Aad Verbaast

te gek voor woorden eigenlijk

Tag archief: vakantie

Renault, R-Link en TomTom: StomStom

renault-clio-focus-rlink-03

KomKom-mertijd. Dan maar eens wat bloggen over doordeweekse ergernissen.

Als trotse bezitter van een Renault met R-link, dacht je toch een up-to-date technisch snufje in huis gehaald te hebben. Zit wat in immers. Onder andere een navigatiesysteem van TomTom. Kost wat (600+ euro) , maar dan heb je ook wat. Dacht ik nog..

Na een jaartje denk je toch dat het wel eens de moeite waard wordt een update van de kaart op te gaan halen. Er wordt immers inmiddels weer flink aan de weg getimmerd. En dat is niet te zien op je scherm.

Beurtje bij de garage. “Kunnen jullie die kaart ook meteen even een update geven?”

Tja, zo makkelijk kom ik daar niet van af. Ik moet dat zelf doen wordt me verteld..

Ik krijg even een lesje hoe dat in zijn werk gaat:
a. R-Link SD kaartje uit de auto halen en in de PC stoppen (heb ik wel een PC?).
b. Speciaal programma downloaden van Renault (R-Link Toolbox) dat verbinding maakt met dat R-Link kaartje.
c. Daarvoor moet ik natuurlijk wel eerst een MyRenault account aanmaken..
d. En dat kan alleen maar weer als ze eerst je hele doopceel hebben gelicht..
e. En dan kan je daar in de ‘webwinkel’ de bijpassende kaart kopen…
f. Om die dan vervolgens te downloaden op je SD-kaartje..
g. Kaartje weer terug in de auto plaatsen.

Snap jij het nog?

“Wij kunnen dat ook wel voor u doen, maar dan hebben wij ook alle gegevens van u nodig, inclusief uw bankgegevens, ik weet niet of u dat wel wilt in verband met uw privacy .. en het duurt hier wel 4 uur om een update er op te zetten. Internet is nogal traag hier.”

Terneergeslagen (en knap geïrriteerd) druip ik af naar huis. Gewapend met een lange ‘instructie” die ze voor me hebben uitgeprint.. Leve de vooruitgang!

Ga ik achter de PC zitten, kom ik (al gauw weer 2 uurtjes verder) inderdaad uiteindelijk uit bij de kaartupdates..

Ik rol van mijn stoel. Een update bestaat niet. Je kan daar alleen compleet ‘nieuwe’ kaarten kopen. En die kosten 99 euro.. Nergens kan ik overigens controleren of dit laatste versies zijn..

Ontzet bel ik TomTom maar eens op. “Kan dat niet anders? Ik zie Renault R-Link niet op jullie site staan.  Wel andere merken, en daar kost een update ‘maar’ rond de 30 euro.. “

“Nee, dat klopt” krijg ik te horen. “Renault heeft besloten updates niet via ons te doen maar de afhandeling daarvan helemaal zelf te doen. Maar ik kan u wel hun servicenummer geven. Die kunnen u dan wel verder helpen..”.

Die dan maar eens gebeld..
Ja, daar wordt me verteld dat inderdaad de kaarten alleen via hun eigen ‘winkel’ verkrijgbaar zijn.
“Maar dat is toch te gek dat ik dan maar een hele nieuwe (kan nog een oude zijn trouwens, weet ik veel..) kaart moet kopen? Voor 100 euro nog wel! Jullie zijn goed de weg kwijt bij Renault!”

Ja, daar kan hij ook allemaal niets aan doen (altijd dat standaard stomme antwoord van zo’n helpdeskmedewerker): “daar heeft Renault zo voor gekozen. “

Maar weet u dat ik een TomTom systeem voor rond de 100 euro kan kopen in de winkel met “gratis lifetime updates”? Ja, dat wist hij wel.. Die had hij zelf ook net gekocht..

Ik besluit een klacht in te dienen. Ik was over deze gedwongen winkelnering met de bedoeling me structureel uit te kleden (10 jaar updates @100 euro maakt me al gauw 1000 lichter) niet goed (verkeerd zelfs) voorgelicht toen ik de auto aanschafte. Staat ook nergens in de folders..

Keurig hoor die klachtenafhandeling: de klachtenfunctionaris (“binnen 5 werkdagen”) belt me op. Om me te vertellen dat hij er ook niets aan kan doen..
“Nee, ik ook niet blijkbaar”, besluit ik dan maar te zeggen (na flink gemopperd te hebben).

Dat laatst is overigens niet helemaal waar. Ik overweeg toch serieus om zo’n TomTom voor ~100 euro te kopen met gratis live-time updates, en die dan met klittenband op mijn R-Link scherm te plakken..

Kijk dat scheelt me weer 100-en euro’s. Kan je weer lekker van op vakantie.
Mét up-to-date routekaartjes.

Dankzij mijn eigen innovatieve “verdienmodel”..

Gooi ze d’r maar uit!

Terug van weggeweest. Twee maanden experimenteel veldwerk. Geen kranten, geen schreeuwende schermen, geen internet. Weg van de zin en onzin van de waan van alle dag. Om bij terugkomst een antwoord te vinden op de vraag: heb ik wat gemist? Het duurt even maar dan heb je ook wat, dacht ik toen nog. inmiddels bijna bijgelezen. Om wederom tot een verbijsterende conclusie te komen: de waan van de dag. Die heb ik gemist!

Koud weer thuis, en badend in het zweet zetel ik me snel achter de kranten en de verschenen blogs. Had ik wat gemist? Een korte bloemlezing uit de kranten en van de berichten die bloggers achterlieten op mijn laatste blog. Grote dank daarvoor overigens. 
 
Gooi ze d’r maar uit, dacht Jack de Vries vlak voor de verkiezingen. Een stunt van de spindoctor van het CDA die zijn zaad als blindgangers en torpedo’s in de schatkamer van zijn adjudante afvuurde. Hoe diep kan je zinken? “Privé” riepen van Middelkoop en JPB snelstens in koor. Waar JPB en Lubbers zich beperkten tot het betasten van de billen, ging de eigen Jack de Wipper werkelijk van bil. De twitterende familyman moest snelstens vluchten naar een van zijn ‘eigen’ kazernes. Jacob Gabe is inderhaast voor zichzelf begonnen. “Jack de Vries Communicatie Advies”. Jawel. Bewezen expertise op dat vlak. Gewetensvraag: zou hij zijn zaad niet geworpen hebben, zou dan de verkiezingsuitslag anders geweest zijn? Paar zeteltjes verschil maakt een wereld van verschil in dit verhitte klimaat.

Gooi ze d’r maar uit, dacht de stemmer nog die dacht iets te kiezen te hebben. Beslist na strafschoppen, kwam er een nipte blauwe winnaar uit. Iedereen was eigenlijk winnaar. Nou ja iedereen. JPB ging immers voor goud. Zijn Voorzienigheid besliste anders dan zijn geloof. Waar hij vervolgens direct van af viel. Aftreden viel hem zwaar, terwijl hij toch ook ervaringsdeskundige is.

Inmiddels is de stemmer al weer bedrogen. “De kiezer mag het nu zeggen” riepen de politici in hun maartse bui. Het rode potlood, inmiddels aan de tweede informateur, krijgt alle kleuren van de regenboog. Hoezo iets gekozen? Er wordt nu pas gekozen. Nog nooit is er zo veel van links naar rechts gezwabberd en geswaffeld. Rituele paringsdansen. Oprutten!

Gooi hem d’r maar uit, dacht Obama toen hij hoorde dat McChrystal crystal-clear het woord “clowns” in de mond nam. Gevoel voor humor was niet direct waar hij op doelde. Insubordinatie kunnen we natuurlijk niet gebruiken in het Amerikaanse leger. De man mag wel met 4-sterren pensioen. Zijn opvolger Petraeus zegt nu al dat we nog wat langer in Afghanistan moeten blijven met zijn allen. De CIA heeft al jaren geen idee waar die Obama nu uithangt zeggen ze nu pas. Gooi ze d’r maar uit, riep Bush inmiddels 9 jaar geleden. Waar ging het ook al weer over?

Gooi ze d’r maar uit dachten de Afghanen, nou ja de smalle toplaag en ze dachten daarbij aan de vele dollars die ze in de schoot geworpen kregen. Die toplaag heeft inmiddels de afgelopen jaren meer dan 3 miljard “opbouw-dollars” naar hun privérekeningen in het buitenland gesluist. Een aanzienlijk percentage van het BNP. Strijkstokken kunnen ze, als wij ze nog steeds de eerste viool laten spelen. De kamer in al zijn nieuwe wijsheid is het net eens geworden dat we wel wat trainers kunnen sturen naar Afghanistan. Wie zijn de clowns eigenlijk?

Gooi ze d’r maar uit, dachten nogal wat Europeanen toen Griekenland omviel. Toen ook nog Spanje, Portugal en Hongarije dreigden om te vallen. En daarmee de euro. Maar nee, net als de vorige crisis, lieten de leiders van Europa zien dat de veroorzakers van ellende als eerste geholpen dienen te worden. Toen die banken, nu die landen. Een noodfonds van de belastingcenten op te hoesten door de slachtoffers van deze crises. Om ze nog meer slachtoffer te maken. Heldere redenering: meer slachtoffers, vraagt om extra sterk leiderschap. Daarmee zichzelf in het schijnzadel houdend.

Gooi hem er maar uit, dacht de TROS, toen ze een hen onwelgevallige twitter lazen van hun werknemer, Cornald Maas. 140 letters max kunnen je toekomst bepalen. Vrijheid van meningsuiting geldt natuurlijk niet als je in een hiërarchische relatie zit. Dan wordt alles anders. Wie zit niet in een hiërarchische relatie?

Gooi ze d’r maar uit, dacht het vers opgerichte moderatieteam van de VK. Wat de TROS kan, kunnen wij ook. De VK dunde eind vorig jaar nog de brede schare journalisten uit, verkleinde en verdunde de krant, maar richt net zo makkelijk een breed moderatieteam op. Kwestie van prioriteiten natuurlijk. Om aan het “hoogste niveau” te laten zien dat ze hun salaris waard zijn, gooiden ze er recent 4 bloggers uit. Maar dan ook handhaven natuurlijk! Dag- en nachtwerk! Daarenboven een heus eigen blog, gekleurde interactie met bloggers, en inmiddels een onmogelijke set moderatievoorwaarden bedacht. “We zullen laten zien dat we onmisbaar zijn, en onze toekomst is verzekerd”, dachten ze nog. Laat ik nou altijd gedacht hebben dat de krant leeft bij de gratie van spektakel, waan en waanzin. Da’s nieuws. Niet bij het VKblog. Daar worden we gehouden het VK-netjes te houden. De waarom-vraag is nog niet beantwoord. Ook niet hoe.

Gooi de moderatoren er maar uit, zal wel weer snel bedacht worden, had ik al bedacht. In de afgelopen twee maanden meldden zich 400 nieuwe bloggers aan. Wat is belangrijker? Wat is waan?

Gooi ze d’r maar uit, dachten al die voetbalfans over al die andere teams. Miljardenbusiness. Hele teams er uit gooien. Voor mij zijn het allemaal strafschoppen. Nog even en het regent oranje.

Gooi ze d’r maar uit, dacht die winkelketen (ReWe) in Duitsland. Duizenden wortelen als groentenbommen uit een vliegtuig rond de grens gekieperd om hun winkelketen te promoten. Voor mij toch wel de uitsmijter van al het nieuws wat ik inmiddels tot me heb genomen (dank VSp). Een peen is wel oranje overigens. Met het bijbehorende gevoel.

Peentjes zwetend (daar en hier) moest ik natuurlijk wel toch een conclusie komen. Wat heb ik gemist? De dolgedraaide wereld is immers gewoon door gedraaid.

Twee maanden lang met de kop in het zand gezeten. Twee maanden lang geen zorgen, geen problemen. Rust, regelmaat en beperkte reinheid. Wat een genot. Ik had het niet willen missen.

Bij terugkomst merk ik echter direct weer wat ik heb gemist: me druk maken om de waan van alle dag.
En ook dat is een onmisbaar onderdeel van de zin van mijn bestaan, realiseer ik me ineens.

Ik ga me nu weer waanzinnig druk maken om al die waan.

Het water staat me al tot aan de knieën. Het is nu al een hete zomer. Ik ga weer aan de blog!

Tot waans weer. Ondertussen lees ik nog even door. Je weet nooit.

Noot: plaatje is hier gevonden
 
 

Er zijn grenzen!!

En die zijn er om opgezocht te worden. En ik ga ze weer overschrijden. Hoogste tijd om weer even afstand te nemen van muggenziften, chicaneren, haarkloven en spijkers op laag water zoeken. Genoeg is genoeg immers. Ik ben er helemaal klaar mee en ga een maand lang mierenneuken.
  
Tijdens mijn vakanties besteed ik heel wat uurtjes om de fascinerende wereld van de mieren nader te ontdekken. Wat een energie, wat een samenwerking, wat een inzet! Ontspannen op mijn buik liggend kijk ik graag naar harde werkers die geen vakantie hebben. Dat is pas echt onthaasten.

Het krioelt van het leven, ik zie ze met elkaar communiceren, autobanen vormen, meer dan levensgrote voorwerpen verslepen, samenwerken en elke keer weer die ingestorte ingang repareren zodat er weer vrije toegang ontstaat naar hun nest.

Ik kan er geen genoeg van krijgen. Overmatig gefascineerd door dat krioelende mini-leven.

Natuurlijk denk ik dan: kunnen we er wat van leren? Of juist niet?

Mierenmetaforen?
Ze vormen grote levensgemeenschappen, soms met miljoenen.
Kunnen zich goed aanpassen aan veranderende levensomstandigheden
En is daardoor een van meest succesvolle diersoorten op aarde.
De totale biomassa van mieren op aarde is groter dan die van alle mensen bij elkaar.
Er zijn ongeveer 12.000 soorten. Familie van de wesp overigens.

Organisatie:
De kolonie bestaat vrijwel geheel uit steriele vrouwen.
De kolonie wordt aangevoerd door een koningin. Soms meerdere.
De mannetjes komen pas aan bod als het nest groot genoeg is.
Ze worden dan speciaal gekweekt.
Om vervolgens uit te vliegen en te paren (in de lucht) met een koningin.
Dan zit hun taak erop: ze sterven kort daarna. Wat een leven.

De vrouwen hebben hun taken netjes verdeeld in groepen.
Voedselverzamelaars, meestal de ouderen. Niet zo erg als ze worden opgegeten buiten.
Soldaten: de bouwvaksters.  Sterke mieren (wat groter) met spierballen en grotere kaken.
Kinderverzorgsters: meestal de jongsten.. ‘kindermeisjes’

Mieren doen aan landbouw en veeteelt. Binnen en buiten het nest.
Daarvoor zijn ook weer speciale groepen mieren.
Bijvoorbeeld luizenkwekers en -melkers, slavenhandelaars, en koks..

Binnendringers, of andersoortige worden met grof geweld opgeruimd. Daar is geen plaats voor!

Een goed georganiseerde bende!

Communicatie
Meesters in communicatie. Je ziet het telkens weer. Verschillende vormen.
Je ziet ze elkaar even met de voelsprieten betasten als ze elkaar tegenkomen.
Allemaal gebaseerd op uitwisseling van feromonen.
Ze leggen feromoon-reuksporen die door anderen gevolgd worden naar de lekkerste hapjes.
Hele autobanen kunnen zo ontstaan. Wie kent ze niet.
Maar ze kunnen ook alarm-feromonen afscheiden als er gevaar dreigt (een binnendringer), of propaganda-feromonen om als ze zelf binnendringen in een ander nest het alarmsysteem te storen.
Aan een tot de groep behorend waslaagje op hun huid ruiken/herkennen ze de collega vakvrouw.

Bij mieren moet er een luchtje aan zitten dus.

Kortom, ik kijk er weer naar uit om dat allemaal in alle rust weer te mogen aanschouwen.

En ik neem dan voor lief dat mijn lief me wat meewarig aankijkt en tot de conclusie komt dat ik alweer aan het ‘mierenneuken’ ben. Het zij zo. Ik vind het groots en meeslepend.

Overigens plaats ik met het grootste gemak een mierenlokdoos als ze in mijn sleurhut een lekker hapje hebben gevonden en met hun feromonen een autobaan hebben aangelegd.
Vol is vol. In mijn nest geen vreemdgangers.

Er zijn grenzen!!

Noten:
Vanaf komende zaterdag gaat het veldwerk beginnen. In Zuid-Frankrijk. Begin oktober zal ik verslag doen van mijn ervaringen. Tot dan wens ik iedereen: ‘veel blogs’. Ik heb in de tussentijd andere dingen aan mijn hoofd.
Daar geen plaats voor enige muggenzifterij trouwens. Die kom je op die plek nauwelijks tegen.
Nog een voordeel: buiten het hoogseizoen krioelt het daar ook niet meer van de ‘mieren’.

Notenkraker (als we het dan toch over deze grensverleggende sporten hebben):
Laatste nieuws:
Tariq Ramadan heeft zijn achternaam aangepast. Om beter aan te sluiten bij de Nederlandse cultuur heeft hij die veranderd in Rammen Dan. Er wordt opgelucht adem gehaald. Hij mag weer solliciteren.
Toch een bruggenbouwer? Wat een drukte.. 

Nationale volkssport: het campinggluren.

De jaarlijkse grote volksverhuizing gaat weer beginnen. We hebben er weer zin in. Dus: inpakken en wegwezen! De tentjes zijn weer van zolder gehaald. Het weer van voorbije jaren er nog in. De sleurhut en klapkar staan al op ‘de dam’. Ook die lucht doet denken aan voorbije tijden toen we op een kluitje in het riet zaten. Een beetje Nederlander neemt zijn eigen mud aardappelen mee. Dan voel je je pas echt thuis. Snel de file in, het vertrouwde gevoel van alledag, maar dan anders: niet naar het werk, maar op weg naar vakantie! Op weg naar het grote genieten.

Al krentenbollend etend en thermoskannen legend, veilig aangekomen. De eerste stresstesten zijn overwonnen. Op de camping is het een drukte van jewelste. Ontdek je plekje. Eerste prio: schotel instellen. Aardige buurman. De scheerlijnen van de partytent mochten best de zijne kruisen. Gezellig muziekjes! Van alle kanten ook nog. Het eerste biertje laat zich goed smaken. Vastgeketend aan de tuinstoel, om er voorlopig niet meer uit te komen…

Zei Youp van het Hek het al niet: “Het hele jaar zwoegen en zweten, om twee weken klein te kunnen gaan wonen?”

Laat ik me nou al heel lang hebben afgevraagd wat de grote aantrekkingskracht zou kunnen zijn van kamperen.

Om toch een antwoord te krijgen op deze prangende vraag zat er niets anders op dan het te gaan proberen. Om een degelijk stukje veldwerk te gaan verrichten. Vrijwillig ben ik maanden te velde gegaan. Voorzichtig uiteraard. In het voorseizoen. De cultuurschok van het hoogseizoen nog even vermijdend. Er zijn natuurlijk grenzen!

Maar om een lang verhaal kort te maken: ik ben verkocht. Ik weet nu wat de kern van het genot is!

Het is het campinggluren.

Het destillaat van het leven trekt aan je voorbij. Een massabijeenkomst van exhibitionisten en voyeurs. Vanuit de ongemakkelijk stoel is het letterlijk en figuurlijk een drukte van jewelste. Een genot om het te aanschouwen. Daar kan geen attractiepark tegenop. Voor ‘een dubbeltje’ op de eerste rang.

Een feest van herkenning voor me. Het is immers een variatie op de andere nationale volkssport die ik met velen gaarne beoefen: terrasgluren. Ik leg voor een vergelijkbaar genot wel twee euro neer om het  een half uurtje mee te mogen maken. En daarvoor krijg ik een gratis consumptie ook nog! Het kost wat, maar dan heb je ook wat.

Ik blijf campinggluren. Maar wel met één voorwaarde: in het voor- en/of naseizoen, op vrijwel lege campings. Waar nog stilte heerst.

In het hoogseizoen ga ik dan wel hier op een terrasje zitten. Ook om te gluren. Maar dan eventjes.
Om dan snel weer de oorverdovende stilte op te zoeken.

Ik wens iedereen (die nog ‘moet’) een heerlijke vakantie!

.

Je hebt twee koeien.

“twee koeien?” zal de lezer zich afvragen.. de titel verwijst naar een rondgang in de krochten van internet waar aan de hand van “je hebt twee koeien” de hele wereld in kaart wordt gebracht. de werking van de wereld daarmee vleselijk en inzichtelijk opgediend. zelfs voor mij.

Voor een overzicht:
1. goegelen op ‘twee koeien’ respectievelijk ‘two cows’ etc.
2. of gebruik als startpunt: Je hebt twee koeien..

In het kader: “als je veel van een ander overneemt dan blijft er weinig van jezelf over”, heeft uw razende reporter een actuele aanvulling hier op geschreven.

In alfabetische volgorde:

Afghanistan:  Je hebt twee koeien. Één is onvindbaar, om de ander wordt gestreden om die weer op te kunnen bouwen. De wei staat vol met papavers. Hoezo melk?

Afrika: Je hebt twee koeien. De een leefde er al lang en werd honderden jaren door iedereen uitgemolken. Een andere koe van een ver land neemt alles stilletjes over.

Amerika: Je heb twee koeien. Beiden vechten er om wie mag gaan melken.

Amerika: Je hebt twee koeien. Ze leven ver boven hun stand. De melk wordt geleend.

België: Je hebt twee koeien. Die maken altijd ruzie omdat beider boegeroep anders wordt uitgeboerd.. Boeren schiet niet op.

China: Je hebt twee koeien. Een heeft de leiding. De ander mag alleen melk geven zoals de ander dat wil. Boe-roepen is verboden.

Cuba: je hebt twee koeien. De één is bejaard. De jongste heeft het overgenomen van de oudste. Hun wind houden ze er onder. Geen frisse wind. Stank voor dank.
 
Darfur: Je hebt twee koeien. Een daarvan zit uitgehongerd in een vluchtelingenkamp. Er wordt niet naar omgekeken.
 
Duitsland: je hebt twee koeien. De een nam de andere onder haar vleugels. Ze zijn nog steeds niet van de schrik bekomen.

Frankrijk: je hebt twee koeien. De een is voorzitter en laat zich overal zien om zichzelf te promoten. De ander staakt.

Georgië: Je hebt twee koeien. De buurboeren maken ruzie in wiens wei ze moeten lopen.

Italië: Je hebt twee koeien. De een heeft de leiding en heeft het voor het zeggen. De ander zegt niets en noemt zichzelf ook brandschoon. Beiden zijn ze steenrijk en ongrijpbaar.

Irak: Je hebt twee koeien. De Amerikanen dachten dat ze ‘weapons of mass destruction’ waren’. Ze kwamen om ze uit te melken voor eigen gewin.

Iran: Je hebt twee koeien. Één koe produceert olie en gas. De andere koe gaat de centrifuge in.

Midden-Oosten: je hebt twee koeien. Produceren beide bommen en granaten. Alle boeren van de wereld bemoeien zich er mee. Niemand weet hoe je daar brood kunt bakken.

Nederland: je hebt twee koeien. De één geeft leiding. De ander beheert de uiers. Beiden zijn onzichtbaar. De stemming daalt.
 
Nederland: Je hebt twee koeien. De één was burgerlijk ongehoorzaam. Die ene haalde die oude koe uit de sloot. En zit nu zuur te kijken in het strafbankje. De andere nog in de kamer. Wel beschadigd zegt ze.

Polen: Je hebt twee koeien. De ene koe loopt naar de andere wei. De achtergebleven koe krijgt een schild van een verre buurman.

Rusland:  Je hebt twee koeien. De ene heeft het voor het zeggen. De andere zegt het. Maar beide willen ze meer koeien. Ze willen hun wei vergroten.
 
Servië: je hebt twee koeien. De een is gepakt, de ander nog onvindbaar.

Tibet: Je hebt twee koeien. De wijze koe is verbannen. De andere koe domineert de lamgeslagen lammeren. Ze mogen niet meer mekkeren.

Venezuela: Je hebt twee koeien. Sinds er olie uit die uier komt nog maar één. Dan kun je ook extra hard en makkelijk boe-roepen.

Zimbabwe: Je hebt twee koeien. De één heeft genoeg voorkeursstemmen, de ander is een rund. De melk is inmiddels verzuurd en niet te betalen. De kalveren verdronken.

Huize Aad Verbaast: je hebt twee koeien. De een blogt. De ander niet. Beiden vinden dat ze genoeg zijn uitgemolken. Ze verlaten hun wei om elders te gaan karnen. Voor minimaal een maand. Blij dat ze worden uitgelaten. De uiers worden nu verpakt.
In Oktober dus pas weer terug in deze speelwei! Want laten we eerlijk zijn. Dat is het toch?

P.S. 1. : GJ Bogaerts  ik wens dat de wei er dan nog sappig voorstaat, na al het geschop.
P.S. 2 : Jacob Hesseling: volgend jaar een update.
P.S. 3: Uw persoonlijke aanvullingen zijn uiteraard welkom. Inzicht geeft uitzicht immers.
P.S. 4: Elke gelijkenis met bestaande personen, landen en gebeurtenissen is louter toeval.
P.S. 5: Speciaal voor Zoë : bij mij staat hier en altijd ‘de satire knop’ aan.. Als verzekeringspremie!
P.S. 6: Genoeg stof hierboven voor gekabbel en gekibbel. Kabbelt u hier rustig door. Ook bij koeien vliegt de stront soms om de oren, maar ruim uw vla wel weer op. Kortom: hou het hier netjes..