Aad Verbaast

te gek voor woorden eigenlijk

Tag archief: hamer

Mijn gesprek met Gerdi Verbeet..

Zit ik aan mijn stamtafel te lezen komt gerdi verbeet , met die voorzitters-hamer, ietwat verbeten,  binnen lopen en gaat naast me zitten.

Goh, zeg ik, dat ik jou hier tref..
Het vertrouwen in de politiek moet terug.

Mooie missie van je, hoe ga je dat doen hier?
Ik ben gewoon open en eerlijk. Ik vertel iedereen wat de plannen zijn.
 
En wat zijn de plannen?
Mijn eerste vraag aan mensen was altijd: Kan ik nog iets voor je doen? Kan ik nog iets uitzoeken, wil je nog iets geregeld hebben?
 
Niet één vraag, maar meteen drie! Geen plan maar enkel vragen! Komt wat verwarrend over bij me.
Ik ben zo genuanceerd als ik maar zijn kan.
 
Kán je dan niet wat genuanceerder zijn? Dat wekt niet direct vertrouwen bij me.
Ik sluit ook niet uit dat ik het zo doe omdat ik gewoon niet anders kan.
 
Pijnlijk gevoel lijkt me.
Pijnlijk om te zien dat je met de beste bedoelingen de plank toch zo misslaat.
 
Plank? De hamer dan toch. Wat ga je daar aan doen?
Ik zeg altijd: van alles waar je niet aan doodgaat, groei je.
 
Als die hamer op dat plankje slaat zal je er niet aan doodgaan. Maar groeien? Hoe?
Ik móét handelen. Dat is het enige wat me overeind houdt.
 
Hoe ga je dan handelen/behandelen? Wat is je “plan”?
Ik doe niets wat niet bij me past. Ik ben daar beslister in geworden.
 
Wat past dan bij je?
Ik ben geneigd alles zelf te doen, al ben ik tot midden in de nacht bezig.

Maar wat houdt je dan zo bezig?
Weet je, ik ben nooit zo heel erg met mezelf bezig.
 
Verrassend. Tot nu toe begin je zo’n beetje elk antwoord met “ik”!
Ik wil mensen het gevoel geven: dit plan is ook mijn plan. Maar weiger concessies daaraan te doen.
 
Maar zou het niet meer vertrouwen geven als de politiek eens wat minder hun eigen plan trekken?
Dit is te ingewikkeld, hierop ga ik niet reageren.
 
Moet ik dat dan maar eens aan anderen gaan vragen?
Ik vind het knap hoor, dat anderen dat wel kunnen.
 
Pijnlijke constatering?
Ik heb mijn act altijd together.
 
Ook als het al gauw wat te ingewikkeld voor je wordt? Is dat niet een nog pijnlijker constatering?
Ik zeg ook eerlijk: ik vond het pijnlijk. Pijnlijk omdat het resultaat zo anders kan zijn dan je hebt beoogd.
 
Maar eens tijd om op te stappen dan?
Ja, en we hebben de wijsheid ook niet in pacht. Een ander mag het ook best eens doen.
 
En ze stapten weer op.

Ik bedoelde uit de kamer eigenlijk.
Strak plan, denk ik nog. “Open en eerlijk”.  Dat wekt vertrouwen in de politiek.

En lees gauw weer verder in: : De herontdekking van het ware zelf

Bron:
Allemaal letterlijke citaten uit een interview met Gerdi Verbeet in Volkskrant Magazine 2 januari 2010.

 
Noot:
Dit gesprek is onderdeel van de feuilleton: “mijn gesprek met…….”
Alle vorige afleveringen van “mijn gesprek met…….” staan in het infoblok rechts

 
 

Plaatje: Tom Ordelman, ‘Oranjeboom café’, Velp, 360 graden.

Mijn gesprek met Mariëtte Hamer..

 

Zit ik in mijn kroeg aan de stamtafel te lezen komt mariëtte hamer, met modderpoten, de kroeg binnen banjeren.

Goh, zeg ik, dat ik jou hier tref..
Uiteindelijk kom je altijd ergens anders dan je dacht. Dat is het mooie van het leven. 

Even een rustpuntje hier tussendoortje in deze crisissfeer?
Ik merk dat ik me in de informele sfeer meer kan permitteren.In deze crisis kunnen mensen zich helemaal niets meer permitteren.
Soms kan het je helpen te relativeren, als er iets beroerds is gebeurd. 

Wel héél erg relativerend zeg. Burgers zitten diep in de shit. Inmiddels gemiddeld 26000 euro armer!
Ik hou van mensen in de modder. Daar herken ik me. in. Aardse mensen ook vooral. Ik ben zelf ook erg aards. 

Aards? Laag bij de grond(s) zul je bedoelen. Peilingen beneden ANP! Redden jij en Wouter het nog wel? Eerst was hij ‘messias’, nu zijn wij ‘arme kerkratten’ na zijn uitgeven van onze centen?
Ik vind Wouter een hele leuke vent, maar ik hou erg van mensen die zich omhoog hebben moeten vechten. Daar herken ik me in.  

Wouter (met button: “dat weet ik ook niet”) vraagt wat Mariëtte wil drinken.
Als het echt tegen zit trekken we de champagne open. 

Laat de kurken maar knallen? Je doet maar luchtigjes over die bubbels.  
Ik word vaak somberder gezien dan ik ben. Het belangrijkste is dat mensen het gevoel oppakken van wat je zegt. Dat zegt meer dan imago. 

Je imago zegt me letterlijk niets inderdaad. Gevoel oppakken, zeg je. Misschien ben ik niet de enige die hier een verwarrend gevoel over heeft.
Dan ontstaat er een soort chaos, en in die chaos sla ik toe. Als de anderen dan in verwarring zijn, kun je het jouw kant op laten rollen: “zullen we het dan maar zó doen”?  

Dat heeft toch niets met inhoud van doen. Dan speel je toch een spelletje!
Maar het gaat uiteindelijk om wat je doet. Ik houd erg van het spel.  

En je zei nog in je
speech voor het partijcongres: “Er is absoluut geen tijd voor spelletjes van politieke partijen. Daar zijn wij ons zeer van bewust.”. Bespeur ik een vorm van vernauwd bewustzijn?
En nu snap ik het niet meer. 

En weg was ze.
Vanavond mag ze in Delft weer optreden in ‘haar feuilleton’: “Mariëtte in gesprek met.. “. Ook al van hier afgekeken. Zo speel je geen spelletjes. 
 

En ik lees gauw verder in: Of mice and men van John Steinbeck.
  

Bron
:
Allemaal letterlijke citaten uit het interview met Mariëtte Hamer in Volkskrant Magazine van 11 april 2009.
 

Noot:

Dit gesprek is onderdeel van de feuilleton: “mijn gesprek met…….”
Alle vorige afleveringen van “mijn gesprek met…….” staan in het infoblok rechts
Foto: Tom Ordelman, ‘Oranjeboom café’, Velp, 360 graden.