Aad Verbaast

te gek voor woorden eigenlijk

Tag archief: fotografie

Echtens Paradijs

Mijn eerste fotoblog. Het logische vervolg van mijn voorlaatste blog waar ik me afvroeg of ik ooit een fotoblogger zou kunnen worden. “ik ben benieuwd” schreef menig lezer. Er op uit dus. Naar het Echtens Paradijs. Een plek op ‘steenworp’ afstand van mijn woonplaats. Echten (Drenthe), en dan het natuurgebied erachter. Een bos en nat heidegebied met enkele stuifduinen. Deels onderhouden door een kudde koeien. Een prachtig gebied waar ik met grote regelmaat mezelf even uitlaat.

Altijd weer opvallend. Hoogseizoen in Nederland, maar als je even buiten de wegen en overvolle campings komt en de natuur intrekt kom je niemand meer tegen. Ik vind het al lang best. Hier vind je nog echte rust, en kan je volop genieten van de mooie natuur. En die is er in overvloed. Geen wonder dat dit gebied een het paradijs genoemd wordt.

Gisteren was het onrustig weer. Af en toe schoot er een zonnetje doorheen. Mooie luchten, dat dan weer wel.

Hier een foto waar ik het wel van aandurf die op deze blog te zetten. Het zonnetje schoot er net doorheen. Bijzonder licht zo aan het eind van de middag.

Wil je precies weten waar de foto genomen is en even een ‘birds eye view’ hebben van dit gebied (aanrader) doe dan het volgende:

  1. Open Google Maps
  2. Kopieer de volgende data in zijn geheel in de zoekbalk: 52°42’57.5″,  6°22’24.7″
  3. Bingo!

Oh, ja. De kompasrichting van de foto: 323 graden. Kom er nog maar eens om. Handig zo’n GPS met kompas functie in je camera.

Vooruit: nog drie toegiften. Drie panoramafoto’s (180 graden) geschoten in hetzelfde gebied:

Mijn eerste fotoblog zit er weer op. Misschien volgen er nog wel meer. Ter afwisseling. Een echte fotoblogger zal ik wel nooit worden.

P.S. wil je de foto nog wat vergroten: klik dan op de foto..

Druppels? Ga toch vliegen!

De afgelopen week druppelden druppels en druipers met de regelmaat van de klok door het VKblog. De een spatte nog spectaculairder van het scherm af dan de ander. Schaaltjes, afwasbakken, gepoetste aanrechten, douches en afdruiprekkendakgoten  plantencanons, kinnebakken en slakommen…Alles wordt uit de kast gehaald om met snelschietende digitaaltjes de plaat van ons leven te schieten. Los uit de pols. Statig vanaf statief. Of op goed geluk. Uiteraard met alle ‘dirty details’ van de achterliggende techniek erbij. Kan ik nog wel achterblijven?

Natuurlijk ben ik verbaasd en verwonderd over, en geniet van, al dit schoons. Maar ook hoe het toch weer kan dat plots zonder bijzondere aanleiding een ware hype kan ontstaan? Onvoorspelbaar en onvoorstelbaar. Het leven heeft ons verrassend veel te bieden.

Nu ben ik zelf (ja, ik geef het toe) behoorlijk hype en rage gevoelig. De zolder nog vol van de wuppies, flippo’s, scoubidou’s, sudoku’s en kratten vol knikkers natuurlijk.
En ja: een eeuwig dilemma voor me. Doe ik mee, of verzet ik me ertegen?

En ja, ik geef het eerlijk toe, ook ik heb urenlang mijn schijven vol zitten schieten in de badkuip. Je moet toch wat te doen hebben op zo’n regenachtige dag waar de druppels je om de oren vliegen als je even naar buiten gaat. Ik ben nog nooit zo schoon geweest.

Als dan alles mislukt blijkt, dan komt toch de ergernis boven. Waarom lukt me niet wat zoveel collega bloggers even uit de kraan schudden! Soms moet je gewoon kunnen toegeven dat je iets niet kan wat anderen wel kunnen. Het maakt je nederig. Weer een wijze levensles.

Zoekend naar een andere bij mij passende uitdaging bleek weer dat alles onder handbereik is.

Nu ergerde me ook al langer aan het aantal vliegen die mijn huis dagelijks als verblijfplaats verkiezen. Over overbevolking en immigratie gesproken! In dit geval, met het adagium “beat it, or eat it” was de keuze snel gemaakt: de mepper. “Eat-it”  vond ik niet direct een smakelijk alternatief.
Wel met enig schuldgevoel overigens, het is toch ook leven wat ik vermorzel. Enkel omdat ze mij niet bevallen? En zij? Hebben ze ook niet recht op een fraai leven?  

Kon ik van die nood geen deugd maken?

Natuurlijk! De brainwave kwam al rap: Ga toch vliegen! Aan de slag! Ik kreeg vleugels.

Het kost wat maar dan heb je ook wat. Dag en nacht bezig geweest om die vliegen iets bij te leren. Ik kan hier verklappen dat dat geen eenvoudige opgave was. Maar als de nood aan de man is…

Met gepaste trots presenteer ik het uiteindelijke resultaat. Het is me/ze gelukt. Ik kan het nu laten zien.

Als ik roep: “Geef Acht!” gaan ze met zijn 8-en synchroon 8-tjes draaien! Zie hier het ultieme bewijs!
En ik heb er weer een aantal gevleugelde vrienden bij! Voor het leven!

P.S. 1 :  Het heeft even geduurd, maar dan heb je ook wat!
P.S. 2. : Opgenomen met een Kodak 8mm filmcamera, vanaf statief, dat weer wel natuurlijk!
P.S. 3.:  Zou “kunstjes van huisdieren” ook een hype kunnen worden?
P.S. 4 :  Wat zou jij je (of die van je buren) huisdier(en) kunnen leren? Of afleren?
.
.