Aad Verbaast

te gek voor woorden eigenlijk

Tag archief: polderen

Over Polsend Polderen, Sonderen en Visiteren.

Vandaag komt het CPB met de doorgerekende plannen van Rutte en consorten. Nog een paar dagen puntjes op hun i en de “radiostilte” kan eindelijk worden doorbroken. Over democratie, verhullend taalgebruik, uitkleden en de melkkoe.

8 weken
Rutte kwam niet verder dan elke dag al fietsend door het “oneindig laagland” de schare journalisten bij het hek van het Catshuis een “goede morgen” toe te wensen. Verder “radiostilte”.
Rutte, naar eigen zeggen, koos hier bewust voor. Hij wilde de woorden “geen commentaar” vermijden. Het woord “mediastilte” blijkbaar ook. Te ver gezocht. Hij leefde al langer onder een steen. En gaat gaarne tot het gaatje.

De achterkamertjespolitiek werd aangevuld met achterbankjespolitiek toen Rutte met van der Staaij betrapt werden op een innige omhelzing in de deels verduisterde dienstauto. Hengelend naar te verlenen diensten. De fantasie werd onmiddellijk getriggerd.
De Kamer vroeg of er “gepolst” was. Rutte reageerde schriftelijk:
“..dat onderhandelaars inderdaad bij de heer Van der Staaij hebben gesondeerd .. “

Niks “polsen”. Als je niet meer kunt spreken over een “handreiking”, maar elleboogdiep overgaat tot kunstmatige bevruchting had je het nog over “visiteren” kunnen hebben.
Maar nee, dan kies je, de daad bewust in het midden latend, voor het woord “sonderen”.

De koe bij de horens vatten. Koeien met gouden horens beloven. Oude koeien uit de sloot halen. Over koetjes en kalfjes praten. Het zal allemaal die revue daar hebben gepasseerd daar. Krijg je als ze de burger ziet als melkkoe. Hun koe. Hun waarheid.

Ze hebben nog een paar dagen om uit te diepen hoe ze de aan de kant gezette runderen gaan vertellen hoe ze tot de laatste druppel uitgemolken gaan worden. Tot op het bot uitgebeend gaan worden. Wordt er hard aan je getrokken, dan moet je wel een beetje meewerken immers.

Dan heb je het niet meer over er warmpjes bij zitten. Ook niet dat je uitgekleed wordt. Dan kies je voor een aantrekkelijke vrijwel “niets verhullende” verpakking. Hopend dat ze er tijdens en na het visiteren weer in stinken.

Alles om de aandacht af te leiden waar het werkelijk om draait: nog verder uitgemolken te worden.

Is er nog hoop? Een sprankje.
Een koe roept altijd nog “boe”.
Maar verder heeft die niets meer te vertellen en is veroordeeld tot het gelaten dragen van het kruis.

Is polderen bergen verzetten?

Het was me het weekje wel de zomer is definitief voorbij. Het poldermodel is in surseance. Een model waar we lange tijd zo trots op waren, en zo typisch Nederlands vonden. We konden er in de jaren ‘80 en ‘90 bergen mee verzetten. Dachten we. Het water staat nu aan de lippen, het schuim om de mond en het zweet op het voorhoofd van menig BN-er tot gewone burger.

Zo maar even een weekje Den Haag..

Agnes Jongerius  (excuustruus, barriere- en carrièrebouwster) classificeert poldergenoten “tuig van de richel”. Bernard Wientjes  (potloodventer) krijgt diarree en obstipatie tegelijk en swaffelt met zijn stekker die hij er net uitgetrokken had. Kroonleden hebben het nakijken. En dat alle over een eenvoudig onderwerp als de AOW. De SER  (graai budget p/j  van15 miljoen!!) was toch een van de belangrijkste adviesorganen van de regering? “Kabinet is aan zet”. Maar die had zijn zinnen ergens anders op gezet: op de ambtenaren die van alles mogen gaan bedenken, omdat ze er zelf niet uitkomen. Alles is bespreekbaar. Alles is dus onbespreekbaar. Uitstel wil je, krijg je, als je niet bent klaargekomen..

Wouter Bos ziet er met de dag slechter uit. Krijgt zijn wind van voren. Van alle kanten:
De Zalm wordt te duur betaalt. Hij vindt van niet. Hij hoopt het ooit ook eens te krijgen.
Zijn mentor Zalm zou ook niet hebben geweten dat ‘in zijn tijd’ miljarden werden verdiend aan exorbitante zelfverrijkende koopsompolissen van de DSB, die nu mogelijk op springen staat? Maar Bos vindt het wel “totaal idioot” wat daar gebeurt. Moet hij straks nog gaan vertellen dat DSB toch wel een systeembank is, als daar de stekker er uit is? “Niet door de haak kunnen” zich al versprekend.
Komkommer Kroes geeft nog twee weekjes uitstel, anders komt zijn peperdure aankoop in gevaar.
Staatsschulden opgelopen tot ongekende hoogten. Tot op de bodem! Van de schatkist dus.
Zijn partij is niet meer te peilen. 14 zetels . De achterban loopt gillend weg. Kan niet weg dus, maar kan ook niet blijven. Chantabel geworden lonkt de gifbeker.

Afghanistan. Daar ging het ook nog over deze week. MP en ministers willen wel blijven. Maar is dat uit te leggen? Nee maar het moet, als je vrindjes wil blijven met je bazen over de plas. Ook als je er niets te zoeken hebt. Opbouwmissie? Deze week schoten onze F-16’s nog Afghaanse burgers dood. Peter van Uhm  zegt deze week: “Iedere keer als ik hier kom, zie ik vooruitgang.” Spreekt hij ineens de taal van de Taliban? Die zeggen dat ook immers. JPB (nog nooit in vorm geweest) geeft zijn ministers een spreekverbod. Ook dat doe je alleen als je het met elkaar flink oneens bent en de leider wil uithangen. Spraken ze al met elkaar? Ongeorganiseerde bende aldaar.

Spreekverbod? JP de MP was woedend deze week. Staatsgeheimen op tafel, nou ja: van tafel! Spreekt de Trêveszaal over het ontpolderen, wordt er gelekt! Hoe kan je het bedenken? Vinger in de dijk strategie dus: de onderste steen boven in een drassig landschap! Geen steen te vinden natuurlijk. Rijksrecherche aan het werk gezet. Over onderling vertrouwen gesproken.

Zo maar even een weekje Den Haag.. Wat een treurnis..

Nee, dit poldermodel kan geen bergen meer verzetten in crisistijden. Want dat is het: crisis.

Logisch, we hebben geen bergen. We hebben geleerd te leven in een delta immers.
Bergen verzetten doe je anders. Ook hier al geprobeerd: nivelleren, aftoppen. Ook mislukt. Graaien is het geworden. Alles wat op het maaiveld ligt af hakken. Maar met polderen heeft het weinig van doen.

Nee, het echte polderen was gewoon landje pikken. Dijk er omheen en het ondergelopen landschap leegpompen. Dat zit in onze vaten. Daar waren we goed in.

We hebben toen wel een oorspronkelijk ‘staatsvorm’ ontwikkeld. We stelden een dijkgraaf aan. Die geen politicus was. Maar gewoon moest uitvoeren wat de polderbewoners wilden, en niet omgekeerd. Niet lullen maar pompen, anders verzuipen we.

We suggereren de banken (de wortel van het huidige kwaad zegt men) terug te gaan naar hun core-business: behoudend op de centjes passen van de klanten. Hoog tijd dat ook de politiek hun core-business weer eens gaat begrijpen. Polderen is gewoon netjes op de eigendommen passen van de burgers. En uitvoeren wat ze willen. Niet andersom.

Hoog tijd voor een dijkgraaf!