Aad Verbaast

te gek voor woorden eigenlijk

Tag archief: taalstrijd

De Babylonische spraakverwarring

babel

Afl 7. uit de serie: Omtrent Het Oude Testament. Met “Wees vruchtbaar, wordt talrijk en bevolk de aarde” (Gn 9:1) was het gezin van Noach al aardig op streek geraakt. “Nadat ze uit het oosten weggetrokken waren, vonden ze een vlakte in Sinear (Babel) en vestigden zich daar.” (Gn 11:2)

Het moeten er al honderden zo niet duizenden geweest zijn. Hecht groepje mensen trouwens.
“Alle mensen op aarde spraken één taal en gebruikten dezelfde woorden.” (Gn 11:1).

Met grootse plannen ook nog eens. “Laten we een stad bouwen met een toren, waarvan de spits tot in de hemel reikt; dan krijgen wij naam en worden we niet over de aardbodem verspreid” (Gn 11:4)

Niets mis mee zou je toch zeggen.
Een beetje wethouder van tegenwoordig laat ook graag iets achter. En menig burgervader wil ook graag “de boel bij elkaar houden”.

Toch een misrekening. Ze hadden even buiten de waard (God) gerekend. Hij kreeg er lucht van.

“Toen de HEER neerdaalde om de stad en de toren die de mensen bouwden, te zien, zei Hij: Nu zijn ze één volk en spreken zij allen dezelfde taal. Wat zie doen is nog maar het begin; later zal geen enkel plan van hen meer te stuiten zijn.” (Gn 11:5-6).

Hij vond het blijkbaar te spitsvondig van “de mensen”. Dat ze te hoog van de toren bliezen. Voelde zich persoonlijk bedreigt. Mensen kwamen hiermee wellicht letterlijk en figuurlijk te dicht bij zijn ‘ivoren toren’. En Hij greep onmiddellijk in.

“Laten Wij neerdalen en verwarring brengen in hun taal, zodat de een niet meer verstaat wat de ander zegt. En de HEER dreef hen vandaar naar alle kanten de aardbodem over, en er kwam een einde aan de bouw van de stad.” (Gn 11:7-8)

Ik ben wederom met stomheid geslagen!

“Waar heb dat nou voor nodig?”

Een schepper die uit puur eigenbelang totale verwarring gaat stichten? Waar we tot op de dag nog last van hebben? En hij heeft het nog voor elkaar gekregen ook!

Micro: Dankzij God heb ik dus jarenlang moeten zweten zwoegen om meerdere talen te gaan leren om me enigszins ‘verstaanbaar’ te maken als ik een beetje wil rondreizen. Niet iets waar ik God voor op mijn blote knieën bedank.

Macro: Zomaar enkele voorbeelden.
Dankzij God wordt bij onze zuiderburen nog steeds de taalstrijd.  In het Europees Parlement spreekt men 20 talen. 800 tolken moeten daar die 380 mogelijke taalcombinaties ontwarren om elkaar nog een beetje te kunnen begrijpen. Heb ik het nog niet eens over de Verenigde Naties gehad.

En Hij schiet er ook nog eens mee in de eigen voet: tot op de dag van vandaag kunnen de ‘geleerden’ het nog niet eens worden over de juiste vertalingen van zijn eigen biografie! Verwarring alom.

Ik moet meteen denken aan de uitspraak van Alexander Pola: “Gods wegen zijn ondoorgrondelijk, en zelden aangenaam”. Dit is weer zo’n uiterst pijnlijk voorbeeld daar van.
Met grote gevolgen natuurlijk, maar daarover later..

 

P.S. Binnenkort deel 8. God laat een oogje vallen op Abram
P.S.: plaatje komt hier vandaan: https://www.rijksmuseum.nl/en/collection/RP-P-1896-A-19368-2972
(klik voor een groter formaat)
P.S. alle verschenen blogs in deze serie zijn te vinden in de rechterkolom onder het kopje: “Omtrent het Oude Testament”