Aad Verbaast

te gek voor woorden eigenlijk

Tag archief: erfgoed

De koninklijke weg: fuck de koningin

maxima

Laten we eerlijk zijn  en dit keer de “koninklijke weg” bewandelen: “fuck de koning” mag dan de afgelopen weken nogal wat aandacht hebben getrokken, maar miste volkomen zijn  glans. Gemiste kansen. Maximaal mis geschoten.

Het is immers “fuck de koningin” waar het allemaal om draait! Dat had zelfs “Willy”  kunnen bedenken. Nog sterker : hij heeft het zelfs bedacht. Als Willy sta je namelijk ergens en tegelijkertijd nergens voor.

Het draait immers allemaal om het nageslacht. Zonder nageslacht staat het koningshuis maximaal onder druk. En dat kan het kookhuis zich niet veroorloven.

Uw razende reporter kwam er dan ook achter dat het in koninklijke kringen al eeuwen volstrekt gebruikelijk is om “fuck de koningin!” te scanderen als het nageslacht nog niet omvangrijk genoeg is. Bij wijze van groet, mocht de gemaal van de koningin in zicht zijn van de hofhouding ergens in de koninklijke vertrekken. Bij wijze van een welgemeende aanmoediging uiteraard.

Is dat niet hartverwarmend? Welk een toewijding, welk een trouw in die kringen! Lijfeigenen met een oeroud ritueel. Vooruit, ook voor eigen lijfsbehoud. Maar toch.

Bij deze dan ook een pleidooi om dat gebruik breed te introduceren en vast te laten leggen als cultureel erfgoed van Nederland. We verdienen het. We doen het al honderden jaren toch? En met een resultaat wat er mag wezen.

Nu Maxima haar dure plicht inmiddels heeft ingevuld zal ons aller Amalia dit fraaie gebruik zeker ook in ere willen houden. Door intimi werd al gezien dat ze al regelmatig oefent (vooralsnog fluisterend) voor de spiegel: “meer, meer, meer!”

Ja, je kan niet vroeg genoeg beginnen haar klaar te maken voor deze unieke taak en opgave voor “volk en vaderland”.

Haar moeder was gisteren jarig. Ze werd 44. Nog zo’n bijzonder gebruik: op zondag wordt er niet gevlagd, dus doen ze dat vandaag. Bij deze alsnog: van harte Maxima! En bedankt wat je allemaal al voor ons betekend hebt!

 
P.S.: Plaatje: http://nos.nl/artikel/2036075-koningin-maxima-wordt-vandaag-44.html
P.S.: terug lezen:
https://aadverbaast.wordpress.com/2013/02/04/over-willem-alexander-en-schaken/
https://aadverbaast.wordpress.com/2013/03/09/de-koningsspelen-en-het-yolo-effect/
https://aadverbaast.wordpress.com/2013/02/25/kadootje-voor-de-koning/
https://aadverbaast.wordpress.com/2009/10/09/de-koning-te-rijk-2/
https://aadverbaast.wordpress.com/2009/12/30/mijn-gesprek-met-beatrix-3-2/
https://aadverbaast.wordpress.com/2008/02/06/mijn-gesprek-met-beatrix-3/

Vrolijk Paaseiland

paaseiland1
Het Paaseiland is een van de meest afgelegen eilanden in de Stille Oceaan. Lang is er met verbazing naar gekeken. Inmiddels is er wel consensus over de historische achtergronden van het voorheen raadselachtige eiland. Het gehele eiland staat sinds 1995 op de werelderfgoedlijst van UNESCO. Hun erfgoed, onze spiegel.

Ruim voor onze jaartelling arriveerden daar, bij toeval, na een lange reis de eerste bewoners in hun wankele bootjes.

Het was een vruchtbaar eiland.
Het was er goed toeven.
Het eiland was één groot bos.
En natuurlijk was het goed vissen.
Met die combinatie kon de bevolking groeien.
Genoeg natuurlijke grondstoffen immers.
Bomen werden gekapt voor huizen en boten.
Meer mensen, meer huizen, meer boten, meer vissen.
Meer hout nodig.
Hele stukken bos werden gekapt.
Er was immers genoeg.
De mensen hadden het goed, steeds beter.
Er groeide een beschaving.
Daardoor ontstond er ruimte voor religie en kunst.
Het eiland werd versierd met fraaie beelden.

Meer en meer bos moest gekapt worden.
Daardoor ontstond er erosie van de bodem.
Er groeiden geen nieuwe bomen meer op die plekken.
Toen het eiland zo goed als ontbost was, kon de beschaving zich verder niet meer ontwikkelen.
Er ontstond een tekort aan materiaal voor huizen.
Er konden geen boten meer gebouwd/vervangen worden.
Er kon niet meer gevist worden.
Op de geërodeerde bodem kon niets meer groeien.
Er ontstond een ernstig voedsel- en watertekort.
Zonder boten geen reis, naar een ander eiland.

Overleven leidde tot geweld.
Kannibalisme was nog de enige manier om in leven te blijven.
De laatste overlevende stierf aan honger en uitputting.
Met de restjes van de één na laatste overlevende nog tussen zijn tanden.

Alleen de beelden bleven er staan.
Op een verder kaal en leeggeplunderd eiland.
Duizenden jaren later nog…

Paaseiland – een metafoor voor onze planeet. Iets om zuinig op te zijn.

Vrolijk Pasen gewenst!
Het ‘feest’ van het lijden en de wederopstanding. Het eerste wordt gezien als een historisch gegeven. Het tweede nog steeds als een wonder.

“De wereld biedt genoeg voor ieder mens, maar niet genoeg voor ieders hebzucht.”
Mahatma Gandhi

Plaatje: http://commons.wikimedia.org/wiki/File:Ahu_Tongariki.jpg