Aad Verbaast

te gek voor woorden eigenlijk

Tag archief: verkiezingsprogramma

Over drempelvrees, kiesdrempels en verstandskiezen

De verkiezingsprogramma’s zijn vastgelegd. De één met nog schonere beloften dan de ander. Het wachten is nu op het “mandaat van de kiezer”. De stembus als grabbelton. Graaien naar de gunsten van de stemmer, om ze vervolgens te grabbel te gooien.

De kiesdrempel
Nederland kent geen (kunstmatig verhoogde) kiesdrempel. Ook de ‘kleintjes’ kunnen een zeteltje verwerven. Door de voorstanders geroemd als de ultieme democratie. Door de tegenstanders (ook democraten, wie niet) gezien als een verstoring van de mogelijkheid om stevig te regeren vanwege al die verschillende meningen/coalities. Paul Brill (Volkskrant) refereerde zelfs naar “Israëlische toestanden” in Nederland in een pleidooi de kiesdrempel maar eens flink op te schroeven. Alsof ‘Amerikaanse toestanden’ zoveel meer ruimte biedt aan de meningen van de burger.

Zelfs met deze laagst mogelijk kiesdrempel is het een waar kunststukje om zoveel Nederlanders met zoveel meningen in het keurslijf van slechts enkele partijen te duwen. Dat is dan ook onmogelijk. Daarmee al meteen een stevige deuk oplopend in het imago van een vermeend hoog democratisch gehalte.

Het zijn slechts de politici zelf, die breedsprakig stellen “geheel achter” hun eigen programma te staan. Logisch: zij hebben geen andere keuze (meer).

Ik wel: mijn kiesdrempel is nog nooit zo hoog geweest.

Drempelvrees
“We sluiten niemand uit”. De inkt is nog niet droog van de verkiezingsprogramma’s of er is al drempelvrees om van te voren duidelijkheid te verschaffen over wat keiharde punten uit het programma zijn, of met wie men wel of niet in zee wil gaan. Daarmee meteen het programma boterzacht makend. Pas na de verkiezingen krijgt de kiezer het aloude excuus te horen dat er “nu eenmaal compromissen” moeten worden gesloten. Welke mag je dan lezen in de kranten.

De enige die consequent wordt uitgesloten is de kiezer. Die mag maar gaan afwachten hoe zijn stem wordt misbruikt in de tombola om de macht.

Mijn drempelvrees is nog nooit zo hoog geweest.

Mandaat
Meteen acute kramp in de bilnaad als ik dit woord hoor uit de mond van politici. Inmiddels chronisch. “Het wachten is op het mandaat van de kiezer” en andere variaties op dit thema. Meerdere malen per dag mag/moet ik het aanhoren in de aanloop naar de verkiezingen.
Hoezo mandaat? Ik weiger ten enenmale me op deze manier te laten misbruiken. Als kies-keurig mens geef ik niemand een “mandaat”. En zeker niet aan politici. Die consequent laten zien daarmee aan de haal te gaan.

Verstandskiezen
Kiezen met verstand. Kom er nog maar eens om. De programma’s doorlezend is er geen partij te vinden waar ik alle programpunten (als dan niet doorspekt met vaagtaal) kan ondersteunen.
Vragen ze me dan maar te kiezen uit de minst slechte? Die vervolgens dan gemakshalve ook aannemen dat ik ze ook een “mandaat” gegeven heb om voor elkaar te krijgen waar ik tegen ben? Mijn restje verstand zegt dat ik niet gek ben. En het niet voor het kiezen heb.

Mijn mandaat krijgen ze niet.

Breek me de bek niet open
Ik was al tot de conclusie gekomen dat het woord “kiezer” weinig om het lijf had (“de kleren van de keizer”, i.c.m. de klere aan de kiezer), en slechts de functie vervult van stemmer. De handeling dan. Want daarmee is het weer tot de volgende stembusronde gedaan. De “democratische plicht” is weer vervuld denkt men dan.

Maar nu laat ik ook deze kliko aan me voorbijgaan. Ik stem niet meer. Kiezen kon ik toch al niet.
Ik trek het niet meer. Ik ben ontstemd.
Kan je niet kies vinden, maar het is kiezen of delen. En voor mij niet kiezen én delen.

Mijn stem krijgen ze niet. Die horen ze slechts. Zouden ze daar al voor kiezen.

Verkiezingsprogramma’s:
VVD: Niet doorschuiven maar aanpakken
PvdA: Nederland Sterker & Socialer
SP: Nieuw vertrouwen
CDA:  Iedereen
D66: En nu vooruit
Groenlinks: Groene kansen voor Nederland
PVV Hun Brussel. Ons Nederland
CU: Voor de verandering
PvdD: Hou vast aan je idealen. Laat je niet wegcijferen
SGP: Daad bij het woord

Zie ook: http://www.nrc.nl/nieuws/2012/07/24/politieke-partijen-hebben-het-nietszeggen-tot-kunst-verheven/

Terug lezen:
https://aadverbaast.wordpress.com/2010/03/03/de-weggegooide-stemmer-2/