Aad Verbaast

te gek voor woorden eigenlijk

Afscheid nemen is opnieuw beginnen

vkblog afscheidsdag is aanleiding om over “afscheid nemen” eens stevig te gaan mijmeren. met voor mij weer verhelderende inzichten. de belangrijkste? het hele leven is één groot afscheid. Aan het eind van je leven neem je dáár zelfs afscheid van.

Ik neem de lezer, die nu nog geen afscheid heeft genomen, even mee door een korte selectie van gebeurtenissen des levens. Één lange reeks van afscheid nemen, het houdt maar niet op.

Het begint allemaal al met de geboorte. Afscheid van de geborgenheid van de baarmoeder. Afscheid nemen van die ultieme bescherming, geborgenheid, warmte, en levensader: de navelstreng. Om de keiharde wereld in geworpen te worden. Letterlijk de kou in. En dat is nog maar het begin.

Je hele leven neem je gewild maar meestal gedwongen afscheid van je vermeende zekerheden. En elke keer is het een worsteling om nieuwe wegen in te slaan. Op weg naar de illusie van de nieuwe zekerheden. Op een pad geplaveid vol met onzekerheden.

Als baby:
Afscheid van die moederborst. In plaats daarvan een warme prak. Het leven bestaat niet meer alleen uit slapen, eten en poepen, lachen en huilen. Van het kruipen naar lopen. De veilige box uit. De gevaarlijk wereld in. Afscheid van de zekerheid dat er altijd iemand klaar staat om jouw ‘honger te stillen’. Afscheid van de illusie dat alles om jou draait. Ontdekken dat er verschillende mensen zijn. Dat je je hoofd kan stoten als je de wereld gaat verkennen.

Maar uiteindelijk ga je er voor: de ontdekkingsreis van een wereld die steeds groter wordt!

Als peuter, kleuter en basisscholier
Er blijkt zoiets te bestaan als scheiden en scheiding. Je wordt zomaar weggebracht! Je bent niet meer alleen op de wereld. Er zijn soortgenoten, soms aardig soms niet aardig. Een aai kan zomaar een mep zijn. Liefde is niet meer onvoorwaardelijk. Je kan niet alles doen wat je zelf wilt. Er bestaat zoiets als omgangsvormen, in embryonale vorm nog. Keurslijven. Prestaties leveren. En die leveren weer waardering. Niet iedereen is meer aardig. Aardig zijn en gevonden worden. Hoe? Rang en standen. Kan je iedereen nog vertrouwen? De wereld kan hard zijn. Zelfs Sinterklaas blijkt niet te bestaan..

En weer kijk je er naar uit: ik ben nu groot geworden, nu gaat het gebeuren. “De middelbare”!

Als puber:
Je lijf barst uit zijn voegen. De emoties stormen door je lijf. Je ouders snappen je niet meer, je snapt jezelf niet meer, je snapt de wereld niet meer. Je kan de hele wereld aan, maar de wereld kan jou niet meer aan. Je verliest je eerste eeuwige vriendin. En ook voor eeuwig je maagdelijkheid in het leven. Het leven is één groot experiment. Schade en schande op je pad tegenkomend. Waar blijft die liefde? Waar draait het allemaal om? Waarom moet ik dat allemaal leren?

En alweer laat je alles achter je. Het werkzame leven gaat je beginnen. Alles is weer mogelijk!

Tussen de 20 en 40 jaar
Je kan die hele wereld weer aan. Maar ontdekt ook dat die hele wereld niet altijd op je zit te wachten. Carrières zijn betrekkelijk en eindig. Er bestaat zoiets als ellebogen, politieke spelletjes, misbruik en ‘ratraces’. De ‘mooiste dag’ van je leven blijkt één dag lang te zijn. Die ‘jonge God’ zit in een steeds ouder lichaam. De mid-live crisis doet je beseffen dat niet al je doelen haalbaar waren. En daar had je nog wel zo op gerekend. Je leert je lessen in nederigheid.

Maar nieuwe doelen worden weer gesteld. Het leven gaat nu echt inhoud krijgen. Je weet nu immers waar het allemaal om draait. Zingeving? Of juist niet (meer).

Tussen de 40 en 60
Vrienden komen en gaan. ‘Vrienden voor het leven’ is ook maar een beperkt begrip. Je leert je echte vrienden kennen. Altijd maar pieken is niet meer mogelijk. De ongebreidelde overmoed en kracht moet plaats maken voor iets anders. Kinderen heb je te leen. Het leven is niet voorspelbaar. Het leven blijkt eindig te zijn. Gezondheid stijgt met stip op de geluksladder. Geluk zit in een klein hoekje. Niet alles hoeft meer ‘groots en meeslepend’  te zijn. Wat is er te zien als je ‘over the hill’ bent?

En alweer neem je afscheid van deze fase. Ik wil niet meer geleefd worden. Ik ga leven!

En daarna?
Ouder worden kent zijn eigen afscheid. Je leert dat ouder worden slechts van waarde is als ‘alles nog werkt’. Dat die top bereiken ook deels lukt omdat meer en meer dierbaren om je heen die strijd inmiddels hebben verloren. Zinvolle dagbestedingen zoekend, blijft de zin van het leven een rekbaar en eindig begrip.

Je voelt al aan dat het ultieme afscheid nadert: die van het leven zelf..

Judith Viorst schreef op de cover van haar boek Noodzakelijk verlies: “de liefdes, illusies, afhankelijkheid en irreële verwachtingen die wij allemaal moeten opgeven om te kunnen groeien.”

In het (aan te bevelen) boek betoogt ze dat de verwerking van elk afscheid, bepalend is voor de wijze waarop je verder in het leven staat. Ze heeft mij overtuigd. Oude illusies maken plaats voor nieuwe.

Salvador Dali: “elk afscheid is de geboorte van een herinnering”

Macro = Micro:
Dit is mijn afscheidsblog. Ik stop er mee.

Een zware bevalling. Het doet terugdenken aan mijn eerste afscheid: die van de navelstreng.

Maar ook dat heb ik wonderlijk genoeg overleefd.
Om opnieuw te beginnen.
Om te kunnen groeien.

127 Reacties op “Afscheid nemen is opnieuw beginnen

  1. Theo 27 december 2009 om 09:15

    Zo geeft iedereen z’n visistekaartje af.
    Dit blog moest wel een analytische beschouwing worden.
    Blijf.

  2. Satuka 27 december 2009 om 09:23

    Judith Viorst, ook grotendeels gelezen. Inderdaad een inspiratiebron voor mijn credo van de afgelopen jaren (wat ik soms nog wel eens uit het oog dreig te verliezen ;): Kijk niet naar wat er niet (meer) is, maar naar wat er (nog) wel is. En dan blijkt er veel meer te zijn dan je dacht ;).

  3. antoinette duijsters 27 december 2009 om 09:24

    Nou Aad, weer een degelijk blog van jou.

  4. Aad Verbaast 27 december 2009 om 09:41

    @Theo:
    == Dit blog moest wel een analytische beschouwing worden. ==
    Zou het iets met de leeftijd te maken hebben en de verwerking van al dat afscheid nemen?
    @Satuka: ik vond het een indrukwekkend boek, die me veel leerde over het leven. Ik had afscheid nemen van iets altijd als iets vervelends gezien. En nooit als iets "noodzakelijks". Naast troost gaf het ook kracht, en veel begrip.
    Mooi boek.. wel erg compact geschreven (veel verwijzingen, veel informatie). Kortom: de kop moest er wel bij blijven :-)
    @Antoinette, dankjewel, iets wat ik probeer, en maar moeilijk afscheid van kan nemen. :-)

  5. Rene Scheffer 27 december 2009 om 09:48

    Aad
    Iedreeen schrijft dicht bij zichzelf bij dit thema. Jij zeker ook. Zoeken, analyseren, vragen. Mooi.

  6. Aad Verbaast 27 december 2009 om 09:58

    @Rene: moeilijk afscheid kunnen nemen is misschien ook een vorm van hebzucht.
    Kan zo maar een heel leven duren om er afscheid van te nemen.
    Ik merk wel dat het steeds makkelijk gaat.
    Mijn hebzucht is flink gerduceerd.
    Met nog wat lastige residuen.

  7. martin 27 december 2009 om 10:02

    Ook bij dit thema weer een echte Verbaast.
    Wel persoonlijker dan veel van je andere
    blogs (waarmee ik bij persoonlijk bedoel
    over jezelf als individu).

  8. Aad Verbaast 27 december 2009 om 10:13

    @Martin:
    == Wel persoonlijker dan veel van je andere blogs ==
    Grappig dat je dat zegt. Ik schrijf inderdaad zelden over directe persoonlijke (individuele) gebeurtenissen. Altijd wat indirect, aangezien ik veel persoonlijke gebeurtenissen graag zet in een grotere context. Ook deze. Al mijn blogs voel ik dan ook als zeer persoonlijk. Ik schrijf enkel uit het hart. Maak ik me kwaad, dan ben ik kwaad. Maak ik me ergens zorgen, dan ben ik oprecht bezorgd. Schrijf ik ‘luim’, dan ben ik opgewekt. etc.
    Ik kan geen afscheid nemen van mezelf. ;-))

  9. cor3306 27 december 2009 om 10:23

    het hele leven is afscheid nemen, dat is zo en bij het ouder worden treedt een soort gewenning op; de eerste keren in je jeugd, verhuizen naar een andere plaats en een andere school enzo maken de meeste indruk…the first cut is the deepest

  10. cor3306 27 december 2009 om 10:24

    zo toch even ingelogd

  11. Aad Verbaast 27 december 2009 om 10:26

    @Cor:
    == the first cut is the deepest ==
    Die van de navelstreng?
    En dan blijkt gedurende de rest van het leven veel aan een zijden draadje te hangen..

  12. Jan Bouma 27 december 2009 om 10:40

    @Aad…
    Voorlopige reactie waar ikzelf nog over moet nadenken:
    ‘Neem nooit afscheid van je idealen; en pleeg dan ook geen verraad aan jezelf!"
    Zou zo maar een grote Chinese wijsgeer als Lao Tse gezegd kunnen hebben
    maar ik help hem ‘n beetje want de goede idealen blijken eeuwig van kracht…
    Of zoiets. Tot later…

  13. coby 27 december 2009 om 10:48

    Wat ik soms ook niet van het leven kan begrijpen is dat als je met veel spul en moeite iets hebt geleerd je met het sterven het allemaal weer los moet laten. Dat is toch zonde? Kun je, als je daar in gelooft, weer opnieuw beginnen met het wiel uit vinden.
    Lezend in je bijdrage en kijkend naar de verschillende fases, is het één groot leerproces waar op een goede manier loslaten van van alles voortdurend een rol speelt. Dat thema afscheid laat eigenlijk nooit los…
    Hartelijke groet, Coby

  14. Aad Verbaast 27 december 2009 om 10:48

    @Jan:
    Ook idealen kunnen afgehakt worden door de guillotine des levens. Net als illusies waar afscheid genomen dient te worden op onverwachtte ogenblikken.
    Gelukkig is de geest flexibel genoeg om er nieuwe te bedenken.
    Volgens mij was het Ghandi die zei:
    "Leef alsof je morgen dood gaat, leer alsof je het eeuwige leven hebt"
    Zit wel wat in…

  15. Aad Verbaast 27 december 2009 om 10:53

    @Coby: ik schreef net hierboven (ik had jouw reactie nog niet gezien) de uitspraak van Ghandi. Passend.
    Inderdaad zonde. Ik realiseer me wel eens rondkijkend naar al die mensen: "over 100 jaar is er niemand van deze mensen meer levend. En zijn er allemaal ‘nieuwe’."
    Hadden we maar een blokje in ons hoofd met alle ervaringen die we zo konden overdragen. De back-up van ons brein. Zou dat de reden zijn dat we allemaal ergens een behoefte hebben (en daar aan werken) iets achter te laten?
    Een boek? Een tekening? Een blog? Een herrinnering… het eeuwige ‘leven’..

  16. The_Saint 27 december 2009 om 10:54

    Aanbevolen….

  17. Kerstnoud 27 december 2009 om 11:01

    Mooie overdenking, dat mag niet verbazen, maar blijft u toch maar. Moest ook denken aan de boekcover van H. Finkers: Hij werd geboren in 1954, een klap die hij nooit te boven is gekomen".

  18. Ina Dijstelberge 27 december 2009 om 11:06

    Aad : Vannacht schreef ik bij Theo (klaverblad) al twee zielen één gedachte. Nu wordt drie zielen één gedachte.;-)

  19. Aad Verbaast 27 december 2009 om 11:09

    @The Saint:
    == Aanbevolen…. == Afscheid nemen, of afscheid kunnen nemen? ;-)
    @Kerstnoud: het begon nog eerder: de klap van die ene zaadcel die na een woeste tocht (ratrace) als enige die eicel binnendrong.. Wat die allemaal te weeg heeft gebracht…

  20. Aad Verbaast 27 december 2009 om 11:11

    @Ina: inderdaad wonderlijk. Het was me opgevallen. Exact dezelfde draad van het verhaal. Het zal toch geen telepathie zijn? Gelukkig is het nog mogelijk dat mensen op dezelfde gedachten kunnen komen. Ik had al haast afscheid van die gedachte genomen ;-))

  21. ceesincambodja 27 december 2009 om 11:12

    Aad, je verbaast me niet.
    Lof.
    Ceesblijftgegroetje

  22. 100_woorden 27 december 2009 om 11:15

    =Het hele leven is één groot afscheid.=
    Het is een manier van kijken, maar niet de mijne, eerlijk gezegd.
    Soms komt afscheid nadrukkelijk om de hoek kijken, word je ermee geconfronteerd zonder dat je dat wilt, maar meestal lopen dingen in elkaar over zonder dat ik het ervaar als afscheid. Leven is leven, afscheid heeft meer met dood te maken, nou ja, vanuit mijn optiek dan.

  23. thera 27 december 2009 om 11:35

    Erg mooie beschouwing en ik ga dat boek zeker lezen. Ik heb ook begrepen, dat we volgens diverse voorspellingen, en volgens de sterrenstand, momenteel in een afscheidsfase zitten, dat deze veel onrust veroorzaakt, omdat mensen dingen graag bij het oude laten. Ja, loslaten en verder gaan, het is de grootste levenskunst, denk ik. En je blijft natuurlijk, want ook hier kun je elke dag opnieuw beginnen.

  24. Aad Verbaast 27 december 2009 om 11:50

    @Cees
    Lof? Dat kan toch eten? Of refereer naar de mis?
    @100_woorden:
    Wat je beschrijft is ook een manier om met afscheid om te gaan. Maar dan blijft het toch met afscheid nemen te maken hebben?
    Dagelijks neem je ergens afscheid naar mijn gevoel. Dagelijks hoop je dat er ook weer wat nieuws op je pad komt. Of omdat je het hebt opgezocht. Of omdat het per toeval je pad kruist. Het leven zit vol verrassingen. Gelukkig.

  25. Aad Verbaast 27 december 2009 om 11:54

    @Thera:
    Zeker een aanrader dat boek. Voor mij op veel vlakken een eye-opener.
    Ik heb het ter hand genomen op een moment dat ik een van mijn zwaarst te verwerken afscheid moest ‘nemen’.
    En heeft me daar voor een belangrijk deel door heen gesleept.
    Loslaten en afscheid nemen heeft veel met elkaar te maken natuurlijk. Moeilijk, zeker als het gevoel is dat er niet meteen iets positiefs tegenover staat. Meestal is dat enkel nog onzekerheid. Iets wat voor mensen de moeilijkst te hanteren emotie is.
    == En je blijft natuurlijk == ik blijf nooit, ik verander elke dag :-)

  26. hippocampi 27 december 2009 om 12:02

    elke zekerheid is schijn,
    dat accepteren geeft ruimte
    maar geeft soms ook ruimte aan de pijn
    mooi blog,
    groet,
    hippo

  27. Motek....tussen hemel en aarde... 27 december 2009 om 12:11

    Géén afscheid..waaróm? Wie bepaalde de tijd? En waaröm? Dus tot ziens..érgens :-)

  28. Aad Verbaast 27 december 2009 om 12:17

    @Hippocampo:
    Nog zo’n ‘strijd’: ruimte scheppen, die dan vervolgens weer door andere beperkt wordt. Dan weer er aan werken de ruimte weer te vergroten etc etc. Een eindeloze cyclus. Zelden duidelijk wie er wint..
    @Motek:
    Niemand bepaalt de tijd. Het gebeurt of het gebeurt niet. Heintje Davids zal ik nooit worden.. :-)

  29. paco painter 27 december 2009 om 12:21

    Het hele leven is één groot afscheid. "
    Daarom schrijf ik geen afscheidblog

  30. Aad Verbaast 27 december 2009 om 12:24

    @Paco: dan is elk blog van je eigenlijk weer een afscheidsblog dus. ;-)

  31. nelus 27 december 2009 om 12:27

    Nou Aad, dit is ook wat. Zit ik de afgelopen dagen een gezellig feestje met je te bouwen. En nou stap je zonder iets te zeggen op. Hoe verwerkt het blogvolk dit nou weer ?

  32. De Stripman 27 december 2009 om 12:38

    Mooie reis door het leven, Aad !

  33. Aad Verbaast 27 december 2009 om 12:48

    @Nelus:
    Op het toppunt (van bomen) vertrekken?? Zoiets??
    == Hoe verwerkt het blogvolk dit nou weer ? ==
    Het VKblog zal nooit meer dezelfde zijn. Per definitie natuurlijk :-)))
    @Stripman: dankjewel. Niet op elke levensfase ben ik al ervaringsdeskundige.. Gelukkig niet ;-)

  34. maria-dolores 27 december 2009 om 13:15

    Mooi thema!
    ‘Noodzakelijk Verlies’ viel mij erg tegen.
    Geen idee wat er volgens mij dan wél in het moeten staan…
    Ik zal het nog eens opzoeken en kijken of ik er nù wel iets mee kan.

  35. De Stripman 27 december 2009 om 13:19

    @ Aad: En van de allereerste levensfase ? Heb je daar herinneringen aan ?

  36. Bart 27 december 2009 om 13:58

    Een mooie afscheidsbijdrage Aad…

  37. Jan Bouma 27 december 2009 om 14:16

    Omdat u er toch niks van merkt zo wordt gezegd….:))
    Wat bedoel ik? Ach ja, het allerlaatste afscheid van het leven.
    Bekend is de meest ideale vorm. Diegene die gaat sterven kijkt tevreden achterom.
    – De kinderen zijn op een prima bestemming
    – hijzelf die sterven gaat doet dat op hoge ouderdom en zonder veel pijn
    – heeft ook weinig te klagen gehad van rampen en en stormen in zijn leven
    en eenieder zegt dan: "Ja.. hij kon rustig hene gaan! Het was goed zo!"*)
    *) waar dat "hene" is weet nog steeds niemand maar doet er even niet toe.
    Van Max Tailleur, de bekende joodse humorist die het altijd had over z’n Sam en Moos
    is het bekende volgende verhaal. Misschien kent u het. Het ging over een rijke Joodse vriend
    van Sam en Moos.
    Tailleur: "Het was dus slecht gesteld met die vriend weldra zou hij sterven. Sam en Moos erbij.
    Plus de dokter natuurlijk die begeleiding naar het Eeuwige Leven deed. Op gegeven ogenblik…
    de stervende was bijna dood… hij opende nog een paar maal zijn ogen en de dokter nam zijn
    temperatuur op… de dokter mompelende toen om wat hij zag op de thermometer…. "32".
    "Verkopen!" bracht de stervende uit toen hij dat hoorde. Hij dacht nog aan een beurskoers
    waarbij het fonds op ’32" verkocht moest worden.
    Ik moet wel eens aan dit verhaal denken aan al die mensen die blijven schrapen
    tot aan hun dood en denken dat er verhuiswagens meerijden naar het graf of het crematorium.
    Zij willen toch zo rijk mogelijk sterven.

  38. Passant met divers Pluimage 27 december 2009 om 14:33

    Mijnheer Aad, dan lijkt mij dat, wanneer ik u een pot à la Bastine geef, u er de barsten uit uw pubertijd mee kunt repareren, en de rest waarschijnlijk ook wel… ;-)

  39. Mephisto 27 december 2009 om 14:41

    Dit is een humorblog, naar ik mag hopen?
    Hahahahahahaha, zoveel afscheidingen!

  40. nelus 27 december 2009 om 14:42

    @Jan: of zoals Nelus altijd zegt: de lijkwade heeft geen zakken.

  41. nelus 27 december 2009 om 14:43

    @Aad: zoiets stel ik me wel voor. Weg zwevend over de toppen van de bomen. Naar het licht. Wat dat ook wezen moge.

  42. Aad Verbaast 27 december 2009 om 15:23

    @Maria Dolores.
    Het is wel een zwaar boek in de zin dat het niet leest als een roman of zo. Erg compact geschreven. Heel veel informatie. Maar ik vond er genoeg in om nogal wat zaken die ik zag, en mee worstelde, een plek te kunnen geven.
    Misschien als je het nu leest dat het dan weer anders is?

  43. Aad Verbaast 27 december 2009 om 15:27

    @De Stripman:
    persoonlijk kan ik me daar niets van herinneren. Er zijn echter theorieën dat het allemaal wel ergens is opgeslagen. Er zijn zelfs mensen die beweren dat ze je dat allemaal kunnen laten herbeleven. Soms dat dat zelfs nodig is om je van bepaalde trauma’s af te helpen.
    Wat is jouw gevoel als je een heel nauw steegje door moet? ;-)
    @Bart: dankje. "Ik zeg waar het op staat" :-))

  44. Aad Verbaast 27 december 2009 om 15:34

    @Jan:
    die Chinezen (de Tao dan) nemen graag van alles mee hun graf in. Dikke pakken geld onder andere. Tot zelfs Mercedissen aan toe. Alllemaal voor ‘onderweg’. Dat moet immers wel een beetje comfortabel blijven.
    Nu zijn de Chinezen een pragmatisch volk.
    Het is dus allemaal van papier. Het geld bijvoorbeeld is een dikke stapel papier. Blanco velletjes. Behalve de bovenste: dat is een kopietje. De rest zie je immers al helemaal niet.
    Men denkt er mee weg te komen. De geesten worden niet zo hoog ingeschat. Ook pragmatisch.
    De familie wil er ook graag mee wegkomen natuurlijk ;-)

  45. Aad Verbaast 27 december 2009 om 15:39

    @Passant:
    Afscheid nemen is toch ook breken? Al is het een potje? Craquelé is mijn deel. Was eens in de mode zelfs.
    @Mephisto: er is altijd een combinatie te ontdekken van "ernst en luim". Iets waar het slecht afscheid van te nemen is.

  46. Bart 27 december 2009 om 15:42

    Heel goed, Aad! :)

  47. Aad Verbaast 27 december 2009 om 15:44

    @Nelus:
    Bijzondere invulling geef je van mijn opmerking "van bomen".. Kan ik me ook wel voorstellen trouwens.
    Ik dacht heel ergens anders aan:
    "Op het toppunt (van bomen) vertrekken?? Zoiets??"
    Ik dacht aan toppunt: die van de boom (vorig blog). Van de ‘roem’.. en "van bomen" sloeg ook nog eens op bomen in de zin van ergens een boom over opzetten: "gezellig praten" zoals de van Dale zegt..
    Grappig dat er zo langs elkaar heen gepraat kan worden. Geen nood. Komt altijd weer goed :-))

  48. Rubio 27 december 2009 om 16:12

    Aad;
    =Liefde is niet meer onvoorwaardelijk=
    Inderdaad eentje om over na te denken.
    Vanaf de peutertijd wordt dat dan ook niet meer gedaan..behalve nu dan even..

  49. bert 27 december 2009 om 16:16

    een wijs overzicht van het mens zijn !
    En nu ik stop met bloggen heb ik misschien eindelijk tijd om meer te gaan lezen – alvast dank voor de tip!

  50. Marco van 27 december 2009 om 16:18

    Alle afscheid gebeurt op weg naar het Grote Afscheid.
    je hebt het mooi opgeschreven.
    geenafscheidsgroet

  51. dianne 27 december 2009 om 16:26

    Mijmerbijdrage en ook de reacties stemmen tot nadenken

  52. De Stripman 27 december 2009 om 16:26

    @ Aad: Nauwe steegjes en tunnels heb ik geen probleem mee. Maar een donkere grot ga ik niet zomaar binnen…;o)

  53. Aad Verbaast 27 december 2009 om 16:38

    @Rubio:
    Inderdaad iets wat (volgens de kenners) een enorme impact op het leven kan hebben. Iets wat ik ook pas op later leeftijd enigszins heb begrepen.
    Voorbeeld: als je lief bent, dan krijg je….. wordt er kind al ingestampt.
    Dat kan tot flinke persoonlijkheidstoornissen leiden (alweer volgens menige theorie).
    Als (voormalig) opvoeder weet ik hoe moelijk het kan zijn niet in deze val te trappen.
    Ook een boekje over precies dit onderwerp is "het drama van het begaafde kind" van Alice Miller.
    Over de spagaat van elke kind die zou moeten weten ("begaafde") dat een moeder (met name) onvoorwaardelijk van haar kind houdt, maar het kind dat zich te buiten gaat om die liefde van de moeder te verwerven. In feite geheel onnodig. Dat kan ook levenslange gevolgen hebben..
    Ook zo’n afscheids proces..

  54. Aad Verbaast 27 december 2009 om 16:41

    @Bert: ik schreef net nog een boekentip hierboven..
    Met lekker lezen heb ik overigens wel iets anders in gedachten. Maar ieder zijn smaak uiteraard. ;-)
    @Marco van (??)
    Net afscheid genomen van je naam? ;-)
    Het Grote Afscheid komt altijd onverwacht. Zelf kan je dat niet meer navertellen.

  55. Aad Verbaast 27 december 2009 om 16:43

    @Dianne:
    Thera heeft wel wat losgemaakt. Ook bij mij! Gelukkig ook bij jou.
    @de Stripman:
    Daar heb je het gedonder al! :-))
    Snorkelen en duiken. Ook al zo iets.
    Bungeejumpen?

  56. Jan Bouma 27 december 2009 om 17:00

    @Aad….15:34……inzake je tip; ==De familie wil er ook graag mee wegkomen natuurlijk ;-) ==
    zal ik eens op zoek gaan naar wat valsemunters; m’n boeken neem ik natuurlijk ook mee. Misschien kan ik ze aan God verkopen in de hemel met de uitleg erbij voor Hem waarom het niks geworden is met die mens…:))

  57. Aad Verbaast 27 december 2009 om 17:09

    @Jan Bouma:
    Ik denk dat je het wel goed zal kunnen vinden met die God daar.
    Jullie beiden hebben wel wat gemeen.
    Beiden roepen om het hardst dat hun eigen boek het enige boek is waar alles in staat, en alle andere boeken overbodig maakt :-))

  58. Rubio 27 december 2009 om 17:11

    Aad 16:38; Binnen dit kader heb ik wel eens ergens op een VKblog geroepen; "Je kind liefdevol loslaten..!".
    Maar of dat de oplossing zou zijn….? Ik weet het niet, maar het schijnt wel een van de ‘opdrachten’ binnen je bestaan te zijn om de oplossing die ergens verborgen ligt, op te moeten en kunnen sporen.
    Kortom, ik heb wel eens een verlichte horen roepen (het zou best wel weer eens die Lao Tse geweest kunnen zijn):
    ‘Doodgaan is de hemel, geboren worden is de hel’….

  59. 100_woorden 27 december 2009 om 17:21

    @Aad
    =Wat je beschrijft is ook een manier om met afscheid om te gaan. Maar dan blijft het toch met afscheid nemen te maken hebben?=
    Afscheid nemen zie ik meer als een bewuste handeling. Iets waar je bij stilstaat. Bij mij gaan de meeste dingen voorbij zonder dat ik er over nadenk dat iets de laatste keer is (dat blijkt veel later pas). Alleen bij zaken die een definitief einde vormen en waarbij het besef ook aanwezig is dat het zo is, de onomkeerbaarheid van de dood (niet alleen letterlijk) dus.

  60. Aad Verbaast 27 december 2009 om 17:41

    @Rubio:
    Ik kan je uitspraak nog goed herinneren. Mooie betekenisvolle uitspraak namelijk. "Liefdevol loslaten"
    Nieuwsgierig Aagje als ik ben, heb ik even zitten zoeken of het Lao was die die uitspraak had gedaan. Lijkt me niet waarschijnlijk, maar je weet nooit. Wel weer iets om over na te denken.
    Doodgaan is de hemel, is een uitspraak waar ik me nog wel wat bij kan voorstellen. Vele geloven daar zelfs letterlijk in.
    Geboren worden is de hel. Ik ben te optimistisch ingesteld om dat te onderschrijven. Maar gezien het begin van de blog (had ik me het kunnen herinneren) kan ik me voorstellen dat ik dat dacht. Die koude kille wereld in ‘geworpen’ te worden.
    Ik ervaar de wereld (vanuit mezelf geredeneerd) zeker niet als hel. Ik heb wel van veel dingen afscheid genomen om tot deze conclusie te kunnen komen. Soms had ik het gevoel er dan weliswaar niet in te zitten, maar ik meende het wel te kunnen ‘ruiken’ :-))
    Herkenbaar?

  61. Aad Verbaast 27 december 2009 om 17:47

    @100 woorden.
    Ik heb je reaktie meerdere malen gelezen. Het proces wat je beschrijft, daar kan ik wel in meegaan overigens. Voor mij ook wel herkenbaar. Met de aanvulling, dat soms een eigen beslissing ergens bewust afscheid van te nemen een noodzakelijke keuze is. Om ergens van af te komen..
    Waarom ik er een paar keer doorheen moest lezen is omdat als ik je blogs lees (en dat is de enige referentie die ik van je heb) stellig de indruk heb dat gezien de thema’s die je kiest (foto en dan zeker de 100 woorden eronder) deze veelal over "afscheid" van iets nemen gaat. En daar bij heb ik niet de indruk dat " Bij mij gaan de meeste dingen voorbij zonder dat ik er over nadenk" erg van toepassing is. Er ontgaat je niet veel is mijn indruk.
    Of zie ik dat verkeerd?

  62. De Stripman 27 december 2009 om 18:11

    @ Aad: Van mijn levensdagen niet ! Maar om nou in rebirthing therapie te gaan omdat ik niet wil Bungee jumpen…

  63. Aad Verbaast 27 december 2009 om 18:29

    @Stripman:
    Eens.
    Er worden wel gekkere dingen gesuggereerd.
    Mogelijk zit er toch iets in dat de behoefte aan het "warme bad gevoel" toch ergens heel vroeg is ‘geboren’ :-))

  64. 100_woorden 27 december 2009 om 18:30

    @Aad
    Dat dingen niet ongemerkt aan mij voorbijgaan, wil toch niet zeggen dat ik er dus ook afscheid van neem? In tegendeel, zou ik bijna zeggen, ik constateer juist dat iets aanwezig is, voorvalt, zich voordoet, etc. Sommige dingen vind ik leuk of mooi, andere storen me. Om er een blog aan te wijden moet één van beiden het geval zijn, de dingen die me onverschillig laten komen in blogvorm niet terug, of het moet onverschilligheid als thema op zich zijn, wat me weer niet onverschillig laat. Afscheid nemen (in de betekenis van opgeven en/of vaarwel zeggen) doe ik zelden. Misschien komt dat wel omdat ik weet dat de meeste dingen cyclisch zijn, dus weer terugkomen, zich herhalen, etc.
    Ouderen worden weer kind, mensen in hun midlifecrisis worden weer puber, aan het einde van je leven wordt je vaak weer net zo afhankelijk als een baby en zelfs de dood brengt indirect weer nieuw leven, hoewel dat buiten mijn eigen belevingscyclus is. Ook oorlogen herhalen zich, net als perioden van vrede, liefde herhaalt zich net als haat, voorspoed, tegenslag, de seizoenen, de maanden, de weken, de dagen…
    Zo kun je van elke minuut afscheid nemen en slijt je de rest van je leven daarmee. Ik sta niet stil bij de eindigheid van mijn eigen leven, nou ja, rationeel wel, maar emotioneel niet. Het voelt alsof het eeuwigdurend is. Moeilijk uit te leggen wat ik precies bedoel, misschien wijd ik er nog eens een tekst aan. Eerst maar eens eten koken, voordat ik afscheid moet nemen van de vrede in huis ;-)

  65. The_Saint 27 december 2009 om 18:40

    Afscheid nemende via beoordeling……of is het afstand nemen na beoordeling ?

  66. Aad Verbaast 27 december 2009 om 18:46

    @100_woorden.
    Mooie invalshoek van je. De wederkerigheid van dingen/zaken waar je denkt afscheid van genomen te hebben maar per definitie terug op je pad komen.
    Zit ook zeker veel in. Sluit naar mijn mening best wel aan bij de opmerking in mijn blog dat elk ‘afscheid’ (maar even tussen aanhalingstekens) bepaald hoe je verder in het leven gaat staan.
    De "herinnering" (Dali..) bepaalt dan hoe je met het volgende ‘afscheid’ om gaat.
    == misschien wijd ik er nog eens een tekst aan. == daar kijk ik dan zeker naar uit.
    == Ik sta niet stil bij de eindigheid van mijn eigen leven ==
    Ik vraag me af of dat leeftijdsgebonden is. Mijn persooonlijke ervaring: het stilstaan daarbij neemt evenredig (of exponentieel? )toe met de leeftijd.
    Nadenkertje: is de keuze nergens afscheid van te nemen ook niet een vorm van afscheid?

  67. Aad Verbaast 27 december 2009 om 18:53

    @The Saint:
    Dat mag je aan me uitleggen.
    Ik worstel nog even met wat je me probeert te vertellen.
    "Afscheid" versus "afstand". En "via" versus "na".
    "Beoordeling" vind ik zelf een moeilijk te hanteren begrip. Als men/ik/je iets beoordeelt, neemt men (etc) van vele mogelijkheden en achtergronden al afscheid immers. Is dat terecht?

  68. The_Saint 27 december 2009 om 18:57

    Ik denk dat je dat wel zo kunt zien ja….beoordelen is altijd al een bron van discussie geweest….en zal het altijd wel blijven…
    Ik voor mij zelf?…ik lees een boek..leg het weg , en neem er afstand van…..maar niet altijd ook afscheid..maar beoordelen doe ik het weer wel…

  69. Rubio 27 december 2009 om 19:21

    Aad 17:41; Dan is ie van Krishnamurti of zou zelfs van Baghwan Shree Rasjnees geweest kunnen zijn.
    ‘t Is immers een behoorlijk controversiele uitspraak.
    Verder gewoon helemaal met je eens, ben voorlopig ook niet van plan afscheid te nemen..en de kwaliteit vooral te behouden..
    Die ‘mop uit het lewe gegrepen’ van Jan en Max Tailleur vind ik overigens ook een hele goeie, ik hou van ‘navrante’ Jiddische moppen…En wordt er bijna dagelijks mee geconfronteerd door m’n Jiddische vrienden.
    Een goede manier om veel (na)pijn mee uit het dagelijkse leven weg te halen
    Eentje van een vriend in Singapore; ‘De Chinees leeft arm, sterft rijk’…maar of dat tegenwoordig nog opgaat betwijfel ik ten zeerste..eerder andersom, haha!

  70. Aad Verbaast 27 december 2009 om 19:27

    @The Saint:
    Ik probeer zo ver mogelijk te blijven van oordelen en met name veroordelen.
    Wel spreek ik me duidelijk uit over zaken die mijn "boordelingsvermogen" te boven gaan. Om maar eens in dezelfde terminologie te blijven.
    Dan zet ik er het liefst grote vraagtekens bij.
    Ook besef ik me duidelijk dat het vraagtekentje wel eens gemist is, en het op een duidelijke beoordeling respectievelijk veroordeling lijkt.
    Een vorm van assertiviteit wellicht. De houding aannemend: als iemand het er niet mee eens is, dan hoor ik het wel. Gelukkig gebeurt dat dan ook nog wel eens. Anders zou ik mezelf nog eens te veel gaan geloven ;-))

  71. Aad Verbaast 27 december 2009 om 19:32

    @Rubio:
    Ik heb gezocht maar kon het niet zo gauw vinden op internet. Misschien komt die wel van die wijze ergens uit het midden van het land die in een woonboot woont. Weet je wel die wijze "uit het midden" geflankeerd door die prachtige (buur)vrouwen.. :-))
    Ook ik kan die moppen zeker waarderen. Zitten veel culturele wijsheden achter.
    "De Chinees leeft arm en sterft rijk" dar kan ik nog wel eens een blog over schrijven. Een cultuurblog. Daar zit weer een heel verhaal achter (volgens mij).
    Ik neem er nog eentje, jij ook neem ik aan. Iets om geen afscheid van te nemen vooralsnog. Never change a winning horse!

  72. Rubio 27 december 2009 om 19:38

    Gute Nacht Freunde, es is Zeit fuer mich zu gehen……aber jetzt nog effe nicht….
    En heb nog wat achter die ‘Chinees’ gezet…
    Zum wohl Aad!!!

  73. Kokopelli 27 december 2009 om 20:01

    @Aad: Grijns, je kon het niet laten hè.
    Kom je terug met het motto micro = nano?
    Dan ga ik me op het macrogebeuren storten met uw welnemen…

  74. Jan Bouma 27 december 2009 om 20:05

    @Aad…17:09
    @Rubio…
    Nee, daar krijg ik met God geen ruzie over. Zijn boek of dat van mij. We hebben al lang geleden
    vastgesteld dat hij de bijbel heeft geschreven maar ik de Hoofdbel; daar heeft Hij zich mee verzoend. Nog daargelaten dat Mithras natuurlijk ook veel meer in de melk te brokkelen had. Ik bedoel vroeger. Mithras was er gewoon eerder. Dat kun je overigens in alle (thans overbodig geworden) boeken lezen.
    Slogan voor deze week: "Hebt u nog een Bijbel? Ruil ‘m in voor de Hoofdbel!"
    Moet u dan ‘ns horen hoeveel mooier die dan klinkt! :))
    Maar even terug naar het afscheidnemen.
    Ik denk dat de wijzen en eenvoudigen van geest inderdaad het gemakkelijkste alles loslaten.
    Zo’n houding lijkt me vooral voorbehouden aan de ascetische mens die elk aards genoegen en
    bezit relativeert tot het stof van alles. In de natuur "verdwijnt" immers ook niets. We keren terug
    naar het kosmische stof dat we waren. Wanneer zo vraag ik me af zou dat gezegde geformuleerd
    zijn ‘stof was gij, en tot stof zult ge wederkeren!’ – Ongetwijfeld weet onze nieuwe God Google het antwoord via de zoekbalk.
    Tot morgen!

  75. Jan Bouma 27 december 2009 om 20:22

    Toch nog even opgezocht. Met Google een kleinigheid. En ja hoor, het gelazer begint al in het Paradijs en in Genesis want daar kan men lezen:
    ==Een vervloekte aarde
    De bijbel begint met de vervloeking van deze aarde en eindigt met een belofte van een nieuwe aarde waar niets vervloekts zal zijn.
    "En tot de mens zeide Hij: Omdat gij naar uw vrouw hebt geluisterd en van de boom gegeten, waarvan Ik u geboden had: Gij zult daarvan niet eten, is de aardbodem om uwentwil vervloekt; al zwoegende zult gij daarvan eten zolang gij leeft, en doornen en distelen zal hij u voortbrengen, en gij zult het gewas des velds eten; in het zweet uws aanschijns zult gij brood eten, totdat gij tot de aardbodem wederkeert, omdat gij daaruit genomen zijt; want stof zijt gij en tot stof zult gij wederkeren" (Genesis 3:17-19). [Zie ook Romeinen 8:20-22.]
    ==
    Kijk! Daarover ben ik het met God niet eens; en daarom klinkt mijn Hoofdbel welluidender.
    Ik bedoel gaat Hij de Aarde maken en daarna meteen vervloeken..; dat schiet niet op. Toch? :))
    Nu echt tot morgen.

  76. Aad Verbaast 27 december 2009 om 20:24

    @Rubio:
    jij bent ook van alle markten thuis. Italiaans, Chinees… Niets is je te dol!
    Morgen Turks?
    @Koko:
    Iedereen zijn stokpaardjes waar je geen afscheid van kunt nemen.
    Nano begin ik niet over. Na al die berichten rond de mex gaat me dat wat te ver. Er zijn grenzen!! ;-))

  77. Aad Verbaast 27 december 2009 om 20:27

    @Jan:
    Ik zei toch al dat je het met Hem zou kunnen vinden?
    Ik lees niet anders dan dat jij Hemel en Aarde met al zijn inwoners vervloekt.
    Hij maaide er ook lustig op los richting iedereen die het niet met Hem eens was..
    Schept al weer een band!!
    Boekenclubje in de hemel?

  78. Rubio 27 december 2009 om 20:31

    Jan 20:05;
    Bedankt, maar inruilen?… Ik heb hier de bijbel, koran, tora, kabbalah en de mahabharatha thuis liggen plus de Tibetaanse en Egyptische dodenboeken, maar gebruik/beschouw ze alleen als naslagwerken..die hoofdbel koop ik nog wel eens op een mooie dag op de boekenmarkt in Deventer…ook als naslagwerk..om af en toe even te bladeren of alles nog klopt en of alles de goede kant uit ‘marcheert’…..of niet natuurlijk… Geintje!

  79. Zich van Verre 27 december 2009 om 22:31

    Je geeft de esssentie in een notendop!

  80. Aad Verbaast 27 december 2009 om 22:47

    @Zich van verre.
    Dankjewel. Dat vind ik nou een mooi compliment van je.

  81. Jan Bouma 28 december 2009 om 05:44

    @Rubio……20:31
    Dat zal jij dus nooit van z’n leven meemaken dat je m’n boek ergens op een boeken- of rommelmarkt noch bij de Slegte of waar dan ook zult aantreffen voor een prikkie. Ik wil ook die mensen niet beledigen die er een normale prijs voor wilden betalen, zoals @Aad. Snap je? Maar ik begrijp je; of beter gezegd de denigrerende betekenis van je geintje…
    @Aad….20:27
    Dat heb je dan fout gelezen. Dat staat nergens in het Boek der Boeken. Ja, ik heb wel vervloekt de verantwoordelijken zoals daar zijn: de intelligentsia, de reli’s, de pers en media en tenslotte de politici.
    En inderdaad, ik moet toegeven, dat als je die allemaal bij elkaar optelt kom je misschien wel uit op de helft van de mensheid. Zeg maar: de ene helft die de andere helft van de wereldbevolking belazert… Zoiets!
    Ik neem het op voor de verdrukten en de vrouwen in m’n boek. En wraak alle huichelachtigen.
    Die erkenning, dat ik dat doe, roept natuurlijk de weerstanden op van de huichelachtigen.
    @Allen
    ‘n prettige dag gewenst; soms begint die vanwege "de zonnewende" (die beter de "aardewende" genoemd had kunnen worden) weer vroeger. Ook een soort afscheid in de natuur. (….)

  82. Aad Verbaast 28 december 2009 om 10:22

    @Jan Bouma:
    Je was er vanmorgen vroeg bij zeg. Kon je niet meer wachten?? :-))
    Maar met een positief bericht. Dat je ‘slechts’ 50% van de wereld vervloekt. Ik had dat hoger ingeschat.
    Dat geldt dan zeker ook als je naar de "eeuwigdurende domheid van de mensheid" verwijst?
    Ook maar 50% van de mensen waar dat op slaat?
    Kijk, dat bied perspectief. Genoeg mensen over die dan niet (eeuwig) dom zijn.
    Geneog om de hele wereld te veranderen lijkt me.

  83. Jan Bouma 28 december 2009 om 10:50

    @Aad…….10:22… Ja, jij bent toch wat laat in je wijngaard..:))
    ‘t Zit anders met die "eeuwigdurende domheid" van de mensheid, en met je rekensom.
    In Het Boek der Boeken kun je lezen op pg. 82 een zeer belangrijke passage die alles verklaart over de "eeuwigdurende domheid" (en waarom die bestaat). Ik ga die niet hier verklappen dat kunnen de mensen zelf lezen door Het Boek der Boeken aan te schaffen, snap je?
    Ik ben van tactiek veranderd, zogezegd.
    Nog iets on topic te melden over "het afscheid nemen?"
    Ik wel. Ik had vannacht ‘n droom die veel verklaart;
    daarover kun je ook in het Boek der Boeken lezen!
    Dat ga ik hier ook niet verklappen!
    Ik ben van tactiek veranderd; zogezegd..:))
    Fijne dag enz. (En nee nog niks gehoord van Wiro…)

  84. Smokey 28 december 2009 om 11:34

    Mooi mijmerblog Aad! Een tijdelijk afscheid…
    "Uithuilen en opnieuw beginnen", zong Wim Kan:)))

  85. Aad Verbaast 28 december 2009 om 11:35

    @Jan:
    == Nog iets on topic te melden over "het afscheid nemen?" ==
    We zijn toch geheel on-topic?
    Je schrijft dat je van tactiek verandert bent. En hebt dus afscheid genomen van de oude. Niet verkeerd denk ik dan.
    Van veel zaken (daar hadden we het ook al over) had je al afscheid genomen. Media, pers, politici, intelligentsia, reli’s. Kortom zo’n beetje de helft van de total wereldbevolking (volgens jou). Ook niet niks natuurlijk.
    Dat belooft wat voor 2010. Van 2009 heb je al bijna afscheid genomen. Nog een paar dagen de tijd daarvoor.

  86. Aad Verbaast 28 december 2009 om 11:36

    @Smokey: dankjewel.
    Drukke dagen gehad zeker. Je was haast ‘onzichtbaar’ op het blog. Nog net op de valreep een fraai afscheidsmuziekblog van je.. ;-)

  87. Jan Bouma 28 december 2009 om 12:04

    @Aad…11:35
    Daar heb je helemaal gelijk in. Door te veranderen als een kameleon en je meest tactische kleuren aan te nemen ben je voor je tegenstanders ook nauwelijks nog te vangen noch te traceren. En inderdaad. Iedere keer wanneer je van tactiek verandert neem je afstand van de vorige. Dat doen mijn tegenstanders dus ook. Ze hebben iedere keer wel weer andere criminele overwegingen in de sttrijd te gooien die ik kan weer moet zien te pareren. Zo is het hele leven nog een sociaaldarwinistische ratrace.
    Mijn tactiek is nu zo dat ik ogenschijnlijk mijn tactiek niet verander… maar het in werkelijkheid wel doe.
    Of dat in werkelijkheid gebeurt is natuurlijk weer de vraag en onderdeel van de tactische strijd.
    Wist jij dat onze tegenstanders ons al beschouwen als tactische meesters?
    Daar kijk jij van op, hè… (ook dit was weer een strategische en tactische opmerking die bedoeld is
    om verwarring te scheppen in het vijandelijke kamp…; idem zoals de kernwapenmogendheden dat doen met de bewering: we nog zoveel kernkoppen ter beschikking; u bent gewaarschuwd…)

  88. Aad Verbaast 28 december 2009 om 13:59

    @Jan:
    === Wist jij dat onze tegenstanders ons al beschouwen als tactische meesters? ==
    Nee, dat wist ik niet. Ik weet niet eens wie "onze" tegenstanders zijn, laat staan dat ik kan vasstellen dat je ons beschouwen als "tactische meesters".
    Ik heb wel enig idee wie jouw tegenstanders zijn. Maar daar geldt hetzelfde voor. Die vasstelling heb ik nog niet kunnen maken.
    Of zijn dit wederom tactische opmerkingen van me richting tegenstanders? :-))

  89. Jan Bouma 28 december 2009 om 14:26

    Re: 13;59
    Zo is dat. Maar ondertussen doen we een wandeling in de zon;
    we zien vanavond wel verder wat men vindt van het afscheid nemen
    ogenschijnlijk of niet.

  90. Aad Verbaast 28 december 2009 om 17:48

    @Jan:
    Net terug van een lange wandeling over de Dwingelose heide..Prachtig weer. Rondje.
    Ging nog net goed. Even verkeerd gelopen . Langere weg dus, en het werd al donkerder en donkerder. Probeer dan de weg nog maar eens terug te vinden. Het is daar aardedonker in de weide omtrek..!!
    Afijn. Het is gelukt. :-))
    Dan u maar snel een borrel voor de schrik. Ach ik verzin altijd wel een excuus..
    P.S. ik had haast echt gedwongen afscheid moeten nemen.. Om het maar even on-topic te houden..

  91. Rubio 28 december 2009 om 18:21

    Jan 05:44 (wat vroeg!);
    Niet denigrerend bedoeld…het is meer in de zin van; je ‘hoofdbel’ heb ik gemakshalve op 1 hoop gegooid met andere genoemde werken en dat zijn toch niet de eerste de beste…of niet soms?
    Bovendien heb ik die andere ‘dingen’ (behalve de bijbel die ik heb ‘geerfd’) ook allemaal vergaard op rommel-en boekenmarkten…
    Je zou dus op een dag in goed gezelschap kunnen komen te verkeren met je hoofdbel….wat mij betreft……of niet natuurlijk, wederom…
    Aad; In het verlengde hiervan kom ik dan maar hier maar even een uurtje vertoeven…mijn ervaring is immers dat je in de kroeg meer leert e/o te weten zou-kùnnen-komen (sprak ik uiteraard voorzichtig) dan in welke kerk, moskee, synagoge of tempel dan ook…
    Een baco en ballen graag Aad….Proost!!

  92. Rubio 28 december 2009 om 18:27

    Bijna Aad Verdwaald..? haha!
    Bijna afscheid genomen?
    Onmogelijk in deze tijd…men pakke het mobieltje en men belle naar Weesp teneinde zo snel mogelijk ‘gered’ te kunnen worden vanuit het ‘enge bos’….
    Rubio komt direct met Nelus’ snelheid aangeraced vanuit Weesp om de kroegbaas te ontzetten uit z’n benarde situatie….

  93. Aad Verbaast 28 december 2009 om 19:22

    @Rubuo:
    Nog erger. Op de Dwingeloose heide mag je je mobiel niet aanzetten. Vanwege de radiotelescoop die daar aan de rand staat.
    In hoeverre breekt nood wet?
    En hoe kan ik als ik verdwaald ben iemand (dank voor de aangeboden hulp) aangeven waar ik ben?
    Misschien kan Jan (met zijn lijntjes naar de Apache Helicopters) nog uitkomst bieden :-))
    P.S. Ik leer elke dag!

  94. Jan Bouma 28 december 2009 om 19:37

    @Aad….17;48
    Volgende keer ‘n kompas meenemen plus ‘n klein flashlight (lantaarntje – hoe heet zo’n ding?)
    anders zie je nog niks. Je kunt je soms ook op de sterren richten maar dan moet het onbewolkt zijn. Ook kun je dacht ik daar in die contreien van je.. – zo heb ik me laten vertellen – overvallen worden door "" de wilde witte wieven".. en dat is eigenlijk het beste wat je kan overkomen… dan word je meegesleurd naar hun onderkomens.. een soort plaggenhutten – en daar word je dan "verwend" zullen we maar zeggen… Maar dit verhaal kan op fantasie berusten.
    @Rubio…18:21
    Dat je de kwalitatief mindere werken op rommelmarkten aantreft snap ik wel. (…) Ik trachtte je even duidelijk te maken dat je mijn boek nog steeds en alleen kunt kopen tegen een normale prijs om het in je bezit te krijgen, en je zult het nooit ergens aantreffen voor een habbekrats tenzij een domme eigenaar het aan je verkoopt.
    .
    (Het lijkt soms wel of men er hypotheken en/of financieringen voor moet afsluiten om het te kunnen kopen):))
    Ik teken overigens erbij aan dat de intrinsieke waarde van zo’n (genummerd) boek eigenlijk onbetaalbaar is. Zeker als ik zou kapitaliseren alle investeringen. Om het dan nog voor niks weg te geven tart de beschaving. Het is overigens typisch "Hollands gedrag" om cultuurgoed voor "niks" te verwachten. Enfin.. dit is ook weer duidelijk en opgelost! :))
    Tot morgen! Misschien lees ik dan nog verhalen over het afscheid nemen.
    Want we zijn misschien wat al te ver afgedwaald. Maar @Aad weet nu wat hij moet doen
    als-ie weer in het donker gaat dwalen over de Dwingelose heide.
    @Aad
    Redactietermijn
    Het waren 2 enorme Chinookhelikopters; met 2 wentelwieken en dreunende motoren; het hele huis trilde en het was puur intimidatie. Geen paranoia van mij. Waar gebeurd.

  95. Aad Verbaast 28 december 2009 om 19:50

    @Jan:
    We hebben genoten vandaag van de "witte wieven". Want die waren ruim voorhanden rond de schemering.
    Ontneemt het zicht natuurlijk. Maar "life is full of compromises".
    Plaggenhutten. We zijn er net aan ontkomen die te moeten maken voor de nacht. Niet eens gereedschap bij ons.
    Volgende keer nemen we een ‘survival kit ‘ mee. Dank voor de suggestie. Jij hebt voor alles een oplossing ;-)
    Ik neem bij deze afscheid van het idee dat ik alles zelf moet bedenken.

  96. Geroma 28 december 2009 om 22:34

    Wat een gaaf blog weer, Aad.
    Mooi samengevat en weergegeven in verschillende leeftijdsfases.
    Momenteel bevind ik me in de 40-60 jaren – fase.
    Actualy, ik zit er precies middenin: 50 geworden dit jaar.
    Met zo veel heftige momenten dit jaar, waaronder het overlijden van mijn vader.
    Ik hoop nog geruime tijd te mogen genieten van veel bloggers en daar hoor jij zeker bij!
    Liefs.

  97. Aad Verbaast 28 december 2009 om 23:07

    @Geroma: dan ben je net zo oud als ik ongeveer. Nou ja, ik ben een paar jaartjes ouder.
    Elke leeftijdsfase kent helaas zijn afscheid. Je herkent dat.
    Mijn vader is al een dikke 20 jaar geleden overleden.
    Maar ik ‘zie’ hem nog elke dag.
    Wat Dali al zo mooi omschreef..
    Tot veel blogs :-)

  98. Jan Bouma 29 december 2009 om 09:53

    @Aad
    Goedemorgen.
    Las ik nou goed dat je dit blog "het afscheidnemen" in werkelijkheid en letterlijk bedoelt als je laatste blog? Dat zou mij zeer spijten uiteraard. Een medestander te verliezen na zoveel gezamenlijke en gedelde inspanningen is als een zwaar verlies aan te merken. Sta ik weer alleen op de barricaden zogezegd. En… Ik zit ook nog met ‘De geboorte van de slang’ als de prelude op mijn laatste bijdrage en ter afronding van de Mithrasschilderijen.
    En ik hoop eigenlijk dat dit een "tactische opmerking" van je is; als je me begrijpt?
    Maar anderszins: ‘t is net wat je zegt. Niets duurt eeuwig.
    Kun je wel wat opheldering geven wanneer je je pas nieuwe aangeschafte laptop niet meer zal gebruiken voor het Vkblog?
    Vraag 2: Blijf je nog wel als ‘bezoeker" standby of gooi je de hele Vk-discussies overboord?
    Enfin. Zo maar wat vragen. Kijk maar of er ‘n antwoord is dat hier geplaatst kan worden. Uit tactische overwegingen bedoel ik…
    Werk ze en prettige dag. En vooralsnog en bij voorbaat alvast dank voor de samenwerking de afgelopen 2 jaar (dacht ik). Groet. JB

  99. Aad Verbaast 29 december 2009 om 10:18

    @Jan:
    Geen zorgen.
    Waar staat in de blog dat ik afscheid neem van het bloggen?
    Elke blog is de laatste blog. Om vervolgens weer met enthousiasme aan de volgende te beginnen.
    Nog genoeg te doen!!
    Ik ben slecht in afscheid nemen. Zeker van een ‘winning horse’ :-))

  100. Jan Bouma 29 december 2009 om 10:26

    Wel verdikkeme! Wat schrijf je hierboven dan?
    ==
    Macro = Micro:
    Dit is mijn afscheidsblog. Ik stop er mee.
    Een zware bevalling. Het doet terugdenken aan mijn eerste afscheid: die van de navelstreng.
    ==
    En zo ziet u maar weer… "U moet de melk hebben van MelkUniekoeien!"
    (met dank aan Peer Mascini).
    Ik bedoel maar hoe de taal kan worden misverstaan.
    En nu mogen al onze tegenstanders zich gaan afvragen wat die MelkUnie-koeien er nou weer mee te maken heeft. Maar dat wordt de verrassing, het geheime wapen, voor later… EEN BOMMETJE!!! :))
    amuseer je. op je mail toch een aardige en memorabele reactie.

  101. Aad Verbaast 29 december 2009 om 10:34

    @Jan:
    == Ik bedoel maar hoe de taal kan worden misverstaan. ==
    Dat bedoel ik maar. De verwerking van taal (de onvangst) kan geheel anders zijn dan de zender er mee bedoelde te zeggen..
    " Dit is mijn afscheidsblog. Ik stop er mee."
    Het sleutelwoord is natuurlijk "er". Want waar slaat dat op?
    Op het schrijven van deze afscheidsblog natuurlijk. Niet meer en niet minder.. :-))
    En daaronder staat zelfs:
    "Om opnieuw te beginnen.": de volgende blog!!
    "Om te kunnen groeien.": per definitie: meer blogs betekent een groeiend aantal blogs..
    De kunst van het leven is om het simpel te maken…
    En voor de "tegenstanders": met een groeiend aantal blogs wordt er meer en meer afgebroken!
    Bij deze: wees gewaarschuwd :-))

  102. Jan Bouma 29 december 2009 om 11:33

    Re: 10:34
    Ja, ja, ja, maar zo gemakkelijk kom je er niet vanaf. Je schept verwarring. Dat is duidelijk.
    Nu kan ik vrijwel alles filosofisch verklaren – zelfs de déraillementen – indachtig Diderot die zei (zie je boek pg. 22) en door Harry Mulisch geciteerd:
    == Wie begrepe wil worden, geve geen uitleg!"==
    En toen hadden Mulisch en Diderot het over de toneelspeler.
    Nu wil ik je veel toedichten, Verbaast, maar nog niet het "toneelspel van de toneelspeler" waarop Mulisch en Diderot doelden… Dus nam ik je woorden serieus. Je hield ermee op. Ik wil opmerken dat je verweer inzake het veronderstelde niet begrepen woordje "er" …. er geen flikker toedoet! Dat is de ruis van de taal, zeg maar.
    Maar goed. Beter "ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald!"
    Ook wat betreft de taal. Eigenlijk heeft die Wittgenstein gelijk: "Alleen mensen van goede wil blijken elkaar te kunnen verstaan!" En nou moet ik even denken aan mijn discussie met @Joke Mizée (zie haar blog) en waarop ik ook een comment aantrof van iemand die zei: "dit blog is van mij en dus bepaal IK wat er op komt te staan!" Tsja… veel dommer en dictatorialer kun je dat niet stellen…
    Groet maar weer. "Er" komt zo dadelijk iemand – zeer technisch – die gaat mijn computer "safen" met dubbele harde schijven voor de opslag en verzekering mijner woorden ten behoeve van het nageslacht. Derhalve: ik ben vanaf nu "uit de lucht". Voor even. :))

  103. Rubio 29 december 2009 om 12:50

    Aad; Afscheid nemen van het jaar met dit blog of komt er nog een laatste ‘vuurwerkblog’ of oliebollenblog…?

  104. Aad Verbaast 29 december 2009 om 18:01

    @Jan:
    "Er" gebeuren wel vreemdere dingen in de wereld. Elkaar niet verstaan is haast standaard en geen uitzondering. Daar weet jij toch alles van?
    Enfin (of mag ik zeggen afijn, ja dat mag ik), een backup maken is zeer aan te raden. Minimaal elke week. Het verbaast me dat je daar een mannetje voor moet inhuren. Laat die dan meteen iets in je computer instellen zodanig dat je met een druk op de knop (en het aansluiten van die harde schijf) je dat elke week even kan doen. Zeker met al dat werk wat jij op die Dell van je afragt!!
    Zonder back-up harde schijf een hard hoofd waar je van achteren zult vallen. Het had zomaar een nieuw Fries spreekwoord kunnen zijn.. Nu doe ik daar niet aan, maar toch..

  105. Aad Verbaast 29 december 2009 om 18:05

    @Rubio:
    Goede vraag van je.
    Natuurlijk moet ik met iets het jaar uitluiden. Maar niet een echt oudejaarsblog, of nieuwjaarswens blog of zo.
    Ik open de kroeg rond de jaarwisseling (morgen om precies te zijn).
    Ik zal je vast wat verklappen:
    Beatrix kwam zomaar langs. En ze had die oliebol ook nog bij zich!
    Kortom: we maken er weer een gezellige boel van rond oud- en nieuw.
    En zie je graag als stamgast de dagen hier doorbrengen :-))

  106. Jan Bouma 29 december 2009 om 19:40

    @Aad…18:01
    80 megabyte opslagcapapciteit zit er nu in; ‘t is geloof ik veel. De oude schijf eruit en waarop gekopiëerd staat maar liefst 7 jaar. "Je boekenkast is nou 4 keer groter geworden!" Zo zei hij. De computerexpert.
    Je snapt: het heeft mijn interesse in het geheel niet; zolang het ding het maar doet. Ik geloof dat ik nou tot ver in het jaar 2100 bezig zou moeten zijn om die 80 megabyte vol te krijgen.
    Zo ver zal het wel niet komen vanwege een eerder afscheid. Zijn we weer terug on topic hier.
    Inzake Trix die je op bezoek krijgt lijkt me inderdaad relevant al die opmerkingen over haar n.a.v. haar Kersttoespraak. Misschien moest ze mij eens vragen om er eentje te schrijven voor haar. Maar jij kunt het haar ook aanbieden als je haar toch spreekt vandaag of morgen.
    ps
    Heb ook nog vandaag een "kluit-in-het-riet-antwoord" gehad van de SHELL op mijn vragen. Zo gaat dat. Zal het antwoord van de SHELL zetten op het blog van @Joke Mizée. Dan kan eenieder lezen hoe het gesteld is met de SHELL in het land.
    Tot morgen.

  107. Rubio 29 december 2009 om 20:35

    Aad; Lijkt me leuk, Hare Majesteit op bezoek in de kroeg en dan zou ik met haar op het puntje van de toog gaan willen zitten onder het genot van een Rothschild ’29 en haar heel vertrouwelijk willen vragen wat ze nou ècht van het virtuele ‘gebeuren’ vindt…en wat we er eventueel verder mee zouden moeten….ze kan het immers in d’r eentje niet tegenhouden…?
    De Majesteit zou gewoon eens naar de kroeg moeten gaan …..en die geitjes zijn immers toch al dood…..en die geitenboeren kopen toch wel weer nieuwe…weg met het protocol, haar moeder riep dat al..
    Kortom, veel stof tot gesprek…

  108. Aad Verbaast 29 december 2009 om 20:39

    @Jan:
    ik denk (in alle bescheidenheid) dat je je een factor 1000 vergist.
    80 Megabyte zal wel 80 Gigabyte zijn…
    Als hij zich vergist, dan weet je dat hij ook tot die "eeuwigdurende domheid" behoort.
    Een goed verstaander?? ;-))
    P.S. de kersttoespraak komt zeker ter sprake. Daar kan je wel van uitgaan. Ook dat er weer veel nieuws is ten gevolge van dit gesprek.

  109. Aad Verbaast 29 december 2009 om 20:41

    @Rubio: je zult niet geloven wat ze me toevertrouwde in dat kroeggesprek. Ik rolde van mijn stoel. Ongelogen.
    == De Majesteit zou eens meer naar de kroeg moeten gaan….. ==
    Ze was al voor de tweede keer in mijn kroeg. Eer? Ik zou het niet eens weten.
    Iets moet haar hier toch aantrekken ;-)

  110. Draver 29 december 2009 om 20:50

    Ik had hier geen inspiratie voor om aan dit thema mee te doen.

  111. Jan Bouma 29 december 2009 om 21:10

    @Aad…20:39… ik ben hier natuurlijk de digibeet en dus zal het ongetwijfeld gigabyte zijn; het zegt me allemaal niks. Eigenlijk kon je ook wel veronderstellen dat ik hier de fout maak en niet die computerexpert; een IBM’er met computers als hobby… Hij heeft een soort space-lab bij ‘m thuis met alles erop en eraan.
    Inzake Trix.
    Ik geloof niet dat Balkenende verantwoordelijk is voor haar Kersttoespraak. Het enige dacht ik waarin ze kan zeggen wat ze wil. Hoewel tot in détail nagedacht was over de gehele enscenering heeft ze toch te weinig feedback vooraf gekregen over die toespraak anders had ze ‘m niet uitgesproken.
    Weer een "leermoment!" voor Bea. Waar is WJ’tje trouwens? Onze grootste Oranjefan.
    Tot morgen.

  112. Aad Verbaast 29 december 2009 om 21:57

    @Draver: jammer. Het was toch wel weer een bijzondere dag. Veel bloggers zagen er wel wat in..

  113. Aad Verbaast 29 december 2009 om 22:00

    @Jan:
    Is Wj-tje niet aan het verhuizen rond de Kerst. Containers vol door het land aan het sleuren?
    Allemaal gigabytes..
    Heb je hem mijn tip nog aan hem voorgelegd?
    Ik vraag me af wie zo’n toespraak schrijft. Maakt niet uit eigenlijk. Zij spreekt het uit.
    Ze zat er nog vol van tijdens haar bezoek ;-)

  114. Rubio 29 december 2009 om 23:13

    WJ-tje is uit de ‘ether’ en druk aan het verhuizen, komt zelfs weer wat dichter bij ‘Oranienland’ te wonen…mit seinem naechsten bevorstehenden Ex….und verabschiedet Brochterbeck..

  115. Aad Verbaast 29 december 2009 om 23:54

    @Rubio: dat had ik begrepen van hem eerder inderdaad rond de Kerst toch?
    Ik ben benieuwd wanneer hij weer ‘in de lucht’ is. Enig idee?

  116. Smokey 30 december 2009 om 09:57

    @Aad, i.c. Trix en haar toespraak: ze lijkt mijlenver van haar onderdanen af te staan. Misschien worden, in haar optiek, de onderdanen steeds minder onderdanig?
    Hare "Bovendaan" sloeg, wat mij betreft (e.v.a) de plank volkomen mis. Of degene die eventueel die toespraak heeft geschreven. In dat geval, als ze kritisch was geweest, had ze `m niet eens voorgelezen.
    Misschien in de nieuwjaarstoespraak een correctie ?
    "Waardig over de drempel", zong Wim Kan.

  117. Aad Verbaast 30 december 2009 om 13:20

    @Smokey.
    Het was weer een opnehartig gesprek. Een groot geheim kwam boven tafel. Dat gebeurt wel eens vaker bij mijn kroeggesprekken "met de benen op tafel".
    Ik ben altijd verbaasd hoe dat toch mogelijk is ;-))

  118. nelus 30 december 2009 om 15:02

    @Smokey;@allen: Trix schijnt wel mijlenver af te staan van haar onderdanen.
    Ooit de illusie gehad dat ze dichtbij stond ? Ik wel. Maar de schellen zijn bij mij van de ogen gegaan.
    Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat ze er helemaal en alleen voor zichzelf zit.
    Wij doen er niet toe. Gepeupel. Het verdient lekker daar aan het hof en het leven kost haar niks.
    Wordt allemaal door haar onderdanen betaald. En af en toe een verplicht nummertje. Nou vooruit, je moet toch wát doen voor je inkomen ?
    Het is net als vroeger toen elke onderdaan penningen moest afstaan aan de adel. Het gaat er nu alleen een beetje moderner aan toe. Maar het principe is hetzelfde. Afstoten die handel, voor eens en voor goed.

  119. Rubio 30 december 2009 om 15:42

    Aad; WJ-tjes mobieltje werkt ook niet, beider vom Bodenkrumme verschwunden….verabschiedet sagt man dann..

  120. Aad Verbaast 30 december 2009 om 16:06

    @Nelus: je zal verbaasd zijn over de onthullingen..
    En je hebt gelijk. Het kookhuis zoekt andere horizonten..

  121. Aad Verbaast 30 december 2009 om 16:07

    @Rubio:
    Die komt wel weer bovendrijven. Ik ben daar niet zo bang voor. Met of zonder ex ;-)
    Wij duiken straks de kroeg in hier. Hij weet niet wat hij mist!!

  122. Rubio 30 december 2009 om 16:21

    Aad, Nelus; Ik zou het niet zo ‘zwart/wit’ willen stellen, de Majesteit is immers altijd een goede ‘manager’ van de natie gebleken.
    Bovendien is ze op Maxima (who the hell is..) na nog steeds de populairste persoon van het Kookhuis.
    Nou zou ik haar itt een stadgenoot in een ver verleden niet meteen willen gaan staan ‘aflebberen’ maar heb haar ergens toch wel hoog ‘zitten’, sprak ik geheel tegen de mening in van vrindje WJ-tje..
    = We duiken straks de kroeg in hier =
    Ik zit al klaar, mèt mes en vork…..! en een pot sambal…

  123. nelus 30 december 2009 om 16:47

    @Rubio: soms snap ik helemaal niks van jou. Meestal wel trouwens. Die Kissinger kwestie bij de kerstballen bijvoorbeeld óók niet. "Moet" je nog even lezen trouwens.
    Die koningggggin van ons, de goede manager van de natie: waaruit is dat dan volgens jou gebleken ?
    Heeft ze ooit iets gedaan uit althruisme ? Ik heb haar er niet op kunnen betrappen.

  124. Jan Bouma 30 december 2009 om 17:22

    @Allen
    Afdeling NIET sterke verhalen.
    Feit is dat ik vandaag telefonisch via de RIVM vervolgens via TNO – Zeist terecht kwam bij TNO – Delft want daar zitten ‘s lands beste onderzoekers. Hoezo? Welnu. Ik dacht het wordt eens tijd om weer ‘ns wat te betekenen voor de mensheid en toen heb ik bedacht – geoctrooieerd en wel – HET ENIGE onschadelijke middel om in vrijwel één seconde van de nicotineverslaving af te komen. Nee, men schiet zich dan niet overhoop; dat is niet gezond. Uiteraard is dat een sensationele vinding. Zoals bekend zullen morgen weer massa’s en massa’s trachten van het roken af te komen maar mij lukte dat sinds maart vorig jaar al. 45 jaar had ik gerookt en straf. Maar van de ene op de andere seconde was ik er vanaf.
    "Hoedan?!" Zult u allen verbijsterend uitroepen want die vinding van je is om te beginnen miljarden waard! Zeg minstens gelijk aan die van de accijnsopbrengst op de tabak. (De overheid zal niet blij met je wezen. Men gaat later dood en brengt geen accijns op; dat kost de schatkist geld!)
    Enfin meer zeg ik even niet. Over afscheid nemen gesproken. :))
    (ik was trouwens van tactiek veranderd!) Tot morgen.

  125. Aad Verbaast 30 december 2009 om 17:58

    @allen: de kroeg is weer geopend, met nogal wat ballen in het verschiet.http://www.vkblog.nl/bericht/294097/Mijn_gesprek_met_Beatrix..
    Ik kijk uit naar een waardige uiteinde. Uiteindelijk.
    Op zoek naar het begin. Dat dan ook weer wel!

  126. King Billy 11 december 2012 om 11:48

    Uit de Filosofische Noodapotheek: (Philosophische Notapotheke: Erste Hilfe bei Sinnfragen)
    Trennung läßt die schwächere Leidenschaft abnehmen und die große wachsen: wie der Wind die Kerzen auslöscht und das Feuer anfacht.
    La Rochefoucauld.
    Recensie: http://www.amazon.de/review/R3U0C2G81R8ADM

  127. Aad Verbaast 11 december 2012 om 11:53

    @King Billy: je bent wel diep aan het graven dat je hier nu terechtkomt ;-)

    Mooi fragment overigens. En toepasselijk gezien de actualiteit..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 153 andere volgers

%d bloggers like this: