Aad Verbaast

te gek voor woorden eigenlijk

Tag archief: visiteren

Over Polsend Polderen, Sonderen en Visiteren.

Vandaag komt het CPB met de doorgerekende plannen van Rutte en consorten. Nog een paar dagen puntjes op hun i en de “radiostilte” kan eindelijk worden doorbroken. Over democratie, verhullend taalgebruik, uitkleden en de melkkoe.

8 weken
Rutte kwam niet verder dan elke dag al fietsend door het “oneindig laagland” de schare journalisten bij het hek van het Catshuis een “goede morgen” toe te wensen. Verder “radiostilte”.
Rutte, naar eigen zeggen, koos hier bewust voor. Hij wilde de woorden “geen commentaar” vermijden. Het woord “mediastilte” blijkbaar ook. Te ver gezocht. Hij leefde al langer onder een steen. En gaat gaarne tot het gaatje.

De achterkamertjespolitiek werd aangevuld met achterbankjespolitiek toen Rutte met van der Staaij betrapt werden op een innige omhelzing in de deels verduisterde dienstauto. Hengelend naar te verlenen diensten. De fantasie werd onmiddellijk getriggerd.
De Kamer vroeg of er “gepolst” was. Rutte reageerde schriftelijk:
“..dat onderhandelaars inderdaad bij de heer Van der Staaij hebben gesondeerd .. “

Niks “polsen”. Als je niet meer kunt spreken over een “handreiking”, maar elleboogdiep overgaat tot kunstmatige bevruchting had je het nog over “visiteren” kunnen hebben.
Maar nee, dan kies je, de daad bewust in het midden latend, voor het woord “sonderen”.

De koe bij de horens vatten. Koeien met gouden horens beloven. Oude koeien uit de sloot halen. Over koetjes en kalfjes praten. Het zal allemaal die revue daar hebben gepasseerd daar. Krijg je als ze de burger ziet als melkkoe. Hun koe. Hun waarheid.

Ze hebben nog een paar dagen om uit te diepen hoe ze de aan de kant gezette runderen gaan vertellen hoe ze tot de laatste druppel uitgemolken gaan worden. Tot op het bot uitgebeend gaan worden. Wordt er hard aan je getrokken, dan moet je wel een beetje meewerken immers.

Dan heb je het niet meer over er warmpjes bij zitten. Ook niet dat je uitgekleed wordt. Dan kies je voor een aantrekkelijke vrijwel “niets verhullende” verpakking. Hopend dat ze er tijdens en na het visiteren weer in stinken.

Alles om de aandacht af te leiden waar het werkelijk om draait: nog verder uitgemolken te worden.

Is er nog hoop? Een sprankje.
Een koe roept altijd nog “boe”.
Maar verder heeft die niets meer te vertellen en is veroordeeld tot het gelaten dragen van het kruis.