Aad Verbaast

te gek voor woorden eigenlijk

Tag archief: kersttoespraak

Mijn gesprek met Beatrix..

Zit ik aan mijn stamtafel te lezen komt Beatrix (met die oliebol) binnen schrijden en zetelt naast me.

Goh, zeg ik, dat ik u hier nu al weer tref..
Om te kunnen mee-leven is tastbare nabijheid nodig.
 
Die afnemende nabijheid richting “Kookhuis” missen jullie? Eenzaam aan ‘de top”?
Tegenwoordig zijn zelfs buren soms vreemden. Je spreekt elkaar zonder gesprek, je kijkt naar elkaar zonder de ander te zien.
 
Precies wat ik dacht u zo weer op het scherm te zien. Op veilige afstand. Zonder mogelijk gesprek.
De moderne technische mogelijkheden lijken mensen wel dichter bij elkaar te brengen maar ze blijven op ‘veilige’ afstand, schuilgaand achter hun schermen.
 
Ik zag het. Jullie schuilen voortdurend. Jullie voeren zelfs rechtszaken om niet ‘gezien’ te worden.
Zo kan een middel om mensen tot elkaar te brengen ook een barrière zijn voor wie niet begrijpt en niet begrepen wordt.
 
En er alles aan doen de persoonlijke vrijheid op te zoeken. Losmaken van jullie keurslijf?
Persoonlijke vrijheid is los komen te staan van verbondenheid met de gemeenschap.
 
Wilden WA en Maxima daarom een vakantieparadijs ver weg in Mozambique?
Wanneer de zorgen groot zijn, wordt de behoefte aan een gezamenlijk perspectief sterker gevoeld.

Bron van weer extra zorgen zo bleek. Van Kamer tot aan de Oranjevereniging! Iedereen tegen!
Bij tegenslag en verdriet is nu eenmaal niet alles alleen te verwachten van overheid en maatschappelijke instellingen.
 
Een dilemma voor jullie lijkt me. Hoe nu verder?
Laten wij wie wellicht onze steun en hulp nodig hebben aan hun lot over of staan wij open voor toenadering en contact en bieden we een helpende hand?
 
En? Wat is dan uw keuze?
We zijn geneigd van de ander weg te kijken en onze ogen en oren te sluiten voor de omgeving.
 
Heeft jullie geveinsde gemeenschapszin dan nog zin of is het -onzin?
Gemeenschapsgevoel gaat verloren.

En hoe gaat dat dan bij u vorm krijgen?
Meeleven wordt weggedrukt. Domweg, grofweg emoties uiten is makkelijk geworden.
 
En hoe gaat u dat dan in de praktijk aanpakken? Wat gaan we van u horen?
Wij kunnen nu spreken zonder te voorschijn te komen, zonder zelf gezien te worden, anoniem.
 
Dat is groot nieuws! U gaat ondergronds! Dat wordt vuurwerk voor 2010!
We zijn meer en meer op onszelf aangewezen.

U stap nu al weer op? Ik had nog zo veel vragen!
Mensen communiceren via snelle korte boodschapjes. Teveel informatie stompt mensen ook af.

En weg waren ze.. Een groot geheim van Noordeinde hier achterlatend!
Het “huis” neemt (doet?) afstand en ze zijn anoniem aan het bloggen geslagen!

Jammer dat ik er geen twitterend Boekestijntje van mag maken. Over persoonlijk gesprekken met de koningin mag immers (nog) niet gelekt worden.

Het belooft een bijzonder mooi 2010 te worden. Ik wens dat bij deze iedereen toe.

Ik neem nog een flap en lees gauw verder in: De herontdekking van het ware zelf

Bron:
Allemaal letterlijke citaten uit de
kersttoespraak van Koningin Beatrix (december 2009)
 
Noot:
Dit gesprek is onderdeel van de feuilleton: “mijn gesprek met…….”
Alle vorige afleveringen van “mijn gesprek met…….” staan in het infoblok rechts

 
 

Plaatje:: Tom Ordelman, ‘Oranjeboom café’, Velp, 360 graden.