Aad Verbaast

te gek voor woorden eigenlijk

Tag archief: kerstmis

Een waar kerstverhaal

kerst bakfiets

Het is er de tijd voor. Een waar kerstverhaal. Niets is wat het lijkt. En toch zullen we het er mee moeten doen in deze tijden van crisis, kommer en kwel. Titel: “Een deksels mirakel!”. Kom er nog maar eens om. En bij deze alvast fijne feestdagen gewenst.

Een deksels mirakel!

De uitnodiging voor de reünie op eerste kerstdag lag al weken op tafel. Jacob had alle nog levende familieleden aangeschreven. “De neuzen worden geteld!” had hij op de uitnodiging gezet. Jacob, wel een beetje de ‘Godfather’ van de familie, kan nogal dwingend overkomen.

Marjan en Janus zaten er wel mee in hun maag. Marjan was uitgeteld en ook nog hoogzwanger. Zij was breed in alle richtingen. Verder hadden ze het niet breed. Janus had in de bouw gewerkt als timmerman, maar inmiddels werkloos geworden. Hij probeerde nu meubeltjes te maken. Met Ikea en de kredietcrisis om de hoek geen sinecure overigens. Hun huisje stond er al vol mee. Nou was dat ook niet zo moeilijk in ‘de stulp’, zoals ze het noemden. Kon je dat wel maken? Een uitnodiging van je broer afwijzen? Die lieve vrede bewaren was hun wel wat waard.

Op de bakfiets naar Ouddorp dan maar. Versneeuwd gelukkig nog een slaapplaats gevonden. Het dorp bestaat voor een overgrote deel uit neven en nichten. Ze hadden het boeren deels moeten verlaten en hun deeltjes tot kleine appartementjes omgetoverd. Ietwat kribbig namen ze intrek, omgeven door spaanplaat. Van ontsluiting was geen sprake. Wachtend op wat komen gaat. Weeïg en vermoeid inmiddels. Ze aten wat brood en een stukje vis. Van vermenigvuldiging nog geen spoor. Morgen de grote dag? De reünie? Of de geboorte?

Marjan en Janus woonden al wat langer samen. Liefde op het eerste gezicht. Negen maanden geleden hadden ze elkaar gevonden in de voedselbank. En nog onbevlekt elkaar met open armen ontvangen. Het was goed zo, vonden ze. Ze zouden de wereld nog wel eens een poepje laten ruiken!

Dat laatste zou niet lang meer duren. Magda, de buur- en vroedvrouw, kon ‘s nachts uitrukken. Dat deed ze dan ook. Zonder tangverlossing floepte het eruit. Een blakende dochter! Verrukt waren ze. Het verlossende woord was gekomen. De stilte zou voorgoed voorbij zijn. Zij liet al luidkeels van zich horen. Logisch. Ze kwam uit een heel andere wereld immers. En dat is knap wennen.

“Jezus, wat een bijzonder kind!” riep Janus toen hij verlost van de spanning de bakfiets tot lappenmand ombouwde. “Daar zullen we nog heel wat mee te stellen krijgen.” De sterren aan het firmament vervagen. De zon begint eindelijk te schijnen.

Nabericht:
Nu kan je als kritische lezer een dergelijk slap verhaal natuurlijk meteen naar de prullenbak verwijzen. “Hohoho”, je kan het ook inbinden, inlijsten respectievelijk goed bewaren. Het zou zo maar kunnen dat zelfs over tweeduizend jaar er nog veel over haar en haar afkomst gepraat, geschreven en herschreven wordt. Overal op de wereld zijn er dan reünies om haar, haar familie en deze bijzondere dag te vieren. Miljarden mensen doen er aan mee. Een Godswonder, een deksels mirakel.

Geen Kerstkind, maar een Paasei!

pasen. lente. het gemoed schiet vol bij het schier achteloos gemak van het wonder van het werpen door ons bekende diersoorten. soms 10-12 baby-tjes in één keer..

En wat een pijnlijk kontrast met de pijnlijke bevallingen van ons mensen.
Ik heb me daar altijd over verbaasd

Recent las ik er weer over: Stripman: Ik droomde dat ik zwanger was.
Boeiende discussies in de reactieruimte over pijnen en pijn beleving.

Waarom die pijn?
Daar moet toch een verklaring voor zijn?
Dat ei moet toch te leggen zijn?

Dan maar weer een rondje langs diverse theorieën over ons menselijk en dierlijk ontstaan.

Startend bij de Christelijke geloofsleer.
Daar liggen per slot van rekening onze “roots”.

Genesis 3.16 (God straft onmiddellijk na het eten van de appel):
“Tot de vrouw zeide Hij: Ik zal zeer vermenigvuldigen uw smart, namelijk uwer dracht; met smart zult gij kinderen baren.”
Heeft weinig te maken met “oneindig goed en een volmaakte schepper” .
Naar mijn smaak een tot poets gebakken ei, deze straf van God.
Reden voor mij om maar eens verder te kijken.

Andere scheppende theorieën dan?
Intelligent Design en Creationisme
Ik vind het menselijk baren weinig intelligent ontworpen noch gecreëerd.
Een mislukt experiment.
Een rot ei.

Varianten daar weer op:Exon shuffling, Morfogenese en Epigenese (ja, ja: buiten het DNA om). Weinig sprake van leereffect..
Een windei.

Dan een kijkje bij de evolutietheorieën:
Darwinisme (overleving) Lamarckisme (verworvenheden) Mendel (kruising).
Met meer pijn betere overlevingskansen? Verworvenheid? Gunstige kruising?
Voor mij geen open-baring.
Laat staan een verklaring.
Een eierkoekje van eigen deeg.

Toch nog wel iets van een hint: toen de mens tweevoeter werd is de evolutie niet vergaand genoeg geweest (bekkenaanpassing etc.).
Daar hebben we nu nog last van.
Een grote last ja.

Een foutje dus – onafgemaakt!
Maar ik werd wel op een spoor gezet.

Toen las ik wederom Stripman: Evolutie is een slecht werkende kopieermachine.
Een boeiende nieuwe  theorie, de sleutel wellicht?
Vlak daarna de blog van Tomas Agricola: Melk, eieren en koeken.
Daarin las ik: “Dat onze voorouders ooit eieren hebben gelegd is nog steeds terug te vinden in onze genen”

Nu roep ik al jaren (tot verbazing van de toehoorders): ik ben een groot voorstander (als ik schepper zou zijn, of ontwerper) van het leggen van een ei!! Dat zou toch geweldig zijn!! Het ei van Columbus!!

Dit in het kader van Occam’s_Razor : de eenvoudigste oplossing is meestal de beste!!

En nu eindelijk (dank heren) de onderbouwing!!

Onze voorouders legden eieren.
De slecht werkende kopieermachine heeft zijn werk gedaan.
We zijn slachtoffer geworden van een ernstige weeffout in de evolutie!!!
Dat ei wat gelegd had moeten worden..

Want zeg nou zelf. Zou het niet geweldig zijn als er komende dinsdag een geboortekaartje in de bus zou liggen met de volgende tekst:

We zijn ongelooflijk blij,
Met dit prachtige Paasei.
En nog mooier:
Het heeft een dubbele dooier! 


Een eeneiige tweeling: dat is pas echt een Vrolijke Pasen!!

Ik wens dat iedereen bij deze toe: Een vrolijk Pasen!
Eitje!

P.S. 1. En zeg nu niet: ja maar we zijn toch zoogdieren.
Er zijn nu nog drie zoogdieren die eieren leggen: Het Vogelbekdier, de Mierenegel en de Vachtegel Maar ja, die leven allemaal rond Australië en Nieuw Guinea.. Wij komen oorspronkelijk uit Afrika..

P.S. 2. Zou het nog terug te draaien zijn?  Dat is pas vooruitgang!