezigen. Met zo’n stoelgang wek je toch de illusie van een behoorlijk aandrang. Dan zou je toch verwachten dat er nog wel iets in elkaar geflanst kan worden.

Het begon al meteen met de Wilders die meldde dat hij overal schijt aan had. Met stront gooien is zijn specialiteit immers. Omringd door drekvliegen (Scathophagidae) veegde hij meteen zijn gat af met het hele kabinet. Gek genoeg waren er een aantal partijen die daarin meegingen. Ook zij aan de rol.

Toen dit vuiltje was weggewerkt kon het echte drukken dan toch eindelijk beginnen. Een moeizaam proces van duwen en trekken. Probeer er maar eens iets uit te krijgen als de stop er op zit.

Rutte (pas aan de beurt op de 2e dag) druk roeppoepend dat overal over gepraat kon worden. Da’s mooi natuurlijk. Maar steeds duidelijker werd het dat hij er alles aan deed om dat niet hier, in dit kleinste kamertje van het politieke huis, te doen maar daarbuiten. Een vorm van wildpoepen waar de Kamer zich maar bij moest neerleggen. Een bizar schouwspel.

Twee dagen lang een diarree aan woorden in combinatie met een politieke besluitvorming die grenst aan ernstige obstipatie. Na twee manjaar ‘werk’ (!!) daar werd een verbijsterende resultaat opgetekend:  dat Dijsselbloem mocht gaan bellen om partijen te verzoeken om in een achterafkamertje te gaan praten. Om te kijken of er nog iets in gezamenlijkheid gedraaid kon worden. Hij verwees nog net niet naar “elkaars nieren proeven”, maar veel meer was het niet.

Je moet maar durven dit te beschouwen als “het politieke hoogtepunt van het jaar”. Een trieste stelling van onze Minister President. Maar als een kip zonder kop die van de leg blijkt te zijn verwijst hij alsnog naar zijn “goede hoop”. Niet iets om een puntje aan te zuigen.

Dieptepunt
Als een politiek hoogtepunt alle kenmerken van een dieptepunt heeft dan zijn we wel erg diep gezonken met het schip van Staat. Dat is dan ook zo. Het is crisis. Een politieke crisis.
Veel meer kan ik er niet van maken.

Het is allemaal niet meer uit te leggen

201110 hard werken aan milieu

In Den Haag wordt druk gepuzzeld om de zoveelste draconische bezuiniging in elkaar te knutselen. 6 miljard euro extra. Onderwijl roepen Rutte (neem dat beetje risico) en Samsom (“verleiden) dat we meer geld moeten laten rollen. Laat het nu juist de overheid zijn die als geen ander het geld heeft laten rollen. Rollen? Smijten! En wel over die spreekwoordelijke balk.

Het ene bericht na het andere. Een korte bloemlezing.
“Trage ambtenaren” kosten de belastingbetaler jaarlijks 17 miljard! Door inefficiënt werken en een toegenomen regeldruk (!) in combinatie met achteruitlopende productiviteit. Vormen daarmee blijkbaar al een uitzondering op “de hardwerkende Nederlander”.

En als je al de illusie zou hebben dat de overheid zichzelf nog een beetje bewaakt dan wordt dat meteen onderuitgehaald door dit rapport van de Algemene Rekenkamer: “Effectiviteit 53 miljard rijksuitgaven niet bekend. De overheid vindt dat “te moeilijk”..

In weer een ander rapport stelt de Rekenkamer dat “het Torentje” de zaakjes niet op orde heeft. Heeft van alles met beveiliging en ICT te maken. Al veel langer een enorme puinhoop trouwens. Deze week werd duidelijk dat Opstelten (eigen administratie ook al niet  op orde) weer een geheel mislukt project naar de prullenbak gaat verwijzen: GPS (Geïntegreerd Processysteem Strafrecht). Kosten ruim 100 miljoen en werkt van geen kanten.
De zoveelste blunder. Volgens een onderzoek van de Algemene Rekenkamer (daar zijn ze weer) is de overheid jaarlijks 4 tot 5 miljard kwijt aan problemen met ict-projecten. Leervermogen: 0.

Zorg: grootste post op de begroting. Loopt helemaal uit de klauwen en wordt onbetaalbaar zo krijgen we keer op keer te horen. Wordt? Is al lang het geval zo blijkt.
Zorgfraude is minstens 3-4 miljard per jaar! De ziekenhuizen maken dikke winsten. Net als de zorgverzekeraars. Net als de medische industrie. Vele miljarden. Geld rolt, maar vooral naar de verkeerde kant. Hun oplossing: basisverzekering uitkleden, eigen risico verhogen. Extra mantelzorg inzetten.

Heb ik het nog niet eens gehad over de onnodige behandelingen om de winst te maximaliseren.
Over sjoemelen in de verpleeghuizen met indicaties om nog meer geld binnen te slepen.
Hun oplossing: 800 verzorgingshuizen sluiten. Om vervolgens op thuiszorg te gaan bezuinigen. Je moet het allemaal maar durven bedenken.

Van Linschoten (nog wel van ‘mastodont’ van de VVD, en zelf ook niet geheel ongeschonden) gooit er nog een schepje bovenop: in de zorg kan makkelijk 20 miljard bezuinigd worden als men de eigen organisaties eens op orde zou krijgen. Nu eens met hem. Wie kent niet de vele voorbeelden uit eigen praktijk?

Infrastructuur: TU Delft komt met de resultaten van een onderzoek. Uitkomst: sinds 1980 is er ruim 100 miljard verspild aan infrastructurele projecten. Het enig wat (infra)structureel is, zijn de volledig uit de hand lopende kosten. Omgerekend toch ook al weer gauw gemiddeld een 3-4 miljard per jaar.

Dit (en veel ander) gepruts heeft geleid tot een forse en gestaag groeiende staatsschuld. Daarover betalen we ruim 10 miljard rente per jaar. Wat weer verdwijnt in de zakken van de banken. Onderdeel van een financieel systeem die met veel geld van de belastingbetaler in de lucht wordt gehouden. Om vervolgens de kredietkraan zelfs gesloten te houden om de eigen reserves op te pompen. Snap jij het nog?

Burger belasten.
Ruw ingeschat kom ik dan toch gauw tot een bedrag van 40 miljard wat door geknoei jaarlijks wordt verkwist door de overheid. Diezelfde overheid die nu per jaar 20 miljard meer uitgeeft dan er binnenkomt. Een eenvoudige rekensom laat dan zien dat ze 20 miljard over zouden kunnen houden. Om die weer te investeren in “jobs, jobs, jobs” bijvoorbeeld.

Onderwijl zullen ze weer niet veel verder komen dan de burger weer verder te belasten met lastenverzwaringen (1/3) en een reeks van maatregelen (2/3) die er ook op neer zullen komen dat de burger verder wordt uitgeperst. De hand in eigen boezem steken is er weer niet bij.

De grens.
De consument weet tenminste nog wel de hand op de knip te houden. Ook weer niet goed volgens ‘onze’ politici, die ons nog een schuldgevoel gaan aanpraten dat we niet genoeg geld uitgeven en daarmee zouden blokkeren ons “socialer en sterker” uit de crisis te trekken.

Als trouw belastingbetaler is voor mij onderhand echt de grens bereikt. Geen probleem voor me om bij te dragen aan oplossingen. Maar geld doneren om dat vervolgens te laten verkwisten door een stelletje prutsers motiveert absoluut niet. Er zijn grenzen.

De overheid als verkwistingsmachine. En de burger dient aan gedwongen winkelnering te doen.

Het is allemaal niet meer uit te leggen.

Over kippen en contactlenzen

kip contactlens

Een wonderlijke combinatie? Niet direct. Kon zomaar weer eens actueel worden na een mislukte start. Geholpen door liefhebbers van het dierenwelzijn. Motto: maak ze kippig en ze vechten elkaar de tent niet meer uit. Kippen zijn net mensen.

Het probleem
Laat ze dicht bij elkaar scharrelen en het wordt hommeles. Steekt iemand zijn/haar kop boven het maaiveld uit dan is er een gerede kans dat er bloedige gevechten uitbreken. Een traumatische ervaring natuurlijk voor een gemiddelde kip. PTSS. Tja, en dan leggen ze zomaar van de schrik een paar dagen geen ei. Onacceptabel. Want voor de leg zijn ze geboren immers.

De oplossing
Ruim honderd jaar geleden werd al een patent verkregen op de bril. Van de soort dat je slecht kan zien. Geen verre blik over het maaiveld. Geen ruzie, en dus wél elke dag een eitje. Bril-jant! Maar niet praktisch en duur.

Met de voortschrijdende techniek werd de diep gekleurde contactlens bedacht. Een soort van zonnebril. Rood, want dan viel al dat bloed ook niet zo op. Ideaal! Fabrieken gebouwd. Zij een contactlens in de ogen. De bedenkers dollartekens.

Tot een alternatieve oplossing voor hetzelfde probleem plots roet in het eten gooide: de legbatterij werd uitgevonden! Zet ze apart in een (minuscuul en afgesloten) hokje en ze raken niet meer van de leg. Het is voor altijd vrede!

Het probleem en de oplossing
Vrienden van de kip vonden dit (uiteindelijk) maar mensonwaardig. De legbatterij werd een verdomhoekje. Ze moesten een vrije levensloop hebben en lekker kunnen rondlopen en vrij kunnen kakelen met soortgenoten. Stoeien mocht wel maar dan snoeren we ze toch de mond om de schade te beperken? Nou ja, snoeren. We knippen of branden gewoon een stuk van de snavel af. Minder schade, meer eieren! Kost wat, maar dan heb je ook wat.

Dierenwelzijn
Aangezien we nog wel eens beter zijn in het bedenken van oplossingen voor dierenwelzijn dan voor eigen soort, lees ik nu ineens dat het vanaf 2018 verboden wordt om de snavel af te knippen/branden van kippen. Een triomf! Maar zijn we dan weer terug bij af?
Nog sneller was volgens Sharon Dijksma niet mogelijk omdat er “socialere kippen” moeten worden gefokt. Ja, ze gelooft het echt. Kijkt al tijden met een roze bril de wereld in.

De contactlens
56 miljoen leghennen alleen al in Nederland. Dat zijn ruim honderd miljoen contactlenzen! Daar kun je als een beetje contactlensondernemer wel op blindvaren.

Kippen zijn net mensen
Geef ze brood en spelen en ze pikken alles. Middels SM (Sociale Media) mogen ze elke dag hun ei leggen. Maar hou ze als machthebber wel allemaal heel goed in de gaten.  Snoer ze de mond of verduister hun blik. Alles om de vrede te bewaren om ze aan de leg te houden. Maakt niet uit hoe.
“It’s the economy, stupid!”

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 153 andere volgers