Aad Verbaast

te gek voor woorden eigenlijk

Tag archief: kosten

Jazeker. Ook de Mediq apotheker

derde bewerking

Wie heeft er al niet geklaagd over berekenen van ‘kosten’ voor de “eerste terhandstelling”?
En terecht. Apothekers vonden een nieuwe bron van inkomsten maar leveren niet de prestatie die van ze verwacht wordt. Mijn apotheker maakt het helemaal te bont.

Krijg je voor het eerst een middeltje voorgeschreven dan wordt er een geel a6-je (zie plaatje) in het zakje gepropt. Dan kan je dan thuis nog eens rustig lezen wat ze allemaal beweren gedaan te hebben. Gek. Ik kon het me nooit herinneren.

Als klap op de vuurpijl eindigt het ‘schrijven’ met: Is er iets onduidelijk of heeft u vragen neem dan

“.. neem dan”? Neem dan wat?

– neem dan.. “Dhr. A. Verbaast” (eerste wat er onder staat..)? Toch iets wat ik zelf wel bepaal.

– neem dan.. een overdosis van deze pillen?
– neem dan.. de baliemedewerkster?
– neem dan.. een andere apotheker?
– neem dan.. een huisdier?

Of: neem dan.. onze dienstverlening net zo min serieus als wij dat doen?

Geen idee!

Onderaan het vel nog mijn geboortedatum (ter controle denk ik dan…). Oeps, maar het jaartal is gedeeltelijk weggevallen..

Dan maar eens bellen. Ik had toch wel wat vragen hierover. Wil ik het telefoonnummer bellen wat op het papier staat. Blijkt die ook al niet compleet te zijn..

Ik kwam er niet meer uit. Dan maar eens naar de apotheek gegaan om een gesprekje aan te gaan met de uitbater over deze al jaren durende ergernis van me: ruim 6 euro berekenen (voor een prestatie die niet wordt geleverd) en daar voor ook nog niet eens een kloppende ‘bijsluiter’ kunnen produceren? Schandalig!

En al helemaal bij een Mediq apotheker. Geen kleine keten. Wereldwijde club van apothekers. Met 7100 werknemers. Met 220 apotheken alleen al in Nederland. En zeggen een “betrouwbare partner” te willen zijn in hun heuse missiestatement.

Apothekers die er immers ook voor moeten staan de kwaliteit en zorgvuldigheid van de arts en de farmamaffia te bewaken. Dan mag je wel wat professionaliteit verwachten toch? Maar doen ze dat net zo slordig en incompleet dan? Hoezo “betrouwbaar”?

De apotheker verwijst zuchtend naar de Centrale IT afdeling. “Die daar al jaren mee bezig is” om die ergernis op te lossen, naar zijn zeggen. “Verschillende systemen die ze moeten koppelen. Je weet wel.” Ja, dat weet ik wel. Maar jij zegt ook blij te zijn met mijn klacht. “Hoe meer mensen klagen, hoe eerder ze het zullen gaan oplossen.”

Kortom: ik kom dus geen stap verder met de man.

Maar gelukkig lossen problemen zich soms vanzelf op. Vanaf 2016 gaat de hele procedure op de schop lees ik: http://nos.nl/artikel/2056902-kosten-gesprek-apotheker-niet-meer-apart-op-rekening.html

De reden? Niet omdat ze naar de klachten van de klanten hebben geluisterd..

Nee: “De Nederlandse Zorgautoriteit komt hiermee tegemoet aan de klacht van apotheekpersoneel. Dat kreeg vanaf vorig jaar, toen de maatregel werd ingevoerd, met agressieve klanten te maken, die geen behoefte hadden aan een gesprek en er dus ook niet voor wilden betalen.”

“.. klacht van het apothekerspersoneel”?! Dan kan het ineens wel anders blijkbaar.

Je zou er toch doodziek van worden?

“Valt onder het eigen risico” zullen ze daar zeggen.

Rekeningrijden. De gemiste afslag: de lijdensweg.


Het hoofdpijndossier van vele verkeersministers. Netelenbos, Peijs, en nu Eurlings. Het bezorgt mij ook hoofdpijn. Wederom moet ik tot de conclusie komen dat de verkooppraatjes en gekozen paden niet overeenstemmen met enige realiteitszin. De burger wordt in de wielen gereden. Een rad voor de ogen gedraaid. Een overzicht. De achtergrond. En de oplossing.

Wat horen we?
a) De wegen slibben vol, te veel auto’s (zeker in de spits). Te weinig gebruik van openbaar vervoer.
b) Milieu (minder uitstoot) maatregelen zijn noodzakelijk.
c) De grootste vervuilers (algemeen) zou meer moeten gaan betalen.  

Tot zover kan ik het met deze feiten/beleidspunten eens zijn.

Enkele feiten:
Ongeveer 8 miljoen auto’s op de weg. Het autogebruik stijgt nog steeds. Ook het aantal auto’s per huishouden. Ook het aantal kilometers. Als er niets gebeurt zal het wegennet verder dichtslibben.
Meer sporen beleid: meer wegen, openbaar vervoer stimuleren, gebruik eigen auto ontmoedigen.

Ook deze beleidsuitgangspunten kan ik volgen. En het daarmee eens zijn.

Maar dan begint het gedraai, gekunstel, en geknutsel en. Inclusief de leugens.

Het Eurlings pad.
Rekeningrijden! BPM weg, Wegenbelasting weg. Kastje (nog te ontwikkelen, succesvolle Siemens lobby?) in de auto die de afgelegde weg bijhoudt en een prijs per kilometer, met nog een mogelijke spitsheffing. Belangrijke voorwaarde: kostenneutraal voor de gemiddelde weggebruiker. Er wordt wel wat gemorreld, maar de kamer slaapt, en stemt vooralsnog in… “Garanties” roept Eurlings nog.

En dan gaan bij mij gaan de nekharen weer overeind staan. Niet te geloven. Dat doe ik dan ook niet.

Het “kastje”.
Kosten volgens Eurlings: 1,5 miljard euro.
Reactie: nog nooit heeft de overheid bewezen megalomane projecten (en dat is dit ook) binnen budget en binnen de tijdsplanning uit te kunnen voeren. Deltawerken, HSL, C2000, Noord-Zuidlijn, Betuwelijn etc etc.. En nu wel? Tel er maar een paar jaar bij op, en vermenigvuldig de nu geschatte kosten maar met minimaal een factor 3. Als het ooit goed komt. Onzin verhaal dus. Maar wordt weer geloofd. Ook van de kastjes die niet ‘onvoorzien duurder’ op de zullen markt komen. Ik ga het nog niet eens hebben over de megalomane infrastructuur hebben die moet worden opgebouwd (inbouwen, onderhoud, controlesystemen etc.). De rekeningrijder krijgt uiteraard de rekening betaald.

De BPM en de wegenbelasting.
Eurlings verwijst naar de veel goedkopere prijzen in Duitsland. Te grote verschillen.
Reactie: worden daar nu massaal auto’s ingekocht? Staat een substantiële verlaging van de aanschafkosten van een auto niet in schril contrast met het beleid de drempel van autobezit te verhogen? Wel naar mijn mening. Gedraai en gekunstel.
Wegenbelasting komt ook nog eens via een andere weg weer terug via een verhoging van de provinciale belastingen. Gelegenheids- en drogargumenten.
 
De privacy:
Niemand heeft ook maar iets te maken waar ik ben of geweest ben. De overheid al helemaal niet. Schone beloften dat die nergens anders voor zullen worden gebruikt zijn holle frasen. Ook deze argumentatie staan haaks op het beleid (en wetten) die de privacy meer zouden moeten waarborgen. Ook onzin verhalen dus.

De kilometerprijzen.
Er wordt gemakshalve ‘vergeten’ dat we al lang rekeningrijden. Ongeveer 70% van de brandstofprijs (benzine) vloeit rechtstreeks de schatkist in. Even grof rekenend. Een liter kost 1,40 euro waarvan dus 1 euro belasting. Rijdt een auto 1 op 10, dan is dat al 10 cent per kilometer!! Eurlings stelt dat er een begintarief van 3 cent per kilometer bij komt. We horen al berichten dat de spitsheffing kan oplopen naar 12 cent per kilometer. Hoeveel precies is nog onbekend.

Samenvattend:
Het hele verhaal rammelt aan alle kanten. Wat mij altijd meteen doet vermoeden dat er iets anders achter zit. Maar wat dan?

Altijd een goed startpunt is dan te kijken naar de geldstromen. En naar veranderende externe factoren die van invloed zijn op die geldstromen. De belangrijkste?
Op termijn zal er een geldstroom gaan opdrogen: de accijns op brandstof. Met een groter aandeel aan hybride en elektrische auto’s (te hopen) valt die langzaamaan weg. Miljarden verloren inkomsten. En niets er voor terug. Aan die andere belastingen kan niet veel meer gemorreld worden immers.

Piekeren uiteraard voor de politici hoe dat op te gaan lossen…

De ‘strategen’ in de politiek.
Altijd een goede optie is dan om zoveel mogelijk zekere en onzekere factoren los te koppelen. Anders gezegd aan de knoppen kunnen draaien zonder afhankelijk te zijn van de veranderende omgeving. En dat is precies wat er hier gebeurt: onafhankelijk van welk voertuig dan ook (of welke voortstuwing) kan er berekend/geïnd gaan worden. En aangepast. Te weinig inkomsten? Kilometerprijs omhoog! Na een paar jaar kan niemand meer berekenen of aan het uitgangspunt (gemiddeld zelfde kosten) meer wordt voldaan. Dat lukt nu al niet. Kassa!

Denken ze, maar zoals hierboven al aangetoond: de door hun ingeslagen weg wordt een lijdensweg!

Het kan ook anders.

Mijn verkozen aanpak, inleiding.
Ik ben groot voorstander van “de vervuiler betaald”. Maar groot tegenstander van megalomane projecten en zeker als de beweegredenen er van op drijfzand veronderstellingen worden gebaseerd.
De historie heeft bewezen dat politici maar al te graag grote projecten binnenslepen met veel te optimistische verwachtingen over de tijd en kosten. Eenmaal binnen, dan begint het gedonder.

Tevens vind ik dat het gebruik van de auto veel te goedkoop is, ondanks het gemopper over de hoge benzineprijzen. Want is dat niet ook een drogreden?

Met het grootste gemak geven we met zijn vieren 8 euro uit voor vier kopjes koffie. Daar koop je ongeveer 6 liter benzine voor. Met die 6 liter kun je die 4 mensen minimaal 60 kilometer vervoeren, soms wel 120 kilometer! En dat vinden we dan ineens te duur?

Even op groter schaal denkend: de westerse economieën zijn opgebouwd rondom veel te goedkope fossiele brandstoffen. Met alle ernstige gevolgen van dien. Oorlogen worden er om gevoerd om dat zo lang mogelijk nog in stand te houden. Onze planeet gaat er aan ten onder. Schandalig toch?

Dat is allemaal het gevolg van politieke keuzen. Pak eens door zou ik zeggen. En hou eens op met die holle frasen. Kopenhagen zal dat weer laten zien is voorzichtig mijn inschatting. De weg zal weer worden geplaveid met ‘mooie voornemens’.  De planeet suddert nog wel even door. Denken ze, maar wel met steeds hogere temperaturen..

Mijn gekozen aanpak, de kern.
1. Rekeningrijden, maar dan simpel.
2. BPM: stem de verkoopprijzen maar af met omringende landen, mag blijven.
3. Benzineprijzen: ook afstemmen met omringende landen.
3. Wegenbelasting: mag ook blijven. Geen sigaar uit eigen doos.
4. (zie 1): simpel, kies voor iets wat makkelijk en snel kan worden ingevoerd. Uitwerking:

4a: de bestaande IB belasting methodiek, maar ook voor energie, water etc, functioneert uitstekend. Geschat (kilometer) verbruik, en een voorlopige aanslag. Eens per jaar (bv. via APK) de uiteindelijke KM stand vastleggen. Dan teruggaaf of bijbetaling. Die systemen bestaan al. Makkelijk en snel in te voeren.

4b: Spitsheffing? Koppel de KM prijs maar aan de postcode. Woon je in de stad en/of Randstad, sta je ook vaker in de spits. Is allemaal bekend. Kan ook flexibel worden aangepast in de toekomst.

4c: verdere verfijning (voor de sceptici van mijn voorstel): maar wat als ik niet werk? Dan sta ik toch ook niet in de file? Oplossing: het is een vergelijkbare methodiek als de IB belasting. Daar staat al vastgelegd waar en of je werkt en hoeveel. Werk je niet? Lager tarief. Werk je wel? Hoge tarief.
Kan ook nog gekoppeld worden met een maatwerktarief (afstand woon-werk b.v.).  

4c: Tweede auto in een huishouden? Is ook al zichtbaar in de bekende systemen. Extra hoog tarief.

Dit systeem voldoet aan alle eisen. Flexibel, eenvoudig in te voeren, geen privacy problemen, en makkelijk (tarieven) aan te passen (losgekoppeld) aan veranderende omstandigheden. En bespaart (mijn schatting minimaal) 5 miljard euro aan invoerings- en onderhoudskosten aan het ‘eind van de rit’. Gauw verdiend. En daarnaast nog een hoop tijd en toekomstige ellende.

Goed systeem? Geen elk systeem is ideaal. Maar het lijkt mij een veel beter systeem.

Pleidooi?
 
‘Morgen’ invoeren.

Laten we (burger en politiek) de consequenties van ons handelen maar eens nemen.

En er voor kiezen de juiste wegen te bewandelen.