Aad Verbaast

te gek voor woorden eigenlijk

Tag archief: doctrines

Het gevecht om de vrede.

“Wilt u oorlog of vrede?”. Vrede zal men zeggen. De wereld is aan het worstelen hoe een vreedzame wereld te verkrijgen. Veelal sterk beïnvloed door de supermachten. Die dat weer op andere wijze proberen te bereiken. Haaks op elkaar staand. En dat geeft gedonder natuurlijk. Een overzicht van de diverse benaderingen. Wie draagt het meeste bij aan vrede? In hoeverre laten we ons leiden door onze reflexen? In hoeverre zijn we echt democraat? Aan de lezer om de eigen conclusies te trekken.

De Verenigde Staten. De Bush Doctrine.
Het buitenlands beleid is recent (09/11/01) verscherpt. De Bush Doctrine. Door Obama vooralsnog nog niet vervangen door een andere. De kernpunten daar van:
 
Preventie – De Verenigde Staten behoudt zich het recht voor preventief op te treden tegen landen van waaruit aanvallen van terroristen of met massavernietigingswapens op de Verenigde Staten kan worden uitgevoerd.

Unilateralisme – de Verenigde Staten treedt het liefst op met haar bondgenoten, maar zal dit ook alleen doen. De Verenigde Staten ziet zich niet gebonden door internationaal recht en VN-resoluties wanneer de veiligheid van haar burgers in direct gevaar is. De Verenigde Staten treedt zodoende zo snel mogelijk op, desnoods zonder groen licht van de Veiligheidsraad, teneinde de bedreiging niet te laten escaleren.

Onoverkomelijke macht – de militaire macht van de Verenigde Staten kan en mag niet bedreigd worden door andere mogendheden.

Verspreiding van vrijheid en democratie – De veiligheid van de Verenigde Staten is het best gediend door middel van het verspreiden van neoliberaal kapitalisme over de wereld.
 
Noot: deze tekst is integraal overgenomen uit: http://nl.wikipedia.org/wiki/Bushdoctrine
 
Rusland: Peaceful Coexistence
Vreedzame coëxistentie. Een keuze ontstaan en misschien wel afgedwongen (koude oorlog, bewapeningswedloop) in 1956 door Khrushchev. Een trendbreuk t.o.v. het oude denken. Geen inktvlek werking van het communistische ideaal meer. Voor en na het uiteenvallen van de SU is niet meer zo duidelijk gecommuniceerd wat de doctrines voor buitenlands beleid zijn. Dat blijft binnenskamers.
 
China: Five Principles of Peaceful Coexistence
Overeengekomen met India (na de inval in Tibet) in 1954. Ook een kwestie van “dit nooit  weer”.  Sinsdien wel hoeksteen van het internationale beleid van China. In 1982 werden deze punten zelfs in de Chinese grondwet opgenomen. Uitgangspunt van alle bilaterale overeenkomsten.

1. Wederzijds respect voor elkaars territoriale integriteit en soevereiniteit
2. Wederzijdse non-agressie
3. Wederzijds non-bemoeienis in elkaars interne zaken
4. Gelijkheid en wederzijds voordeel
5. Vreedzaam coëxistentie

Het leidt regelmatig tot veel verwarring bij de westerse ‘beschavingen’. Of zoals Balkenende het benoemde: “indringende gesprekken”. China refereert dan regelmatig naar punt 3: inmenging in China’s interne zaken. Intussen doen ze op basis van deze doctrine uitgebreid internationale zaken volgens hun model. Verwijzend met name naar “wederzijds voordeel”.
 
Azië en Afrika: de tien principes van Bandung
Voor het eerst vastgelegd in 1955 in een Aziatische-Afrikaanse Conferentie in Bandung. Als antwoord om de invloed van de ‘imperialistische staten” US en SU te beperken. Sindsdien is het nog steeds onderdeel van een brede lobby om deze principes tot een gedragen doctrine te maken.

  1. Respect voor de fundamentele mensenrechten en voor de doelen en principale uitgangspunten van het VN charter.
  2. Respect voor de soevereiniteit en territorial integriteit van alle landen.
  3. Acceptatie van gelijkheid van alle rassen en gelijkheid van alle landen, groot en klein.
  4. Onthouden van interventie of bemoeienis in de interne zaken van een land.
  5. Respect voor voor het recht van ieder land om zichzelf te verdedigen, alleen of collectief. In overeenkomst met het VN charter.
  6. (A) Afzien van overeenkomsten voor collectieve defensieve overeenkomsten  om het doel van één der grootmachten te dienen. (B)  Afzien van het uitvoeren van druk op andere landen.
  7. Afzien van elke actie of bedreiging van agressie of het gebruik van macht tegen de territoriale integriteit of politieke onafhankelijkheid richting elk land.
  8. Oplossen van elk international dispuut. Met vredige middelen, zoals: onderhandeling, arbitrage of gerechterlijke uitspraken. Als ook andere vredige overeenkomsten naar de keuzen van landen in overeenkomst met het charter van de VN.
  9. Promotie van wederzijdse belangen en samenwerking.
  10. Respect voor het recht, en internationale verplichtingen.

In April 2005 werd het 50 jarig bestaan gevierd in Indonesië. De conferentie werd bijgewoond door meer dan 100 landen Het leidde tot de oprichting van de New Asian-African Strategic Partnerschip (NAASP). Met deze 10 principes als uitgangspunt. Een partnership, samen meer dan 70% van de wereldbevolking vertegenwoordigend. Als we wereldburgers waren en moesten stemmen, wat zou er dan gebeuren?

Aan de lezer om dit tot zich te nemen. Ook aan de lezer om zich een oordeel te vormen welke (set van) principes de grootste kans bieden op een vreedzame samenleving in de wereld. Want dat is toch wat we allemaal willen?