Aad Verbaast

te gek voor woorden eigenlijk

Tag archief: tandarts

Vroeger was alles anders (2/2)

oudjes2

“Vroeger was alles beter” hoor je wel eens iemand verzuchten. Maar ja, zou je terug willen naar die tijd? En hoeveel “vroeger” is dat dan? In dit blog zomaar weer wat statistieken waar ons leventje nu wordt vergeleken met pakweg 50 jaar geleden. Om even bij stil te staan. De lezer mag dan bedenken of het er beter op is geworden of niet. Op deze onderwerpen althans.

Verkeer.
In 1966 reden er 522.000 auto’s op de weg. Minder dan in het jaar 2012 (nog in ‘de crisis’) werden verkocht! Dat waren er nog altijd 555.000.
8 miljoen auto’s telt Nederland nu.

In 1956 vielen er 1600 verkeersdoden. Het verkeer is sindsdien wel een heel stuk veiliger geworden. In 2013: 570 verkeersdoden. Ondanks de enorme toename van het aantal auto’s.

In 1978 had Nederland 9.300 kilometer aan fietspaden. Nu is dat 32.000 kilometer.
In 1950 peddelden we 10 miljard fietskilometers.
In 1960 17 miljard fietskilometers.
In 1970: 9 miljard fietskilometers. De auto wint aan terrein!
Maar in 2013 is dat toch al weer al weer gegroeid naar 14,8 miljard.

Trein: 1985: 8,7 miljard reizigerskilometers. In 2012 opgelopen naar 17,1 miljard.

Schiphol verwerkte 1 miljoen reizigers in 1959. In 1984 al 10 miljoen. In 1993: 20. In 2013 gegroeid naar meer dan 50 miljoen.

In 1950 ging slechts 18% van de mensen op vakantie. Meest in Nederland.
In 2012 ging 80% op vakantie. Gemiddeld zelfs drie keer per jaar.
En 75% (van die 80%) minstens één keer naar het buitenland.

Gezondheid.
In 2012 worden mannen gemiddeld 15,3 jaar ouder dan in 1950. Vrouwen 16,7 jaar.
De gemiddelde leeftijd van mannen in 2012 is 74,6. Van vrouwen: 79,9.

In 1960 had 1 op de 3 Nederlanders een kunstgebit. Nu is dat 1 op de 10.
Het aantal tandartsen is van 1591 in 1950 gegroeid naar 8000 in 2011.

In 1972 besteedden we 8,8% van het BNP aan gezondheidszorg. In 2012 is dat gegroeid naar 15,4%.

Sociale zekerheid.
De werklozenwet werd ingevoerd in 1949
De Ziektewet in 1952
De AOW werd ingevoerd in 1956.
Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering: 1966
AWBZ: 1968

Boeren.
In 1950 werkten er 500.000 mensen in de landbouw. In 2011 waren er dan nog maar 139.000.
Maar de productie is nu wel 5 keer zo hoog als toen! Dat is 20 keer zo veel productie per persoon.

In 1950 waren er 410.000 agrarische bedrijven. In 2011 afgenomen tot 71.000.

Arbeidsparticipatie.
Het deel van de mannen dat werkt is vrij constant: 80%.
In 1970 werkten 30% van de vrouwen. In 2008 al opgelopen tot 62%.

In 1960 kende Nederland 4,2 miljoen arbeidsjaren. In 2010 opgelopen tot 6,7 miljoen.
Voornamelijk in de dienstensector. 55% in 2011. In 1960 was dat nog maar 22%.
Industrie was toen de grootste sector. In 1960 34,9%. In 2010 was nog maar 12,4%.

Ach zo maar wat algemene statistieken. Die ik heb overgenomen uit het boek Gouden jaren, waarin de auteur beschrijft “hoe ons dagelijks leven in een halve eeuw onvoorstelbaar is veranderd”.

Met dit blog, in combinatie met deel 1 is dit boek in zijn geheel samengevat (wat de statistieken betreft). Het hele boek lezen kan ik de lezer zeker aanbevelen. Leuk verhalen, beschrijvingen, sfeerplaatjes. Een aanrader. Het leven laat zich immers vooral niet enkel beschrijven in statistieken.

 

 

P.S.: Plaatje is een uitsnede uit “meegaan met je tijd” van Marius van Dokkum.  Ook al zo’n aanrader.

Over ziekenzorg en zieke zorg

anatomische les
10 jaar “marktwerking in de zorg”. Open concurrentie had moeten leiden tot lagere kosten in combinatie met hogere kwaliteit. En wat blijkt? De patiënt is er niet beter van geworden. En het “Jacobse en van Es” gehalte bij de zorgverleners steeg tot ongekende hoogte.  Een trieste balans.

Natuurlijk zal ik onmiddellijk toegeven dat er vele voorbeelden zijn van voorbeeldige zorg. Gelukkig maar. Maar ik zie ook een onophoudelijke stroom berichten die telkens aantonen dat vele zorgverleners creatieve oplossingen vinden om hun eigen broek op te houden waarbij tegelijkertijd de patiënt wordt uitgekleed. En korte bloemlezing:

Kiespijndossier Schippers: ze gaf de tarieven vrij van tandartsen. Zou tot lagere tarieven moeten leiden. Maar het omgekeerde was waar. De tarieven stegen met gemiddeld 10%. Ze had er al gauw tabak van en moest al snel haar keutel intrekken.

Maar om toch niet op een houtje te hoeven bijten en (weinig kieskeurig als ze zijn) declareert de gemiddelde tandarts inmiddels rond 4000 euro te veel aan de verzekering.

Diezelfde verzekeraars overigens die met gemak 500 miljoen aan advertenties besteden om (uiteindelijk slechts) 1 miljoen klanten over de streep te trekken over te stappen. Kan allemaal. Ze zijn immers verzekerd van giga winsten over de kromme ruggen van diezelfde klanten.

Dat kan weer door eenzijdige wurgcontracten aan te gaan met bijvoorbeeld de ziekenhuizen, zorgverleners en apothekers. En was je al klant (geworden) bij zo’n verzekeraar (Achmea in dit geval), dan wordt je door het ziekenhuis naar huis gestuurd omdat het geld op is.

Buffelen voor die lui die zich specialist noemen. Om de geldstroom op peil te zijn ze inmiddels ook specialist in het binnenharken van 100-en miljoenen aan onterechte declaraties. Je moet toch wat.

Haal je de dan een pil op bij de apotheker vanwege de inmiddels extreem hoge bloeddruk, dan krijg je de keus: of niets slikken, of een verplicht door de verzekeraar exclusief voorgeschreven spotgoedkoop kalktablet uit India  wat door de FDA in Amerika al lang verboden is.

Bittere pillen van de farma maffia. Betalen uit hun giga winsten (~100 miljard) met het grootste gemak 10-tallen miljarden aan schikkingen omdat ze de boel belazeren. Maar weigeren al 30 jaar nieuwe antibiotica te ontwikkelen tegen steeds maar resistenter wordende bacteriën. Reden: ze produceren liever pillen die je je hele leven moet slikken. Met een werkend antibioticum ben je binnen een week gezond immers. Dat is niet interessant voor ze. Aan de zorgvrager wordt niets gevraagd.

Je zou er toch zwaar overspannen van worden? De weg naar de psycholoog al gevonden? Daar word je alleen maar zieker van dan je al was: psychologen blijken bewust een hogere diagnose te stellen dan nodig om meer te kunnen declareren!

Een trucje dat ze overigens hebben afgekeken van de verpleeghuizen: “upcoden” heet dat met een mooi woord. Bewoners bleken al rap veel zieker te zijn dan eerder gedacht. Kassa!

Het zou te ver voeren alle disciplines in de zorg hier langs te laten komen. GGZ, huisartsen, fysiotherapeuten, zorgboerderijen etc. etc. concurreren zich kapot sinds de marktwerking is ingevoerd. Met name door nog creatiever te zijn dan je buurman voor eigen gewin. We praten hier over miljarden.

Nee, de “open concurrentie” in de zorg heeft heel wat beunhazen wakker geschud.

En “open” is die zorg al helemaal niet.
Ik kreeg vorige alweer een hartverzakking (niet verzekerd) toen ik berichten voorbij zag komen dat ziekenhuizen hun tarieven niet openbaar wilden maken. Het zou ‘immers’ gaan om “concurrentiegevoelige informatie”. Ja, je moet het maar durven bedenken.

Niets “open” dus. De prijsafspraken met verzekeraars zijn “geheim”!
De klant ziet pas wat het gekost heeft als via de verzekeraar de rekening op de mat valt…
Toch niet te geloven?

Stel je voor dat je als consument bij de AH, Hema, BCC, of wat voor winkel dan ook, pas de rekening mag zien als de aankoop al gedaan is.. Met ook nog een gerede kans dat die rekening voor iets anders is dan aangekocht is.. En er ook nog eens geen weg terug is.. Totale wanorde!

Kortom: nog een hele lange weg te gaan in de zieke zorg.

 

Plaatje: http://www.flickr.com/photos/ahmamsterdam/5184250780/  Anatomische les van Dr. Sebastiaen Egbertsz., 1601-1603