Aad Verbaast

te gek voor woorden eigenlijk

Tag archief: gesprek

Mijn gesprek met Barack Obama..

Zit ik in mijn kroeg aan de stamtafel te lezen komt barack obama, met een big smile, naast me zitten.

Goh, zeg ik, dat ik u hier tref..
Ik sta hier vandaag voor u, nederig door de taak die mij te doen staat, dankbaar voor het vertrouwen dat u in mij heeft gesteld, mij goed bewust van de offers die door onze voorouders zijn gebracht.

Gefeliciteerd nog! We gaan er allemaal voor. Hope and Change! Mijn brief aan u al gelezen?
Weet dat u de geschiedenis niet aan uw zijde hebt staan maar dat wij u een hand zullen toereiken als u bereid bent om uw vuist te openen.

Ik wilde niet alleen mijn hand openen, maar zelfs met je schudden! Bij deze!
Vandaag zijn wij hier om een einde te maken aan kleinzielige rancune en valse beloften, aan de verwijten en versleten dogma’s die al te lang onze politiek hebben verstikt. Wij zijn nog steeds een jong land, maar zoals in de Schrift staat: ‘de tijd is gekomen om kinderlijke zaken vaarwel te zeggen’.

Kijk daar kan ik wel wat mee. Die Bush heeft er immers een enorme puinhoop van gemaakt. Change!
Ik dank president Bush voor zijn diensten aan ons volk.

Dank? Diensten aan het volk? Amerika zit in een ernstige crisis. De hele wereld er in meeslepend!
In dat soort tijden heeft Amerika doorgezet, niet alleen vanwege de vaardigheid of visie van haar leiders, maar omdat wij, het volk, de idealen van onze voorvaderen trouw zijn gebleven, en onze oprichtingsdocumenten trouw zijn gebleven. Zo is het in het verleden gegaan; zo moet het ook gaan met deze generatie Amerikanen.

Wacht even, rechtvaardigheid en visie van onze leiders? No change? Toch doorgaan op ingeslagen wegen?
De grondleggers van onze natie, die voor gevaren stonden die wij ons nauwelijks kunnen voorstellen, hebben een handvest opgesteld die garant stond voor onze rechtsorde en rechten van de mens, een handvest dat is uitgegroeid door het bloed van vele generaties. De wereld wordt nog steeds verlicht door die idealen, en we zullen ze niet opgeven uit opportunisme.

Garant staan voor jullie rechtsorde? De wereld werd er door verlicht? Opgelicht zou ik zeggen: “war of terror”? 650.00 doden in Irak?
Terwijl we nadenken over de weg die voor ons ligt, denken we met nederige dankbaarheid terug aan die dappere Amerikanen die, terwijl ik spreek, in verre woestijnen en berggebieden patrouilleren. Onze natie is in oorlog, tegen een verstrekkend netwerk van geweld en haat. En voor diegenen die hun doel proberen te bereiken door middel van terreur en het afslachten van onschuldige mensen: laten we nu tegen u zeggen dat wij sterker zijn en dat onze geest niet gebroken kan worden; u zult het niet langer volhouden dan wij en wij zullen u verslaan.Krachtige oorlogstaal..

Verdubbeling van de strijdkrachten in Afghanistan. “Enough is enough”?
Vandaag zeg ik u dat de uitdagingen waarmee wij geconfronteerd worden, reëel zijn. Ze zijn ernstig en talrijk. Ze zullen niet gemakkelijk of snel kunnen worden opgelost. Maar dit wil ik u zeggen, Amerika: ze zullen worden opgelost!Er is nogal wat op te lossen.

Met jullie levensstijl is dat toch niet meer voor de wereld te dragen?
We zullen ons niet verontschuldigen voor onze levensstijl, noch aarzelen om die te verdedigen. Wij zijn nog altijd het meest welvarende en machtige land op aarde. Onze werkers zijn niet minder productief dan voor het begin van deze crisis.  Ons vermogen is nog even groot.

Flink verdampt dat vermogen begrijp ik. Het geeft me een knap onveilig gevoel.
Onze veiligheid komt voort uit de rechtvaardigheid van ons doel, de kracht van ons voorbeeld, de temperende eigenschappen van nederigheid en inperking. Wij zijn de bewaarders van dit erfgoed.

Nu begint u weer over erfgoed. Het is nogal een erfenis die u mee krijgt.
Maar die waarden waarop ons welslagen berust — hard werken en eerlijkheid, moed en eerlijk spel, tolerantie en nieuwsgierigheid, loyaliteit en patriottisme – dat zijn oude waarden. Ze zijn de waarheid. Ze liggen aan de basis van de stille kracht van de vooruitgang door onze hele geschiedenis. Dit is de betekenis van onze vrijheid en onze overtuiging.

Jullie overtuiging die jullie met hand en tand verdedigen en altijd zullen verdedigen?
In het jaar van Amerika’s geboorte, in de allerkoudste maand, zit een kleine groep patriotten bijeengehurkt rond een stervend kampvuur aan de oevers van een ijzige rivier. De hoofdstad werd verlaten. De vijand was in aankomst. De sneeuw was bevlekt met bloed. In het zicht van onze gemeenschappelijke gevaren moeten we die woorden gedenken. Laten we nog eenmaal dapper tegenover die ijzige rivier staan. Laat onze kinds kinderen zeggen dat toen we op de proef werden gesteld, we weigerden de reis te beëindigen. We keerden niet om en aarzelden niet. Met de ogen op de horizon gericht gingen we voort en hebben we de vrijheid voortgedragen en overgedragen aan toekomstige generaties.

Dank u en God zegene u. En God zegene de Verenigde Staten van Amerika.

En weg was ie. “Count your blessings”, riep ik hem nog na. Nog enigszins beduusd en verward wat hij nou echt gezegd had. En wat hij er nou echt mee bedoelde.

Maar nog steeds vervuld van hoop bedenk ik me ineens dat hij het wel heel erg vaak had over voorouders, oude waarden, patriotten, idealen van de voorvaderen, trouw aan de oprichtingsdocumenten, etcetera.
En denk nu te begrijpen wat hij met “Change” bedoelt: terug naar de “the good old times”.
Maar terug naar welke tijd?
De good old times toen een multiculturele groep emigranten volk zich terugtrok op het Amerikaanse vasteland en voorgoed afscheid nam van een imperialistische grootmacht, in een fel bevochten onafhankelijkheidsoorlog?

Want de wereld is veranderd en wij zullen moeten mee veranderen.” De wereld heeft immers genoeg gekregen van hun imperialisme. “Nederig” was toch het woord waar hij mee begon?
Als ik dat goed begrepen heb, dan is hij mijn man!
Maar zou ik dat goed begrepen hebben? Onze toekomst zal het gaan leren.
Ach, ik probeer er ook maar het beste van te maken. Hij toch ook?

En lees verder in: Lessons of History van Will Durant

Bronnen:
Allemaal letterlijke citaten uit de inauguratie speech van Barack Obama op 20 januari 2009.
Nrc.nl: Inaugurele rede van president Barack Obama (integrale tekst, beeld en geluid)
BBC: volledige text en beeld van inauguratiespeech van Obama.
Telegraaf.nl: Obama’s speech in het Nederlands vertaald.
Rtl.nl: Tekst Obamas speech (vertaald)

Verder lezen:

Uitpers.be: het VS Imperium lacht met de rest van de wereld.
Quotes Will Durant

Terug lezen:

Mijn brief aan Barack Obama..
De Caroline Case.
Na 9/11 kent “proportionaliteit” geen grenzen meer.

Noot:
Dit gesprek is onderdeel van de feuilleton: “mijn gesprek met…….”
Alle vorige afleveringen van “mijn gesprek met…….” staan in het infoblok rechts
Foto: Tom Ordelman, ‘Oranjeboom café’, Velp, 360 graden.

 

Mijn gesprek met 2008..

Zit ik in mijn kroeg aan de stamtafel te lezen komt 2008, zichtbaar aangeslagen door de tand des tijds en op zijn laatste benen, tegenover me zitten.

Goh, zeg ik, dat ik jou hier tref.
Nog even snel een afzakkertje hier, en dan is het gedaan met me!

Je was nog wel zo hoopvol gestemd, toen je aan je klus begon.
Ik begon enthousiast, zat  vol met ideeën, en had ook een prachtig lijstje met goede voornemens! Alles in rook opgegaan..

Hohoho.. Stop die sigaar maar terug in eigen doos. Mag niet meer in de kroeg..
Ook al zoiets. Dat stond niet eens op mijn lijstje! Je wordt geleefd voordat het gedaan is met je. Klink-klare oorlog!

Over oorlog gesproken. Irak, Afghanistan, Darfur, Congo, Birma, Georgië, Midden-Oosten.. Waar niet? Je hebt er een puinhoop van gemaakt!
“Vrede op aarde voor alle mensen van goede wil”. Maar als die wil er niet is, is er geen uitweg. Die kogels gingen niet door de kerk. Ik zag door de bommen de Bush niet meer.
 
Bush predikt voor eigen parochie. Niet lang meer gelukkig. Jullie hebben zijn opvolger wel heel wat huiswerk meegegeven. Geen zwartkijker gelukkig!
Daar is ie wel even zoet mee inderdaad. “Hope”? Hoop te doen, zonder poen.
 
Ook zo’n dramatische erfenis van je, die financiële crisis.
Het krediet wat ik had in het begin van het jaar is nu wel verdampt. Dat was wel even een streep door de rekening. Nog koude rillingen, als ik er aan denk..
   

Nu je het zegt: de milieucrisis. Je draaide maar om die hete brij heen. Daar had je de wind ook al niet onder! Pappen en nathouden was het…
Praat me er niet van, mijn hart smelt, de adem stokt, mijn bloedsuikerspiegel stijgt en mijn maag keert zich om als ik er aan denk.

De voedselcrisis! De mond vol van biobrandstoffen, en zij daardoor geen hap meer door de keel.
Honderden miljoenen uitzichtloos hongerend naar oplossingen. Ik kan er geen brood meer van bakken.
 
Brood en spelen“, ook geen echt feestje toch?
China verpletterde de wereld, en jullie werden verslagen door de Russen nota bene! Geen medailles voor de schoonheidsprijs. 
 

Zou je het jaar over willen doen?
Mijn kans is definitief verkeken. Ik mag nooit meer terugkomen is me verteld.

Jij hebt je tijd hier wel gehad. Wat ga je hierna doen?
Ik ben net begonnen aan mijn memoires. Het zal wel een zwartboek worden.
 
Tips voor je opvolger?
Bezint eer ge begint. Geen uitzicht zonder inzicht.
Ik ga opstappen, hoogste tijd!
 
Met de staart tussen de benen, zie ik. Maar goed dat hij op een jaarcontract zat.
Het is te hopen dat 2009 er meer van bakt. En lees gauw verder in:  Het afzien van 2008

Noot:
Dit gesprek is onderdeel van de feuilleton: “mijn gesprek met…….”
Alle afleveringen van “mijn gesprek met…….” staan in het infoblok rechts
Foto: Tom Ordelman, ‘Oranjeboom café’, Velp, 360 graden.

Mijn gesprek met Sinterklaas..

Zit ik in mijn kroeg aan de stamtafel te lezen komt  Sinterklaas, goed gemutst met een dik boek onder de arm, naast me zitten.

Goh, zeg ik, dat ik u hier tref.
O, kom er eens kijken..

Geweldig dat u in deze drukke dagen hier bent gekomen. Spannend hoor!
Wees maar gerust mijn kind, ik ben een goede vrind.
 
Ik had u immers een uitnodiging gestuurd. En nu bent u zomaar hier!
“Och lieve Sint Nicolaas, kom ook eens bij mij, En rij dan niet stilletjes ons huisje voorbij.”

Een citaat uit mijn brief ja.. Wat een mooi boek heeft u daar trouwens. Hèt boek met alle namen?
Hij schrijft op in zijn boek al wat hij gehoord heeft bij ’t jaarlijks bezoek. Wie zoet was, wie stout was. Hij schrijft het er bij.
 
Misschien wilt u wat voordragen uit eigen werk hier? Beginnen bij de B van Bush?
De zak van Sinterklaas, o jongens, jongens, het is zo`n baas!
Daar stopt hij, daar stopt hij, daar stopt hij blij van zin, de hele, de hele, de hele wereld in!
 
Snel maar door dan naar de Ooh van Obama, zal hij het gaan redden, met zijn “Change” en “Hope”?
Makkers staakt uw wild geraas, ’t heerlijk avondje is gekomen, vol verwachting klopt mijn hart.
 
Dichter bij huis: Balkenende en zijn zwarte Pieten?
Sinterklaasje kom maar binnen met je knecht, want we zitten allemaal even recht.

Wouter (met T-shirt: Geld? Het kan niet op!) vraagt wat Sinterklaas wil drinken.
Wie neemt een zak vol lekkers mee?

Bos?
Hij brengt ons Sint Nicolaas, ik zie hem al staan. Hoe waaien de wimpels al heen en al weer. Hij is voor groot en klein, voorzien van taai en marsepein.
 
Een ware concurrent die Bos! Rouvoet dan maar?
Hoor wie klopt daar kind’ren, hoor wie klopt daar kind’ren, hoor wie tikt daar zachtjes tegen ’t raam.  ‘T Is een vreemd’ling zeker, die verdwaalt is zeker, ik zal eens even vragen naar zijn naam.
 
Over schaamhaar gesproken: Klink met zijn EPD?
Wat zou hij wel schrijven van jou en van mij? Ik mag warempel hopen dat hij het maar vergeet.
 
Elly Vogelaar de laan uit gestuurd. Eberhard van der Laan erin..
Want je weet wel, zegt hij, dat Sint Nicolaas, zegt hij, van die stoute kind’ren heel niet houdt.
 
Nog wat randfiguren in de politiek dan maar. Rita Verdonk?
Gooi wat in mijn lege, lege tonne..

Haast vergeten: Geert Wilders met zijn filmpje?
O, wat pret zal ’t zijn te spelen, met die bonte harlekijn.
 
U noemt wel man en paard hier!
Paardje is nog lang niet moe, maar ik moet naar bedje toe!
 
Ik denk: met hem is mijn ‘heerlijk avondje’ al gekomen. Ik zal altijd in hem blijven geloven!
En lees gauw verder in: Boek der rusteloosheid. Dat lag gisteren zo maar in mijn schoen!

Bron:
Teksten van klassieke Sinterklaasliedjes.

Noot:
Dit gesprek is onderdeel van de feuilleton: “mijn gesprek met…….”
Alle vorige afleveringen van “mijn gesprek met…….” staan in het infoblok rechts
Foto: Tom Ordelman, ‘Oranjeboom café’, Velp, 360 graden.

Mijn gesprek met Ella Vogelaar..

Zit ik in mijn kroeg aan de stamtafel te lezen, komt ella vogelaar, haar sms-jes nog eens nalezend, naast me zitten.

Goh, zeg ik, dat ik jou hier tref.
Ik heb dit vooraf geweten. Als je integratie in je portefeuille hebt, kom je onder vuur te liggen.

Dat zien we straks wel. Laten wij eerst maar eens het gesprek aangaan. Jij bent van de ene dag op de andere uit het kabinet gegooid. Wat was dat nou voor behandeling?
Ik wens gewoon niet zo behandeld te worden. Daar doe ik niet aan mee.

Weinig keus. Het was allemaal al vurig voorgekookt begreep ik.
Ik ben niet bij die besprekingen geweest. Maar het staat vast dat de PvdA hierin cruciale fouten heeft gemaakt.

‘Iedereen’ wist het al, behalve jij.
Ik vond het zo schofferend wat ze deden. Daar klapte ik van dicht. Ik keek er met walging naar. Létterlijk.

Eberhard (met T-shirt: ” Bos: laan uit sturen – Laan in sturen. Da’s pas sturen!”) vraagt wat Ella wil drinken:
Advocaatje!!Een ingelast “bila” gesprek met Bos werd plots een triootje met Ploumen en Hamer. Dan moet er toch wel iets gaan dagen? Zat je er bij, en keek je er naar? Het leek eerst nog goed geregeld. Van de kamer  mocht je nog wel blijven zitten immers.
Ik heb mijn lesje wel geleerd. Alleen maar vragen: is dit geregeld?, is blijkbaar onvoldoende.

Maar was er niets meer aan te doen?
Dat het allemaal zo onherroepelijk zou zijn, dat heb ik niet aan zien komen.
 
Hoe kwam je uit dat gesprek, toen je meegedeeld werd dat je moest vertrekken?
Balend natuurlijk. Ik vond het vreselijk. Maar het heeft ook te maken met een bepaald soort verruwing, met grofheid.

Tja, de verhoudingen liggen nu wel anders. Jij kán niet eens meer Bos naar de mond praten.
Maar ik wil beslist geen politica worden die met meel in de mond praat. Die alleen maar politiek strategische afwegingen wil maken.  Ik wil gewoon durven zeggen waar het op staat.
 
Bos wilde polarisatie terug in het debat:  “Je moet niet met consensus het debat in duiken, je moet er met consensus uitkomen” riep hij nog niet zo lang geleden. Maar in jullie achterkamertjes debat kon blijkbaar niet meer gepraat worden over integratie maar enkel nog over segregatie. Zijn al weer nieuwe koers?
Je kunt terugkijkend vaststellen dat mijn stellingnames in het integratiedebat niet altijd door Wouter en de partijleiding werden gewaardeerd.

Lijkt me nogal eufemistisch gesteld. Misschien had je dezelfde toon moeten aanslaan. “Slikken en stikken”.
Absoluut. Dat weet ik heel goed. Ik moet voor mezelf gewoon nog zoeken hoe ik me daartoe verhoud.
 
Als banken dreigen om te vallen worden ze door Bos gered. Als jij dreigt om te vallen grijpt hij naar de slopers-Hamer..
De fundamenten zijn gelegd. Vanochtend vroeg dacht ik in bed: misschien is de cirkel nu wel rond.

Wij zijn ook wel rond. Bedankt voor dit gesprek! Mijn boek is nog lang niet uit..
Dan ga ik de stad in, of naar de Sauna. Ik ben geloof ik vrij direct.

Ik zwaai haar ook uit, en denk: Van integreren heeft de PvdA nog geen kaas gegeten. Je wordt er nu inmiddels uitgeflikkerd als je gedrag niet goed bevalt. Dat worden nog boeiende tijden in de probleem wijken. Zou het woord ‘integratiedebat’ in het partijprogramma al vervangen zijn door ‘afscheidingsbeweging’?

En  lees verder in: Klare taal van Richard Osinga

Bron:
Allemaal letterlijke citaten (behalve ‘de bestelling’) uit het interview met Ella Vogelaar  in de Volkskrant van 15 november 2008: “altijd authentiek gebleven”.

Nabericht:
In Nova gisteren werden op een partijbijeenkomst zowel Bos als Hamer hierover nog geïnterviewd. Zowel Bos als Hamer vertelden daar (separaat) zonder een spier te vertrekken dat er geen enkel verschil van mening was over het integratie beleid/aanpak met Vogelaar. Gaat Bos nu al zo ver in zijn beleid, dat hij mensen naar huis stuurt, zelfs als ze het eens zijn?

Noot:
Dit gesprek is onderdeel van de feuilleton: “mijn gesprek met…….”
Alle vorige afleveringen van “mijn gesprek met…….” staan in het infoblok rechts
Foto: Tom Ordelman, ‘Oranjeboom café’, Velp, 360 graden.

Mijn gesprek met Damien Hirst..

Zit ik in mijn kroeg aan de stamtafel te lezen, komt damien hirst, met vers gekapte schedel, naast me zitten.

Goh, zeg ik, dat ik jou hier tref.
Ik ben er zelf ook wat nerveus onder.

Maar je bent toch maar mooi binnen.
Ik heb deuren geopend, Of beter: er was geen deur, maar ik heb er een geopend en die open gezet.

Nee, binnen! “Binnen”. Sotheby’s ..net voor 140 miljoen euro 223 werken verkocht..
Ik heb alleen maar de ballen uit de pockets gehaald.

Ballen? Diamanten dan toch zeker. Gezet op jouw schedel. Volgens critici ‘immoreel’, ‘patserig’, ‘’symbool van de graaicultuur’, ‘hebbedingetje van het maffiose mondiale kunstcircuit’.
Death sells, Maar alleen als je het ook slim presenteert.

Een ‘slimme’ geldmachine van je met 6 kunstfabrieken en 180 mensen die aan je werken werken.
Ik begin een beetje oud te worden. En moe. Ik heb de veiling gedaan. Ik heb de schedel gemaakt Ik ben nu weer aan het schilderen.

Paco Painter (met T-shirt: Nog één keer, en ik sla je schedel in) vraagt wat Damien wil drinken.
Daar ben ik nog niet uit.

Weer aan de ‘spot’ paintings? Daar heb je er ook al meer dan duizend van gemaakt/laten maken. Laatst ging er nog een over de toonbank voor 1.8 miljoen pond.
Misschien stop ik ook daar wel mee. Daar ben ik nog niet uit.

En dan? Je wil toch wat om handen hebben lijkt me.
Ik werk nu nog aan een koe die gekruisigd is in een aquarium van marmer. Dat is een heel groot werk, daar ben ik nog zeker twee jaar mee bezig.

Ik lees dat je zelf eigenlijk maar 4 werken goed vindt van de duizenden. De haai , de vliegen, de schedel en het gouden kalf . Dat kalf bracht net goud geld op: 12 miljoen euro. De schedel misschien 75 miljoen..
De rest kun je weggooien. Tot ik dacht: je doet dit alleen voor het geld. Vergeet het.

Tja, waar doe je het allemaal nog voor..
For the Love of God. Je verandert de wereld in precies datgene waartegen je je juist wilde afzetten.

Afzetterij?
Ik denk dat ik er nu klaar voor ben.

Ik ben er ook helemaal klaar mee, denk ik, en lees gauw verder in Freakonomics.

Bron:
Allemaal letterlijke citaten uit het interview met Damien Hirst in de volkskrant van 1 november 2008 en in NRC 31/10: Damien Hirst stopt met zijn lucratieve series.

Noot:
Dit gesprek is onderdeel van de feuilleton: “mijn gesprek met…….”
Alle vorige afleveringen van “mijn gesprek met…….” staan in het infoblok rechts
Foto: Tom Ordelman, ‘Oranjeboom café’, Velp, 360 graden.

Mijn gesprek met VKbloggers..

zit ik in mijn kroeg aan de stamtafel te lezen, komt een hele horde bloggers blogborrelen.
 
Goh, zeg ik, dat ik jullie hier tref.. Wat brengt jullie hier?

Montein: Het bloggebeuren: hoogtepunten
Galadriel Schat, ik heb een verrassing..
Jitske: Even voorstellen:interessante beestjes.
Partout: Wie NIET gestoord is, hier melden aub!
Rolanda: Verder met het dagboek van de gek
Galadriel: Lang, blauw of gek
Pas&Ivy: Daar zijn de engelen.
Lebonton: Waar zijn de engelen?
Actuality: Iederéén.
Jezzebel: Moet u weten, we zijn allemaal samen.
Klaas: Mapping out Paradise
Satuka: Sprookjesbosgevoel
Zilver: Zelf spelletjes maken!
Enigma: Léven
MMS: Big Bang
Marjelle: Booming!
Hiraeth: Feest der herkenning
Smokey: Geef het door, er zit geen copyright op.
Sprakeloos: Ik had zo graag met u gelachen..

Petrus:  Hoe restaureer je deze publieke ruimte?
Greta: Alle Marokkaanse huizen zijn zo.
Voorziener: Een likje verf doet echt wonderen.
Telmiep: Over de futiliteit van prutsen
Marsjan: Oud hou(d)t
Francois: Uit mijn hoofd: 1950
Paco:  Van achter de bar bezien.
Klaverblad: De mooiste hondenbaan.
Ramirezi:  Hoe zit een spin in zijn web?
Martien:  Zoveel fobieën?!
Zusenzo: Klussen.
Jeg: … Rollende stenen..
Bart: Inspectie.
Linda: Eindelijk
Burro Holanda:  Het is nu eenmaal mijn vak.

Martijn: Wat is statistisch significant?
Henk: Drank en drugs.
Jacob:  Aan de wiet
Luna: Overheid, ga zelf wiet kweken!
Telmiep: W00t!
100_woorden: Zwammen
Cees: Jullie stinken naar rook 
Iris: Gapen tijdens een gesprek.
Tomaso: Slaapregulatie, een model.
Moonfairy: Ik heb rust nodig.
Elsje: Een rustige dag.

Eva: Bezuiniging?
100_woorden: Vindersloon
Zilver: Oktober oogstmaand
Oliphant: De kids gaan shoppen en O. bezoekt schoonvader.
Beus: Wat is een uur op een mensenleven?
Edu: Steeds meer aandacht voor ons rekenonderwijs.
Henk: Het platteland is rijker dan de stad.
Martien: Blijf maar fijn in de Randstad wonen.
Petrus:  Angst en de zin van ons bestaan.
Rein: Ik ben een mens in het diepst van mijn gedachten. 
Zwollywood: Het zo schone eigen ik
Jos: Van harte gefeliciteerd!
Kleurenoog Mooie woorden
Flipper: Stop met communiceren! 
Scrambe X: In stilte gevangen.

Peter, waar ga je naar toe?

Peter: Plassen.
Bart: De jonge vriend komt thuis van een herfstommetje, als u begrijpt wat ik bedoel..
Waterput: Beerputtentijd
Koko:  De laatste druppel.
Actuality: Er gaat niets.
Klaverblad: Mission Impossible
Peter H: Tussen hoop en vrees.
Amelie:  Armoedige gaatjes.

Jos: Zinloos?
Rene Louman: Ik straal
Danielle: Het regent.
Bart S.:  Don’t push the river. 
Marjelle: Cold as ice

Kees: Waar kijken mannen naar?
Mo:  Kort lontje
Cees: Niet te kort alstublieft
Koko: Mag het misschien ietsje minder zijn?
WJvdW: Gulden draak
Paco: Heren!! Timmer aan een classy look

Mephisto: Crisis?
Stripman:  Crisis? Welke crisis?
Rene: In de rij voor het damestoilet.
Ans: Een van de 11!
Bart: Wonen in de waterwereld.
Zoë: Tijd voor echte vrouwen.
Matthias: Lekker discreet in mijn blote reet.
Leon: Gebeurtenisanalyse  
Koko: Waterleed.
Luna: Natuurgeluiden. 
Anno: Change!  
Paco: Gaius!!
MMaI: Ad Hominem
Thera: Ok, scheld ik ook lekker een potje mee.

Heer lot: Geel vaatdoekje?
Stripman: Je zult hem wel gekookt hebben.
Patricia:  Een kronkelende orgie op de 3e etage.
Sjoukje: Kunst en hormonen 
Marjelle: Kruimels in bed
Hannah: Demissionaire lover
Peter: Epigenetische verkenningen.  
Johan: De Zweep Erover (Als Het Moet)!
Elsje:  Possess!
Theo: Aan games mag het onderwijs best wat meer aandacht besteden.
Ingrid:  Alleen in het donker kun je de sterren zien.
Stuurman: Impotentie zit niet tussen de oren.
Zoë: Liegen dat het gedrukt staat.
Ina: De patriarchale lijnen bij Locke en Marx.
Cees: Om maar een dwarsstraat te noemen.
Jamie: Je wordt niet thuisgebracht
Cees: Ik versta u niet.

De stemming zit er al goed in, denk ik.

Bij hoge uitzondering lees ik niet verder en geef mijn boek Collected fictions aan Paco achter de bar.
Het beloofd een lange, drukke en enerverende dag te worden. VKbloggers hebben niet veel nodig om tot een goed gesprek te komen. Je geeft ze één vinger en ze gaan los..
Deze dag kan niet meer stuk! Ik zou het niet willen missen.

Bron:
Een selectie van blogtitels van de afgelopen week uit het ‘destillaat van de echte wereld’.  

Noot:
Dit gesprek is onderdeel van de feuilleton: “mijn gesprek met…….”
Alle vorige afleveringen van “mijn gesprek met…….” staan in het infoblok rechts
Foto: Tom Ordelman, ‘Oranjeboom café’, Velp, 360 graden.

Mijn gesprek met Jan van Rutte..

zit ik in mijn kroeg aan de stamtafel te lezen, komt jan van rutte strak in  armani-pak met fortis logo naast me zitten.

Goh, zeg ik, dat ik jou hier tref.
Volledige verrassing!

Deze verrassing kan er nog wel bij! Pak van jouw hart en stikker in Monaco aan laten meten?
We hebben dat weekend weinig geslapen.

Net los van je vorige moederkloek en dan doorgaan met de bekende losbandigheid?
Voor maandag moesten die banden allemaal worden doorgeknipt.

Nog even verknipt, om dan snel feestend nog even tonnen uit te geven?
Maar rebranden kost veel geld.

‘Rebranden’ door ons geld te verbranden. Lijkt me dat jullie ernstig verlies hebben geleden. Aan geloofwaardigheid.
We waren een onbekend eendje.

Het “lelijke eendje” zul je bedoelen. Nu onder nieuw vleugels anders was je al lang verloren! Voel je je al ambtenaar?
Natuurlijk niet. Ik voel me geen ambtenaar. We zijn geen toch geen staatsbank? Eigenlijk hebben we er nog niets van gemerkt.

Wouter (met button: “samenleven, samenwerken”) vraagt wat Jan wilt drinken..
De aandeelhouder beslist.

“Beslist”? Beslist niet, wij “merken” het wel! Nu geven jullie zelfs extra bonussen aan medewerkers. Kan het nog gekker? Buiten de aandeelhouder om? Ik dacht toch zeker te weten dat de staat 100% eigenaar is. Heb je daar ook al lak aan?
Je kunt je bestaande cao’s en beloningsbeleid niet zomaar op de kop zetten.

Bonussen rondstrooien in deze barre tijden getuigd niet van enige realiteitszin. Je had al bewezen dat je die geheel verloren was bij Fortis.
Alleen voor de medewerkers die betrokken waren bij de integratie met ABN AMRO. We willen hun kennis behouden.

Met stomheid geslagen denk ik:
Kennis? Dit soort ‘kennis’ kan me werkelijk gestolen worden! We worden alsnog bestolen!
En: de realiteitswaarde van zijn aandeel in Fortis is ook verdampt.
En: Als ik Bos was zou ik zelfs de bonuspunten van de grootgruttter nog innemen!
En lees, onthutst, gauw verder in: Schop me!

Bron:
allemaal letterlijke citaten uit het interview met Jan van Rutte (Fortis Nederland) in de volkskrant van 21/10/08: Ik voel me geen ambtenaar. We zijn toch geen staatsbank

Noot:
Dit gesprek is onderdeel van de feuilleton: “mijn gesprek met…….”
Alle vorige afleveringen van “mijn gesprek met…….” staan in het infoblok rechts
Foto: Tom Ordelman, ‘Oranjeboom café’, Velp, 360 graden.

 

N.B. 17/11/2011: http://www.joop.nl/economie/detail/artikel/commissie_de_wit_vermoedt_meineed_ex_topman_fortis/

Mijn gesprek met Maarten van Rossum..

zit ik in mijn kroeg aan de stamtafel te lezen, komt maarten van rossum gepensioneerd tegenover me zitten.

Goh, zeg ik, dat ik jou hier tref..
Maarten: Ik vind spreken voor mensen zo’n beetje het leukste wat er is.
 
Leuk dat je er bent, in deze toch wel unieke kroeg!
Maarten: Uniek in de verslonzing van de publieke ruimte.

Verslonzing van de publieke ruimte?
Maarten: Het is het volstrekte gebrek aan sociale discipline hier.
 
Veel BN-ers en andere gasten komen in deze kroeg toch graag hier even over hun discipline praten. Maarten: Eerst kreeg je die variétéartiest uit Venlo met oplossingen aan de borreltafel, en daarna nog veel gekker; dat malle mens.
 
Rita (met button: “Ook mijn TON gegarandeerd!” en net terug van de rechtbank) vraagt: Een natje? Maarten: Dan houdt je het niet droog.

Zelfs Balkenende is hier geweest!
Maarten: Waarom zou de minister-president dat niet doen? Dat zou naar mijn smaak de minister-president eens vaker moeten doen.

Politici komen hier wel vaker over de vloer: Bos, Rouvoet, Kroes, Herfkens, Kant, Ali
Maarten: Die opkomst heeft mij op zich enorm verbaasd; er is weinig reden voor populistisch gekanker.

Populistisch gekanker? En verder: jij bent toch ook maar hier naar toe gekomen
Maarten: Dat bedoel ik maar, het viel mij bitter, bitter tegen. En verder vindt ik het wel fijn me te ergeren.

Ergeren?
Maarten: We leven in een wonderlijke cultuur waarin je altijd gelukkig moet zijn op een soort debiel-infantiel niveau.

Niet iedereen van dat niveau is hier al geweest overigens.
Maarten: Dat verklaart de angst van de elite. Dat begrijp ik wel.
 
Uit angst voor tegengas van de vele gasten hier?
Maarten: Het zijn de mopperkonten van het internet. Je schrikt er wel even van maar je weet ook dat het flauwekul is. Maar ondertussen wel met zijn allen een grote mond opzetten.

Grote mond? Laat die gasten maar schuiven in deze ruif. Dat schept duidelijkheid.
Maarten: Oké, de verschuivingen zijn kolossaal, de huidige verwarring is daarvan een gevolg.

En die verwarring kom jij hier even ontknopen?
Maarten: Omdat we te midden van alle onrust en onzekerheid een plechtanker nodig hebben. Je moet je voorstellen: in deze termen heb ik al serieus gedacht.

Serieus? Of maak je een grapje..
Maarten: Veel mensen denken dat ik niet meer ben dan een grappenmaker. Dat is niet zo. Ik meen het serieus met de mensheid.
 
Mag ik dan nog eens uitnodigen voor een vervolggesprek?
Maarten: Sorry, daar ga ik niet voor.

Da’s ongelukkig. Maar heb je dan toch nog een advies voor ons?
Maarten: Onderken eens de enorme aantrekkelijkheid van melancholie en ergernis, van een beetje mopperen. Dat is ook een vorm van geluk, zeker.
 
Laten we dan hier dan maar rustig doorgaan hier met het beproeven van ons geluk, denk ik.
En lees gauw verder in: De herontdekking van het ware zelf.

Bron:
allemaal letterlijke citaten uit het interview met Maarten van Rossum in de volkskrant van 11 oktober 2008: “De vreugde van het mopperen.”

Noot:
Dit gesprek is onderdeel van de feuilleton: “mijn gesprek met…….”
Alle vorige afleveringen van “mijn gesprek met…….” staan in het infoblok rechts
Foto: Tom Ordelman, ‘Oranjeboom café’, Velp, 360 graden.

Mijn gesprek met Jaques Rogge..

zit ik in mijn kroeg aan de stamtafel te lezen, komt jacques rogge nog zichtbaar vermoeid van het feesten naast me zitten.

Goh, zeg ik, dat ik jou hier tref..
Jacques: Ik moet uitkijken wat ik doe en zeg.

Chinees onder de Chinezen inmiddels.
Jacques: Met een luide stem bereik je niks in China. Het is een grote fout van mensen in het Westen dat ze steeds maar hun mening willen laten horen.

Geen mening uiten is dan de oplossing?
Jacques: Op de barricades staan is geen oplossing.

Wel een mening hebben maar die dan niet mogen uiten?
Jacques: De vrijheid van meningsuiting is iets absoluuts. Het is een mensenrecht. Atleten hebben dat recht.

Een recht, waar ook de atleten geen gebruik van mogen maken?
Jacques: In openbare gelegenheden kan iedereen zeggen wat hij wil.

Erica (met button: Allemaal Kanjers!) vraag Jaques wat hij wil drinken.
Jacques: een Zoethouder graag.

En wat is dan wel openbaar gebied?
Jacques: Het enige dat wij vragen is dat iedereen zich in de Olympische gebieden verre houdt van politiek, religieuze of racistische propaganda.

“Iedereen” uitgezonderd China, zag ik. Is heel China één groot “Olympisch gebied”?
Jacques: De Chinezen sluiten zich nu volledig voor alles af.

Alles afgesloten voor hun ‘oogverblindend’ feestje: ” één wereld, één droom”?
Jacques: Sport is efficiënt, sport kan goed organiseren, sport heeft een grote kijkdichtheid en kent een hoge deelname. Maar de immateriële waarden zijn veel moeilijker te verdedigen en die zijn het belangrijkste.

Waarden zoals?
Jacques: Dopingbestrijding, fair play, het verminderen van de kloof tussen de arme en de rijke landen, geweld in de sport, corruptie, opkomend racisme..

Tjonge, zo maar een politiek statement. Vrij geuit in deze openbare gelegenheid.
Jacques: Het IOC is geen politieke organisatie, en het is niet onze taak om een campagne te beginnen ter verbetering van die mensenrechten. Maar om politieke redenen kan ik over dat onderwerp niet in detail treden.

Je doet dus wel aan politiek?
Jacques: Een atleet sluit geen compromissen. Een atleet gaat rechtdoor en slalomt niet, die gaat ervoor. In de politiek kan dat niet, helaas. Politiek is een kwestie van samenwerken met de anderen.

Dan ben je dus geen atleet en wel politicus.
Jacques: We hebben te maken met landen waar de vrijheid van meningsuiting niet optimaal is terwijl in het Olympisch handvest vrijheid van meningsuiting wordt gegarandeerd. Dat brengt ons in een ongewenste spagaat.

Roggebrood en spelen, denk ik. ‘Spagaten’ zou ook zomaar een Olympische sport kunnen worden. En lees gauw verder in: The Lord of the Rings

Bron:
allemaal letterlijke citaten (behalve de ‘bestelling’) van Jacques Rogge uit :
De pers : Jacques Rogge: stop protesten
Schamper: atleet sluit geen compromissen
Nu sport: Rogge voelt zich beperkt
Sport en strategie: interview Jacques Rogge
Vol.nl: Rogge: atleten mogen vrijuit spreken.

Noot:
Dit gesprek is onderdeel van de feuilleton: “mijn gesprek met…….”
Alle vorige afleveringen van “mijn gesprek met…….” staan in het infoblok rechts.
Foto: Tom Ordelman, ‘Oranjeboom café’, Velp, 360 graden.

Mijn gesprek met André Rouvoet..

zit ik in mijn kroeg aan de stamtafel te lezen, komt andré rouvoet ( met doré’s prentenboek onder de arm) naast me zitten.

Goh, zeg ik, dat ik jou hier tref..
André: Bij het geloof in God is het als bij elke andere relatie: je onderhoudt het door met elkaar te spreken.

Vol vertrouwen in die relaties?
André: We moeten het vertrouwen van mensen zien terug te winnen. We doen het niet voor onszelf. We doen het voor het land.

Voor het land? Het land is lang niet overtuigd.
André: Dat klopt. Ik trek me dat zeer aan.

Het leek zo’n onbevlekte ontvangenis in 2007.
André: In februari 2007 was er nog voor dit kabinet nog een vrij breed enthousiasme in de samenleving, er hing een sfeer van verwachting. Nu is dat enthousiasme weg. De verklaring daarvoor heb ik niet paraat.

Wellicht te weinig gedaan en te veel praatjes?
André: Mensen die roepen dat de christenen praatjes beginnen te krijgen, vind ik bange mensen.

“Bange mensen” die schreeuwen om hulp?
André: We moeten eerst meer informatie inwinnen. We weten nog niet goed waarom precies de vraag om hulp zo enorm toeneemt.

Gebrek aan visie?
André: Waarom komt onze visie niet over? Het kabinet moet dat bij zichzelf zoeken. Ik vind dat echt een megaopdracht.
 
Jan Peter (met bidprentjes als bloknoot) vraagt André wat hij wil drinken.
André: doe mij maar Pleegzuster Bloedwijn, die kan ik nu onderhand wel drinken.

Klinkt allemaal nogal verslagen..
André: Waarom slagen we, waarom slaag ik er niet in om te laten zien waar we mee bezig zijn?

Jij weet het niet zei je net. Maar als je dat allemaal niet weet, kun je er dan zelf nog in geloven?
André: Ik ben een gelovig politicus.

Verkaart dat dan waarom je het allemaal niet weet?
André: Geloof is een andere vorm van wetenschap. Ik laat mijn geloof niet op het nachtkastje liggen als ik naar Den Haag ga.

Je zei toen je binnenkwam:  Bij het geloof in God is het als bij elke andere relatie: je onderhoudt het door met elkaar te spreken.”  In die wetenschap, gelooft Hij er nog een beetje in?
André: Er is nu een overload aan informatie. Lang niet ieder kind kan daarmee overweg. Dat leidt tot stress.

Mijn God, denk ik, hij ziet zichzelf echt als een kind van God. Ik slechts het kind van die rekening en lees gauw verder in: Een ongewoon gesprek met God.

Bron:
allemaal letterlijke citaten (behalve de ‘bestelling’) van André Rouvoet uit :
NRC: Interview André Rouvoet, Geloof is een andere vorm van wetenschap.

Noot:
Dit gesprek is onderdeel van de feuilleton: “mijn gesprek met…….”
Alle vorige afleveringen van “mijn gesprek met…….” staan in het infoblok rechts.
Foto: Tom Ordelman, ‘Oranjeboom café’, Velp, 360 graden.