Aad Verbaast

te gek voor woorden eigenlijk

Tag archief: bonus

AH introduceert inkomensafhankelijke bonuskaart

AH bonuskaart
Begin tweede kwartaal koppelt Albert Heijn de bonuskaart aan het inkomen. Winkelen 2.0 is hiermee een gegeven, aldus AH Directeur Retail Roel Karremans. “We spelen hiermee in op de ingezette trend van selectief Euroshoppen.” Consumentenorganisaties reageren terughoudend, en vragen zich af voor wiens karretje de klant wordt gespannen.

Winkelen 2.0
Karremans is enthousiast. “Met deze koppeling kunnen we persoonsgebonden bonusaanbiedingen koppelen aan de koopkracht en smaak van onze klanten. Onderzoek wijst ontegenzeggelijk uit dat de koopkracht van een aantal keren modaal nou eenmaal anders is dan van een bijstandstrekker. En daarmee het koopgedrag. We voelen het als het nemen van onze maatschappelijke verantwoordelijkheid daar oplossingen voor te bieden. Een vrij scharrelende biokip is nu eenmaal niet voor iedereen geboren. Je moet wat te kiezen hebben. Prijsdifferentiatie op doelgroepen is dan voor ons een logische volgende stap.”

Reacties
Sietske Schap (supermarktexpert en ervaringsdeskundige) is niet verrast. “Je kon er op wachten. Met het grootste marktaandeel blijft het een uitdaging om nieuwe doelgroepen aan te boren. Bekend als toch gemiddeld opererend in het hogere inkomstensegment gaan ze hiermee zeker ook een deel van de Lidl en Aldi dozenschuivers binnenhalen.”
Toch ziet zij ook wel een zeker risico om een deel van de hogere inkomensdoelgroep kwijt te raken die telkens mordicus tegen inkomensafhankelijke regelingen blijken te zijn. “Vergeet niet dat het trendy is, ook in VVD kringen, gewoon toe te geven ook voor de 1 euro aanbiedingen van de C1000 te gaan.”

Dirk van de Broek was niet bereikbaar voor commentaar. Jumbo blies van de hoogste toren. “Op deze (om)zet is het moeilijk reageren met onze laagste prijsgarantie. Daarmee gaan onze marges aan de haal. We bezinnen ons op een passende reactie. Het is oorlog in de supermarkt.”

Antoinette Hertsenberg (presentatrice en grootgraaier) informeerde desgevraagd dat er zeker aandacht aan de grootgrutter zal worden besteed. “We beraden ons nog of het in Tros radar zal zijn of in Tros opgelicht. Onze kijkers kunnen ons al wel bellen.”

Bezwaren van CBP voorzitter Jacob Kohnstamm dat er hier een probleem met de privacy zou kunnen  ontstaan worden door AH weggewuifd. “We verplichten niemand de bonuskaart aan het inkomen te laten koppelen bij onze service desks. Als iemand dief van de eigen portemonnee wil zijn respecteren we die keuze.” Maurice de Hond peilde dat 63% van de huidige bonuskaarthouders van dit aanbod gebruik gaat maken. Het percentage “zwevende shoppers” ligt rond de 39%.

Trendwatcher Karel Voer verwacht dat dit nog maar het begin is. Hij wist ons te vertellen dat er geruchten zijn dat er gewerkt wordt aan gezichtsherkenning gekoppeld aan de bonuskaart. Daarmee zal Harry Piekema je verwelkomen bij binnenkomst met: “Goedemiddag meneer Verbaast, ik leid u graag rond naar de speciaal voor u geselecteerde aanbiedingen”. “De caissières worden nu al getraind om de klanten aan te spreken in hun eigen sociaaleconomische taalgebruik. Vakkenvullers krijgen badges met hun naam en daaronder “vakman” respectievelijk “vakvrouw”. Alles voor een personal non-stop shopping experience. Het ultieme klant-is-koning gevoel! Wat natuurlijk pas echt vorm krijgt als het EPD gekoppeld wordt aan de bonuskaart. Daar kan je dan ook op wachten.”

Ahold zag de netto-omzet in 2012 groeien met 5,2% naar 11,1 miljard in Nederland ondanks de crisis. Het marktaandeel van Albert Heijn steeg van 33,5% naar 33,7%.

Volkswoede over bonussen terecht?

 

De wereld staat op zijn kop over de ‘perverse’ bonussen die worden uitgekeerd in (met name) de financiële wereld. Maar wat is er pervers aan? En wat niet? Een analyse. een lange, maar meer kan ik er niet van maken.

de cijfers.
In een paar straten in de wereld (New York, London, Frankfurt, Singapore en Tokyo) worden jaarlijks ruim 80 miljard (!!!) dollar aan bonussen uitgedeeld. Over 2008 was dat niet veel minder. Een ongelooflijk bedrag als je het afzet tegen de 20 miljard/jr  die de G-7 nog steeds aan het zoeken is om de armoe de wereld uit te helpen. Ze hadden het wel afgesproken. Beiden kun je met recht pervers noemen. Hoe is een dergelijke scheefgroei ontstaan? En waarom is men ‘ineens’ zo woedend?

Een rondje langs de diverse belangengroepen. Wat is hun rol daarin?
 
Het volk.
De belastingbetaler mag opdraaien voor de huidige crisis. Broekriem aanhalen op alle fronten, of je nu werkt, of niet meer werkt omdat je met pensioen bent of inmiddels ontslagen. De werkenden  ‘moeten’  langer werken, terwijl je in de krant mag lezen dat de rijken zichzelf nog verder verrijken. Of eerder mogen ophouden met een enorme ‘oprotpremie’. Dat is niet uit te leggen natuurlijk. “Hou jij ze dom dan, houdt ik ze arm”? Terecht dat men daar woedend over is. Maar men zou nog bozer over wat anders moeten zijn.

De politici.
Obama haalt de wereldpers. Hij is woedend over AIG. 170 miljard staatssteun gekregen, en hoe halen ze het in hun hoofd: 165 miljoen aan bonussen worden uitgekeerd!! Merkwaardig eigenlijk: het is minder dan één promille van de steun. Bos doet hetzelfde. Sarkozy maakt zich ook boos.
Is het symboolpolitiek, incidentenpolitiek, populisme of volksmennerij? Of zelfs kinnesinne?
Met een zuivere prioriteitstelling heeft het weinig van doen. Het is crisis, en de politiek speelt Sinterklaas met  lege handen. Wouter Bos voor de camera met tranen in de ogen: ik wou dat ik er wat aan kon doen.. Bos: doe er dan wat aan!

De media.
Daar kan ik kort over zijn. Smullen natuurlijk. Koren op hun molen. Wie maakt zich er immers niet boos over. Kranten moeten gevuld worden, en het volk krijgt brood en de spelen. Nou ja brood. Men vindt dat het brood ze uit de mond wordt gestolen immers. De een zijn dood is de ander zijn brood: oplagecijfers! Medialand verkeert zelf in een flinke crisis.

De vakbonden.
Vakbonden zijn altijd al tegen bonussen geweest. Schoorvoetend gaan ze wel eens mee. Hun enige eis: het moet dan wel objectief en meetbaar  zijn. Bang voor ‘blauwe ogen effecten. Naïef. onkundig. Lodewijk de Waal (als oud-vakbondsvoorzitter) mag bij de ING als commissaris zijn tanden stukbijten op een nieuw beloningssysteem. Waarom dat niet gaat lukken komt later in deze blog.

De werknemers.
Een bonusregeling is juridisch gezien onderdeel van het arbeidscontract. Als de bank een afspraak heeft gemaakt zal deze moeten nakomen. De banken zitten in een vertrouwenscrisis toch? Wek je vertrouwen als je afspraken naar je eigen werknemers niet wilt nakomen? Een merkwaardige paradox. Zalm loste deze paradox eenvoudig op: je kan het uiteraard krijgen. Maar reken niet meer op een fraaie carrière hier. We hebben je dan niet meer nodig. Slim, maar is het slim? Motiveer je zo je personeel als je ook vraagt de ‘schouders er onder te zetten’?
 
Brancheorganisaties.
Boele Staal (Voorzitter van Nederlandse Vereniging van Banken) komt bij P&W uitleggen wat er in het herenakkoord tussen de banken en Bos is afgesproken. “Natuurlijk” moeten er betere bonussystemen worden vastgelegd. Zijn afsluitende zin is wel: “het ligt niet aan de mensen, het ligt aan het systeem.” Ik viel letterlijk om van verbazing. “Het systeem” is toch mensenwerk? Sorry (dat durf ik wel te zeggen), hij krijgt van mij de “Loden Eikel” voor bewezen onwetendheid en onkunde. 
  
Commissarissen.
Ondermeer direct verantwoordelijk voor het beloningsbeleid van directies. Indirect zullen ze ook de directies moeten controleren over het gevoerde beloningsbeleid in het hele bedrijf. Maar het is een “Old boys netwerk.” Eelco Brinkman  (de “machtigste man in Nederland”) heeft meer dan 30 commissariaten, en bestuursfuncties. Geen wonder dat je dan in slaap valt. Hebzucht is hun niet vreemd Ze leven er van. Onkunde is ook hiermee bewezen.
 
De toezichthouders.
Ook een soort van commissarissen. Maar dan nog breder. Nout Wellink heeft zich naar mijn mening al volkomen belachelijk gemaakt. Het ene drama na het andere. Hij zit er nog steeds. Hoe kan dat?
 
Directies (en management).
Directie en management weten als geen ander dat werknemers (zijn ze zelf ook geweest, of nog) bijzonder vatbaar zijn voor variabele beloning. De mate waarin hangt wel af van de cultuur. Of zoals een Amerikaans salesmanager mij eens toevertrouwde: “ik geef ze een basissalaris onder het bestaansminimum, maar wel een flinke bonus bij behaalde resultaten. Anders lopen ze niet.”

En werknemers gaan lopen! Als een directie bedenkt dat hun werknemers een bonus krijgen als ze elke dag 4 uur staan te koffiedrinken bij de poort, moet je niet verbaasd staan dat het elke dag volloopt op die plek, en de hand voor die ‘verdiende’ premie wordt opgehouden. Hij zou het toch moeten weten? Dat is toch wat de baas wil? Dat was toch onze afspraak?
 
Dat stelt dus zéér hoge eisen aan de makers van beloningssystemen. Namelijk hoe maak ik een beloningssysteem gebaseerd op doelstellingen die zodanig zijn opgesteld dat alle werknemers (inclusief directie) met alle neuzen in dezelfde richting staan, en gezamenlijk optimaal bijdragen aan  de continuïteit van de onderneming. Men heeft hier volstrekt gefaald, dat is overduidelijk.

En dat is exact de kern van het probleem.
Directies (commissarissen) zijn volstrekt onkundig gebleken hun werknemers (met of zonder bonussysteem) optimaal aan te sturen opdat de werknemers enkel  in het verlengde van de ondernemersdoelstellingen presteren, en niet voor hun eigen krenten in de eigen pap.
Directies kunnen zelf niet eens uitgebalanceerde doelstellingen voor het hele bedrijf opstellen. Laat staan voor hun werknemers (de afgeleiden daar van).
Ik spreek uit ervaring. Anekdote: ik heb eens het volgende uit de mond van een CEO (Nederland) van een miljardenbedrijf mogen horen: “we zijn hier niet zo gewend te werken met doelstellingen” Hij kon ze ook echt niet zelf bedenken. 
  
De directie heeft maar één verantwoordelijkheid: de continuïteit van hun onderneming waarborgen.
Dat zij over de hele linie volstrekt onkundig zijn gebleken, is bewezen doordat de hele financiële wereld op zijn grondvesten schud. En daarmee de hele wereldeconomie.

De volkswoede moet zich in eerste instantie richten op deze brede onkunde van de top in het bedrijfsleven. En meteen daarna op de eromheen cirkelende ‘hoge heren’ die “het systeem” in stand houden. Van supergrootverdieners mag je toch verwachten dat ze iets in huis hebben?
 
Het volk moet zich ernstig zorgen (en kwaad) maken dat onze leiders feitelijk een groepje prutsers zijn. Graaien is daar ‘slechts’ een uitwas van. En niet de kern van het probleem.
 
Lodewijk de Waal heeft een zware opgave. Niet het ontwikkelen van een fraai beloningssysteem zou zijn opdracht moeten zijn. Zijn primaire opdracht zou moeten zijn om het management, directies, en commissarissen te leren hoe je moet managen. Een helse klus!
 
En daar is hij met zijn vakbondsachtergrond te verkeerde man voor op de verkeerde plaats. Ook onkunde. Maar nu van de politiek. En van hem. Om te denken dat hij deze “klus” kan klaren.
 
Een nieuwe definitie van economie: het samenspel van belangengroeperingen waarbij de overlevenden leven bij de gratie van de nog grotere onkunde van de ander.

Leuker kan ik het niet maken. Wel duidelijker.