Aad Verbaast

te gek voor woorden eigenlijk

Tag archief: Schippers

Gemeentelijke drempelvrees


Aflevering 4: anekdotes uit de gezondheidszorg
. Na een hersenbloeding zat Hendrik Hobbel al 2 maanden in een revalidatie centrum. Hij kon niet wachten om weer naar huis te gaan. De gemeente liet hem letterlijk en figuurlijk zitten. Kost naast moeite ook geld immers.

Daar zit je dan gekluisterd aan een rolstoel. Één been en arm trokken het niet meer. Lastig als je wilt rondtrekken in je eigen huis. Na een maandje in dat oord vol lichamelijk ongemakken had ik het daar wel gezien. Hoog tijd om naar huis te gaan!

Nu bestaat er een Wet Maatschappelijke Ondersteuning. En ik kon wel wat ondersteuning gebruiken dacht ik nog. Op de website van de overheid zag ik staan: “de gemeente kijkt samen met u of ondersteuning nodig heeft en in welke vorm.” Gemeente dus maar eens gebeld.

“Daar hebben wij een WMO-loket voor”
“Ja, maar ik zit in het revalidatiecentrum. Ik zit in een rolstoel.”
“Dan kunt u toch iemand anders meenemen? En vergeet niet uw legitimatiebewijs mee te nemen!”
Dat “samen met u” werd wel erg letterlijk genomen zo bleek.

Opgetogen togen we samen naar het loket. Klassiek ingedeeld als een gemiddeld gemeentehuis: van het kastje naar de muur.

Efficiënt als ze zijn, werd een stapel formulieren overhandigd om in te vullen (gelukkig kan dat met één hand) en toen ik daar wat verbaasd mijn wenkbrauwen over fronste, reageerde ze nog ad rem met: “u zult begrijpen dat we niet zo maar voor iedereen allerlei voorzieningen kunnen treffen!”

Ergens nog onder de indruk dat het gebouw zo rolstoelvriendelijk was ingericht hoopte ik nog dat als ze zo goed voor zichzelf konden zorgen ze dat ook wel voor mij zouden doen.

Na de formulieren ingevuld en overhandigd te hebben (gezelligheid kent geen tijd) werd me verteld dat ze me een brief zouden sturen met een datum voor een huis- respectievelijk inspectiebezoek. Kon ik natuurlijk weigeren (de overheid kijkt immers niet ongevraagd achter de voordeur), “maar ja, dan kunnen we ook niets voor u doen”.

Vier weken later (jawel) was het dan zover! Omdat ik het huis niet in kon vanwege de trapjes bij de voordeur ‘inspecteerde’ de ‘ervaringsdeskundige’ het huis. Ik bleef maar buiten in de motregen. Je moet er wel wat voor over hebben immers.

Goed nieuws: een traplift en een verbouwing van de badkamer (tot douche met zetel) was toch wel nodig vond de inspecteur.

Maar toen kwam de hamvraag: “wilt u een drempelplaat bij de ingang óf bij de achterdeur naar de tuin?”
“Hoezo?”
“U zult moeten kiezen, we vergoeden max 1 drempelplaat. U zult begrijpen dat…”
Tussen de lezer en mij: nee, dat begreep ik echt niet. Vind de gemeente het logisch dat ik moet kiezen tussen: óf de voordeur niet meer uitkunnen óf de tuin niet meer in?

Toch maar eens voorzichtig na een maand gebeld om te vragen wanneer ze begonnen met de verbouwing (ze zullen me toch niet vergeten zijn?) krijg je te horen: “we zijn er mee bezig”.
“Waarmee bent u bezig?”
“We laten u het wel weten als het zover is.”

2 maanden later hetzelfde verhaal. Ze zullen toch niet een Europese tender hebben uitgeschreven voor deze megalomane ingreep schoot nog door mijn hoofd. Of zouden ze erg druk zijn met elk dubbeltje honderd keer om te draaien voordat ze die durven uit te geven?

Na 3 maanden was het dan toch zover. Ik kon naar huis! Traplift was klaar, en ik kon douchen zittend op een daarbij geleverde po-stoel. En natuurlijk ontbrak die ene geweldige drempelplaat niet. Bij de voordeur dan toch maar. Anders kon ik het huis niet eens in komen immers.

Edith Schippers maar klagen dat zorg zo duur is. Toch zo’n vier maanden onnodig in een revalidatiecentrum moeten wonen omdat gemeenten zo’n enorme drempelvrees hebben.

N.B. Plaatje: http://www.bndestem.nl/regio/roosendaal/opgelucht-als-ik-naar-binnen-kan-1.683036

N.B.: alle afleveringen uit deze serie zijn te vinden in de rechterkolom onder het kopje: “Anekdotes gezondheidszorg”.

Over ziekenzorg en zieke zorg

anatomische les
10 jaar “marktwerking in de zorg”. Open concurrentie had moeten leiden tot lagere kosten in combinatie met hogere kwaliteit. En wat blijkt? De patiënt is er niet beter van geworden. En het “Jacobse en van Es” gehalte bij de zorgverleners steeg tot ongekende hoogte.  Een trieste balans.

Natuurlijk zal ik onmiddellijk toegeven dat er vele voorbeelden zijn van voorbeeldige zorg. Gelukkig maar. Maar ik zie ook een onophoudelijke stroom berichten die telkens aantonen dat vele zorgverleners creatieve oplossingen vinden om hun eigen broek op te houden waarbij tegelijkertijd de patiënt wordt uitgekleed. En korte bloemlezing:

Kiespijndossier Schippers: ze gaf de tarieven vrij van tandartsen. Zou tot lagere tarieven moeten leiden. Maar het omgekeerde was waar. De tarieven stegen met gemiddeld 10%. Ze had er al gauw tabak van en moest al snel haar keutel intrekken.

Maar om toch niet op een houtje te hoeven bijten en (weinig kieskeurig als ze zijn) declareert de gemiddelde tandarts inmiddels rond 4000 euro te veel aan de verzekering.

Diezelfde verzekeraars overigens die met gemak 500 miljoen aan advertenties besteden om (uiteindelijk slechts) 1 miljoen klanten over de streep te trekken over te stappen. Kan allemaal. Ze zijn immers verzekerd van giga winsten over de kromme ruggen van diezelfde klanten.

Dat kan weer door eenzijdige wurgcontracten aan te gaan met bijvoorbeeld de ziekenhuizen, zorgverleners en apothekers. En was je al klant (geworden) bij zo’n verzekeraar (Achmea in dit geval), dan wordt je door het ziekenhuis naar huis gestuurd omdat het geld op is.

Buffelen voor die lui die zich specialist noemen. Om de geldstroom op peil te zijn ze inmiddels ook specialist in het binnenharken van 100-en miljoenen aan onterechte declaraties. Je moet toch wat.

Haal je de dan een pil op bij de apotheker vanwege de inmiddels extreem hoge bloeddruk, dan krijg je de keus: of niets slikken, of een verplicht door de verzekeraar exclusief voorgeschreven spotgoedkoop kalktablet uit India  wat door de FDA in Amerika al lang verboden is.

Bittere pillen van de farma maffia. Betalen uit hun giga winsten (~100 miljard) met het grootste gemak 10-tallen miljarden aan schikkingen omdat ze de boel belazeren. Maar weigeren al 30 jaar nieuwe antibiotica te ontwikkelen tegen steeds maar resistenter wordende bacteriën. Reden: ze produceren liever pillen die je je hele leven moet slikken. Met een werkend antibioticum ben je binnen een week gezond immers. Dat is niet interessant voor ze. Aan de zorgvrager wordt niets gevraagd.

Je zou er toch zwaar overspannen van worden? De weg naar de psycholoog al gevonden? Daar word je alleen maar zieker van dan je al was: psychologen blijken bewust een hogere diagnose te stellen dan nodig om meer te kunnen declareren!

Een trucje dat ze overigens hebben afgekeken van de verpleeghuizen: “upcoden” heet dat met een mooi woord. Bewoners bleken al rap veel zieker te zijn dan eerder gedacht. Kassa!

Het zou te ver voeren alle disciplines in de zorg hier langs te laten komen. GGZ, huisartsen, fysiotherapeuten, zorgboerderijen etc. etc. concurreren zich kapot sinds de marktwerking is ingevoerd. Met name door nog creatiever te zijn dan je buurman voor eigen gewin. We praten hier over miljarden.

Nee, de “open concurrentie” in de zorg heeft heel wat beunhazen wakker geschud.

En “open” is die zorg al helemaal niet.
Ik kreeg vorige alweer een hartverzakking (niet verzekerd) toen ik berichten voorbij zag komen dat ziekenhuizen hun tarieven niet openbaar wilden maken. Het zou ‘immers’ gaan om “concurrentiegevoelige informatie”. Ja, je moet het maar durven bedenken.

Niets “open” dus. De prijsafspraken met verzekeraars zijn “geheim”!
De klant ziet pas wat het gekost heeft als via de verzekeraar de rekening op de mat valt…
Toch niet te geloven?

Stel je voor dat je als consument bij de AH, Hema, BCC, of wat voor winkel dan ook, pas de rekening mag zien als de aankoop al gedaan is.. Met ook nog een gerede kans dat die rekening voor iets anders is dan aangekocht is.. En er ook nog eens geen weg terug is.. Totale wanorde!

Kortom: nog een hele lange weg te gaan in de zieke zorg.

 

Plaatje: http://www.flickr.com/photos/ahmamsterdam/5184250780/  Anatomische les van Dr. Sebastiaen Egbertsz., 1601-1603

Een modderfiguur slaan

modderfiguur

Mark Rutte stelde ooit dat een “ferme tik” in voorkomende gevallen best is toegestaan. Het slaan van een modderfiguur is toch iets wat ik niet zou aanbevelen. En toch zie ik het telkens weer gebeuren. Hoog tijd om dit merkwaardig fenomeen weer eens nader onder de loep te nemen. De actualiteit vraagt er om.

Een korte rondgang
Laat ik me nu maar even beperken tot de Nederlandse politiek. Schering en inslag ook daar. Een korte en vrij willekeurige bloemlezing over de afgelopen tijd.

Rutte kiest op afstand voor ver-slaan. Het CPB nog wel. Euforisch na het sluiten van het sociaal akkoord. Wat gezien alle tegenvallers nu al weer de ijskast in kan. 6 miljard extra bezuinigen in 2014. Dat wordt met modder gooien deze herfst.
Maar eerlijk is eerlijk. De werkloosheidscijfers slaan alles. Die lopen zo snel op dat zelfs het CPB dat niet had durven voorspellen. En Asscher? Blijft met zijn slaapogen gewoon roepen dat ze zo ontzettend goed bezig zijn.

Het zorgelijke duo Schippers en van Rijn. Verrast door miljarden oplichting aan de voordeur, en ‘dus’ miljarden vrijmaken door de zorg uit te kleden achter de voordeur. Sta je toch vooral in je hemd.

Weekers had nog nooit van de Bulgaarse fraude op toeslagen gehoord. Mocht al voor de tweede keer in de tweede kamer komen opdraven. Bord voor zijn kop. Zijn kop stond ook al een bord. Betaald door van Rey die al bijna voor elkaar had dat Roermonond zou worden omgedoopt in Reymond. Ook al zo’n ‘kopstuk’ in de partij.

Over kopstukken gesproken. Buma en zijn CDA. Via “herbronnen” richting “het radicale midden” komt nu aanzetten met “7 principes”. Zichtbaar verheugd over deze naar zijn gevoel briljante vondst kreeg hij ook nu weer de handen op elkaar van het congres, die zich als makke schapen laten leiden over de dam.

Blok dan. Laat ik daar niet te veel woorden over vuil maken. Wie nam die man ooit serieus? Doet er dan ook alles aan om dat beeld te bevestigen.

De Fyra. Wie slaat er geen modderfiguur hier? Begon al met Netelenbos. Sindsdien een ongekend drama. Sporen geen van allen. Mansveld, die de Kamer al eens haar excuses moest aanbieden vanwege het niet verstrekken van een rapport over de veiligheid op het spoor, meldt nu eerst aan de pers dat stoppen met de Fyra een verstandig besluit is. Nadat België dat al besloot nota bene op basis van een Nederlands onderzoeksrapport dat de Kamer nu nog niet eens kent!

Dijsselbloem wil daar nog even over nadenken. Is niet zo snel. En tja, de ene tegenvaller na de andere. Nu dit weer. Ook al een tegenvaller dat hij als verkozen best Engels sprekende politicus het woord “template” niet kende. Beurs geslagen. Zeker nu mister Euro uit Duitsland mag vernemen dat zo’n part-time job toch niet je dat is. Met zulke vrienden heb je geen vijanden meer nodig.

Dat brengt me op “boeven vangen” “diender” Opstelten. Die blijkt zijn administratie niet op orde te hebben. De meester van fact-free politics. Roept maar wat, en komt er nog mee weg ook. Net als zijn partner in crime Teeven. Bleef ook graag zitten.

Net als Samsom trouwens. Lult de hele partij met vage beloften onder tafel. Alles om “vrinden” te blijven met de VVD. Wiens voorman Rutte (historicus) nu al roept dat dit kabinet mogelijk het best na-oorlogse kabinet is. Laat telkens weer zien hoe je voor lul kan staan als je broek afzakt.

Hij zei ook al zoiets over zijn vorige kabinet dat geen lang leven beschoren was: “het beste team dat Nederland kan voortbrengen”. Niet direct een aanbeveling.

En dat krijg je allemaal als modderfiguren maar blijven doormodderen. Dan wordt de kluit belazerd.

 

 P.S. en dan heb ik ze nog niet eens allemaal de revue (want dat is het) laten passeren. Het zou te ver voeren voor vandaag. De zon schijnt. Laat ik daar nog maar even van genieten zolang het kan.

P.S. het plaatje komt overigens hier vandaan.