Aad Verbaast

te gek voor woorden eigenlijk

Tag archief: communicatie

Alles is perceptie. De paradox.

Perceptie betekent eenvoudigweg waarneming. niets meer en minder. waarnemen doen we met de zintuigen die wij hebben. onze sensoren. zonder sensoren geen input. zonder input geen leven.

Wij mensen hebben (slechts) de volgende zeven sensoren onder te verdelen in twee groepen:
speciale zintuigen: ogen, oren, reuk, smaak.
somatische zintuigen: tast, temperatuur, pijn.

Meer input is er niet helaas. Onze waarnemingen zijn beperkt. Voorbeeld: ‘zichtbaar licht’. Er is meer dan we kunnen ‘zien’. Is wat we waar nemen waar? Of zijn het hier al halve waarheden?

Onze hersenen, gaan deze voor waar aangenomen signalen vervolgens verwerken. Geen eenduidig proces: “nature and nurture”. Ook nog eens met een zekere willekeur en selectief. Sappige onderdelen van de cognitieve wetenschappen.

Eigen ‘logica’s’ ontstaan en komen tot stand. Gebaseerd op drijfzand. Om vervolgens opgeslagen te worden in een warrig opslagsysteem Het selectieve geheugen. Aan verval onderhevig ook nog eens.
  
We gaan communiceren. Output! Wat we hier van geleerd denken te hebben brengen we graag over. Met onze beperkte gereedschapskist: spraak, lichaamstaal, teksten, ‘kunst’.
Wat verzonden wordt wordt zelden geruisloos ontvangen.
 
Bij ons mensen is er weinig relatie tussen input en output. Er tussen liggen verstoorde en gestoorde processen. De input is al onbetrouwbaar. Laat staan de output.

Dé waarheid bestaat niet. Alles is perceptie.
 
En daar ligt de paradox op tafel. Immers enkel in het besef dat we beperkt zijn, beperkingen hebben, kunnen we ruimte scheppen voor anderen. Andere meningen, andere gevoelens, andere logica’s.

Besef van eigen beperkingen schept ruimte.
Met de uitspraak: “alles is perceptie”. “Dit is de mijne, en ik neem slechts waar dat dat de jouwe is, en zelfs dat hoeft niet waar te zijn” kun je je nooit aangevallen voelen, noch de behoefte voelen iemand aan te vallen. Men hoeft zich niet meer aangesproken te voelen. Letterlijk en figuurlijk.
Je kan dan slechts aangesproken worden. Aan te bevelen overigens. “Kun je me vertellen hoe je tot een dergelijke conclusie bent gekomen?”. Dan ben je open in gesprek immers. Wederzijdse interesse. Dat schept ruimte voor oplossingen. Duurzame oplossingen. Ruimte. Integratie.
 
Geen besef van eigen beperkingen begrensd.
Het omgekeerde. Pesterijen, ruzies, bekvechten, oorlogen, terreur. Waar slechts het eigen gelijk wordt bevochten. As je je kwetsbaar opstelt wordt je genadeloos afgeschoten. Op dat slagveld is daar geen ruimte voor. Grenzen worden gesloten en bevochten. Op alle fronten. Met alle middelen. Met enkel verliezers. Segregatie.
 
Gelukkig heeft de overgrote meerderheid besef (bewust of onbewust) van de eigen beperkingen. Een glijdende schaal, maar toch. Het schept wel ruimte. We zijn een beschaving. Daarom nog.

Een kleine minderheid heeft dat besef niet, of nauwelijks. Deze groep valt op in een beschaving. Vanwege de onbeschaafdheid. Op zich is dat goed. Het wekt de weerzin op. Maar ze vergallen het met hun vuurspuwende gal voor de rest van de wereld. Enkel verliezers immers in hun oorlogen met hun strijders. Bloedende slachtvelden achterlatend.
 
Nog een stelling: Macro=micro.
 
Macro
Behoeft weinig toelichting. De kranten staan er bol van. Waarbij ook nog eens gesteld moet worden dat ondanks alle mogelijke waarnemingen, de verwerking en rapportage daarvan aan ernstige verkleuring lijdt. Laat staan onze verwerking daar weer van. Dé waarheid bestaat daar ook niet. Alles is perceptie.

Micro
Als voorbeeld ons “destillaat van de echte wereld”: het VKblog. Let wel. In deze (blog)wereld kan slechts gebruik gemaakt worden van één enkel zintuig: het oog. Geen zeven! Geen giga uitdaging dat te beseffen, wel een giga uitdaging om daar over heen te stappen!
 
Net als in de echte wereld lukt dat verreweg de meesten. De laatste week zijn hier 1100 blogs geplaatst. Door 350 bloggers. Ieder probeert in harmonie samen te leven en te overleven inclusief  deze giga beperkingen. Ruimte scheppend. Integrerend. En dat lukt, zelfs op dat ene zintuig! Een ware prestatie. Hulde.
 
Ieder? Een stuk of 5 bloggers (<1,5%) plaatsten ongeveer 10 blogs (<1%) deze week, waardoor er een ongekende oorlog uitbrak. Daar. Deze wereld stond er wel bol van. Van de reacties, van de aanbevelingen (!?!?), en van de ad hominems. De rotte vis werd er zeer duur betaald. Door het elkaar betaald te zetten. Elkaar daar begrenzend. Grenzen van goed fatsoen overschrijdend. Segregerend. Niets oplossend. De VK vredesmacht probeerde zelfs in te grijpen. Net als in de echte wereld ook weer tot ruzies leidend. Lijdend.

Een ernstig gebrek aan besef van de eigen beperkingen?

Alles is perceptie, dé waarheid bestaat niet. Dit waren mijn percepties, mijn ‘waarheden’.
 
Het is overal hetzelfde gedonder. Wanneer houdt dat eens op? En wanneer ontstaat ook bij die altijd kleine groep (waar dat besef ontbreekt) de oprechte en onbevangen interesse voor de ander? Dan is alle gedonder immers echt afgelopen. Duurzaam.

In de echte wereld en dus ook hier. Overal. Hard nodig!

Meer lezen:
Wikipedia: Perceptie
Wikipedia: Visuele perceptie
Wikipedia: Zintuig
 Wikipedia: Cognitie
 Wikipedia: Cognitiewetenschap
en de kranten natuurlijk!
en die 1100 andere blogs…

Terug lezen:
De grondstoffenoorlog: het wordt erger en erger..
Oorlog? Het is al lang oorlog, en dat zal alleen maar erger worden..

Eigenlijk niet lezen:
enkele illustratieve blogs voor het maco=micro en ‘het besef’ wat er zich kan afspelen als het besef (en gebrek aan interesse voor de ander) waar ik op doel ontbreekt (zie met name de reactie-ruimte – over ruimte gesproken):
Ik interesseer me niet…
Peter Louter….
De verzuiling..
De strontkar ….
Louter en de ….
Moderatie …..
Blogpauze
En/maar ook:
Overdenkingen – analyses

Nabericht:
Drie blogs zijn deze week in het geweld ‘gesneuveld’. Twee door de VK vredesmacht, één door de auteur zelve  die zich door medebloggers liet overtuigen dat het niet gepast was.
De vorige slachtvelden nog niet eens achtergelaten, zonder besef, zonder leervermogen, zijn de pijlen alleen vandaag al weer op twee nieuwe doelen gericht. De huurlegers liften grimlachend mee mee de grenzen over. Wat zouden ze denken?

Nabericht 24/11:
De VK Vredesmacht heeft vandaag goed werk verricht. Vrijwel alle blogs uit het hierboven gegeven lijstje zijn inmiddels verwijderd: vandaag alleen al: 
“Ik interesseer me niet..”, “Peter Louter..”, De strontkar..”, Louter en de..”, De moderatie…”,”Wat zouden ze denken…” 
Dat maakt een totaal van inmiddels 8 verwijderde blogs, plus één op voorhand verwijderde blog door de blogger zelf.
Verder heeft één blogger vandaag een blogverbod/ban gekregen tot 1 december 2008. En zijn vier blogs van hem verwijderd door de redactie.
In totaal dus 12! Misschien volgen er nog meer: grote schoonmaak. Hoog tijd.