Aad Verbaast

te gek voor woorden eigenlijk

Tag archief: geld

Het is allemaal niet meer uit te leggen

201110 hard werken aan milieu

In Den Haag wordt druk gepuzzeld om de zoveelste draconische bezuiniging in elkaar te knutselen. 6 miljard euro extra. Onderwijl roepen Rutte (neem dat beetje risico) en Samsom (“verleiden) dat we meer geld moeten laten rollen. Laat het nu juist de overheid zijn die als geen ander het geld heeft laten rollen. Rollen? Smijten! En wel over die spreekwoordelijke balk.

Het ene bericht na het andere. Een korte bloemlezing.
“Trage ambtenaren” kosten de belastingbetaler jaarlijks 17 miljard! Door inefficiënt werken en een toegenomen regeldruk (!) in combinatie met achteruitlopende productiviteit. Vormen daarmee blijkbaar al een uitzondering op “de hardwerkende Nederlander”.

En als je al de illusie zou hebben dat de overheid zichzelf nog een beetje bewaakt dan wordt dat meteen onderuitgehaald door dit rapport van de Algemene Rekenkamer: “Effectiviteit 53 miljard rijksuitgaven niet bekend. De overheid vindt dat “te moeilijk”..

In weer een ander rapport stelt de Rekenkamer dat “het Torentje” de zaakjes niet op orde heeft. Heeft van alles met beveiliging en ICT te maken. Al veel langer een enorme puinhoop trouwens. Deze week werd duidelijk dat Opstelten (eigen administratie ook al niet  op orde) weer een geheel mislukt project naar de prullenbak gaat verwijzen: GPS (Geïntegreerd Processysteem Strafrecht). Kosten ruim 100 miljoen en werkt van geen kanten.
De zoveelste blunder. Volgens een onderzoek van de Algemene Rekenkamer (daar zijn ze weer) is de overheid jaarlijks 4 tot 5 miljard kwijt aan problemen met ict-projecten. Leervermogen: 0.

Zorg: grootste post op de begroting. Loopt helemaal uit de klauwen en wordt onbetaalbaar zo krijgen we keer op keer te horen. Wordt? Is al lang het geval zo blijkt.
Zorgfraude is minstens 3-4 miljard per jaar! De ziekenhuizen maken dikke winsten. Net als de zorgverzekeraars. Net als de medische industrie. Vele miljarden. Geld rolt, maar vooral naar de verkeerde kant. Hun oplossing: basisverzekering uitkleden, eigen risico verhogen. Extra mantelzorg inzetten.

Heb ik het nog niet eens gehad over de onnodige behandelingen om de winst te maximaliseren.
Over sjoemelen in de verpleeghuizen met indicaties om nog meer geld binnen te slepen.
Hun oplossing: 800 verzorgingshuizen sluiten. Om vervolgens op thuiszorg te gaan bezuinigen. Je moet het allemaal maar durven bedenken.

Van Linschoten (nog wel van ‘mastodont’ van de VVD, en zelf ook niet geheel ongeschonden) gooit er nog een schepje bovenop: in de zorg kan makkelijk 20 miljard bezuinigd worden als men de eigen organisaties eens op orde zou krijgen. Nu eens met hem. Wie kent niet de vele voorbeelden uit eigen praktijk?

Infrastructuur: TU Delft komt met de resultaten van een onderzoek. Uitkomst: sinds 1980 is er ruim 100 miljard verspild aan infrastructurele projecten. Het enig wat (infra)structureel is, zijn de volledig uit de hand lopende kosten. Omgerekend toch ook al weer gauw gemiddeld een 3-4 miljard per jaar.

Dit (en veel ander) gepruts heeft geleid tot een forse en gestaag groeiende staatsschuld. Daarover betalen we ruim 10 miljard rente per jaar. Wat weer verdwijnt in de zakken van de banken. Onderdeel van een financieel systeem die met veel geld van de belastingbetaler in de lucht wordt gehouden. Om vervolgens de kredietkraan zelfs gesloten te houden om de eigen reserves op te pompen. Snap jij het nog?

Burger belasten.
Ruw ingeschat kom ik dan toch gauw tot een bedrag van 40 miljard wat door geknoei jaarlijks wordt verkwist door de overheid. Diezelfde overheid die nu per jaar 20 miljard meer uitgeeft dan er binnenkomt. Een eenvoudige rekensom laat dan zien dat ze 20 miljard over zouden kunnen houden. Om die weer te investeren in “jobs, jobs, jobs” bijvoorbeeld.

Onderwijl zullen ze weer niet veel verder komen dan de burger weer verder te belasten met lastenverzwaringen (1/3) en een reeks van maatregelen (2/3) die er ook op neer zullen komen dat de burger verder wordt uitgeperst. De hand in eigen boezem steken is er weer niet bij.

De grens.
De consument weet tenminste nog wel de hand op de knip te houden. Ook weer niet goed volgens ‘onze’ politici, die ons nog een schuldgevoel gaan aanpraten dat we niet genoeg geld uitgeven en daarmee zouden blokkeren ons “socialer en sterker” uit de crisis te trekken.

Als trouw belastingbetaler is voor mij onderhand echt de grens bereikt. Geen probleem voor me om bij te dragen aan oplossingen. Maar geld doneren om dat vervolgens te laten verkwisten door een stelletje prutsers motiveert absoluut niet. Er zijn grenzen.

De overheid als verkwistingsmachine. En de burger dient aan gedwongen winkelnering te doen.

Het is allemaal niet meer uit te leggen.

Pensioenen: gelegaliseerde diefstal

Een restant uit vorige generaties: “is je pensioen goed geregeld?”. De nederlander zegt ja, maar heeft geen idee lees ik in de krant. En dat kan ook niet. Pensioen is jouw uitgesteld salaris waar anderen de eerste viool mee gaan spelen. Zonder enige zeggenschap. Zonder enige invloed. Zonder enige transparantie. Jij trekt aan het kortste eind. Hoog tijd voor “baas in eigen  portemonnee”.

Kengetallen
De pensioengerechtigden hebben ongeveer 1,50 maal het BNP van Nederland  onder beheer gegeven aan de pensioenfondsen. Het zijn er in Nederland zo’n 80. In totaal (ongeveer) 1000 miljard euro. De grootste is ABP. Met een kapitaal van (ongeveer) 200 miljard euro is het daarmee het één na grootste pensioenfonds ter wereld! We zijn een spaarzaam volkje.

De werkende bevolking (7,5 miljoen mensen, fulltime plus parttime) voegen nog eens per jaar 30 miljard euro uitgesteld salaris toe aan die tegoeden. Dat is per ‘werkende’ gemiddeld 3800 euro.

Met jouw geld wordt goede sier gemaakt. Zonder zicht waar en hoe. En zonder risico voor de pensioenfondsen. Wordt er niet genoeg rendement gehaald dan worden de premies immers verhoogd en/of de uitkering verlaagd, van eindloon naar middelloon gewisseld, en de pensioenleeftijd verhoogd.
Zo kan ik ook spelen met jouw geld.

Vóór de pensioengerechtigde leeftijd kan je niet bij je uitgestelde salaris. Daarna ook niet. Jij gaat een levenslange verplichting aan. En mag verder lijdzaam afwachten of en hoe het gaat aflopen. En wat men gaat uitkeren en wanneer.

Zeggenschap
Geen. Werknemers zijn verplicht zich aan te sluiten bij een pensioenregeling. Hoe die regeling in elkaar zit is niet te begrijpen. Hetzelfde kan gezegd worden voor de pensioenwet.
De ‘klant’ is elke zeggenschap ontnomen over eigen geld.

Nog erger: pensioenen vallen onder verzekeringen. Er moet dus risico zijn voor zowel het fonds als de verzekerde. Extra pech als je eerder overlijdt dan het gemiddelde. Winst voor het fonds, jij bent je geld kwijt. Verplicht deelnemen aan de loterij des levens!?

Als je van werkgever verandert, dan ontstaat er een pensioengat. Knappe jongen die kan uitvogelen hoeveel. De zoveelste grote verdwijntruc van de geldtovenaars.

Als werknemer, van een werkgever die is aangesloten bij een pensioenfonds, heb je geen enkele keus. Gelaten dien je af te wachten wat je deel gaat worden. En of je het nog mag meemaken.

Als zelfstandige (en/of werkgever) heb je nog wel de keus. Je kan zelf je pensioen gaan regelen.
Door veelvuldig jobhoppen kan je een pensioenachterstand aanvullen zegt de wet en zeggen de verzekeraars. Zelf regelen? Luister en huiver.

De test en de resultaten
Gewapend met een belofte om elk jaar 10.000 euro in de pot te stoppen, bezoek ik als test 10 pensioenverzekeraars. Met fraaie beloften over de te verwachten eindsom wordt ik de tent in gelokt.

Ik probeer ze de tent uit te lokken. “Kunt u mij per loopjaar de afkoopwaarde van mijn ingelegde geld geven?“
Geschokt wordt gereageerd. “Maar meneer Verbaast, dat is heel erg ingewikkeld. Daar moeten we een actuaris voor aan het werk zetten!”
Doe dat dan maar, adviseer ik. Het is toch jullie vak? Zou een eitje moeten zijn.

Een lang verhaal kort makend: 7 van de 10 fondsen weigeren. Te ingewikkeld voor ze. Ik denk dan: ze hebben wat te verbergen. 3 fondsen gaan schoorvoetend die ‘uitdaging wel aan.

Nu was het aan mij geschokt te reageren. Zwitser Leven spande de kroon!
Na één jaar: ingelegd vermogen: 10.000 euro. Afkoopwaarde 0!
Na twee jaar: ingelegd vermogen: 20.000 euro. Afkoopwaarde 0!
Na drie jaar: ingelegd vermogen: 30.000 euro. Afkoopwaarde 5000!

Zonder met de ogen te knipperen werd op mijn vraag waar al mijn geld gebleven geantwoord: “dat zijn kosten!”. Ik noem het diefstal. Gelegaliseerde diefstal. Inmiddels opgelopen tot 25.000 euro. Geld wat weg is en natuurlijk dan ook al die tijd niet staat te renderen, voor mijn oude dag..
Woekerpolissen zijn het! Met de bescherming van de wet in de hand.

Nog erger: als ik dan eindelijk met trekken en sleuren mijn eindkapitaal heb bereikt (als alles meezit) dan moet ik daarvoor verplicht een lijfrente gaan aankopen. Shoppen dus bij dezelfde boeven, en bij diezelfde wazige en verdwaasde actuarissen. Ik hoef niet aan te geven hoeveel er dan weer aan de strijkstok blijft hangen. Ik trek weer aan het kortste eind. Ik hebt weer geen keus immers. Diefstal bij wet voor mij geregeld..

De keus, en de oplossing.
Als werknemer heb je weinig keus. Ik schreef het al.

De politiek heeft wel een keus. Mijn politieke keuze zou zijn: schaf die verplichting af, liever nog: schaf de hele pensioenwet af. Laat de burger er zelf voor zorgen. En keer de reserves maar uit aan de deelnemers. Gemiddelde uitgekeerd bedrag per werkende: 135.000 euro!

Die hebben dan daarmee de vrijheid om zelf te bepalen hoe ze de oude dag gaan voorzien. Of niet, of omdat het niet meer nodig is, of omdat ze een andere keus maken. Zo hoort het toch?

Gaat het gebeuren? Ik denk van niet.

Maar als je wilt aanvullen of als zelfstandige heb je wel een keus. Mijn advies is dan de volgende.

Zorg zelf voor de oudedagsreserve in volledige vrijheid van handelen.
Uitgangspunt:  Elke moment opneembaar. Flexibel.
Weet jij immers hoe oud je wordt? Kan jij je hele leven voorspellen?

Hoe?
Kies voor een levenstandaard, hoeveel je ook verdient, die 20% onder je inkomensniveau ligt.
Die 20% leg je opzij, en beleg je flexibel en conservatief.

Voorbeeld:
Even makkelijk rekenend: 10.000 euro per jaar leg je opzij. Rendement 5% per jaar.

Zonder een actuaris in te huren, maar slechts met Excell in de hand, blijkt na 25 jaar het ingelegde geld (250.000) inmiddels verdubbelt te zijn tot 500.000 euro.

Na 40 jaar (ingelegd 400.000) verdrievoudigd tot inmiddels 1,2 miljoen euro.

Netto geld waar je op elke moment bij kan. Om je eigen leven te leven zoals jij wilt.

Op elk moment kan je zelf bepalen wanneer je minder gaat werken, respectievelijk stopt met werken.
Het kapitaal kan je dan zelf aanwenden naar gelang eigen behoefte, om van de rente te gaan leven, en/of met stukjes en beetjes op te maken. Het mag en kan immers gewoon opgemaakt worden.

Geragarandeerd dat je dan veel eerder dan je 67ste kan ophouden met werken. Tel uit je winst!

Haal je kop uit het zand en wordt baas in eigen portemonnee!

Extra bronnen:
NRC.nl: Nederlanders overschatten hoogte van pensioen
Volkskrant.nl: Pensioenreserves EU lopen nog verder uiteen
Wikipedia.org: Economie van Nederland
Watsonwyatt.com: The world’s 300 largest pension funds
Watsonwyatt.com: alle pensioen regels en -wetten
Pensioenreglement ABP als voorbeeld, pdf.