Aad Verbaast

te gek voor woorden eigenlijk

Tag archief: bonussen

Goldman Sachs Sucks


De ene Europese regering wordt rap vervangen door een andere. Met meel in de mond wordt de hete aardappel van de schuldencrisis doorgeschoven van de een naar de andere. In realiteit wordt een behoedzaam opgebouwd netwerk in stelling gebracht. Ook wel omschreven als het Goldman Sachs Project. Hier een overzicht van enkele sleutelfiguren uit dat netwerk. Ons kent ons. Lees en huiver.

Griekenland
Lucas Papademos. Sinds 11 november premier van Griekenland. Van1994 tot 2002 bobo van de Griekse centrale bank. De periode waarin Goldman Sachs adviseur was van de Griekse overheid, die de boekhouding vervalste. Goldman Sachs speculeerde intussen wereldwijd op de Griekse staatsschuld. Van 2002-2010 vice-president van de ECB.
Petros Christodoulo: Sinds 2010 beheerder hoofd van het Griekse Public Debt Management Agency (Agentschap voor het beheer van de staatsschuld). Belangrijke man!
Tot 1998 bankier bij Goldman Sachs.

Italië
Mario Monti: Net als in Griekenland zonder verkiezingen inmiddels premier van een technocraten regering. Met een ongekend netwerk en internationaal adviseur van Goldman Sachs.
Zijn naamgenoot Mario Draghi is sinds (ook) november president van de ECB. Draghi was vice voorzitter en managing director van Goldman Sachs international en lid van het wereldwijde management committee (2002-2005).
Romano Prodi: Op de payroll van Goldman Sachs van 1990-1993 en wederom in 1998. Daartussen was hij premier van Italië (1996-1998). Van 1999-2004 voorzitter van de Europese Commissie.

Ierland
Peter Sutherland: tentakels in zowat elk politiek gremium in Europa. Voorzitter (non-executive) van Goldman Sachs International en speelde een cruciale rol in de bail-out van de Ierlandse banken (2008-2011). Was voorzitter van de GATT en WTO, en Europees commissaris (concurrentie).

Duitsland
Otmar Issing: van 1990-1998 directielid van de Duitse Bundesbank. 1998-2006 directielid ECB. Adviseur van Goldman Sachs.

België
Karel van Miert: was ook al Europees commissaris (1993-1999). Net als Monti en Sutherland, allen met dezelfde portefeuille: concurrentie. Na deze functie adviseur van Goldman Sachs en president van Nyenrode. Inmiddels overleden (2009).

Portugal
Antonio Borges: Portugees van geboorte. Directeur van IMF Europa. Vanaf 2010. 2000-2008 vice voorzitter en managing director van Goldman Sachs International in London. Heeft net ontslag genomen “om persoonlijke redenen”.

Spanje
De conservatieven hebben net een meerderheid sinds afgelopen zondag.
Mijn persoonlijke tip van een naam die binnenkort wel zal opduiken: Guillermo de la Dehesa. Ook een groot netwerker, en natuurlijk niet onverwacht: adviseur van Goldman Sachs.

Resultaten
Ons kent ons in deze wereld. In tijden van onbalans (crisis) kan veel geld verdiend worden. Goldman Sachs heeft eerder bewezen dat ze er niet voor schuwen om onbalans te creëren om dat doel te bereiken. Om dan middels speculatie (ik noem het handel met voorkennis) enorme winsten te boeken ten koste van de armen.

Goldman Sachs keerde in 2011 13 miljard aan bonussen uit. Dat is omgerekend per werknemer (32.000 wereldwijd) 400.000 dollar! Inmiddels staat er op de balans tot Q3 al weer ruim 11,5 miljard gereserveerd voor 2012. Ze leven er goed van.

En wij maar luisteren naar de politici die ons voor houden dat er geen ontkomen aan is dat we de broekriem nog verder zullen moeten aanhalen. Europa is immers in een diepe crisis verzeild geraakt.
Klopt. We hebben niets te vertellen. Zij ook niet.

“Ik doe Gods werk” orakelde Lloyd Blankfein, de CEO van Goldman Sachs, ooit eens.
God (ook niet vies van het uitoefenen van invloed) strooide tenminste ooit nog eens wat Manna over de hongerigen..

Extra bronnen:

http://www.dewereldmorgen.be/artikels/2011/11/15/het-jaar-dat-bankiers-eerste-minister-werden
http://www.nrc.nl/nieuws/2011/11/21/het-grootste-offer-in-de-crisis-is-niet-welvaart-maar-democratie/
http://www.presseurop.eu/nl/content/article/202611-de-tentakels-van-goldman-sachs
http://www.independent.co.uk/news/business/analysis-and-features/what-price-the-new-democracy-goldman-sachs-conquers-europe-6264091.html
http://www.presseurop.eu/en/content/article/1177241-our-friends-goldman-sachs
http://www.time.com/time/world/article/0,8599,2099350,00.html#ixzz1db31Z6Jd
http://www.telegraph.co.uk/finance/markets/2809685/Italians-claim-country-run-by-Goldman-Sachs.html

Ik doe Gods werk

lloyd blankfein  (ceo van goldman sachs) meldde dit vorige week in een interview in The Sunday Times. Een bijzondere openbaring van deze opperste baas van het bankwezen aan alle gelovigen en ongelovigen. De machtigste baas van de machtigste bank ter wereld met zijn tentakels in alle hoeken en gaten van de wereldeconomieën. Ik kon mijn oren niet geloven, en dat terwijl ik al van mijn geloof was gevallen. Het zette me weer aan het denken.   

Goldman Sachs.
In een spraakmakend  artikel in Rolling Stone schrijft Matt Taibbi over Goldman Sachs:

“Het eerste dat u van Goldman Sachs moet weten, is dat ze overal zitten. De machtigste zakenbank ter wereld is een grote vampier die als een inktvis zijn tentakels over het hele gezicht van de mensheid heeft geslagen en meedogenloos het bloed opzuigt daar waar het naar geld ruikt.”

In dat artikel wordt betoogd dat Goldman Sachs een essentiële rol heeft gespeeld de markten zodanig te manipuleren (bubbels) dat er een crisis ontstond om er vervolgens zelf steenrijk van te worden. Sinds 1920 en tot nu aan toe, inclusief de laatste crisis, waar we nog midden in zitten.

“De formule is relatief simpel: Goldman Sachs positioneert zichzelf in het midden van een speculatieve zeepbel, en verkoopt aandelen waarvan ze weten dat die waardeloos zijn. Zo verzamelen ze enorme sommen geld uit de lagere echelons van de maatschappij met de hulp van een zwakke en corrupte staat. Als de bel uiteindelijk knapt en miljoenen burgers met de ellende zitten, begint het hele proces weer van voren af aan.”

Saillant ‘detail’: de bank is ook nog eens de kraamkamer van vele hoge posities in het Witte huis. Voorbeeld: De financiële machtigste man van Amerika , Henry Paulson  komt rechtstreeks van Goldman Sachs (Blankfein’s voorganger). Toen hij daar wegging nam hij overigens nog even 200 miljoen dollar mee. Dat kon niet anders was zijn excuus.
Over zijn betwistte rol tijdens de crisis en de aanloop er van, verwijs ik gemakshalve naar de vele artikelen op internet.

“Ik doe Gods werk”. De vervulling.
De eerste gedachte die bij me opkwam toe ik het las: misschien heeft hij nog wel gelijk ook!
Het oude testament lezend (“Gods woord”) kan ik me niet ontrekken aan de gedachte dat ook hier meedogenloos werd opgetreden uit eigen belang.
Als naar Goldman Sachs wordt verwezen als “The Greatest American Bubble Machine”, dan ken ik nog wel een zeepbellen generator. “Megalomane Egomaniakalen” onder elkaar?

De tweede gedachte die mij bij me opkwam: maar wat als God niet bestaat? Hoe kan je dan zijn werk doen? Hij is niet de enige die beweert een Goddelijke missie te hebben. Velen gingen hem voor.

“Ik doe Gods werk”. De penitentie.
Al mijmerend werd ik weer ingehaald door het actuele nieuws. Blankfein is blijkbaar te biecht gegaan bij zijn Goddelijke werkgever. Ik lees ineens een bericht in de NRC van 18 november waar ik lees:

Hij verontschuldigde zich voor het deelnemen van Goldman Sachs aan „activiteiten die duidelijk fout waren en we hebben reden om spijt daarover te hebben”.

Wereldnieuws! Tot inkeer gekomen?

“Ik doe Gods werk”. De werkelijkheid.
Vol trots meldt Goldman Sachs dat de winsten weer ongekend hoog zijn inmiddels. Reden voor Goldman Sachs om rond de kerst de grootste bonussen uit te gaan delen sinds het bedrijf 140 jaar geleden werd opgericht. Maar hoe kan dat nou? Riep Obama niet dat dat maar eens afgelopen moest zijn? Hij roept wel meer, maar heeft hij iets te vertellen?

De Vice-Voorzitter van Goldman Sachs International Lord (jaja, daar heb je Hem weer) Griffiths hield recent een speech in London over “moraal en markten” (ik kom niet meer bij..).
Zijn onthutsende boodschap:
tolerate the inequality as a way to achieve greater prosperity for all”
 
“Daar zult u het mee moeten doen” zou de rijdende rechter zeggen. Je moet maar durven. Hij durfde.

“Ik doe Gods werk”: de toekomst.
Velen voorspellen dat de echte naklap nog moet komen van de huidige crisis.
Het zou zo maar kunnen. Ik hou er rekening mee.
Bij crises zijn het de gelovigen die veelal verwijzen dat het de wil van God is.

In de directiekamer van Goldman Sachs vinden ze dat ook.  

Gods-Allemachtig! Wat een bende!!

 
 
Terug lezen:
Megalomane Egomaniakalen en Klokkenluiders
Volkswoede over bonussen terecht?
Barstende bubbels en buitelende_beurzen, na 1900.
 
Plaatje van Lloyd Blankfein kom hier vandaan.
 

Volkswoede over bonussen terecht?

 

De wereld staat op zijn kop over de ‘perverse’ bonussen die worden uitgekeerd in (met name) de financiële wereld. Maar wat is er pervers aan? En wat niet? Een analyse. een lange, maar meer kan ik er niet van maken.

de cijfers.
In een paar straten in de wereld (New York, London, Frankfurt, Singapore en Tokyo) worden jaarlijks ruim 80 miljard (!!!) dollar aan bonussen uitgedeeld. Over 2008 was dat niet veel minder. Een ongelooflijk bedrag als je het afzet tegen de 20 miljard/jr  die de G-7 nog steeds aan het zoeken is om de armoe de wereld uit te helpen. Ze hadden het wel afgesproken. Beiden kun je met recht pervers noemen. Hoe is een dergelijke scheefgroei ontstaan? En waarom is men ‘ineens’ zo woedend?

Een rondje langs de diverse belangengroepen. Wat is hun rol daarin?
 
Het volk.
De belastingbetaler mag opdraaien voor de huidige crisis. Broekriem aanhalen op alle fronten, of je nu werkt, of niet meer werkt omdat je met pensioen bent of inmiddels ontslagen. De werkenden  ‘moeten’  langer werken, terwijl je in de krant mag lezen dat de rijken zichzelf nog verder verrijken. Of eerder mogen ophouden met een enorme ‘oprotpremie’. Dat is niet uit te leggen natuurlijk. “Hou jij ze dom dan, houdt ik ze arm”? Terecht dat men daar woedend over is. Maar men zou nog bozer over wat anders moeten zijn.

De politici.
Obama haalt de wereldpers. Hij is woedend over AIG. 170 miljard staatssteun gekregen, en hoe halen ze het in hun hoofd: 165 miljoen aan bonussen worden uitgekeerd!! Merkwaardig eigenlijk: het is minder dan één promille van de steun. Bos doet hetzelfde. Sarkozy maakt zich ook boos.
Is het symboolpolitiek, incidentenpolitiek, populisme of volksmennerij? Of zelfs kinnesinne?
Met een zuivere prioriteitstelling heeft het weinig van doen. Het is crisis, en de politiek speelt Sinterklaas met  lege handen. Wouter Bos voor de camera met tranen in de ogen: ik wou dat ik er wat aan kon doen.. Bos: doe er dan wat aan!

De media.
Daar kan ik kort over zijn. Smullen natuurlijk. Koren op hun molen. Wie maakt zich er immers niet boos over. Kranten moeten gevuld worden, en het volk krijgt brood en de spelen. Nou ja brood. Men vindt dat het brood ze uit de mond wordt gestolen immers. De een zijn dood is de ander zijn brood: oplagecijfers! Medialand verkeert zelf in een flinke crisis.

De vakbonden.
Vakbonden zijn altijd al tegen bonussen geweest. Schoorvoetend gaan ze wel eens mee. Hun enige eis: het moet dan wel objectief en meetbaar  zijn. Bang voor ‘blauwe ogen effecten. Naïef. onkundig. Lodewijk de Waal (als oud-vakbondsvoorzitter) mag bij de ING als commissaris zijn tanden stukbijten op een nieuw beloningssysteem. Waarom dat niet gaat lukken komt later in deze blog.

De werknemers.
Een bonusregeling is juridisch gezien onderdeel van het arbeidscontract. Als de bank een afspraak heeft gemaakt zal deze moeten nakomen. De banken zitten in een vertrouwenscrisis toch? Wek je vertrouwen als je afspraken naar je eigen werknemers niet wilt nakomen? Een merkwaardige paradox. Zalm loste deze paradox eenvoudig op: je kan het uiteraard krijgen. Maar reken niet meer op een fraaie carrière hier. We hebben je dan niet meer nodig. Slim, maar is het slim? Motiveer je zo je personeel als je ook vraagt de ‘schouders er onder te zetten’?
 
Brancheorganisaties.
Boele Staal (Voorzitter van Nederlandse Vereniging van Banken) komt bij P&W uitleggen wat er in het herenakkoord tussen de banken en Bos is afgesproken. “Natuurlijk” moeten er betere bonussystemen worden vastgelegd. Zijn afsluitende zin is wel: “het ligt niet aan de mensen, het ligt aan het systeem.” Ik viel letterlijk om van verbazing. “Het systeem” is toch mensenwerk? Sorry (dat durf ik wel te zeggen), hij krijgt van mij de “Loden Eikel” voor bewezen onwetendheid en onkunde. 
  
Commissarissen.
Ondermeer direct verantwoordelijk voor het beloningsbeleid van directies. Indirect zullen ze ook de directies moeten controleren over het gevoerde beloningsbeleid in het hele bedrijf. Maar het is een “Old boys netwerk.” Eelco Brinkman  (de “machtigste man in Nederland”) heeft meer dan 30 commissariaten, en bestuursfuncties. Geen wonder dat je dan in slaap valt. Hebzucht is hun niet vreemd Ze leven er van. Onkunde is ook hiermee bewezen.
 
De toezichthouders.
Ook een soort van commissarissen. Maar dan nog breder. Nout Wellink heeft zich naar mijn mening al volkomen belachelijk gemaakt. Het ene drama na het andere. Hij zit er nog steeds. Hoe kan dat?
 
Directies (en management).
Directie en management weten als geen ander dat werknemers (zijn ze zelf ook geweest, of nog) bijzonder vatbaar zijn voor variabele beloning. De mate waarin hangt wel af van de cultuur. Of zoals een Amerikaans salesmanager mij eens toevertrouwde: “ik geef ze een basissalaris onder het bestaansminimum, maar wel een flinke bonus bij behaalde resultaten. Anders lopen ze niet.”

En werknemers gaan lopen! Als een directie bedenkt dat hun werknemers een bonus krijgen als ze elke dag 4 uur staan te koffiedrinken bij de poort, moet je niet verbaasd staan dat het elke dag volloopt op die plek, en de hand voor die ‘verdiende’ premie wordt opgehouden. Hij zou het toch moeten weten? Dat is toch wat de baas wil? Dat was toch onze afspraak?
 
Dat stelt dus zéér hoge eisen aan de makers van beloningssystemen. Namelijk hoe maak ik een beloningssysteem gebaseerd op doelstellingen die zodanig zijn opgesteld dat alle werknemers (inclusief directie) met alle neuzen in dezelfde richting staan, en gezamenlijk optimaal bijdragen aan  de continuïteit van de onderneming. Men heeft hier volstrekt gefaald, dat is overduidelijk.

En dat is exact de kern van het probleem.
Directies (commissarissen) zijn volstrekt onkundig gebleken hun werknemers (met of zonder bonussysteem) optimaal aan te sturen opdat de werknemers enkel  in het verlengde van de ondernemersdoelstellingen presteren, en niet voor hun eigen krenten in de eigen pap.
Directies kunnen zelf niet eens uitgebalanceerde doelstellingen voor het hele bedrijf opstellen. Laat staan voor hun werknemers (de afgeleiden daar van).
Ik spreek uit ervaring. Anekdote: ik heb eens het volgende uit de mond van een CEO (Nederland) van een miljardenbedrijf mogen horen: “we zijn hier niet zo gewend te werken met doelstellingen” Hij kon ze ook echt niet zelf bedenken. 
  
De directie heeft maar één verantwoordelijkheid: de continuïteit van hun onderneming waarborgen.
Dat zij over de hele linie volstrekt onkundig zijn gebleken, is bewezen doordat de hele financiële wereld op zijn grondvesten schud. En daarmee de hele wereldeconomie.

De volkswoede moet zich in eerste instantie richten op deze brede onkunde van de top in het bedrijfsleven. En meteen daarna op de eromheen cirkelende ‘hoge heren’ die “het systeem” in stand houden. Van supergrootverdieners mag je toch verwachten dat ze iets in huis hebben?
 
Het volk moet zich ernstig zorgen (en kwaad) maken dat onze leiders feitelijk een groepje prutsers zijn. Graaien is daar ‘slechts’ een uitwas van. En niet de kern van het probleem.
 
Lodewijk de Waal heeft een zware opgave. Niet het ontwikkelen van een fraai beloningssysteem zou zijn opdracht moeten zijn. Zijn primaire opdracht zou moeten zijn om het management, directies, en commissarissen te leren hoe je moet managen. Een helse klus!
 
En daar is hij met zijn vakbondsachtergrond te verkeerde man voor op de verkeerde plaats. Ook onkunde. Maar nu van de politiek. En van hem. Om te denken dat hij deze “klus” kan klaren.
 
Een nieuwe definitie van economie: het samenspel van belangengroeperingen waarbij de overlevenden leven bij de gratie van de nog grotere onkunde van de ander.

Leuker kan ik het niet maken. Wel duidelijker.