Aad Verbaast

te gek voor woorden eigenlijk

Tag archief: parlement

De Babylonische spraakverwarring

babel

Afl 7. uit de serie: Omtrent Het Oude Testament. Met “Wees vruchtbaar, wordt talrijk en bevolk de aarde” (Gn 9:1) was het gezin van Noach al aardig op streek geraakt. “Nadat ze uit het oosten weggetrokken waren, vonden ze een vlakte in Sinear (Babel) en vestigden zich daar.” (Gn 11:2)

Het moeten er al honderden zo niet duizenden geweest zijn. Hecht groepje mensen trouwens.
“Alle mensen op aarde spraken één taal en gebruikten dezelfde woorden.” (Gn 11:1).

Met grootse plannen ook nog eens. “Laten we een stad bouwen met een toren, waarvan de spits tot in de hemel reikt; dan krijgen wij naam en worden we niet over de aardbodem verspreid” (Gn 11:4)

Niets mis mee zou je toch zeggen.
Een beetje wethouder van tegenwoordig laat ook graag iets achter. En menig burgervader wil ook graag “de boel bij elkaar houden”.

Toch een misrekening. Ze hadden even buiten de waard (God) gerekend. Hij kreeg er lucht van.

“Toen de HEER neerdaalde om de stad en de toren die de mensen bouwden, te zien, zei Hij: Nu zijn ze één volk en spreken zij allen dezelfde taal. Wat zie doen is nog maar het begin; later zal geen enkel plan van hen meer te stuiten zijn.” (Gn 11:5-6).

Hij vond het blijkbaar te spitsvondig van “de mensen”. Dat ze te hoog van de toren bliezen. Voelde zich persoonlijk bedreigt. Mensen kwamen hiermee wellicht letterlijk en figuurlijk te dicht bij zijn ‘ivoren toren’. En Hij greep onmiddellijk in.

“Laten Wij neerdalen en verwarring brengen in hun taal, zodat de een niet meer verstaat wat de ander zegt. En de HEER dreef hen vandaar naar alle kanten de aardbodem over, en er kwam een einde aan de bouw van de stad.” (Gn 11:7-8)

Ik ben wederom met stomheid geslagen!

“Waar heb dat nou voor nodig?”

Een schepper die uit puur eigenbelang totale verwarring gaat stichten? Waar we tot op de dag nog last van hebben? En hij heeft het nog voor elkaar gekregen ook!

Micro: Dankzij God heb ik dus jarenlang moeten zweten zwoegen om meerdere talen te gaan leren om me enigszins ‘verstaanbaar’ te maken als ik een beetje wil rondreizen. Niet iets waar ik God voor op mijn blote knieën bedank.

Macro: Zomaar enkele voorbeelden.
Dankzij God wordt bij onze zuiderburen nog steeds de taalstrijd.  In het Europees Parlement spreekt men 20 talen. 800 tolken moeten daar die 380 mogelijke taalcombinaties ontwarren om elkaar nog een beetje te kunnen begrijpen. Heb ik het nog niet eens over de Verenigde Naties gehad.

En Hij schiet er ook nog eens mee in de eigen voet: tot op de dag van vandaag kunnen de ‘geleerden’ het nog niet eens worden over de juiste vertalingen van zijn eigen biografie! Verwarring alom.

Ik moet meteen denken aan de uitspraak van Alexander Pola: “Gods wegen zijn ondoorgrondelijk, en zelden aangenaam”. Dit is weer zo’n uiterst pijnlijk voorbeeld daar van.
Met grote gevolgen natuurlijk, maar daarover later..

 

P.S. Binnenkort deel 8. God laat een oogje vallen op Abram
P.S.: plaatje komt hier vandaan: https://www.rijksmuseum.nl/en/collection/RP-P-1896-A-19368-2972
(klik voor een groter formaat)
P.S. alle verschenen blogs in deze serie zijn te vinden in de rechterkolom onder het kopje: “Omtrent het Oude Testament”

Het vurrukkullukku veinzen

europees parlement

Op 22 mei (hier) sleept menigeen zich weer naar de stembus om een Europees parlement te kiezen. “Feest van de democratie” wordt er dan geroepen. Maar ja, er wordt wel meer geroepen. En als je dan stemt dan veins je te weten waar je op stemt, en op wie, en waarom. En wat blijkt? Niets is minder waar.

De opkomst zal weer “dramatisch” laag zijn. Dat verbaast niemand. Het is niet meer te begrijpen hoe de besluitvorming plaatsvindt. Laat staan hoe je die nog met je stem zou kunnen beïnvloeden.
En verrassend inkijkje gaf de docu “de slag om Europa” afgelopen week (kijken als je die nog niet gezien hebt!).

Daar werd weer even duidelijk in beeld gebracht hoe politici veinzen de waarheid in pacht te hebben. Opvallende verschillen tussen al deze ‘waarheden’. Binnen partijen wordt met het grootste gemak en dus met grote regelmaat anders gestemd en gedacht in Den Haag dan in het Europese Parlement. Stemmen verwateren nog verder dan de al homeopathische verdunningen door afgedwongen partijdiscipline op Europese schaal.

En toch veinzen al die politici in hun peperdure campagnes dat als je je stem aan hen geeft het dan allemaal wel goed komt. Koek en ei. Of het nu minder- minder is, meer-meer, of anders. Feodaal dan wel federaal. Ook definities waar menigeen nog op zou moeten studeren aangezien ze voor velerlei uitleg vatbaar blijken te zijn. Roeptoeteren is de standaard.

Wat er dan vervolgens met je stem gebeurt blijft ook volkomen duister. Zelf gaan ze nog een stap verder: je geeft ze (wie?) niet alleen een stem maar daarmee ook nog eens “mandaat”. Levensgevaarlijk natuurlijk. Mag je in de krant lezen (als het er al in staat) wat ze daarmee allemaal uitgevreten hebben. Als ze al iets uitvreten. Of elkaar in de fractie al de tent uit hebben gevochten.

Er wordt wat afgeveinsd in de politiek. Maar ook door de burger, door de machtige lobby van de industrie (meer lobbyisten in Brussel dan ambtenaren). Ach, door wie niet? Accountants, de farmamaffia, de advocatuur, de banken, de makelaardij, grootgrutters, noem ze allemaal maar op. Om maar over het veinzen in persoonlijk relaties te zwijgen.

Is dit dan op de valreep een pleidooi voor “total honesty”? “Zeggen wat je denkt, en doen wat je zegt”?
Absoluut niet! De ramp zou niet te overzien zijn. Ik hoef hier geen voorbeelden te noemen. Talloze. Macro en micro.

Net als het leven is veinzen “vurrukkulluk” . Het houdt ons van de straat immers.
We willen namelijk graag belazerd worden waar je bij staat.
Daar kiezen we dan wel weer massaal voor.

Davids en “het rijk der fabelen”

Op 12 januari overhandigt davids het “kloeke rapport” aan minister president jan balkenende.
Ruim 500 pagina’s, 49 conclusies, en een verborgen boodschap: we leven in “het rijk der fabelen”.
De politiek moest er maar zijn eigen politieke conclusies aan verbinden, stelde hij terecht.
En onmiddellijk ontstond er tumult in het kippenhok. De haan vertrok geen spier. Davids lacht in zijn vuistje. Hij had al lang politieke uitspraken gedaan. Zijn ei al gelegd. Maar het was niet zo opgevallen tussen al het gekakel.

De politieke uitspraken van Davids.
Hij kon het toch niet nalaten. Stellend dat hij zich niet met de politiek zou bemoeien (“dat is aan de politiek”) begon hij direct al breed de politiek te becommentariëren.
 
Enkele citaten uit zijn aanbiedingsspeech:

Op 20 maart 2003 vond het Amerikaans- Britse militaire optreden plaats tegen het regiem van Sadam Hoessein in Irak.
Het daartoe uitgesproken doel was om vrede en veiligheid te brengen…om daarmee te bewerkstelligen dat daar een rechtvaardige, welvarende en democratische samenleving zou ontstaan die een stabiele factor zou moeten zijn in het Midden-Oosten.

Wanneer we nu in de jaaroverzichten lezen dat in Irak in het jaar 2009 4993 doden en talloze gewonden door geweld zijn gevallen, waarmee Irak ongeveer de onveiligste plek op aarde is, kan niet anders worden geconcludeerd dan dat dit niet het soort vrede en veiligheid was waarnaar de invallers zegden te streven.
Ik meen op dit meest essentiële en diep liggende punt in het Irak-drama hier de aandacht op moeten vestigen,…  Na 7 jaar is dat doel nog steeds illusoir.

In de Verenigde Staten is al snel een relatie gelegd tussen Irak en het veiligheidsvraagstuk dat na 9/11 op prominente aandacht kon rekenen. Dit land maakte regime change in Irak tot een politieke doelstelling.
In het Verenigd Koninkrijk en in Nederland werd de als zekerheid aangenomen aanwezigheid van massavernietigingswapens in Irak als motief voor de oorlog geformuleerd en de verwijdering daarvan als doel.
In Nederland wijzigde dit in het niet-voldoen door Irak van de VR-resoluties.
 
Het achteraf gebleken echec van de inval, want zo mogen we het wel noemen, is vooral te verklaren uit de omstandigheid dat de zucht naar het bereiken van de politieke doelstellingen een verantwoord zicht belemmerde op wat er daarna in Irak op langere termijn zou moeten en kunnen gebeuren.
 
In de beginjaren, tijdens de kabinetten Balkenende I en II was Nederland en daarmee ook de Nederlandse politiek meer met zichzelf bezig dan met buitenlands beleid.

Tussentijdse conclusie:
Ongevraagde politieke uitspraken van Davids die er niet om liegen!

Wat er ook niet om liegt is het rapport zelf.

Ongevraagd geeft het namelijk een aardig kijkje in het functioneren van onze parlementaire democratie. Met als hoofdrolspelers de regering, de kamer, en het volk.

Een wonderlijk gebeuren. Dat mag weer eens duidelijk worden.

Nog wonderlijker is dat tussen al het gemorrel niemand de hand in eigen boezem steekt met de hamvraag: hoe functioneert onze democratie eigenlijk?

Nee, de handen betasten slechts de boezems van anderen. Het regent beschuldigingen.

Vandaar deze blog. Want hoe functioneert die? Ook “een echec”? Ook een “illusionair” doel wat wordt nagestreefd? Een overzicht aan de hand van een ‘voorval’. Enkele citaten uit de 49 conclusies uit het rapport:

Het functioneren van de Regering:

Conclusie 4: Het besluit politieke steun uit  te spreken.. ging in tegen .. de opvatting van een meerderheid van de Nederlandse bevolking.

Conclusie 7: Een zekere onwaarachtigheid was derhalve niet vreemd aan het Nederlandse standpunt.

Conclusie 5. (brief 4/9/2002 van De hoop Scheffer aan de kamer): Noch de ministerraad, noch minister- president Balkenende of minister Korthals van Defensie is vooraf over de inhoud van deze brief geraadpleegd.

Conclusie 9: Doordat.. niet duidelijk werd vastgesteld wat onder ‘politieke steun’ verstaan moest worden, werd de deur opengezet voor allerlei misverstanden.

Conclusie 14: Het besluit de inval in Irak te steunen was vooral gebaseerd op overwegingen die waren ontleend aan de buitenlandse politiek. Het ging in 2003 niet om strafacties, maar een ingrijpen dat moest uitmonden in een buitenlandse bezetting van Irak.

Conclusie 16: In de door de commissie onderzochte periode prevaleerde de Atlantische reflex boven een op Europa gerichte houding.

Conclusie 20: Daarmee ontbeerde de militaire actie een adequaat volkenrechterlijk mandaat.

Conclusie 21: De volkenrechterlijke standpunten…kwamen niet tot stand op basis van een degelijke en actuele juridische voorbereiding.

Conclusie 25: De Nederlandse regering interpreteerde rapportages van UNMOVIC selectief.

Conclusie 27: Vanaf begin 2003 bleef deze kritische analyse achterwege (.. de on-mogelijkheid WMD in te zetten..).

Conclusie 29: ..heeft zowel de MIVD als de AIVD zich terughoudender opgesteld.. dan de bewindspersonen deden in de communicatie met de Tweede Kamer.

Conclusie 30: Deze nuanceringen werden niet door de betrokken ministers en departementen overgenomen. Uit de rapporten .. werden slechts die uitspraken gedestilleerd die pasten in het reeds ingenomen standpunt.
De regering heeft zich… in belangrijke mate laten leiden door .. inlichtingeninformatie van Verenigde Staten en Verenigd Koninkrijk.

Conclusie 33: De regering heeft tegenover de Staten-Generaal geen volledige openheid van zaken gegeven…

Conclusie 36: Het onderscheid dat de Nederlandse regering maakte tussen offensieve en defensieve wapens.. is aanvechtbaar.

Conclusie 37: De regering heeft niet voldaan aan haar toezegging de Tweede Kamer tijdig te informeren…

Conclusie 44: De ministers…hebben op onderdelen onderling tegenstrijdige uitlatingen gedaan en zijn niet altijd duidelijk geweest.

Conclusie 45: …. Heeft de regering artikel 100 Grondwet ten onrechte niet toegepast.

Conclusie 49: De commissie heeft zich bij inzage van sommige staatsgeheime documenten afgevraagd welke de redelijke zin kan zijn van de nog steeds daaraan gehechte rubricering.
Geschiedschrijving en waarheidsvinding worden hiermee zonder voldoende grond belemmerd.
 
 
Het functioneren van de Kamer:

Conclusie 2: Alle politieke partijen.. met uitzondering van Groen Links en later de SP hebben het Amerikaans – Britse militaire optreden jegens Irak tussen 1991 en februari 2001 ondersteund, ook in gevallen waarin dit optreden niet door de Veiligheidsraad was goedgekeurd.

Conclusie 9: … een inhoudelijke gedachtewisseling tussen regering en parlement over het Irakbeleid niet van de grond is gekomen.
 
Conclusie 31: In de Tweede Kamer is voorafgaand aan de oorlog geen noemenswaardig debat gevoerd..

Het functioneren van het volk:
 
Conclusie 2: Opmerkelijk is de afwezigheid van openbaar protest.

Conclusie 3: In deze politiek onstabiele periode ging de aandacht van de Nederlandse bevolking in de eerste plaats uit naar binnenlandse onderwerpen.
Een breed maatschappelijk debat over Irak bleef uit.

Verwijzen naar “het rijk der fabelen”.
Na de korte uiteenzetting van Davids over de illusionaire doelstellingen en het echec van Irak werd het rapport overhandigd aan Jan Peter Balkenende.

Die zelfde middag nog reageerde dat hij verheugt was dat een aantal punten uit het “migraine” dossier (Davids woorden) naar het “rijk der fabelen” was verwezen.

Een wonderlijke kronkel van de geest. Hij suggereert immers daarmee dat hij waarde hecht aan het oordeel van de commissie Davids. Ook weer selectief. Hij verwees hem ongevallige conclusies net zo snel weer naar “het rijk der fabelen” waar hij leiding aan mag geven.

Want dat is het land waar we in leven. Daar kan je dus makkelijk naar verwijzen.

Een land waar we het ‘allemaal wel geloven’.

In de fabeltjes van Amerika en Engeland.
Waar de regering in gelooft.
En de kamer die dat weer gelooft.
En het volk wat hen ook weer wel gelooft.

Allemaal bewoners van een “rijk der fabelen”.
Een land waar goedgelovigheid als passie wordt bedreven.
Bewoond en geregeerd door goed gelovigen.
Met allemaal boter op het hoofd.

Dat is pas de kern van het echec van onze parlementaire democratie.

En Davids heeft die Goliath onthoofd.

Op een vraag van een reporter aan Davids na de persconferentie wat de belangrijkste les zou kunnen zijn uit het rapport antwoordde hij: “volledig en open zijn”.
 
Hij had daar wat mij betreft nog veel opener en vollediger in mogen zijn.

Bronnen (o.a.):
Het hele rapport, de persberichten en de tekst van de speeches van Davids:
http://www.onderzoekscommissie-irak.nl/#pagina=849
 
Video overhandigingsspeech Davids 12/01/10:
http://nos.nl/video/128577-toespraak-en-overhandiging-rapport-commissiedavids.html
 
Video persconferentie Balkenende 12/01/10:
http://nos.nl/video/128696-reactie-balkenende-op-rapportdavids.html