Aad Verbaast

te gek voor woorden eigenlijk

Tag archief: kroning

Kadootje voor de Koning

Staatsbanket
Naar goed gebruik in de familie zegt ook Willem Alexander geen kado te willen ontvangen bij zijn inhuldiging als koning. Om toch het “dat-had-je-echt-niet-hoeven-doen” gevoel een beetje te versterken lijkt me een passend kado toch echt op zijn plaats. Even zoeken maar dan heb je ook wat.

Overgrootmoeder Wilhelmina wilde al geen kado bij haar inhuldiging als koningin op 6 september 1898. Eigenwijs als de Amsterdammers zijn trokken ze de portemonnee en knutselden ze toch wat in elkaar. De Gouden Koets! Omdat Wilhelmina niet wilde buigen (is ook geen porum voor een koningin) met extra ruime instap en creatief als ze zijn pas gegeven 1 dag na de huldiging. Een waarlijke vondst en sterker nog: dat ding doet het nog steeds.

Nu zijn het weer de Amsterdammers die het maar niet kunnen laten om geen kado te geven. Crisisbewust als ze zijn (we moeten allemaal de broekriem wat aanhalen immers) kwamen ze al met een briljant idee: De Singel om te dopen tot Koningsgracht! Je moet er maar opkomen. Het gemoed van Willem Alexander (en Maxima niet te vergeten) zal onbedaarlijk volschieten. Maar het mag wel gezegd worden: een beetje povertjes.

Nee, dat moet toch anders kunnen was mijn gedachte.
Niet dat hij al niets krijgt hoor. Zijn salaris wordt immers op 30 april ook al bijna verviervoudigd naar ruim 8 ton netto. Vermogensbelasting en erfbelasting hoeft hij ook al niet te betalen. Daarbij zijn hij en Maxima ook nog eens tweeverdieners. Dus voor een dubbeltje op de eerste rang hoeven ze echt niet te zitten. Maar toch.

Denkend aan het rokend volksfeest dat losbrak bij de inhuldiging van zijn moeder, dat in de volksmond nog steeds bekend staat als “Geen woning, geen kroning” is het bruggetje al gauw gemaakt.

Alle hun kastelen, paleizen, en landerijen (kortom hun hele vastgoedportefeuille) werden ooit overgedragen aan de Staat. De Staat garandeerde dat ze er als goed huisvader op zou passen. En het miljoenen verslindende onderhoud (35 mln/jr) nam ze uiteraard voor haar rekening. En onderwijl stonden de opstallen lekker te renderen op andermans kosten. Een gouden deal waar zelfs de vastgoedfraude klein bier bij is. Ze mochten het zelfs blijven gebruiken als eerste rechthebbende. Verkopen was er ook niet bij. De Staat stond ook toen al garant: het was slechts uitgeleend..

Hoog tijd om ook die lening maar eens af te lossen: Willem Alexander krijgt bij zijn kroning alles terug!

Wat zal hij er blij mee zijn! Een welgemeend “Dat had je echt niet hoeven doen” accepteren we dan met een glimlach. Tijden zijn veranderd. Meer woning bij uw kroning!

P.S.: en alsof dit al niet meer dan genoeg is, kan er natuurlijk nog best wel een kadootje bij om de feestvreugde nog extra te verhogen. Suggesties zijn welkom. Kom maar los!

Terug lezen: https://aadverbaast.wordpress.com/2009/10/09/de-koning-te-rijk-2/ 
Ook lezen: http://koningbilly.wordpress.com/2013/02/25/d66-en-pvda-blunderen-wordt-singelgracht-onbedoeld-gorillagracht/  Plaatje: http://www.rtl.nl/components/actueel/rtlnieuws/2013/01_januari/28/binnenland/ANP-willem-alexander-white-tie1024.jpg

Over Willem Alexander en schaken

willem alexander schaken
Betrouwbare bronnen rond het koningshuis bevestigen dat Willem Alexander een grondige hekel heeft aan schaken. Niet verwonderlijk. Het is ook wel een uitermate confronterend spel voor hem. Dat begint al met de opdracht: de koning verslaan om het spel te winnen. De gedachte alleen al doet hem het angstzweet uitbreken.

De koning kan vrijwel geen stap zetten. Stapje vooruit, stapje achteruit, stapje links en stapje rechts. Veelal geen enkele stap. Zijn veiligheid hangt grotendeels af van de omstanders. En door blijvend aan de kant gezet te worden. Geen vergelijk dus. Schikken in het ondergeschikte is je lot als koning. In de hoop staande te kunnen blijven tussen al dat geweld. Je mag dan de naam hebben maar je hebt bar weinig in te brengen.

Nee, dan ‘zijn’ koningin. Best wel een lekker stuk. Trekt alle aandacht naar zich toe. Beheerst het hele speelveld. Vliegt alle kanten op. Grote stappen snel thuis. Maxima-le bewegingsvrijheid. Één verkeerde zet van een tegenstander en die wordt genadeloos door haar afgeslacht. Maakt ze een fout, dan wordt ze zelf gevloerd en kun je het verder als koning wel schudden.

8 pionnen in de gelederen. Lijkt heel wat. Maar kunnen niet veel. Worden met gemak neergesabeld als ze de gelederen niet sluiten. Wel even een moment van herkenning. Dat een leek toch zomaar een koningin kan worden. Nou ja zomaar. Je moet wel even ongeschonden de overkant halen. Een soort van overloper zijn dus eigenlijk.

De loper. In het Engels: bishop. En jawel hoor: blijkt ook in dit spel gewoon een ordinaire schuinsmarcheerder te zijn. En komt er nog mee weg ook.
Het paard, wat in het Engels weer een knight heet. Blijkt vervolgens enkel vreemde bokkensprongen te kunnen maken. Kan je dus ook geen kant mee op.

Nee, het schaakspel is niet voor hem weggelegd. En dan heb je er ook nog eens een scherpzinnige flexibele geest en vooruitziende blik voor nodig om er nog iets van te kunnen maken. Ook niet een van zijn sterkste kanten. Zijn eigen koningin (die hem al geschaakt had) beschreef hem al als “een beetje dom”.

Nee, Willem Alexander is geen schaker. Niet eens een spelletjesmens zo begrijp ik.

Hij past daarmee wel weer naadloos in de familietraditie van de monopolymonarchie waar het 200 jaar lang minder om het spel ging maar juist om de knikkers.

 

 

Bron plaatje: klik hier voor een grotere versie. Moeite waard.