Aad Verbaast

te gek voor woorden eigenlijk

Tag archief: obstipatie

Mark Rutte en zijn “goede hoop”

knutselen-met-wcrol
De Algemene Politieke Beschouwingen” zijn weer achter de rug. Rutte verwees er (vooraf) naar als “het politieke hoogtepunt van het jaar”. Tja, dat geeft natuurlijk al te denken. Achteraf verwijst hij naar zijn “goede hoop”. Daar kan je natuurlijk trots op zijn. Maar hoe je een drol ook draait of keert, er zit altijd een luchtje aan.

“Hoogtepunt”?
Twee dagen een Tweede Kamer waar bijna elke zetel is bezet. Uitkijkend op het welhaast voltallige kabinet dat omgekeerd weer uitkijkt op alle aanwezigen. Met zo’n stoelgang wek je toch de illusie van een behoorlijk aandrang. Dan zou je toch verwachten dat er nog wel iets in elkaar geflanst kan worden.

Het begon al meteen met de Wilders die meldde dat hij overal schijt aan had. Met stront gooien is zijn specialiteit immers. Omringd door drekvliegen (Scathophagidae) veegde hij meteen zijn gat af met het hele kabinet. Gek genoeg waren er een aantal partijen die daarin meegingen. Ook zij aan de rol.

Toen dit vuiltje was weggewerkt kon het echte drukken dan toch eindelijk beginnen. Een moeizaam proces van duwen en trekken. Probeer er maar eens iets uit te krijgen als de stop er op zit.

Rutte (pas aan de beurt op de 2e dag) druk roeppoepend dat overal over gepraat kon worden. Da’s mooi natuurlijk. Maar steeds duidelijker werd het dat hij er alles aan deed om dat niet hier, in dit kleinste kamertje van het politieke huis, te doen maar daarbuiten. Een vorm van wildpoepen waar de Kamer zich maar bij moest neerleggen. Een bizar schouwspel.

Twee dagen lang een diarree aan woorden in combinatie met een politieke besluitvorming die grenst aan ernstige obstipatie. Na twee manjaar ‘werk’ (!!) daar werd een verbijsterende resultaat opgetekend:  dat Dijsselbloem mocht gaan bellen om partijen te verzoeken om in een achterafkamertje te gaan praten. Om te kijken of er nog iets in gezamenlijkheid gedraaid kon worden. Hij verwees nog net niet naar “elkaars nieren proeven”, maar veel meer was het niet.

Je moet maar durven dit te beschouwen als “het politieke hoogtepunt van het jaar”. Een trieste stelling van onze Minister President. Maar als een kip zonder kop die van de leg blijkt te zijn verwijst hij alsnog naar zijn “goede hoop”. Niet iets om een puntje aan te zuigen.

Dieptepunt
Als een politiek hoogtepunt alle kenmerken van een dieptepunt heeft dan zijn we wel erg diep gezonken met het schip van Staat. Dat is dan ook zo. Het is crisis. Een politieke crisis.
Veel meer kan ik er niet van maken.