Aad Verbaast

te gek voor woorden eigenlijk

Categorie Archieven: media

Volksoproer na de ‘bevrijding’

gathering-of-manna.jpg!Large

Deel 20 uit de serie: Omtrent Het Oude Testament. Nadat Hij een spoor van dood en verderf achterliet had God de Israëlieten eindelijk de woestijn ingestuurd. Maar na drie dagen begon het volk al onbedaarlijk te “mokken”. “Wat moeten we drinken?” (Ex 15:24).

Het water in de eerste oase was niet te zuipen zo bitter. God loste het weer op. En liet Mozes er een stuk (zoet-?)hout in gooien en “het water werd zoet.” (Ex 15:25).

Later zou de toverstaf van Mozes ook de dorst weer kunnen lessen: “sla op die rots, en er zal water uit stromen”. (Ex !7:6). Keigoed!

Na een dikke twee maanden en een paar oases verder, weer gedonder: “Waren we maar door de hand van de HEER gestorven in Egypte, waar we bij de vleespotten zaten en volop te eten hadden. U hebt ons alleen maar naar de woestijn gebracht om al deze mensen van honger te laten omkomen.” (Ex 16:3).

Stelletje ondankbare honden!

Maar God zou God niet zijn, als Hij ook daar niet een oplossing voor had: “Ik zal brood voor u laten regenen uit de hemel.” (Ex 16:4). En zo geschiede. “Israël noemde het brood manna. Het was wit als korianderzaad en smaakte naar honingkoek.” (Ex 16:31).
Na het bakken van deze zoete broodjes, nog een bonus: “Toen het avond was kwamen er kwartels aangevlogen en vielen neer over heel het kamp”. (Ex 16:13). Smullen!

Wat zij toen nog niet wisten, maar God al wel, was: “Veertig jaar lang aten de Israëlieten manna, tot ze in de bewoonde wereld streken kwamen.” (Ex 15:35).

Ho, wacht even..

Ze 40 jaar een beetje laten ronddolen in die niet al te grote zandbak daar? Weer zo’n brute streek van ‘hun’ God?

Jazeker. Nergens voor nodig.
Deze geschiedschrijving begint namelijk pas echt hilarische proporties te krijgen als de schoonvader van Mozes (Jetro), de vrouw en twee kinderen van Mozes hem gewoon even vanuit Midjan  een beleefdheidsbezoekje komen brengen (Ex 18). Omdat ze al gehoord hadden dat hij daar met een heel volk verbleef. Er waren er dus al meer heen en weer gereisd zonder problemen.

Niet om de hoek trouwens. Midjan ligt ergens in het huidige Saudi Arabië! Jetro had blijkbaar geen enkel moeite de heen- en terugweg te vinden in die streken en “de bewoonde wereld” weer te bereiken.

Hij was niet de enige trouwens, die hen zo makkelijk konden vinden. Ook “Amalek rukte op om Israël in Refidum aan te vallen..” (Ex 17:8)

Een harde strijd die Mozes zittend vanaf een steen aanvoerde. “En zolang Mozes zijn armen opgeheven hield, waren de Israëlieten aan de winnende hand.” (Ex 17:11). Kost wat moeite als je al op leeftijd bent, maar gelukkig kregen zijn vermoeide armen ondersteuning van Aäron en Chur. (Ex 17:12). Amalek en zijn legers werden uiteindelijk in de pan gehakt.

God was woedend over die streek van Amalek: “Ik ga de herinnering aan Amalek van de aarde wegvagen”. (EX 17:14). Hij kondigde zijn zoveelste genocide aan. Die (later) ook plaatsvond. “..dood iedereen, mannen en vrouwen, kinderen en zuigelingen, runderen en schapen, kamelen en ezels.” (Sam. 15:3)

Met ongekend succes. Nergens anders dan in de Bijbel is ook maar enige referentie te vinden naar de “Amalekieten”.  Alsof ze nooit bestaan hebben! Hebben ze dan ook niet..

Afijn, nog maar net drie maanden onderweg, “weggerukt” van de “vleespotten” van Egypte, een “mokkend” en “morrend” volk, structurele tekorten aan water, elke dag aan de manna (droog brood), en inmiddels een oorlog achter de rug. Geen gebrek aan uitdagingen.

Mozes (en het volk) hadden zich deze bevrijding toch heel anders voorgesteld. Hij kreeg het inmiddels Spaans benauwd en “..klaagde zijn nood bij de HEER: wat moet ik doen met dit volk? Ze staan op het punt mij te stenigen.” (Ex 17:4).

Hoog tijd voor God om eens orde op zaken te stellen voor die losgeslagen bende.
Hij koos er voor eens wat stevige piketpaatjes te slaan: een hoogstpersoonlijk onderonsje op de berg met Mozes om hem de nodige instructies mee te geven.

“Hoogstpersoonlijk” want niemand mocht er zijn behalve Mozes En als iemand van het volk alsnog de berg zou betreden “..wordt ter dood gebracht.” “Hij moet gestenigd of met pijlen neergeschoten worden” (Ex 19:12).

Ja, ja. God die instructies geeft om (onder voorwaarden) iemand te “stenigen”. Moet kunnen.

Mozes moet behoorlijk opgewonden zijn over deze komende belangrijke gebeurtenis. En instrueerde het volk met: “Maak u gereed voor overmorgen, want niemand mag gemeenschap hebben met een vrouw.”. (Ex 19:15). Hij maakte zich klaar. Voor topsport.

Een waar spektakel zou het worden. Maar daarover een volgende keer.

 
P.S. Binnenkort deel 21: 10 geboden, wetten en straffen
P.S.: plaatje komt hier vandaan: http://www.wikiart.org/en/nicolas-poussin/gathering-of-manna
P.S. alle verschenen blogs in deze serie zijn te vinden in de rechterkolom onder het kopje: “Omtrent het Oude Testament”

De 10 onnodige plagen van Egypte

Death_of_the_Firstborn_Alma_Tadema

Deel 18 uit de serie: Omtrent Het Oude Testament. Één van de meest bizarre verhalen in de Bijbel. God kiest er voor om een het Egyptische volk onnodig tot op het bot te martelen puur om zelf naam te maken. Vreemde stelling? Nee, de bijbel laat er geen twijfel over bestaan.

Dat God het plan had opgevat om “..mijn legers (!!) , mijn volk.., weg( te)leiden uit Egypte” (Ex 7:3-4) is nog voorstelbaar. Ze hadden immers al 400 (!) jaar in slavernij moeten leven daar. Terwijl God ze een land “land dat overvloeit van melk en honing” (Ex 3:17) beloofd had. En dat land lag heel ergens anders. Belofte maakt schuld. Beter laat dan nooit.

Maar Hij had dat natuurlijk (gezien zijn machtige mogelijkheden) op een elegante manier kunnen oplossen. Daar kiest Hij echter in het geheel niet voor.

Hij kiest voor het volgende: “Dan zal Ik de farao halsstarrig maken. De farao zal niet naar u luisteren, maar Ik zal Egypte mijn kracht laten voelen, .. dat Ik zwaar zal straffen.” (Ex 7:3-4)

Wacht even..

Hij kiest er dus voor de farao “halsstarrig” (in plaats van meegaand wat dan ook had gekund lijkt me) te maken om hem zwaar te kunnen straffen? En niet alleen de farao (ook nog ergens voorstelbaar) maar met hem het hele volk?

Wat voor een uiterst vreemde kronkel is dat in Zijn gedachten?
Met welke motivatie in Godsnaam? Maar ook dat wordt toegelicht:

“.. want ik maak hem en zijn hovelingen onwillig, zodat Ik mijn tekenen voor hen kan verrichten. Dan kunt u later aan uw kinderen en kleinkinderen hoe Ik tegen de Egyptenaren ben opgetreden en welke tekenen Ik onder hen aangericht heb. Zo zult u weten dat Ik de HEER ben.” (Ex 10 1-2).

En: “Ik had al eerder mijn hand kunnen uitsteken en uw onderdanen kunnen slaan met de pest, dan zou u van de aarde verdwenen zijn. Maar Ik heb u in leven gelaten om u mijn kracht te laten zien en om mijn naam bekend te laten worden over heel de aarde.” (Ex 9:15-16).
“Dan zult u weten dat er op de hele wereld niemand mijn gelijke is.” (Ex 9:14).

Ah, dus dat is de ware motivatie van Hem. Puur eigenbelang. Klassiek staaltje van “personal branding” dat zijn weerga niet meer zou kennen in de wereldgeschiedenis.

Daar mag blijkbaar een heel volk voor worden gemarteld en (grotendeels) gedood, en een compleet land met de grond gelijk gemaakt worden. Bizar. Meer kan ik er niet van maken.

En Hij gaat vervolgens helemaal los. 10 onnodige plagen werden over het Egyptische volk uitgestort.

Plaag 1: “Voor de ogen van de farao.. hief hij zijn staf op, sloeg op het water van de Nijl en al het water.. werd bloed. De vissen stierven, de Nijl begon te stinken en de Egyptenaren konden het water.. niet meer drinken.” (Ex 7:20-21).
Plaag 2: “.. Er kwamen kikkers, die heel Egypte overstroomden.” (Ex 8:2)

Nog niet erg indrukwekkend voor de farao trouwens. De magiërs van Egypte hadden deze trucs ook al in hun repertoire. (Ex 7:22 en Ex 8:3).

Plaag 3: “heel Egypte was in muggen veranderd.” (Ex 8:13)
Plaag 4: “Het land was van de steekvliegen vergeven.” (Ex 8:20
Plaag 5: veepest. “Al het vee van de Egyptenaren kwam om” (Ex 9:6)
Plaag 6: “..mensen en dieren kregen builen die openbarsten en gingen etteren.” (Ex 9:10)
Plaag 7: “Op alle mensen en dieren die buiten staan en niet onderdak zijn, zal de hagel neerslaan en zij zullen omkomen” (Ex 9:19).
Plaag 8: Sprinkhanen “Ze bedekten heel de oppervlakte.. in heel Egypte geen groen meer over.” (Ex 10:15)
Plaag 9: duisternis: “.. drie dagen lang kon niemand een voet verzetten.” (ex 10:23).

En na elke keer lees ik weer (of woorden van gelijke strekking): “Maar de HEER maakte de farao halsstarrig en hij wilde de Israëlieten niet laten gaan” (voorbeeld: Ex 10:27).

Tja beste lezer, ik moet bekennen dat ik misselijk wordt bij de gedachte. God kiest ervoor om de leider van een volk “halsstarrig” te maken om zo doende het hele volk (die er niet voor verantwoordelijk was) telkens weer op barbaarse wijze te straffen. Alleen om naam te krijgen in de wereld!

Welk signaal geef je daarmee in godsnaam af?!

Inmiddels was heel Egypte inmiddels ten gronde gericht. Land, mens en dier.

Maar nog niet genoeg. God houdt wel van ronde getallen.
Plaag 10 moest er nog even overheen om de boel af te maken.

“Het was midden in de nacht toen de HEER al de eerstgeborenen van Egypte sloeg, vanaf de eerstgeborene van de farao, .. , tot aan de eerstgeborenen van het vee.” “.. een luid geschreeuw klonk over Egypte, want er was geen huis zonder dode.” (Ex 12:29)

Het was de ultieme doodsklap. De Israëlieten mochten uiteindelijk vertrekken.

Maar daarover een volgende keer.

 
P.S. Binnenkort deel 19: Met 600.000 man de woestijn in. Feest!
P.S.: plaatje komt hier vandaan: http://nl.wikipedia.org/wiki/De_dood_van_de_eerstgeborene_van_de_Farao
P.S. alle verschenen blogs in deze serie zijn te vinden in de rechterkolom onder het kopje: “Omtrent het Oude Testament”

Feuilleton: anekdotes uit de gezondheidszorg

20101113 verpleeghuis vissen
Wie kent ze niet? Als je kuren hebt en een beroep moet doen op de gezondheidszorg dan kan je er ongetwijfeld over meepraten. Viel je al niet om van het ziek zijn, dan wel van verbazing. Een spreekkamer vol lotgenoten die lijden aan Chronische Verbijsteritis. Veelal leidend tot een opspelende Nervus Agitaris. Het zal je maar overkomen. Je kunt er doodziek van worden.

Boek of blog
Ik kan er inmiddels wel een boek over schrijven. Toch besluit ik om de (her en der) verzamelde anekdotes maar in een serie blogs te publiceren. “Ter leering ende vermaeck”. Van de lezer en voor mezelf. Ernst en luim. Over casinogeneeskunde, lokettencultuur, paarse krokodillen, Kafka, muggen op olifanten en v.v., pillendraaiers, dilemma’s, marktwerking, klantenbinding, -werving en -afstoting, huismiddeltjes, op verkeerde benen staan etc. etc.

Vorm/disclaimer
Het is niet mijn bedoeling om personen (of de zorgleverancier in kwestie) aan de schandpaal te nagelen. Daarom zullen de genoemde namen gefingeerd zijn, waarbij de echte naam in kwestie wel (in de meeste gevallen) bij de schrijver bekend is. De anekdoten zijn slechts illustratief voor mijn zorgen over de zorg.

Om het wat directer te maken zal veelal de “ik-vorm” gekozen worden. Zonder nou meteen te suggereren dat het me persoonlijk is overkomen. Gelukkig maar. Ook ik tel mijn zegeningen.

Ik wens de lezer van de verhalen veel leesplezier. Ik kan al wel verklappen wat één van de conclusies zal zijn na het lezen van de verhalen: ben je niet assertief genoeg dan ben je overgeleverd aan ‘de Goden’, specifiek die van de willekeur. Kan je voor kiezen natuurlijk. Maar het zou mijn recept niet zijn dat ik ga uitschrijven.

En om deze inleiding positief af te sluiten het volgende. Natuurlijk is het niet alleen maar kommer en kwel in de gezondheidszorg. Gelukkig gaat er ook heel veel goed. Maar ook hier geldt: het kan altijd beter en gezonder. Daar worden we allemaal beter van immers. Komende week de eerste anekdote..

 

P.S. Wil je direct weten wanneer er weer een nieuwe aflevering wordt gepubliceerd dan kan dat: neem een abonnement op het blog, zie rechterkolom.

N.B.: alle afleveringen uit deze serie zijn te vinden in de rechterkolom onder het kopje: “Anekdotes gezondheidszorg”.

N.B. eerdere blogs die raken aan de gezondheidszorg:
2014: https://aadverbaast.wordpress.com/2014/03/03/meer-lol-met-cholesterol/
2014: https://aadverbaast.wordpress.com/2014/01/27/over-ziekenzorg-en-zieke-zorg/
2013: https://aadverbaast.wordpress.com/2013/01/14/martin-van-rijn-schoffeert-miljoenen-mantelzorgers/
2012: https://aadverbaast.wordpress.com/2012/08/03/de-bittere-pillen-van-de-farma-maffia/
2012: https://aadverbaast.wordpress.com/2012/04/12/boordevol-cholesterol/
2012: https://aadverbaast.wordpress.com/2012/02/14/wie-o-wie-mag-aan-de-euthanasie/
2011: https://aadverbaast.wordpress.com/2011/04/06/ggz-graaiers-gauwdieven-en-zakkenvullers/
2011: https://aadverbaast.wordpress.com/2010/11/28/zin-pgb-awbz-en-wmo-zin-onzin-gebruik-en-misbruik-2/
2011: https://aadverbaast.wordpress.com/2010/11/14/vissen-in-de-vijver-van-verpleeghuizen/
2011: https://aadverbaast.wordpress.com/2011/10/01/het-pgb-en-de-vraaguitval/
2011: https://aadverbaast.wordpress.com/2011/01/20/mantelzorgcompliment-een-veeg-uit-de-pan/
2011: https://aadverbaast.wordpress.com/2011/01/04/zin-en-onzin-van-het-pgb-2/
2010: https://aadverbaast.wordpress.com/2010/03/15/pgb-en-zorgboerderijen-misbruik-van-en-in-de-zorg-2/
2007: https://aadverbaast.wordpress.com/2007/12/02/alzheimer-misbruik-door-diefstal-onder-volmacht-2/

Op zoek naar een nieuwe uitdaging?

juncker
Je komt die vraag in vele personeelsadvertenties tegen. En wordt veelvuldig gebezigd (zonder vraagteken) door de sollicitant die tracht een goede beurt te maken. Een onzinnige gewoonte. Zowel werknemer als werkgever zijn op zoek naar heel wat anders. De politiek kent weer heel andere regels. Hoe kan het ook anders.

Werkgever
In de huidige kopersmarkt voor werkgevers worden torenhoge eisen gesteld aan de potentiële werknemer. Uit de stapel brieven worden enkel die enkele kandidaten geselecteerd die op papier ruim voldoen aan de gestelde eisen. De afvalligen krijgen dan een standaard briefje met de opmerking dat je niet optimaal past in het gevraagde functieprofiel. En nee, dan hoef je echt niet een briefje terug te sturen dat je verbaasd bent over die afwijzing omdat dat nou juist onderdeel was van die (gevraagde respectievelijk gezochte) uitdaging, toch?

Word je al uitgenodigd, dan moet je middels kruisverhoren bewijzen dat je naadloos past in de aangeboden functie en organisatie. Alles onder de gouden stelregel: bij enige twijfel niet doen!

Kortom: ze doen er alles aan om geen enkele uitdaging aan te willen gaan met de mogelijk nieuwe werknemer. Is het dan redelijk te verwachten dat die nieuwe werknemer het wel als een uitdaging ziet?

De werknemer
Ik heb (in een vorig leven) vele gesprekken mogen voeren met kandidaten voor een vacante functie.
Tot vervelens toe heb ik die standaard volzin mogen aanhoren als ik vroeg waarom ze solliciteerden.
Ik liet dat dan maar even. Het gaf de kandidaat altijd wel een goed gevoel als hij/zij dacht een ijzersterk punt gescoord te hebben.

Als ik dan (later in het gesprek) vroeg naar de redenen waarom ze van baan wilden veranderen dan kreeg ik veelal een mere à boire te horen aan klachten. Niet eens met het gevoerde beleid, slecht functionerende organisatie, bedrijf wat van geen kanten liep, markt niet aantrekkelijk, producten niet passend en ga zo maar door.

Hoe vaak kreeg ik niet een verward gezicht als ik dan concludeerde dat ik niet snapte waarom hij/zij dan hier solliciteerde. Het had er immers alle schijn van dat bij het huidige bedrijf er meer dan genoeg uitdagingen voorhanden waren. En dat ik lang niet zoveel uitdagingen kon bieden als hij/zij nu al had!

En dan dit. Ooit juist een goede functiebeoordeling gegeven omdat de werknemer aangaf dat zijn matig presteren nu juist was omdat de functie zo’n enorme uitdaging bleek voor hem/haar? Iets waar ze beiden immers naar op zoek waren geweest? Ik ben dat nog niet tegengekomen.

Nee, kijken we wat dieper in de ziel van zowel werkgever als werknemer, dan zijn ze eigenlijk op zoek naar een verbond waar beiden partijen hopen dat de functie uitgevoerd kan worden met “twee vingers in de neus”.

Maar ja, dat is, vreemd genoeg, niet ‘politiek correct’ om dat op tafel te leggen.

Politiek correct
Komen we vanzelf toch weer op de politiek terecht. Daar, moet ik tot mijn verbijstering toegeven, zijn ze toch iets verder op het punt van deze vermeende ‘politieke correctheid’.

Voor belangrijke functies worden politici aangesteld waar het CV veelal geen enkele relatie lijkt te hebben met de eisen aan de functie. Politici durven die uitdaging toch aan met het grootste gemak. “Veel te doen”, maar tegelijkertijd de indruk wekken dat je het met “twee vingers in de neus” kan uitvoeren. Dan ben je “de juiste man, op de juiste plek, op de juiste tijd”. Maak je ook nog eens een grote kans op snelle promotie. Om dan vervolgens geruchten over die nieuwe functie direct hard te ontkennen door te zeggen dat je nog genoeg uitdagingen hebt in je huidige functie.
Dijsselbloem scoort hoog op al deze punten zo blijkt.

Vorige week werd besloten dat Jean Claude Juncker (Jan Kloot voor intimi) de kar mag gaan trekken in Brussel als kopstuk van de Europese Commissie. Cameron verbaasde zich (terecht) dat een man die sinds mensenheugenis elke wandelgang daar heeft bewandeld daar ook de hervormingsagenda moet gaan uitvoeren. Of in andere woorden: waar rook (hij is verstokte roker) is, is geen vuur. Is hij dan de man die de “strategische agenda” (komt van Rompuy nu op de valreep mee aanzetten) zal gaan uitvoeren? ‘Oude wijn in oude zakken’ kan je verwachten zeker als je ook nog eens een verwoed drinker bent.

Dan pas je ‘dus’ naadloos in die functie. Ze zijn daar immers ook helemaal niet “op zoek naar een nieuwe uitdaging”.

Het vurrukkullukku veinzen

europees parlement

Op 22 mei (hier) sleept menigeen zich weer naar de stembus om een Europees parlement te kiezen. “Feest van de democratie” wordt er dan geroepen. Maar ja, er wordt wel meer geroepen. En als je dan stemt dan veins je te weten waar je op stemt, en op wie, en waarom. En wat blijkt? Niets is minder waar.

De opkomst zal weer “dramatisch” laag zijn. Dat verbaast niemand. Het is niet meer te begrijpen hoe de besluitvorming plaatsvindt. Laat staan hoe je die nog met je stem zou kunnen beïnvloeden.
En verrassend inkijkje gaf de docu “de slag om Europa” afgelopen week (kijken als je die nog niet gezien hebt!).

Daar werd weer even duidelijk in beeld gebracht hoe politici veinzen de waarheid in pacht te hebben. Opvallende verschillen tussen al deze ‘waarheden’. Binnen partijen wordt met het grootste gemak en dus met grote regelmaat anders gestemd en gedacht in Den Haag dan in het Europese Parlement. Stemmen verwateren nog verder dan de al homeopathische verdunningen door afgedwongen partijdiscipline op Europese schaal.

En toch veinzen al die politici in hun peperdure campagnes dat als je je stem aan hen geeft het dan allemaal wel goed komt. Koek en ei. Of het nu minder- minder is, meer-meer, of anders. Feodaal dan wel federaal. Ook definities waar menigeen nog op zou moeten studeren aangezien ze voor velerlei uitleg vatbaar blijken te zijn. Roeptoeteren is de standaard.

Wat er dan vervolgens met je stem gebeurt blijft ook volkomen duister. Zelf gaan ze nog een stap verder: je geeft ze (wie?) niet alleen een stem maar daarmee ook nog eens “mandaat”. Levensgevaarlijk natuurlijk. Mag je in de krant lezen (als het er al in staat) wat ze daarmee allemaal uitgevreten hebben. Als ze al iets uitvreten. Of elkaar in de fractie al de tent uit hebben gevochten.

Er wordt wat afgeveinsd in de politiek. Maar ook door de burger, door de machtige lobby van de industrie (meer lobbyisten in Brussel dan ambtenaren). Ach, door wie niet? Accountants, de farmamaffia, de advocatuur, de banken, de makelaardij, grootgrutters, noem ze allemaal maar op. Om maar over het veinzen in persoonlijk relaties te zwijgen.

Is dit dan op de valreep een pleidooi voor “total honesty”? “Zeggen wat je denkt, en doen wat je zegt”?
Absoluut niet! De ramp zou niet te overzien zijn. Ik hoef hier geen voorbeelden te noemen. Talloze. Macro en micro.

Net als het leven is veinzen “vurrukkulluk” . Het houdt ons van de straat immers.
We willen namelijk graag belazerd worden waar je bij staat.
Daar kiezen we dan wel weer massaal voor.

Over ziekenzorg en zieke zorg

anatomische les
10 jaar “marktwerking in de zorg”. Open concurrentie had moeten leiden tot lagere kosten in combinatie met hogere kwaliteit. En wat blijkt? De patiënt is er niet beter van geworden. En het “Jacobse en van Es” gehalte bij de zorgverleners steeg tot ongekende hoogte.  Een trieste balans.

Natuurlijk zal ik onmiddellijk toegeven dat er vele voorbeelden zijn van voorbeeldige zorg. Gelukkig maar. Maar ik zie ook een onophoudelijke stroom berichten die telkens aantonen dat vele zorgverleners creatieve oplossingen vinden om hun eigen broek op te houden waarbij tegelijkertijd de patiënt wordt uitgekleed. En korte bloemlezing:

Kiespijndossier Schippers: ze gaf de tarieven vrij van tandartsen. Zou tot lagere tarieven moeten leiden. Maar het omgekeerde was waar. De tarieven stegen met gemiddeld 10%. Ze had er al gauw tabak van en moest al snel haar keutel intrekken.

Maar om toch niet op een houtje te hoeven bijten en (weinig kieskeurig als ze zijn) declareert de gemiddelde tandarts inmiddels rond 4000 euro te veel aan de verzekering.

Diezelfde verzekeraars overigens die met gemak 500 miljoen aan advertenties besteden om (uiteindelijk slechts) 1 miljoen klanten over de streep te trekken over te stappen. Kan allemaal. Ze zijn immers verzekerd van giga winsten over de kromme ruggen van diezelfde klanten.

Dat kan weer door eenzijdige wurgcontracten aan te gaan met bijvoorbeeld de ziekenhuizen, zorgverleners en apothekers. En was je al klant (geworden) bij zo’n verzekeraar (Achmea in dit geval), dan wordt je door het ziekenhuis naar huis gestuurd omdat het geld op is.

Buffelen voor die lui die zich specialist noemen. Om de geldstroom op peil te zijn ze inmiddels ook specialist in het binnenharken van 100-en miljoenen aan onterechte declaraties. Je moet toch wat.

Haal je de dan een pil op bij de apotheker vanwege de inmiddels extreem hoge bloeddruk, dan krijg je de keus: of niets slikken, of een verplicht door de verzekeraar exclusief voorgeschreven spotgoedkoop kalktablet uit India  wat door de FDA in Amerika al lang verboden is.

Bittere pillen van de farma maffia. Betalen uit hun giga winsten (~100 miljard) met het grootste gemak 10-tallen miljarden aan schikkingen omdat ze de boel belazeren. Maar weigeren al 30 jaar nieuwe antibiotica te ontwikkelen tegen steeds maar resistenter wordende bacteriën. Reden: ze produceren liever pillen die je je hele leven moet slikken. Met een werkend antibioticum ben je binnen een week gezond immers. Dat is niet interessant voor ze. Aan de zorgvrager wordt niets gevraagd.

Je zou er toch zwaar overspannen van worden? De weg naar de psycholoog al gevonden? Daar word je alleen maar zieker van dan je al was: psychologen blijken bewust een hogere diagnose te stellen dan nodig om meer te kunnen declareren!

Een trucje dat ze overigens hebben afgekeken van de verpleeghuizen: “upcoden” heet dat met een mooi woord. Bewoners bleken al rap veel zieker te zijn dan eerder gedacht. Kassa!

Het zou te ver voeren alle disciplines in de zorg hier langs te laten komen. GGZ, huisartsen, fysiotherapeuten, zorgboerderijen etc. etc. concurreren zich kapot sinds de marktwerking is ingevoerd. Met name door nog creatiever te zijn dan je buurman voor eigen gewin. We praten hier over miljarden.

Nee, de “open concurrentie” in de zorg heeft heel wat beunhazen wakker geschud.

En “open” is die zorg al helemaal niet.
Ik kreeg vorige alweer een hartverzakking (niet verzekerd) toen ik berichten voorbij zag komen dat ziekenhuizen hun tarieven niet openbaar wilden maken. Het zou ‘immers’ gaan om “concurrentiegevoelige informatie”. Ja, je moet het maar durven bedenken.

Niets “open” dus. De prijsafspraken met verzekeraars zijn “geheim”!
De klant ziet pas wat het gekost heeft als via de verzekeraar de rekening op de mat valt…
Toch niet te geloven?

Stel je voor dat je als consument bij de AH, Hema, BCC, of wat voor winkel dan ook, pas de rekening mag zien als de aankoop al gedaan is.. Met ook nog een gerede kans dat die rekening voor iets anders is dan aangekocht is.. En er ook nog eens geen weg terug is.. Totale wanorde!

Kortom: nog een hele lange weg te gaan in de zieke zorg.

 

Plaatje: http://www.flickr.com/photos/ahmamsterdam/5184250780/  Anatomische les van Dr. Sebastiaen Egbertsz., 1601-1603

Ik blijk jaren onder een steen geleefd te hebben

buurvrouw
Dacht ik toch echt in een alles-is-koek-en-ei buurt te wonen. Niets is minder waar. Eenzaamheid troef hier in de directe omgeving. Vergeven van smachtende vrouwen desperaat zoekend naar contact. De schellen vielen van mijn ogen toen ik daar achter kwam. Hoe naïef kan je zijn.

Nu zit ik al een jaartje of wat op Facebook. Een onuitputtelijke bron van informatie uiteraard. Ook nooit te beroerd om mij wat nuttige informatie te geven ook als ik daar niet eens om gevraagd heb. Kom er nog maar eens om. Ze hebben er zelfs een speciale kolom voor gereserveerd. Gesponsord ook nog eens. Wat liefdadigheid al niet vermag.

Zo word ik met grote regelmatigheid gewezen op een prangend probleem hier in de buurt. Dringende oproepen van vrouwen in hoge nood, die mij nog nooit waren opgevallen. Maar ik ben blijkbaar wél een opvallende (edoch niets vermoedende) verschijning in de buurt!

Hier een korte bloemlezing uit de schier onophoudelijke stroom van berichten:

Hallo buurman. Fiona heeft je bekeken en vind je interessant. Bekijk haar verzoek!
Heey buurman. Kristie is vlak bij je in de buurt en heeft je iets te vertellen.
Afspreken buurman? Volgens deze site zitten wij niet ver van elkaar uit de buurt.
Ben je alleen thuis? Deze site zegt dat we praktisch buren zijn.
Maria woont dicht bij je en vind je stiekem een aantrekkelijke man.
Heb je d’r ook zin in? Volgens deze site zijn we praktisch buren.
Kim wil je ontmoeten. Kim heeft je profiel gezien en wil je graag ontmoeten.
Wil je ff spelen met Els? Bekijk vrouwen in de buurt die interesse hebben.

Altijd behangen met een weinig aan de verbeelding overlatende “selfie”.
Tenminste, dat neem ik dan maar aan. Wie zou immers zo’n foto moeten nemen als je zo ontzettend eenzaam bent?

Mijn tip voor 2014: Maak eens wat vaker een praatje met je buren. Kan onnoemelijk veel leed besparen.

Nieuwjaarskaart 2014 voor jullie allemaal

nieuwjaarskaart
“De positie van de waarnemer bepaalt diens blikveld”. Aldus een uitspraak die vaak werd gebruikt door een goede vriend van me. Veelal om te duiden waarom sommige dingen des levens zo lopen als ze lopen. Ik moest er aan denken toen ik deze foto weer tegenkwam.

Afhankelijk van je positie proost je op het nieuwe jaar, zit je in zwaar weer, of laat je je leiden door een komeet nog net ergens zichtbaar in het zwerk. Soms, door omstandigheden, bewust of onbewust, ontgaat je dit alles.

Of zoek je met een paar medestanders een plekje op afstand om de rollercoster des levens in al zijn breedte en inhoud te kunnen aanschouwen en te beleven. Om dan pas te gaan te besluiten wat te gaan doen.

Hoe kan het beter worden geïllustreerd dan met deze foto?

Ik wens iedereen een mooi, creatief, inspirerend, gezond en overzichtelijk 2014!

 

Bron plaatje: Astronomy Picture of the Day (NASA) gemaakt door Antti Kemppainen.
Zeer de moeite waard om de link even aan te klikken om deze beeldvullende foto in al zijn groot- en grootsheid op je in te laten werken!

Tijd nemen voor de wintertijd

20110326 zomertijd

Vannacht is het zover. We mogen de klok weer een uurtje achteruit zetten. Een mooie gelegenheid om even stil te staan bij de tijd en de tijdzones in de wereld. Konden we duizenden jaren toe met een eenvoudige zonnewijzer, pas redelijk recent werd de noodzaak gevoeld voor een nauwkeurige en onderling afgestemde tijdsmeting. In dit blog een aantal anekdotes en wetenswaardigheden die hiermee te maken hebben:

De chronometer.
Begin 18e eeuw. Om nauwkeurig te kunnen navigeren is een nauwkeurig tijdsmeting nodig. Op slingerende schepen geen eenvoudige zaak met een slingerklok. De Britse regering loofde een prijs uit van 20.000 pond (heel veel geld toen) aan degene die voor het eerst een nauwkeurige scheepsklok kon maken. John Harrison won die prijs (pas) in 1773. Hij vond de chronometer uit. Een essentiële uitvinding. Hij werd/wordt wel “de vader van de moderne navigatie” genoemd. Het heeft de wereld voorgoed veranderd. 

Noodzaak afgestemde tijdszones.
Nog niet zo lang geleden werd de tijd ‘gemeten’ verwijzend naar de zon. Met als gevolg dat er wereldwijd overal wel een afwijkende eigen tijd gemeten werd. De noodzaak om de tijdmeting (tijdszones) op elkaar af te stemmen werd kwam eigenlijk pas met de invoering van de spoorwegen. Eind 19e eeuw. Erg laat dus. Saillant in deze: de spoorwegen krijgen juist altijd de volle laag dat ze niet op tijd rijden!

Einstein en de relatieve tijdsmeting.
Ook tijd is relatief. Volgens Einstein althans. Als je heel snel beweegt ten opzichte van een ander en je kijkt op die klok van de ander dan lijkt die langzamer te lopen. Voer voor veel science fiction verhalen.
Jonger terugkomen op aarde na een lange ruimtereis en zo. Onzin. Het geldt immers voor beide partijen. Je kunt niet allebei jonger worden. Met ‘rocket science’ wordt nog wel eens een loopje genomen.

Nepal. Kwartier maken.
Waar de hele wereld is verdeeld in tijdszones die een uur ten opzichte van de naburige regio telkens een uur verschillen vormt Nepal  een bijzondere uitzondering: een kwartier, respectievelijk drie kwartier.
Reden? Overschakelend van de zonnewijzer naar een vaste tijd, vond men daar dat het referentiepunt niet de wereld was, maar hun mooiste berg midden in Nepal. Tja, dat scheelt een stief kwartiertje. Vindt men nog steeds. Behoud van eigen identiteit kan ver gaan. Geldt ook voor hun kalender die anders is dan de rest van de wereld.

Datum grens. Kiribati.
Verwarrend die datumgrens. Ga je over de datumgrens dan win je een dag (westwaarts) of je verliest er een (oostwaarts). De datumgrens ligt dwars door de Kiribati eilanden in de Grote oceaan. Lastig voor de bewoners. Op het ene deel van de natie is het een andere dag dan in het andere deel. Pas in 1995 werd besloten de datumgrens te verleggen. Probleem opgelost. Nog wel drie tijdszones breed trouwens. 

Finland/Zweden (zie plaatje hierboven).
De 300 meter lange eilandenrij Märket in de Baltische zee behoren deels tot Zweden en deels tot Finland. Toen Finland er een vuurtoren bouwde (in 1981) ontdekte men later dat deze eigenlijk net op Zweeds grondgebied stond. En dus in een andere tijdszone. Dat werd opgelost door de tijdslijn (en grens) heel lokaal even te verleggen. Met compensatie natuurlijk aan de Zweedse kant. Duidelijk te zien op deze foto. Voor elk probleem is er een oplossing. Even grensverleggend bezig zijn. 

Is tijd vrouwelijk of mannelijk?
Onduidelijk. De Nederlandse taal kent eigenlijk beide. Oorspronkelijk vrouwelijk: indertijd. Maar net zo makkelijk mannelijk: Vadertje tijd, en: destijds.

Atoomklok
De aarde slingert en varieert nogal in omlooptijd. En dus de tijdsmeting die gebaseerd is op de variërende elliptische omloop van de aarde om de zon.
Pas in 1967 werd besloten om de definitie van de seconde te veranderen. Sindsdien is in het Internationale Systeem van Eenheden de seconde gedefinieerd als 9.192.631.770 cycli van de straling die hoort bij de overgang tussen twee energietoestanden van cesium-133. Kom er nog maar eens om. Alle officiële tijdsmetingen en ‘atoomklokken’ zijn hierop gebaseerd. GPS navigatie maakt gebruik van deze atoomklokken. Zonder die nauwkeurige tijdsmeting is dat onmogelijk.
Synchronisatie hiermee is een eitje inmiddels. Vanuit een zender in Frankfurt worden DCF77 signalen uitgezonden. Mijn polshorloge en klokken worden automatisch gesynchroniseerd.

Ik ben altijd bij de tijd dus. Ik kan rustig slapen vannacht. Een uurtje langer zelfs.

 

Extra bronnen (o.a.):
http://www.bbc.co.uk/news/world-12849630 (Mooie interactieve site, ook bron van het plaatje)
http://nl.wikipedia.org/wiki/Chronometer
http://nl.wikipedia.org/wiki/Tijd

Mark Rutte en zijn “goede hoop”

knutselen-met-wcrol
De Algemene Politieke Beschouwingen” zijn weer achter de rug. Rutte verwees er (vooraf) naar als “het politieke hoogtepunt van het jaar”. Tja, dat geeft natuurlijk al te denken. Achteraf verwijst hij naar zijn “goede hoop”. Daar kan je natuurlijk trots op zijn. Maar hoe je een drol ook draait of keert, er zit altijd een luchtje aan.

“Hoogtepunt”?
Twee dagen een Tweede Kamer waar bijna elke zetel is bezet. Uitkijkend op het welhaast voltallige kabinet dat omgekeerd weer uitkijkt op alle aanwezigen. Met zo’n stoelgang wek je toch de illusie van een behoorlijk aandrang. Dan zou je toch verwachten dat er nog wel iets in elkaar geflanst kan worden.

Het begon al meteen met de Wilders die meldde dat hij overal schijt aan had. Met stront gooien is zijn specialiteit immers. Omringd door drekvliegen (Scathophagidae) veegde hij meteen zijn gat af met het hele kabinet. Gek genoeg waren er een aantal partijen die daarin meegingen. Ook zij aan de rol.

Toen dit vuiltje was weggewerkt kon het echte drukken dan toch eindelijk beginnen. Een moeizaam proces van duwen en trekken. Probeer er maar eens iets uit te krijgen als de stop er op zit.

Rutte (pas aan de beurt op de 2e dag) druk roeppoepend dat overal over gepraat kon worden. Da’s mooi natuurlijk. Maar steeds duidelijker werd het dat hij er alles aan deed om dat niet hier, in dit kleinste kamertje van het politieke huis, te doen maar daarbuiten. Een vorm van wildpoepen waar de Kamer zich maar bij moest neerleggen. Een bizar schouwspel.

Twee dagen lang een diarree aan woorden in combinatie met een politieke besluitvorming die grenst aan ernstige obstipatie. Na twee manjaar ‘werk’ (!!) daar werd een verbijsterende resultaat opgetekend:  dat Dijsselbloem mocht gaan bellen om partijen te verzoeken om in een achterafkamertje te gaan praten. Om te kijken of er nog iets in gezamenlijkheid gedraaid kon worden. Hij verwees nog net niet naar “elkaars nieren proeven”, maar veel meer was het niet.

Je moet maar durven dit te beschouwen als “het politieke hoogtepunt van het jaar”. Een trieste stelling van onze Minister President. Maar als een kip zonder kop die van de leg blijkt te zijn verwijst hij alsnog naar zijn “goede hoop”. Niet iets om een puntje aan te zuigen.

Dieptepunt
Als een politiek hoogtepunt alle kenmerken van een dieptepunt heeft dan zijn we wel erg diep gezonken met het schip van Staat. Dat is dan ook zo. Het is crisis. Een politieke crisis.
Veel meer kan ik er niet van maken.

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 158 andere volgers