Aad Verbaast

te gek voor woorden eigenlijk

Tag archief: mieren

Schimmels in je hersenen

Een schimmel nestelt zich in je hersenen. Soupeert die smakelijk deels op. En herprogrammeert die. Je wordt een zombie die nog enkel in dienst staat van de schimmel om zich voort te planten elders. Eenmaal voldoende krachten verzameld groeit de schimmel je letterlijk boven je hoofd.
Vandaag een nieuwe aflevering in de serie: “creepy creatures”. 

1979. De film Alien 
Wie herinnert die zich niet? Met de horrorbeelden van de “chestburster”.  Niet voor mensen met een gevoelige maag (kijk hier). Science fiction? Nee hoor. Er zijn schimmels die ook van wanten weten. 

Hersenspoeling
De Cordyceps Unilateralis is een schimmel die vooral voorkomt in Zuid Amerika en Azië (tot nu toe..). Eenmaal beschimmelt nestelt de Cordiceps zich in je hersenen, en doet zich tegoed aan de rijkelijk voorhanden voedingsstoffen. Geen partij voor de hersenen. De schimmel dringt door tot in het zenuwcentrum en weet middels het slinks aansturen van de feromonen productie je zover te krijgen dat je een onweerstaanbare drang krijgt een strategische positie in te nemen. Liefst ergens boven het gepeupel. Niet voor jezelf. Voor de schimmel natuurlijk. Nodig om zich weer rijkelijk te kunnen verspreiden onder andere gewillige slachtoffers. Verworden tot zombie heb je niets meer in te brengen.
Eenmaal daar vast genesteld worden je hersenen van binnen uit verder opgevreten. Om, als de tijd rijp is, een enorme schimmelboom te laten groeien uit je hersenpan en stevig te laten rijpen.
Volledig uitgegroeid kan de ‘b(o)om’ barsten. Wie zaait zal oogsten. Het slachtoffer is inmiddels al lang overleden. 

In onderstaand filmpje kan je zien hoe dat er ongeveer uitziet. Niet fris kan ik wel stellen. 

 

Met name bij mieren, maar ook andere dieren worden bedreigd door deze schimmel. In een steeds groter gebied ook nog, Er worden ook nog eens meer en meer soorten ontdekt die deze bijzondere voortplantingmethodiek gebruiken. 

Bij mensen is deze nog niet ontdekt gelukkig. Kwestie van tijd? Of vergis ik me?
Voel je iets kriebelen onder (of zelfs boven) de schedel, dan zou ik me maar eens stevig achter de oren krabben.
Het zal toch geen schimmel(tje) zijn? 

Verder lezen:
NRC.nl: Parasiet hersenspoelt mieren voor voortplanting
http://en.wikipedia.org/wiki/Cordyceps_unilateralis
Nationalgeographic.com: Zombie-Ants
http://en.wikipedia.org/wiki/Alien_(film) 

Terug lezen:
Er zijn grenzen!
De aliens zijn onder ons 

Noot: een aflevering van “creepy creatures”. Eerder verschenen in deze serie:
Onkruid vergaat niet
Bacterien, één grote beestenboel
Pandemie. Niet een kwestie van of maar van wanneer 

Noot: plaatje komt hier vandaan

Er zijn grenzen!!

En die zijn er om opgezocht te worden. En ik ga ze weer overschrijden. Hoogste tijd om weer even afstand te nemen van muggenziften, chicaneren, haarkloven en spijkers op laag water zoeken. Genoeg is genoeg immers. Ik ben er helemaal klaar mee en ga een maand lang mierenneuken.
  
Tijdens mijn vakanties besteed ik heel wat uurtjes om de fascinerende wereld van de mieren nader te ontdekken. Wat een energie, wat een samenwerking, wat een inzet! Ontspannen op mijn buik liggend kijk ik graag naar harde werkers die geen vakantie hebben. Dat is pas echt onthaasten.

Het krioelt van het leven, ik zie ze met elkaar communiceren, autobanen vormen, meer dan levensgrote voorwerpen verslepen, samenwerken en elke keer weer die ingestorte ingang repareren zodat er weer vrije toegang ontstaat naar hun nest.

Ik kan er geen genoeg van krijgen. Overmatig gefascineerd door dat krioelende mini-leven.

Natuurlijk denk ik dan: kunnen we er wat van leren? Of juist niet?

Mierenmetaforen?
Ze vormen grote levensgemeenschappen, soms met miljoenen.
Kunnen zich goed aanpassen aan veranderende levensomstandigheden
En is daardoor een van meest succesvolle diersoorten op aarde.
De totale biomassa van mieren op aarde is groter dan die van alle mensen bij elkaar.
Er zijn ongeveer 12.000 soorten. Familie van de wesp overigens.

Organisatie:
De kolonie bestaat vrijwel geheel uit steriele vrouwen.
De kolonie wordt aangevoerd door een koningin. Soms meerdere.
De mannetjes komen pas aan bod als het nest groot genoeg is.
Ze worden dan speciaal gekweekt.
Om vervolgens uit te vliegen en te paren (in de lucht) met een koningin.
Dan zit hun taak erop: ze sterven kort daarna. Wat een leven.

De vrouwen hebben hun taken netjes verdeeld in groepen.
Voedselverzamelaars, meestal de ouderen. Niet zo erg als ze worden opgegeten buiten.
Soldaten: de bouwvaksters.  Sterke mieren (wat groter) met spierballen en grotere kaken.
Kinderverzorgsters: meestal de jongsten.. ‘kindermeisjes’

Mieren doen aan landbouw en veeteelt. Binnen en buiten het nest.
Daarvoor zijn ook weer speciale groepen mieren.
Bijvoorbeeld luizenkwekers en -melkers, slavenhandelaars, en koks..

Binnendringers, of andersoortige worden met grof geweld opgeruimd. Daar is geen plaats voor!

Een goed georganiseerde bende!

Communicatie
Meesters in communicatie. Je ziet het telkens weer. Verschillende vormen.
Je ziet ze elkaar even met de voelsprieten betasten als ze elkaar tegenkomen.
Allemaal gebaseerd op uitwisseling van feromonen.
Ze leggen feromoon-reuksporen die door anderen gevolgd worden naar de lekkerste hapjes.
Hele autobanen kunnen zo ontstaan. Wie kent ze niet.
Maar ze kunnen ook alarm-feromonen afscheiden als er gevaar dreigt (een binnendringer), of propaganda-feromonen om als ze zelf binnendringen in een ander nest het alarmsysteem te storen.
Aan een tot de groep behorend waslaagje op hun huid ruiken/herkennen ze de collega vakvrouw.

Bij mieren moet er een luchtje aan zitten dus.

Kortom, ik kijk er weer naar uit om dat allemaal in alle rust weer te mogen aanschouwen.

En ik neem dan voor lief dat mijn lief me wat meewarig aankijkt en tot de conclusie komt dat ik alweer aan het ‘mierenneuken’ ben. Het zij zo. Ik vind het groots en meeslepend.

Overigens plaats ik met het grootste gemak een mierenlokdoos als ze in mijn sleurhut een lekker hapje hebben gevonden en met hun feromonen een autobaan hebben aangelegd.
Vol is vol. In mijn nest geen vreemdgangers.

Er zijn grenzen!!

Noten:
Vanaf komende zaterdag gaat het veldwerk beginnen. In Zuid-Frankrijk. Begin oktober zal ik verslag doen van mijn ervaringen. Tot dan wens ik iedereen: ‘veel blogs’. Ik heb in de tussentijd andere dingen aan mijn hoofd.
Daar geen plaats voor enige muggenzifterij trouwens. Die kom je op die plek nauwelijks tegen.
Nog een voordeel: buiten het hoogseizoen krioelt het daar ook niet meer van de ‘mieren’.

Notenkraker (als we het dan toch over deze grensverleggende sporten hebben):
Laatste nieuws:
Tariq Ramadan heeft zijn achternaam aangepast. Om beter aan te sluiten bij de Nederlandse cultuur heeft hij die veranderd in Rammen Dan. Er wordt opgelucht adem gehaald. Hij mag weer solliciteren.
Toch een bruggenbouwer? Wat een drukte..