Aad Verbaast

te gek voor woorden eigenlijk

Tag archief: CV

Op zoek naar een nieuwe uitdaging?

juncker
Je komt die vraag in vele personeelsadvertenties tegen. En wordt veelvuldig gebezigd (zonder vraagteken) door de sollicitant die tracht een goede beurt te maken. Een onzinnige gewoonte. Zowel werknemer als werkgever zijn op zoek naar heel wat anders. De politiek kent weer heel andere regels. Hoe kan het ook anders.

Werkgever
In de huidige kopersmarkt voor werkgevers worden torenhoge eisen gesteld aan de potentiële werknemer. Uit de stapel brieven worden enkel die enkele kandidaten geselecteerd die op papier ruim voldoen aan de gestelde eisen. De afvalligen krijgen dan een standaard briefje met de opmerking dat je niet optimaal past in het gevraagde functieprofiel. En nee, dan hoef je echt niet een briefje terug te sturen dat je verbaasd bent over die afwijzing omdat dat nou juist onderdeel was van die (gevraagde respectievelijk gezochte) uitdaging, toch?

Word je al uitgenodigd, dan moet je middels kruisverhoren bewijzen dat je naadloos past in de aangeboden functie en organisatie. Alles onder de gouden stelregel: bij enige twijfel niet doen!

Kortom: ze doen er alles aan om geen enkele uitdaging aan te willen gaan met de mogelijk nieuwe werknemer. Is het dan redelijk te verwachten dat die nieuwe werknemer het wel als een uitdaging ziet?

De werknemer
Ik heb (in een vorig leven) vele gesprekken mogen voeren met kandidaten voor een vacante functie.
Tot vervelens toe heb ik die standaard volzin mogen aanhoren als ik vroeg waarom ze solliciteerden.
Ik liet dat dan maar even. Het gaf de kandidaat altijd wel een goed gevoel als hij/zij dacht een ijzersterk punt gescoord te hebben.

Als ik dan (later in het gesprek) vroeg naar de redenen waarom ze van baan wilden veranderen dan kreeg ik veelal een mere à boire te horen aan klachten. Niet eens met het gevoerde beleid, slecht functionerende organisatie, bedrijf wat van geen kanten liep, markt niet aantrekkelijk, producten niet passend en ga zo maar door.

Hoe vaak kreeg ik niet een verward gezicht als ik dan concludeerde dat ik niet snapte waarom hij/zij dan hier solliciteerde. Het had er immers alle schijn van dat bij het huidige bedrijf er meer dan genoeg uitdagingen voorhanden waren. En dat ik lang niet zoveel uitdagingen kon bieden als hij/zij nu al had!

En dan dit. Ooit juist een goede functiebeoordeling gegeven omdat de werknemer aangaf dat zijn matig presteren nu juist was omdat de functie zo’n enorme uitdaging bleek voor hem/haar? Iets waar ze beiden immers naar op zoek waren geweest? Ik ben dat nog niet tegengekomen.

Nee, kijken we wat dieper in de ziel van zowel werkgever als werknemer, dan zijn ze eigenlijk op zoek naar een verbond waar beiden partijen hopen dat de functie uitgevoerd kan worden met “twee vingers in de neus”.

Maar ja, dat is, vreemd genoeg, niet ‘politiek correct’ om dat op tafel te leggen.

Politiek correct
Komen we vanzelf toch weer op de politiek terecht. Daar, moet ik tot mijn verbijstering toegeven, zijn ze toch iets verder op het punt van deze vermeende ‘politieke correctheid’.

Voor belangrijke functies worden politici aangesteld waar het CV veelal geen enkele relatie lijkt te hebben met de eisen aan de functie. Politici durven die uitdaging toch aan met het grootste gemak. “Veel te doen”, maar tegelijkertijd de indruk wekken dat je het met “twee vingers in de neus” kan uitvoeren. Dan ben je “de juiste man, op de juiste plek, op de juiste tijd”. Maak je ook nog eens een grote kans op snelle promotie. Om dan vervolgens geruchten over die nieuwe functie direct hard te ontkennen door te zeggen dat je nog genoeg uitdagingen hebt in je huidige functie.
Dijsselbloem scoort hoog op al deze punten zo blijkt.

Vorige week werd besloten dat Jean Claude Juncker (Jan Kloot voor intimi) de kar mag gaan trekken in Brussel als kopstuk van de Europese Commissie. Cameron verbaasde zich (terecht) dat een man die sinds mensenheugenis elke wandelgang daar heeft bewandeld daar ook de hervormingsagenda moet gaan uitvoeren. Of in andere woorden: waar rook (hij is verstokte roker) is, is geen vuur. Is hij dan de man die de “strategische agenda” (komt van Rompuy nu op de valreep mee aanzetten) zal gaan uitvoeren? ‘Oude wijn in oude zakken’ kan je verwachten zeker als je ook nog eens een verwoed drinker bent.

Dan pas je ‘dus’ naadloos in die functie. Ze zijn daar immers ook helemaal niet “op zoek naar een nieuwe uitdaging”.

Verscheur je CV en maak flitsend carrière


Apetrots stonden ze op het bordes. Het verse R-team dat ons door de crisis moet loodsen. Verbijsterend dat ze aanspraak mogen maken op de titel “excellentie”. Niets in hun CV doet namelijk vermoeden dat ze in hun nieuwe vakgebied al eerder geëxcelleerd hebben. Dat moet die honderdduizenden keihard werkende sollicitanten toch moed geven.

Solliciteren
100.000-en sollicitanten schrijven elk 100-en sollicitatiebrieven. Na eindeloos aan het CV geschaafd te hebben om jezelf zo aantrekkelijk mogelijk te presenteren, word je al snel afgewezen omdat de vooropleiding respectievelijk ervaring niet “passend” zijn bij het “profiel van de ideale kandidaat”.
Een “kopersmarkt”, waarbij de eisen zodanig worden opgeschroefd dat je CV als geldig excuus wordt gebruikt om je vooral niet aan te nemen. De moed zinkt je toch in de schoenen.

Zo niet in de politiek. Daar kan je met gemak naast je schoenen lopen. Daar is alles mogelijk. Zou hun CV worden gebruikt voor de selectie dan zou ieder weldenkend mens deze kandidaten direct terzijde leggen. Een rondgang door de kleurrijke CV’s van de nieuwe ministers (de oude hadden al lang afgedaan voor me):

Jeroen Dijsselbloem (PvdA)
Landbouweconoom. Woordvoerder veiligheid, vreemdelingenbeleid en groot-stedelijkbeleid. Daarna integratiebeleid en illegalenbeleid. Voorzitter Commissie-Dijsselbloem (onderwijsvernieuwingen). En moraalridder tegen gewelddadige computergames en seksistische videoclips. “Minder bloot op TV”. Daar kan je zo maar Minister van Financiën mee worden. Als je maar genoeg op je tellen past.

Ronald Plasterk (PvdA)
Promoveerde op genetisch onderzoek naar de platworm! Daarna onderzoeker van de DNA-transpositie in de parasiet Borrelia hermsii. Werd hij hoogleraar microbiologie mee. Van micro naar macro bleek een kleine stap. Deed het niet onaardig als Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap onder Balkenende. Toen die viel, viel hij terug in de 2e kamer. Woordvoerder financiën, jawel! Maar nu boer-zoekt-baan Dijsselbloem hem onverwachts rechts inhaalde, ga je toch gewoon Binnenlandse Zaken en Koninksrijksrelaties doen? Eitje.

Jeanine Botox Hennis-Plasschaert (VVD)
Opleiding: secretaresse. Subsidieadviseur (KPMG), Assistente B&W Amsterdam. Omhooggevallen als Europees Parlementariër. Lid van commissies transport, justitie, binnenlandse zaken en burgerlijke vrijheden. Zorgde voor bijval door het SWIFT-akkoord te laten verwerpen. Kwam plots terug. Lid (2e) kamer commissie: binnenlandse zaken & koninkrijksrelaties, Europese zaken, justitie en sociale zaken & werkgelegenheid. Woordvoerster veiligheid, politie, gelijke behandeling, homo-emancipatie en rampen- en crisisbestrijding. Tja, dan denk je natuurlijk meteen aan haar als Minister van Defensie. Het nu al uitgeklede ministerie staat in het gelid haar een warm onthaal te geven.

Lilianne Ploumen (PvdA)
Studeerde 8 jaar Maatschappijgeschiedenis. Werkte voor Foster Parents Plan, Mama Cash,Cordaid. Zette “Ploumen Projecten” op (1995). Was Groenlinks, bekeerde zich tot de PvdA. Was 4 jaar voorzitter van de Partij. Opvallend in het CV: lid van de ouderraad van de basisschool “de Mijlpaal”. Feministe en aids bestrijder. Je kan je toch geen betere kandidaat wensen als Minister van Buitenlandse Handel? Die kan zeker “Nederland Export land” definitief op de kaart zetten! ‘Dank für die Ploumen!’

Stef Blok (VVD)
Bedrijfskundige en ABN-Amro-er. Woordvoerder volksgezondheid, welzijn en sport, financiën en sociale zaken. Was ook penningmeester van de VVD. Werd onzichtbaar fractievoorzitter toen Rutte het torentje betrad. Als dank voor dit “corvee” wordt hij Minister van Wonen en Rijksdienst. Speciaal voor hem bedacht omdat hij uit de boot dreigde te vallen. Je moet er maar opkomen!

Jet Bussemaker (PvdA)
Studeerde politieke theorie en moderne staat. Werkte voor het wetenschappelijk insituut van Groen Links. Liep over naar de PvdA in 1997 om in 1998 in de kamer te komen. Specialiteit: arbeidsmarktbeleid, arbeid en zorg, WAO, en belastingen. Wapenfeit: mede-indiener van een initiatiefvoorstel omtrent gewetensbezwaren tegen het werken op zondag. Was al staatssecetaris met portefeulle verpleging, ouderenbeleid, sport en medisch-ethische vraagstukken. Was in juni niet verkiesbaar. Had al aangegeven niet als minister in het kabinet te willen komen. Dus wordt ze Minister van Onderwijs!

Frans Timmermans (PvdA)
Is Frans letterkundige. Heeft zowaar wat buitenland ervaring. Was ooit zelfs even staatssecretaris van BZ. Kwam daar in opspraak omdat hij een eigen partijstichting sponsorde. Europa fanaat. Sinds 1998 in de kamer. Probeerde gouverneur van Limburg te worden. Mislukte. Wat ook al mislukte was Commissaris Mensenrechten worden. Bijnaam “de Brutus van Cohen”. Gelekt mailtje. Bleek uiteindelijk een (diplomatieke) meesterzet. Cohen was binnen 4 dagen weg. Samsom is hem nu eeuwig dankbaar. Word je zo maar Minister van Buitenlandse Zaken mee.

Lodewijk Asscher (PvdA)
Vermeende wonderboy uit Amsterdam. Universitair docent (in ruste) informatierecht. Wethouder Financiën, Economische Zaken, Onderwijs, Inburgering en Jeugd in Amsterdam. Gaf leiding aan “Project Frankenstein”. Bijnaam “monster van Frankenstein”. Let goed op de kleintjes. Hij declareerde een ansichtkaart voor 1,79 euro en babyrompertjes voor bevriende politici. Net als (nu) collega Dijsselbloem ook moraalridder: wilde de wallen opschonen. Kocht voor tientallen miljoenen panden en pooiers uit die net zo snel weer met die vette premies ergens anders begonnen. Met zo’n sociaal hart word je al snel Minister van Sociale Zaken en zelfs Vice-Premier!

Samenvatting:
Geen passend CV te vinden. Wat een zooitje ongeregeld. Wat een bende.
Of misschien toch niet: informateur Kamp zette immers de trend: ook al ben je helemaal niet gekwalificeerd, je hebt gewoon elke baan te accepteren als je die krijgt aangeboden. Bruggen slaan!

Of is het toch wat Ronald Reagan al concludeerde: “Men zegt wel eens dat politicus het op één na oudste beroep van de wereld is. Ik ben er achter gekomen dat het erg veel van het oudste weg heeft.”

 

En dan sla ik hiermee meteen al een bruggetje naar 6 november. De Amerikaanse verkiezingen. Nog erger. Daar moet je als kandidaat voor de “machtigste man van de wereld” een overvol beschreven kerfstok hebben. Dat is meer dan genoeg. Stay tuned.

 
Plaatje bordes: http://www.nrc.nl/nieuws/2012/11/05/kabinet-rutte-ii-beedigd-straks-op-het-bordes/
Plaatje Obama/Romney: http://communities.washingtontimes.com/neighborhood/reawakening-liberty/2012/jul/16/obama-romney-debate-staring-contest/