Aad Verbaast

te gek voor woorden eigenlijk

Tag archief: paaseiland

Vrolijk Paaseiland

paaseiland1
Het Paaseiland is een van de meest afgelegen eilanden in de Stille Oceaan. Lang is er met verbazing naar gekeken. Inmiddels is er wel consensus over de historische achtergronden van het voorheen raadselachtige eiland. Het gehele eiland staat sinds 1995 op de werelderfgoedlijst van UNESCO. Hun erfgoed, onze spiegel.

Ruim voor onze jaartelling arriveerden daar, bij toeval, na een lange reis de eerste bewoners in hun wankele bootjes.

Het was een vruchtbaar eiland.
Het was er goed toeven.
Het eiland was één groot bos.
En natuurlijk was het goed vissen.
Met die combinatie kon de bevolking groeien.
Genoeg natuurlijke grondstoffen immers.
Bomen werden gekapt voor huizen en boten.
Meer mensen, meer huizen, meer boten, meer vissen.
Meer hout nodig.
Hele stukken bos werden gekapt.
Er was immers genoeg.
De mensen hadden het goed, steeds beter.
Er groeide een beschaving.
Daardoor ontstond er ruimte voor religie en kunst.
Het eiland werd versierd met fraaie beelden.

Meer en meer bos moest gekapt worden.
Daardoor ontstond er erosie van de bodem.
Er groeiden geen nieuwe bomen meer op die plekken.
Toen het eiland zo goed als ontbost was, kon de beschaving zich verder niet meer ontwikkelen.
Er ontstond een tekort aan materiaal voor huizen.
Er konden geen boten meer gebouwd/vervangen worden.
Er kon niet meer gevist worden.
Op de geërodeerde bodem kon niets meer groeien.
Er ontstond een ernstig voedsel- en watertekort.
Zonder boten geen reis, naar een ander eiland.

Overleven leidde tot geweld.
Kannibalisme was nog de enige manier om in leven te blijven.
De laatste overlevende stierf aan honger en uitputting.
Met de restjes van de één na laatste overlevende nog tussen zijn tanden.

Alleen de beelden bleven er staan.
Op een verder kaal en leeggeplunderd eiland.
Duizenden jaren later nog…

Paaseiland – een metafoor voor onze planeet. Iets om zuinig op te zijn.

Vrolijk Pasen gewenst!
Het ‘feest’ van het lijden en de wederopstanding. Het eerste wordt gezien als een historisch gegeven. Het tweede nog steeds als een wonder.

“De wereld biedt genoeg voor ieder mens, maar niet genoeg voor ieders hebzucht.”
Mahatma Gandhi

Plaatje: http://commons.wikimedia.org/wiki/File:Ahu_Tongariki.jpg

Paaseiland – metafoor voor onze planeet..

lang hebben we er met verwondering naar gekeken. maar er is inmiddels consensus over de historische achtergronden van het voorheen raadselachtige eiland.

Het Paaseiland is een van de meest afgelegen eilanden in de Stille Oceaan.

Ruim voor onze jaartelling arriveerden daar, bij toeval, na een lange reis de eerste bewoners in hun wankele bootjes.
Het was een vruchtbaar eiland.
Het was er goed toeven.
Het eiland was één groot bos.
En natuurlijk was het goed vissen.
Met die combinatie kon de bevolking groeien.
Genoeg natuurlijke grondstoffen immers.
Bomen werden gekapt voor huizen en boten.
Meer mensen, meer huizen, meer boten, meer vissen.
Meer hout nodig.
Hele stukken bos werden gekapt.
Er was immers genoeg.
De mensen hadden het goed, steeds beter.
Er groeide een beschaving.
Daardoor ontstond er ruimte voor religie en kunst.
Het eiland werd versiert met fraaie beelden.

Meer en meer bos moest gekapt worden.
Daardoor ontstond er erosie van de bodem.
Er groeiden geen nieuwe bomen meer op die plekken.
Toen het eiland zo goed als ontbost was, kon de beschaving zich verder niet meer ontwikkelen.
Er ontstond een tekort aan materiaal voor huizen.
Er konden geen boten meer gebouwd/vervangen worden.
Er kon niet meer gevist worden.
Op de geërodeerde bodem kon niets meer groeien.
Er ontstond een ernstig voedsel- en watertekort.
Zonder boten geen reis, naar een ander eiland.

Overleven leidde tot geweld.
Kannibalisme was nog de enige manier om in leven te blijven.
De laatste overlevende stierf aan honger en uitputting.
Met de restjes van de één na laatste overlevende nog tussen zijn tanden …

Alleen de beelden bleven er staan.
Op een verder kaal en leeggeplunderd eiland.
Duizenden jaren later nog…

Het gehele eiland staat sinds 1995 op de werelderfgoedlijst van UNESCO.
Hun erfgoed, onze spiegel.

Paaseiland – metafoor voor onze planeet! Laten we daar zuinig op zijn!

“De wereld biedt genoeg voor ieder mens, maar niet genoeg voor ieders hebzucht.”
Mahatma Gandhi

Vrolijk Pasen!

Derde aflevering van een serie over hebzucht.
Vorige afleveringen:
1. Mijn gesprek met Neelie Smit Kroes..
2. Druk, druk, druk… Vooral met die drukte..

Verder een vervolg op: Onze planeet, hel en verdoemenis!