Aad Verbaast

te gek voor woorden eigenlijk

Tag archief: culturen

Culturen laten zich niet kapittelen (+VK reacties)


De westerse wereld voert grootschalig oorlog tegen enkele islamitische landen. Niet behept met enig historisch besef denkt men nog steeds die lokale culturen even te kunnen ‘upgraden’ naar eigen model. Inmiddels moet toch wel duidelijk zijn dat dat ook weer een wilde fantasie is. Geen schijn van kans. Hoeveel soldaten, bommen en granaten, hoeveel strategieën, hoeveel lobbyen en 3d activiteiten je er ook tegen aan gooit. Het is nog nooit gelukt. Ook daar niet.
 
Vanuit de (merkwaardige) overtuiging dat het wel zou kunnen lukken (anders was er immers niet aan begonnen) is het wel weer begrijpelijk dat je dan ook heel onzeker kan zijn over de duurzaamheid van de eigen cultuur.  Ook die zou immers ten prooi kunnen vallen aan aanvallen van buitenaf.
 
Diegenen die nog geloven in de eigen morele superioriteit en dat je die kan en mag opleggen (goedschiks en/of kwaadschiks) aan andere culturen, kunnen zich waarschijnlijk ook prima voorstellen dat andere culturen misschien wel hetzelfde van plan zijn. En waarschijnlijk net zo hard aan werken ook nog.
 
En jawel hoor. de ondersteuners van de westerse onzinnige oorlogen met onzinnige doelen zijn veelal dezelfden die dergelijke angstsentimenten bespelen van de burgers in eigen land.
 
Respectievelijk rijdend door een straat, het dorp, de stad, de provincie, nederland, benelux, europa valt de enorme diversiteit van culturen onmiddellijk op.
Ik ken geen land met een zo grote dichtheid van onderscheidenlijke culturen als Nederland. Een kleurrijk mozaïek van culturen en cultuuruitingen die vreedzaam naast elkaar bestaan. Micro en macro is Nederland het toonbeeld van een geslaagde multiculturele samenleving. Iets om trots op te zijn. En te koesteren.

 
De realiteit laat zien dat de multiculturele samenleving al lang een succes is. De realiteit laat zien dat de Nederlandse cultuur niet teloor is gegaan. Dat de “tsunami” van niet-westerse immigranten” de bijl aan de wortel van onze cultuur is uit de lucht gegrepen redeneringen zijn. Niet alleen de moslims worden als groep weggezet (als de ‘aanvallers’), maar ook de rest van de Nederlanders (als de ‘verdedigers’) die worden aangesproken als een stelletje verkwanselaars en slapjanussen die zich als een gekapitteld lam naar de cultuurslachtbank zouden laten leiden.
 
Culturen laten zich niet kapittelen.
Niet in Afghanistan, niet in Irak, Iran en ook niet in Nederland. Nergens.

 
Nederland is het mekka van de multiculturele samenleving.
Wat de onzekere angstzaaiers en andere fantasten ons ook willen doen geloven.
 
 
 
Noot:
deze blog is ook integraal te lezen op mijn schaduwblog: https://aadverbaast.wordpress.com/2010/10/29/culturen-laten-zich-niet-kapittelen/

 
 

Culturen laten zich niet kapittelen

De westerse wereld voert grootschalig oorlog tegen enkele islamitische landen. Niet behept met enig historisch besef denkt men nog steeds die lokale culturen even te kunnen ‘upgraden’ naar eigen model. Inmiddels moet toch wel duidelijk zijn dat dat ook weer een wilde fantasie is. Geen schijn van kans. Hoeveel soldaten, bommen en granaten, hoeveel strategieën, hoeveel lobbyen en 3D activiteiten je er ook tegen aan gooit. Het is nog nooit gelukt. Ook daar niet.

Vanuit de (merkwaardige) overtuiging dat het wel zou kunnen lukken (anders was er immers niet aan begonnen) is het wel weer begrijpelijk dat je dan ook heel onzeker kan zijn over de duurzaamheid van de eigen cultuur.  Ook die zou immers ten prooi kunnen vallen aan aanvallen van buitenaf.

Diegenen die nog geloven in de eigen morele superioriteit en dat je die kan en mag opleggen (goedschiks en/of kwaadschiks) aan andere culturen, kunnen zich waarschijnlijk ook prima voorstellen dat andere culturen misschien wel hetzelfde van plan zijn. En waarschijnlijk net zo hard aan werken ook nog.
En jawel hoor. De ondersteuners van de westerse onzinnige oorlogen met onzinnige doelen zijn veelal dezelfden die dergelijke angstsentimenten bespelen van de burgers in eigen land. 
Respectievelijk rijdend door een straat, het dorp, de stad, de provincie, Nederland, Benelux, Europa valt de enorme diversiteit van culturen onmiddellijk op.
Ik ken geen land met een zo grote dichtheid van onderscheidenlijke culturen als Nederland. Een kleurrijk mozaïek van culturen en cultuuruitingen die vreedzaam naast elkaar bestaan. Micro en macro is Nederland het toonbeeld van een geslaagde multiculturele samenleving. Iets om trots op te zijn. En te koesteren. 

De realiteit laat zien dat de multiculturele samenleving al lang een succes is. De realiteit laat zien dat de Nederlandse cultuur niet teloor is gegaan. Dat de “tsunami” van niet-westerse immigranten” de bijl aan de wortel van onze cultuur is uit de lucht gegrepen redeneringen zijn. Niet alleen de moslims worden als groep weggezet (als de ‘aanvallers’), maar ook de rest van de Nederlanders (als de ‘verdedigers’) die worden aangesproken als een stelletje verkwanselaars en slapjanussen die zich als een gekapitteld lam naar de cultuurslachtbank zouden laten leiden. 

Culturen laten zich niet kapittelen.
Niet in Afghanistan, niet in Irak, Iran en ook niet in Nederland. Nergens. 

Nederland is het mekka van de multiculturele samenleving.
Wat de onzekere angstzaaiers en andere fantasten ons ook willen doen geloven.

noot: deze blog is ook integraal geplaatst op:
http://www.vkblog.nl/bericht/353826/Culturen_laten_zich_niet_kapittelen

Pluriformiteit versus uniformiteit

de veelvormige mens is vandaag onderwerp van gesprek op het blog. En wat wordt er weer hard aan gewerkt om uniformiteit te bereiken. Een opvallende paradox. Mijn pleidooi: laten we vooral van mening verschillen. Zonder tweespalt geen vooruitgang. Integreren als begrip moet eens flink afgestoft worden. Bij deze. Ik kies voor ‘bio-diversiteit’. Een vergelijk tussen ongelijkheid en het ‘eigen gelijk’.

De nachtmerrie.
Zwetend word ik wakker. Ik droomde dat iedereen het me eens is. Dat ik het met iedereen eens ben.
We zijn allemaal hetzelfde geworden. Gegoten in eenzelfde voorgeschreven maatpak. We denken en doen en handelen hetzelfde. We hebben niets meer te vertellen. De hond in de pot.

De integratie.
Degenen die het hardste roepen dat ‘anders zijn’ onze grootste bedreiging is, willen het liefste dat we allemaal zo zijn als zij. De keurslijf-slagers? De grootste bedreiging. Ik hoef de historische vergissingen niet toe te voegen. We kennen ze. Megalomane slachtpartijen waren ons deel. En nog.

De discussie.
Ik heb nooit begrepen waarom het speerpunt van beleid “integratie” moet zijn. Over één kam scheren maakt ons makke schapen. Nieuwsgierigheid en vraagtekens vormen het fundament van vooruitgang.
Nieuwe vormen zoeken. Gekunsteld versus een kunstje versus ruimte scheppend. Het proces.

De culturele verwarring.
De ‘oer-adam’ was één persoon’. Sindsdien verspreid over onze aardbol en cultureel gevormd door lokale invloeden. Lokale lessen om te overleven en te groeien. Die grote wereld wordt nu steeds kleiner en er valt steeds meer te beleven. Keuzen: Kennis vergroten of weggooien.

De heikele discussie.
De makkelijke weg is om de tegengestelde belangen te duiden. Ze zijn er. Moeilijker wordt het om naar gemeenschappelijke belangen te zoeken. Ze zijn er zeker ook. Vele. Een boeiender zoektocht. Oplossingen.

De oplossing.
Enkel van verschillen kan je leren. Juist door te zoeken naar gemeenschappelijke fundamenten. En te leren van de diverse oplossingen. Opleggen leidt tot on-vrede. Luisteren naar mogelijk andere  oplossingen kan inspireren. Vooruitgang. Beschaving. Een gemeenschappelijk doel.

De boodschap.
Stop niemand in hokjes. En laat je zeker niet in hokjes stoppen. Vrij denken is de basis van een leefbare wereld. Een gemeenschappelijk belang. Laten we dat stimuleren. In plaats van op te leggen dat we allemaal hetzelfde moet worden. Vragen leert je me meer dan vertellen. Respect hebben voor het anders zijn.  Er zal dan genoeg ruimte ontstaan het ergens wel over eens te worden.
Dan pas zal en kan veel anders worden.
Zonder meer van hetzelfde.