Aad Verbaast

te gek voor woorden eigenlijk

Tag archief: foto

Ik blijk jaren onder een steen geleefd te hebben

buurvrouw
Dacht ik toch echt in een alles-is-koek-en-ei buurt te wonen. Niets is minder waar. Eenzaamheid troef hier in de directe omgeving. Vergeven van smachtende vrouwen desperaat zoekend naar contact. De schellen vielen van mijn ogen toen ik daar achter kwam. Hoe naïef kan je zijn.

Nu zit ik al een jaartje of wat op Facebook. Een onuitputtelijke bron van informatie uiteraard. Ook nooit te beroerd om mij wat nuttige informatie te geven ook als ik daar niet eens om gevraagd heb. Kom er nog maar eens om. Ze hebben er zelfs een speciale kolom voor gereserveerd. Gesponsord ook nog eens. Wat liefdadigheid al niet vermag.

Zo word ik met grote regelmatigheid gewezen op een prangend probleem hier in de buurt. Dringende oproepen van vrouwen in hoge nood, die mij nog nooit waren opgevallen. Maar ik ben blijkbaar wél een opvallende (edoch niets vermoedende) verschijning in de buurt!

Hier een korte bloemlezing uit de schier onophoudelijke stroom van berichten:

Hallo buurman. Fiona heeft je bekeken en vind je interessant. Bekijk haar verzoek!
Heey buurman. Kristie is vlak bij je in de buurt en heeft je iets te vertellen.
Afspreken buurman? Volgens deze site zitten wij niet ver van elkaar uit de buurt.
Ben je alleen thuis? Deze site zegt dat we praktisch buren zijn.
Maria woont dicht bij je en vind je stiekem een aantrekkelijke man.
Heb je d’r ook zin in? Volgens deze site zijn we praktisch buren.
Kim wil je ontmoeten. Kim heeft je profiel gezien en wil je graag ontmoeten.
Wil je ff spelen met Els? Bekijk vrouwen in de buurt die interesse hebben.

Altijd behangen met een weinig aan de verbeelding overlatende “selfie”.
Tenminste, dat neem ik dan maar aan. Wie zou immers zo’n foto moeten nemen als je zo ontzettend eenzaam bent?

Mijn tip voor 2014: Maak eens wat vaker een praatje met je buren. Kan onnoemelijk veel leed besparen.

Opknappertje

Daar moet ik elke keer aan denken als ik naar haar kijk. Om dan meteen over te gaan naar een zekere vorm van zelfprojectie. Haar vormen zal ik nooit kunnen evenaren. Dat hoeft ook niet. Maar ik las wel een aantal aardige opstekers, die mij deden besluiten maar weer eens een blogpauze in te lassen. Een dikke maand deze keer. Om omgevormd weer heelhuids terug te keren in blogland.

Een eenvoudige rekensom
Wetenschappers kwamen met een verrassende conclusie dat een kwartier bewegen per dag het leven met drie jaar kan verlengen. Een kwartier per dag. Ga er maar aan staan!
Andere wetenschappers ontdekten dat 6 uur televisie kijken per dag je leven verkort met wel 5 jaar!

Kijk, daar kan ik wel wat mee.
Ik bedacht me, dat als ik terug ga naar die plek waar ik niet kan internetten en geen TV kijk, dan heb ik die 5 jaar al weer gewonnen. Beweeg ik dan ook nog eens een kwartiertje (misschien nog wel een pietsje meer) per dag dan komen er zo weer minimaal drie jaar bij. Samen al 8 jaar!
Dat geeft toch een goed gevoel om in zo’n maand te kunnen werken aan de eigen eeuwigheidswaarde.

Als ik terug ben, en geheel opgeknapt, zal ik gaan werken aan haar eigenwaarde.
Om te beginnen krijgt ze een nieuwe bloes van mij.

Echtens Paradijs

Mijn eerste fotoblog. Het logische vervolg van mijn voorlaatste blog waar ik me afvroeg of ik ooit een fotoblogger zou kunnen worden. “ik ben benieuwd” schreef menig lezer. Er op uit dus. Naar het Echtens Paradijs. Een plek op ‘steenworp’ afstand van mijn woonplaats. Echten (Drenthe), en dan het natuurgebied erachter. Een bos en nat heidegebied met enkele stuifduinen. Deels onderhouden door een kudde koeien. Een prachtig gebied waar ik met grote regelmaat mezelf even uitlaat.

Altijd weer opvallend. Hoogseizoen in Nederland, maar als je even buiten de wegen en overvolle campings komt en de natuur intrekt kom je niemand meer tegen. Ik vind het al lang best. Hier vind je nog echte rust, en kan je volop genieten van de mooie natuur. En die is er in overvloed. Geen wonder dat dit gebied een het paradijs genoemd wordt.

Gisteren was het onrustig weer. Af en toe schoot er een zonnetje doorheen. Mooie luchten, dat dan weer wel.

Hier een foto waar ik het wel van aandurf die op deze blog te zetten. Het zonnetje schoot er net doorheen. Bijzonder licht zo aan het eind van de middag.

Wil je precies weten waar de foto genomen is en even een ‘birds eye view’ hebben van dit gebied (aanrader) doe dan het volgende:

  1. Open Google Maps
  2. Kopieer de volgende data in zijn geheel in de zoekbalk: 52°42’57.5″,  6°22’24.7″
  3. Bingo!

Oh, ja. De kompasrichting van de foto: 323 graden. Kom er nog maar eens om. Handig zo’n GPS met kompas functie in je camera.

Vooruit: nog drie toegiften. Drie panoramafoto’s (180 graden) geschoten in hetzelfde gebied:

Mijn eerste fotoblog zit er weer op. Misschien volgen er nog wel meer. Ter afwisseling. Een echte fotoblogger zal ik wel nooit worden.

P.S. wil je de foto nog wat vergroten: klik dan op de foto..

2009, wat staat ons allemaal te wachten?

Soms kom je een foto tegen die alles in zich heeft waar je normaal heel veel worden voor nodig hebt. Dit is zo’n foto. Ik heb er al tijden naar zitten kijken. stil werd ik er van..

Honderden mensen zitten gebroederlijk maar ook met gepaste afstand, op het strand te kijken naar het vuurwerk links aan de horizon. Vol verwachting en hoopvol. Onbekend met wat het jaar hun gaat brengen. Ieder een eigen leven leidend. Ieder een eigen verhaal. Met een eigen historie en toekomst. Onvoorspelbaar…

Aan de rechterkant enorme onweerswolken die de wereld verduisteren. Ook vuurwerk maar dan gemaakt en afgeschoten door de natuur. Bliksemschichten schieten alle kanten op. Ongekende natuurkrachten. Er wordt met ontzag en/of ontzetting naar gekeken. Zit je er midden in dan kan je alleen de eigen veiligheid opzoeken. Onbeheersbaar..

Iets links van het midden, net zichtbaar onder de wolken, de komeet McNaught. Met een voorspelbare baan. Tweeduizend jaar geleden zou een komeet drie wijzen uit het Oosten naar een verlosser geleid hebben, zo gaat het verhaal. Bracht het verlossing? 6 januari denken we er nog even aan..

Een foto. Metafoor voor het leven en hoe ik het beleef. Onvoorspelbaar en onbeheersbaar. En wat wel voorspelbaar is kan ons leiden. Maar waar het toe leidt is net zo onvoorspelbaar en onbeheersbaar als al het andere. We zien het licht èn de duisternis. Soms kijken naar de één, dan weer naar het andere. Soms beleven we het één, dan weer het andere. Vaak worden we er door overvallen. Altijd met een zeker ontzag, maar net zo goed onzeker.

Wat zal 2009 ons brengen?
P.S:  De foto is (Nasa) de Astronomy Picture of the Day , gemaakt door Antti Kemppainen.Waarvoor dank!