Aad Verbaast

te gek voor woorden eigenlijk

Tag archief: amerika

Marionetten van Israël zijn we allemaal

“Koning, keizer, admiraal: israël willen we allemaal.” Het kon zo maar dé nieuwe carnavalskraker worden. van geert wilders tot wouter bos: Israël kan doen en laten wat het wil, maar wij steunen ze tot in het extreme! Grenzen worden overschreden. Maar ‘wij nederlanders’ blijven uitgesproken en volmondig en uitgesproken achter israël staan. Ik heb er inmiddels de mond van vol. Met een onuitwisbare vieze smaak ook nog.
  
Deze week werd in de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties een verzoek tot een “geloofwaardig” onderzoek door beide partijen in de Gaza-oorlog aangenomen. Dit naar aanleiding van resultaten van een onderzoek onder leiding van Goldstone (op verzoek van de VN) naar vermeende oorlogsmisdaden in de Gaza oorlog. Belangrijkste conclusie: Zowel Israël als Hamas hebben de grenzen van de het internationaal oorlogsrecht overschreden. Het moest maar eens afgelopen zijn met het straffeloos schenden van mensenrechten wil er ooit vrede kunnen komen daar. Niet mis te verstaan dacht ik nog.

Aangenomen! Met “overweldigende meerderheid”. 114 voor, 18 tegen, 44 onthoudingen. Niet allen dus.

Amerika (Obama, waar blijf je?), Israël (“woedend”), Nederland, Duitsland en Italië stemden (o.a.) tegen. Engeland en Frankrijk (o.a.) onthielden zich van stemming.

Nu bouwt Nederland inmiddels een reputatie op om “geloofwaardige” onderzoeken tegen te houden (Irak, waar blijft het vóór 1 november beloofde rapport?). Dit is wederom een illustratie daar van. Als je een onderzoek tegen wilt houden, dan wek je op zijn minst de schijn op iets te verbergen te hebben. Of reduceer je jezelf tot klapvee bestaand uit makke schapen.   

Links, en midden in de politiek.
Natuurlijk is aan iedereen duidelijk dat Verhagen (heel CDA) aan de leiband van Amerika en Israël (ook al twee handen op een buik) loopt. Een eeneiige drieling immers. Oké, de één (Nederland) met structureel ondergewicht, maar toch. Dat Nederland tegen stemt is wel een regeringsstandpunt! Ook de PvdA steunt dus dat Israël er mee weg komt oorlogsmisdaden te plegen, Hamas niet. En hebben naar mijn mening daarmee extra veel uit te leggen. Gebeurt dat ook? De mening van de linker en midden-flank is duidelijk. En daarmee acceptabel? Niet voor mij. Nederland had toch op zijn minst zich kunnen onthouden van stemmen. Nee, dus. Ze stemmen tegen een “geloofwaardig”onderzoek! En maken zich in mijn ogen daarmee ongeloofwaardig.

Rechts in de politiek.
Nu een blik op rechts. Mag ik zeggen “extreem rechts”? Ja dat mag ik ook. “Wetenschappers” gesteund door dezelfde regering gingen me voor. Geert Wilders zal in deze het regeringsstandpunt enthousiast steunen. Geert Wilders is een groot fan van Israël. Over zijn Israël connectie is veel geschreven. Ik verwijs o.a. naar de links hieronder. Naar mijn ‘educated guess’ is Wilders vakkundig gelanceerd door Israel met hun eigen agenda. Wilders is gekozen als spreekbuis, niet meer en niet minder. Een marionet dus. Denkt niet zelf, er wordt voor hem gedacht. Inmiddels denken heel wat Nederlanders met hem (hem?) mee ook nog.

Kamerbreed.
Nu en in alle mogelijke verkiezingsscenario’s heeft Israël Nederland aan haar zijde. De propaganda oorlog lijkt kamerbreed gewonnen. Mocht Wilders ooit de grootste partij worden dan wordt Nederland een kolonie van Israël. Die bepalen immers zijn agenda. Al lang.

Wanneer een “Nee, genoeg is genoeg!”?
Als Iran wordt gebombardeerd? Twijfelachtig.
Onze publieke opinie wordt al jaren bewerkt dat het gerechtvaardigd wordt om Iran aan te vallen. ‘Uit eigen bescherming’. Een drogreden die ook gebruikt werd voor Irak en Afghanistan (o.a.).
Tegen alle internationale rechtsorde. Maar die worden niet door Amerika en Israël erkent. Onderdeel van een masterplan de handen vrij te houden.

Nog nooit vertoond? Israël bombardeerde in  1981 al een kerncentrale (in aanbouw) in Irak. Officieel wel veroordeeld. Maar heeft ook onze vriendschap niet in de weg gestaan. Israël bombardeerde in 2007 nog een Syrische installatie met vermeend nucleair materiaal. In 2009 Gaza. Allemaal zand er over. De eigen handen blijven gewassen in onschuld als je je buiten de rechtsorde plaatst.

Conclusie:
Ik heb er geen enkel probleem mee dat we vriendjes willen zijn van meerdere staten. Maar echte vrienden zeggen elkaar keihard de waarheid. Als je klakkeloos accepteert wat je vrienden doen, en je ogen sluit voor wat ze uitvreten, dan verword je tot marionet. Geef je de touwtjes uit handen. Die dan vervolgens tot een knellende strop kunnen worden geknoopt.   

Niet mijn invulling van vriendschap. Hoog tijd voor een “geloofwaardig” onderzoek naar deze vriendschap en de invulling daar van.

N.B. alsof ‘de duvel’ er mee speelt:
Vandaag een bijzonder bericht in de krant: Trouw.nl: Israëlische minister komt waardering uitspreken voor de ‘standvastige houding’ van Nederland inzake het Goldstone rapport. Lieberman ‘vereert’ ons met een bezoek. Fijne vrienden?

Extra bronnen: o.a.:
NRC: VN vragen onderzoek Gaza-oorlog met daarin nog veel meer bronnen.
NRC: Strafhof staat machteloos in Gaza
Elsevier: Israel Aanval op Iran is onvermijdelijk
Elsevier.nl: Israel bombardeert geheime Syrische basis
 
Wilders en de Israëlconnectie (o.a.):
Vrij Nederland: De Israël connectie van Geert Wilders
NRC: Wilders, een liberaal jihadist
VKBlog Politiq: Wilders is geen groot denker.
VKblog van Waning: Geert Wilders anti-islamisme gebaseerd op politiek zionisme en populistische xenofobie
 
Terug lezen
Mijn Gaza-oorlog blogs:
09/01/09: Terrorisme en staatsterrorisme.
12/01/09: Proportionaliteit buiten alle proporties.
14/01/09: De Caroline Case
18/01/09: Na 9-11 kent “proportionaliteit” geen grenzen meer
 
En over Iran:
04/12/07: Iran: history repeats itself
 
En natuurlijk alle ‘grondoorlog blogs”
Te beginnen met de laatste met alle verwijzingen naar eerdere blogs daarover.
Afghanistan, de bodemoorlog.

Ter aanvulling: deze blog staat ook op Nujij.nl:
http://www.nujij.nl//marionetten-van-israel-zijn-we-allemaal.7081635.lynkx
Ook veelzeggende reacties al daar.
 
11/11/09: deze blog is inmiddels integraal overgenomen op (en door): 
www.stopdebezetting.com: Marionetten van Israël zijn we allemaal

Afghanistan, de bodemoorlog.

Iedereen is inmiddels ‘Afghanistan kenner’. ‘Onze jongens’ zitten er ook om volk en vaderland te verdedigen. Van een zoektocht naar Bin-Laden werd het de strijd tegen Al Qaida trainingskampen, vervolgens tegen de Taliban, om het daarna in te pakken als een wederopbouwmissie. Een humanitaire opdracht het land te verlossen van corruptie, moslimfundamentalisme en om te vormen tot een modern democratisch land. En het werd ook nog geloofd. Maar klopt het?

Natuurlijk niet. Grove leugens zijn het. Afghanistan is één van de slachtvelden van de Derde Wereldoorlog die (ook daar) door de drie grootmachten wordt uitgevochten. Amerika, China en Rusland. Met steun van vele kleintjes. Waaronder Nederland.

De bodem van Afghanistan zit barstensvol met strategische grondstoffen. Onder andere koper, ijzer, chroom, en (natuurlijk) olie en gas. Naast edelstenen en halfedelstenen. En het best bewaarde geheim: titanium. Allemaal stoffen waar de grootmachten grote behoefte aan hebben om hun eigen machtspositie en –invloed te kunnen handhaven dan wel uit te breiden.

Historie en actualiteit.
In de 19e eeuw woedde daar al een strijd om invloed. De Russische tsaren in hun expansie politiek zochten een pad naar de zuidelijke zeeën. De Britten voerden er meerdere oorlogen om deze expansie politiek te beteugelen om ‘hun India’ te beschermen. Toen nog ‘een’ met het huidige Pakistan. Geopolitieke spelletjes (toen al) aan alle kanten. Voor beiden zonder succes overigens. Onderdeel van The Great Game. Vergeten maar niet verdwenen.

In 1979 vielen de Russen ‘ineens’ met 120.000 man Afghanistan binnen. Dubbeltje op zijn kant overigens. Het land was al vergeven van de Russen en de Chinezen. De Russen waren de Chinezen net voor. Anders hadden zij het ingenomen (bron: Nederlandse consul in Kabul toentertijd, die twee dagen voor de inval gevlucht is). Waarom die grote interesse? Daar kom ik hierna op terug.

De CIA was er toen als de kippen bij de “vrijheidsstrijders”  te steunen met ingekochte Russische wapens (binnen twee weken). Ingekocht in de hoop dat men zou geloven dat het buitgemaakte wapens waren. Carter (ook democraat) vond nog rechtvaardiging door te stellen dat het een barrière zou moeten worden voor mogelijke doorvoer van olie van niet vriendelijke landen. En Amerika ‘gunde’ de Russen ook een “Vietnam”. Nog gelukt ook. Deze oorlog werd na tien jaar door de Russen verloren. Om het land over te laten aan een burgeroorlog. Gewonnen door dezelfde strijders (Taliban) die Amerika had bewapend. De drie grootmachten hadden het nakijken. De Taliban had andere prioriteiten dan het ontginnen van de bodemschatten. Een doorn in het oog van allen natuurlijk.
 
9/11: een Godsgeschenk uit de hemel voor Bush om daar snel (binnen een maand) een full blast oorlog te beginnen. “We hunt them down and smoke them out.” De “Bush Doctrine”. De schoothondenhulp werd ingeroepen en nog (ook door ons) gegeven ook. Ging het om Bin laden?

De strategische rijkdommen. De belangrijkste loop ik even langs.
 
Olie.
Distributie van gas en olie van omringende landen (v.b. Turkmenistan naar Pakistan) kan niet zonder Afghanistan als doorvoerland (zie ook mijn eerder blog). De corrupte marionet Karzai heet zijn roots niet voor niets in de olie-industrie. Hij en zijn broer hadden al lang banden met de CIA. Amerika onderhandelde al voor hun oorlog met de Taliban over het aanleggen van een olie-  en gaspijplijn. Vrij recent zijn er nu ook nog stevige olie- en gasvelden gevonden. 700 miljard kubieke meter gas (kwart van Slochteren) and 300 miljoen ton olie in de noordelijke provincies. En dat is nog maar het begin.
 
Chromiet: essentiële grondstof voor de (hoogwaardige) staalindustrie. China is wereldwijd de grootste afnemer. En heeft erg weinig erts in eigen bodem. Nou ja, een beetje dan: in Tibet (!)..
Grootste reserves? Zuid Afrika, Zimbabwe, Kazachstan (producenten). Van Afghanistan is bekend dat het significant deposits of high grade chromiet heeft. Hoeveel precies is niet bekend (gemaakt).

IJzererts.
Niet ver van Kabul ligt grootste ijzererts veld van heel Azië! 1,8 miljard ton hoogwaardig erts letterlijk voor het oprapen. Inmiddels heeft Afghanistan al een tender uitgeschreven (07/09) om het te laten ontginnen. Shortlist: China, India en een Saudi-Pakistaans consortium. Uitslag? Nog onbekend. Maar ook dat is nog maar het begin.

Koper.
In 1974 ontdekten de Russen dat er in de bodem van Afghanistan enorme kopervoorraden  lagen. Na Chili (staatsbezit, Billiton) en Zambia (China heeft daar al grote belangen) de grootste ter wereld!
Een zeer schaars erts. Zowel Rusland als China (20% van de wereldbehoefte, snel groeiend) moeten het grootste deel importeren. Nog geen 5 jaar later vallen de Russen Afghanistan binnen. Geen toeval. Ik schreef al: ze waren China net te snel af. Die had hetzelfde trucje al eens uitgehaald met Tibet, toen daar enorme uranium voorraden werden gevonden. Hieronder meer informatie hoe het zich verder ontwikkelt. Kopers en kapers op de kust.

Oorlogsstrategieën.
Waar Rusland en Amerika in deze strijdvelden niet veel verder komen dan de klassieke strategie van ‘landje pik’ heeft de derde wereldmacht China al lang een andere strategie gekozen deze wereldwijde grondstoffen oorlog naar hun toe te trekken.

De Chinese strategie: wees pragmatisch. Koop het in plaats van oorlog te voeren. Goedkoper, sneller en politiek beter verkoopbaar. Half Afrika is al op deze manier ‘bezet’ door de Chinezen . Angola, Zambia, Nigeria, Soedan, Congo. Etc. Toevoer grondstoffen zeker stellen in ruil voor aanleggen van infrastructuur. China kiest ervoor verder geen eisen te stellen aan het heersende regime. Het ‘westen’  moppert maar heeft geen duidelijk antwoord. China glimlacht en blijft beleefd.

In Zambia heeft China zich grootschalig al in de koper ingekocht. In ruil voor aanleg van spoorwegen, ziekenhuizen, wegen etc. Door met name Chinese bouwvakkers overigens.

China koopt zich in in Afghanistan. In 2008 won ze een tender om het grootste koperveld (waarschijnlijk de grootste ter wereld) daar te mogen exploiteren: Aynak . Investering 4 miljard. Gewoon een miljard meer dan alle andere bieders tot grote schrik van Amerikaanse en Britse bedrijven en hun regeringen. Strijkstokken? Afghanistan is een van de meest corrupte landen ter wereld. Koopje?

Onderdeel van het bod: een 400 megawatt energiecentrale, dorpen, ziekenhuizen en moskeeën bouwen, en een spoorlijn naar Pakistan. In ruil voor en 30 jarige lease. Eenzelfde strategie waarmee half Afrika inmiddels is aangekocht. Ook wederopbouw? Nee, winst!  Enkel dit Aynak koperveld al is meer dan 88 miljard dollar waard! Dit enkele veld alleen al is qua inhoud een derde van alle koper reserves van China!

De ironie (of zwarte humor?): de betaling vindt plaats in dollars. Dollars die ze ruim in overschot  hebben omdat het Westen die aan hun heeft gegeven vanwege de negatieve handelsbalans met China.

Wij (het Westen) voeren daar oorlog. Zij winnen die oorlog met ‘onze’ dollars.
Obama stuurt soldaten. China bouwvakkers en mijnwerkers. En die laten zich door onze ‘wederopbouwwerkers’ beveiligen.

Mijn betoog: denk eens aan deze tip van de sluier als je de betogen hoort waarom we wel of niet in Afghanistan zouden moeten blijven. Of ooit in Afghanistan zijn terecht gekomen.

Wil je meedoen aan de geopolitieke belangen en onderdeel zijn van, of mede verantwoordelijkheid dragen aan ook dit slachtveld van de Derde Wereldoorlog?

Of sluit je de ogen en accepteer je het belogen te worden?

Oh ja, die Bin-Laden kunnen ‘we’ maar niet vinden… Die speelt ook geen enkele rol immers.

Verdere bronnen:
Rawa.org: Afghanistan sitting on a gold mine
Mohammad Ibrahim Adel (mijn-minister Afghanistan): “In five years’ time Afghanistan will not need the world’s aid money”. “In 10 years Afghanistan will be the richest country in the region.”

Terug lezen:
01/08 Oorlog? Het is al lang oorlog, en dat zal alleen maar erger worden.
Vervolg:
08/08 Georgië, wie heeft de leiding? (ook over Afghanistan)
En het vervolg:
11/08  De grondstoffenoorlog: het wordt erger en erger..

en:
12/07: Regeren is vooruitzien..terugkijken ook. Het Uruzgan-dossier..

Plaatje: boston.com: in Afghanistan (bijzondere foto serie)

Mijn brief aan Barack Obama..

U wordt vandaag officieel de 44ste president van de Verenigde Staten. De hartelijke felicitaties alvast! Het zal een historische dag worden, en ik kijk er vol verwachting naar uit. Net als iedereen mag ik aannemen.

Bij deze geef ik u een bijpassend cadeau. Een met de hand gemaakte vulpen.

Waarom een vulpen zult u vragen. Het antwoord is eenvoudig. Als ‘de machtigste man op aarde’ kunt u met een paar pennenstreken de wereld voorgoed ten goede veranderen.

Als morgen de feestelijkheden achter de rug zijn, vraag ik u slechts een paar handtekeningen te zetten onder enkele Internationale Verdragen. Het is uw eerste werkdag immers.

“I will listen to you” hield u de wereld en uw kiezers voor. Luister en huiver. Ik geef u hierbij een (voorlopig lijstje) zodat u meteen kan beginnen.

Statuut van Rome
Uw voorganger en partijgenoot Clinton heeft dit verdrag getekend. Bush heeft deze ondertekening teruggetrokken. Amerika ontrekt zich daarmee aan elke controle van het Internationaal Gerechtshof. Tekenen!
Als verlengstuk hiervan mag u de American Servicemembers Protection Act (ook wel “The Hague Invasion Act” genoemd) schrappen. De wet waarmee Amerika zich  het recht voorbehoud om waar ook ter wereld een Amerikaans staatsburger die verdacht is van misdaden tegen de mensheid gewapenderhand te bevrijden.
Net als alle Artikel 98 Verdragen. Verdragen die u bilateraal hebt gesloten hebt met inmiddels meer dan 100 landen om van oorlogsmisdaden verdachte burgers van elkaar niet uit te leveren aan het Internationale Gerechtshof. De redenen waarom kunt u hier  lezen.

CEDAW: Convention on Discrimination against Women
Slechts een paar landen ter wereld hebben dit verdrag niet geratificeerd. Waaronder Amerika, Sudan, en Iran. Uw voorganger Bush kwam niet verder dan “generally favorable”. Daarmee impliciet de rechten van de vouw niet erkennend.

Convention on the Rights of the Child
Naast Somalië is Amerika het enige land ter wereld dat dit verdrag niet heeft geratificeerd. Redenen: in enkele van uw staten is de doodstraf voor kinderen nog toegestaan. Verder ronselt uw land nog soldaten onder de 18 jaar. Wilt u kindsoldaten naar het front sturen? Staat u achter de doodstraf? En de doodstraf voor kinderen?

International Covenant on Economic, Social en Cultural Rights
142 landen hebben dit mensenrechten verdrag inmiddels geratificeerd.  Amerika niet. Motivatie: je kan er naar streven, maar mensenrechten mogen niet onderling worden afgedwongen. Daarmee zich wederom ontrekkend aan enig sanctioneringmogelijkheid. U heeft toch mensenrechten hoog in het vaandel?

Kyoto Protocol
Met 5% van de wereldbevolking produceert Amerika 25% van alle vervuiling op aarde. Clinton tekende het protocol. Bush maakte het ongedaan. Met als motivatie dat het de Amerikaanse economie zou schaden, en ontwikkelingslanden uit de wind zou houden. Dat vond Bush oneerlijk. Slechts drie geïndustrialiseerde landen hebben het niet ondertekend: Amerika, Australië en Israël. Is dat een voorbeeld voor de wereld?

Convention of the Prohibition of the use, Stockpiling and Transfer of Anti-Personnel Mines
Amerika is naast  Turkije het enige Westerse land dit verdrag niet heeft ondertekend. Amerika ziet het leggen van mijnen als een essentieel middel om haar eigen soldaten te kunnen beschermen. Mijnen vormen een humanitaire ramp in de wereld.

Comprehensive Test Ban Treaty
Wel eerder ondertekend, maar het werd nooit geratificeerd. Bush draaide de klok zelfs terug. In 2002 verscheen zijn Nuclear Posture Review (NPR). Hierin werd gesuggereerd dat testen van nucleaire wapens weer zou worden hervat, en werd het recht op een “first strike” met nucleaire wapens door Amerika vastgelegd. De reductie van aantallen nucleaire wapens werd teruggedraaid. Meer Weapons of mass destruction om die ook nog te gaan gebruiken? De eerste tekenen, de tweede schrappen!

Anti Ballistic Missile Treaty
Alweer zo’n verdrag wat eerst wel was getekend (met Rusland), maar waar Bush in het kader van ‘war-on-terror’ een streep doorhaalde. Amerika wilde de handen vrij hebben. Meten met twee maten?

Cluster Bom Ban Treaty
In 2008 ging dit verdrag in werking omdat voldoende landen het verdrag hadden geratificeerd. Amerika heeft het nog niet eens ondertekend! Een schandalig wapen!

Chemical Weapons Convention
Wel ondertekend door Amerika, maar wel met een cruciale restrictie: enkel de president (Bush dus) beslist of er een inspectie op naleving wordt toegestaan. Amerika begon wel een oorlog in Irak , omdat Saddam Hussein inspecties niet wilde toestaan. Is dat ‘transparency’?

Arms Trade Treaty
Een verdrag wat de wapenhandel in de wereld aan strikte regels zou moeten onderwerpen. Met overweldigende meerderheid zijn in 2006 en 2008 twee voorbereidende resoluties aangenomen in de UN die moeten leiden tot dit verdrag. In 2006 waren er twee tegenstemmers: Amerika en Zimbabwe. In 2008 was Amerika de enige tegenstemmer! Bush wilde wederom niet gebonden zijn. Waarom het belangrijk is dit ook te tekenen kunt u hier lezen.

Guantánamo Bay in Cuba
Sluiten! U heeft al gezegd dit te zullen doen. Maar ook dat u er de eerste 100 dagen wel niet aan toe zult komen. Jammer. Onmiddellijk weg er mee, inclusief alle andere plekken waar u buiten elke rechtsorde mensen vasthoudt zonder enig recht en zonder enige gegeven verdenking en juridische bescherming.

Een voorganger die u vaak als voorbeeld neemt (John F. Kennedy) sprak de historische woorden tijdens zijn inauguratie : Ask not what your country can do for you. Ask what you can do for your country!”

Ik geef u ter serieuze overdenking een variatie op die historische woorden:

Ask not what the world can do for you. Ask what you can do for the World!

Met een paar pennenstreken kunt u de wereld voorgoed veranderen. “Change en “Hope”  brengen voor de wereld. Voor een betere wereld. Dat moet toch niet zo moeilijk zijn voor ‘de machtigste man op aarde’? “Yes we can” geldt ook voor u.

Tekent u hiervoor? Zo ja, dan zou mijn enthousiasme met geen (vul)pen te beschrijven zijn.

Is getekend,

Aad Verbaast.

P.S. 1. En hou eens snel op met oorlog voeren en begin met vrede te stichten. De wereld heeft meer dan genoeg geleden.
P.S. 2. Ik zal u  in de toekomst blijven berichten over andere verdragen die zouden moeten worden ondertekend. En uiteraard volgen en berichten of u aan mijn oproep hebt voldaan. Werk in uw winkel!
P.S. 3. Ik stuur u de reactie ruimte hieronder mee. Er staan nog vele suggesties, die de lezers van deze brief u willen meegeven. Neem ze ter harte! En teken zonder uitstel voor een betere wereld!

Bronnen (naast degene die hierboven al zijn gegeven):
Uitpers.be: het VS Imperium lacht met de rest van de wereld.
Globalpolicy.org: overzicht niet getekende verdragen.
Globalpolicy.org: US  Human Rights Charade.
Nrc.nl: Obama schuift enkele beloftes op de lange baan.
Vulpen hier ‘besteld’

Terug lezen:
De Caroline Case.
Na 9/11 kent “proportionaliteit” geen grenzen meer.
Het bloed kruipt waar het gaan kan.
All animals are equal, some are more equal than others.
Overdracht maakt macht. Gesprek Obama – Bush.

Na 9/11 kent proportionaliteit geen grenzen meer

Het vervolg van de blog de caroline case. een terroristische aanslag die zijn weerga niet kende in de geschiedenis. ” 9/11“. ruim 3000 doden. een zwaar getraumatiseerd amerika achterlatend. met enorme gevolgen voor de hele wereld.

Woedend startte Amerika onmiddellijk de War on Terror, nog geen maand later (7/10/01) werd Afghanistan massaal gebombardeerd. “we hunt them down en smoke them out”.

Op 20/9/01 in het Congres en nog duidelijker uitgesproken in de historische toespraak in West Point (1/6/02) werd de Bushdoctrine ontvouwd. De  kern van deze doctrine was:

a. Unilateraal (ipv multilateraal): “Either you are with us, or you are with the terrorists “.”We must uncover terror cells in 60 or more countries.” Daarmee verklaarde Amerika eenzijdig de oorlog aan alles wat met terrorisme te maken had. En definieerde alvast 60 landen (!!) die daaraan zouden meewerken. De wereld (inclusief de bondgenoten) werd daarmee gechanteerd. Je doet met ons mee, of we beschouwen je als een vijand. Het is een strijd tussen “bad and evil“. Amerika besluit eenzijdig wat “bad” en wat “evil” is. Mooi als je mee doet, maar als je niet meedoet, doen we het toch!

b. Het recht preventief op te treden: Yet the war on terror will not be won on the defensive. We must take the battle to the enemy, disrupt his plans, and confront the worst threats before they emerge. a military that must be ready to strike at a moment’s notice in any dark corner of the world. And our security will require all Americans to be forward-looking and resolute, to be ready for preemptive action when necessary to defend our liberty and to defend our lives. Hiermee werden de volkenrechtelijke en humanitaire afspraken buiten spel gezet. Afspraken die moeizaam waren opgebouwd. Wie “the enemy” was  had Amerika unilateraal al vastgelegd (zie ad a.).

Nog twee belangrijke onderdelen van de doctrine: Verspreiding van vrijheid en democratie: de veiligheid van Amerika zou het beste gediend zijn met een verspreiding  van hun neoliberaal kapitalisme over de wereld. Een goddelijke missie in hun ogen. “God bless you.”
Verder: de militaire overmacht van de Verenigde Staten kan en mag niet bedreigd worden door andere mogendheden:“America has, and intends to keep, military strengths beyond challenge.”

Terwijl de wereld nog verdoofd was door de beelden van de instortende WTC gebouwen en de rokende puinhopen van het Pentagon werd, door een superpower die zich diep beledigd voelde, in een ongekend tempo de moeizaam opgebouwde internationale rechtsorde unilateraal en substantieel ‘verbouwd’.

Dankbaar gebruik makend wat Noami Klein haarscherp benoemde en in haar gelijknamige boek omschreef als de Shock Doctrine. Een doctrine die er in het kort op neer komt dat als er een schok(golf) is, mensen in een staat van ontzetting bereid zijn (nog) meer macht te verschuiven naar de zittende machthebbers die daar dankbaar gebruik maken. Met als doel hun macht te vergroten. Daar boven op nog een cruciale factor: creëer een vijand. Dat heb je een verbindend effect, en geeft je iets om tegen te strijden. Of de vijand werkelijk bestaat is minder belangrijk. Als het volk het maar gelooft. Daar werd dan ook alles aan gedaan.

En vanwege deze shock, is het volk eerder bereid wat te geloven. Het vraagt toch om goed leiderschap en ‘intelligence’?

De “nieuwe logica” van Bush en zijn regering:
Our enemy is a radical network of terrorists, and every government that supports them. 
Het profiel van ‘de vijand’: Al-Qaeda. Een wereldomspannend netwerk van terroristen. Een centraal geleid en goed getraind statenloos (maar wel gesteund door staten) leger. Met maar één gezamenlijk doel: de vernietiging van alle Westerse waarden.
Er zou geen bommetje meer ergens in de wereld ontploffen  of binnen het uur stond het vast dat het ongetwijfeld een nieuwe streek was van Al Qaeda. Proportioneel?

De enorme gevolgen. Een paar cruciale maatregelen.
Binnen 5 weken (!!) werd er een 342 pagina’s (!!) tellende wet door het Congres aangenomen: de PATRIOT Act. Met verregaande bevoegdheden voor de overheid, resulterend in verregaande beperkingen in bewegingsvrijheid, privacy en rechten voor de bevolking. Niet alleen beperkt tot Amerikaanse burgers overigens. De hele wereld moest er aan geloven!

Amerika haalt in 2002 een streep door (het door Clinton wel ondertekende) Statuut van Rome. Israel volgde onmiddellijk. Het Internationaal Gerechtshof werd niet meer erkend.

In razend tempo volgde de Supplemental Appropiations Act. Kern: militaire steun aan landen aan landen die het statuut van Rome hebben geratificeerd zal worden onthouden. Daarmee werd zelfs de NAVO buitenspel gezet en geschoffeerd. Zij hadden het immers wel geratificeerd. En nu? Ze hadden het nakijken. En deden dat ook. In de wet stond dat alleen Bush zelf tot een uitzondering op de wet mocht besluiten. Een doekje voor dat bloeden? Bush wikt en beslist. Eenzijdig.

Onderdeel van de wet is de American Servicemembers Protection Act. Deze wet maakt het mogelijk een Amerikaanse verdachte (al is het maar één soldaat) van het Internationaal Strafhof (gezeteld in Nederland!) gewapenderhand te bevrijden. Het zou de  “The Hague invasion act” als nickname krijgen.

En om helemaal de handen vrij te hebben, komt er een diplomatiek offensief om de zogenaamde Artikel 98 Verdragen. Er zijn er inmiddels 100 gesloten.
Kern van dit verdrag: beide landen verplichten zich tot elkaar geen verdachten (uit elkaars land) uit te leveren aan het Internationaal Strafhof. Het laat zich raden wie die verdragen heeft getekend. Angola was het honderdste land..

Daarmee had Amerika er alles aan gedaan om elke International rechtsorde inclusief de VN vleugellam te maken. De wereld werd verdeeld in meelopers, en als je niet meeloopt,ben je een tegenstander. Amerika had nu zijn handen vrij om waar ook ter wereld te doen en te laten wat ze wilde. En dat hebben we geweten.
 
De grenzen van proportionaliteit werden letterlijk en figuurlijk verlegd.

Afghanistan werd al in 2001 onder de voet gelopen. Irak zou weldra volgen. Het dodental is daar al opgelopen tot ruim over de 650.000!! In een poging steun er voor te krijgen werd de wereld met leugens bestookt. Geen steun? Dan doen we het toch! Disproportioneel?

Vermeende ‘terroristen’ werden zonder enige rechtsbescherming opgesloten (o.a. Guantánamo Bay), maar er werden nog vele geheime kampen opgezet wereldwijd. De mensrechten ver overschrijdend. Disproportioneel?

Amerika bombardeerde (nog) ‘vermeende’ cellen in elk land. Syrië, Pakistan om maar weer een paar zeer recente bombardementen over de grens te noemen. Disproportioneel?

De recente strijd in Gaza zou zonder deze doctrine onmogelijk zijn geweest. Nu wel. Met alle gevolgen van dien. De wereld zit gevangen tussen de oude en deze nieuwe orde. Disproportioneel?

Is er ook goed nieuws?
Waar Bush in zijn afscheidspeech zijn beleid nog aan alle kanten probeerde te verdedigen, kwam er een paar dagen geleden ineens, uit onverwachte hoek, een geheel ander geluid.
 
Op 15 januari 2009 zegt Miliband (foreign secretary van Engeland en getipt voor een toekomstig premierschap) in een speech in Mumbai:  “War on Terror was a mistake”.

Waar Tony Blair een van de grootste ondersteuners was van deze doctrine, en meevocht op alle fronten (nu Midden-Oosten gezant voor de VN!) staat er een nieuwe generatie op die openlijk afstand neemt, van deze doctrine.
Een aantal uitspraken van Miliband in deze speech:  
“Terrorism is a deadly tactic, not an institution or an ideology,”
“The more we lump terrorist groups together and draw the battle lines as a simple binary struggle between moderates and extremists or good and evil, the more we play into the hands of those seeking to unify groups with little in common.”
“Democracies must respond to terrorism by championing the rule of law, not subordinating.”
 
Goed nieuws!
Hij neemt (als vertegenwoordiger van Engeland) openlijk afstand van de doctrine en alle uitgangspunten daarvan.
Het woord leugen nog net vermijdend. Maar wel impliciet toegevend.

En daarmee zijn we terug bij 1837-1842.
Waar Amerika Engeland toen een lesje leerde. En Engeland toen dat lesje uiteindelijk accepteerde.
De wereld die les overnam en het als fundament gebruikte voor een international rechtsorde in conflicten.
Een les waar Bush eenzijdig afstand van nam. Met wereldwijde dramatische gevolgen. En nog.

En waar 170 jaar later Engeland nu plots dezelfde les wil leren aan Amerika. De les die Amerika en haar vrienden helemaal ‘vergeten’ waren.
Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald?

En nu maar hopen dat Obama wil luisteren naar dat ‘lesje’. Dat zou pas “change” zijn.

Daarover de volgende blog:  Mijn brief aan Barack Obama..

Extra bronnen:
Trouw.nl: Bush: Na 9/11 werd alles anders.
Guardian.co.uk: war on terror Miliband
Nrc.nl: De allerlaatste keer George W.Bush.
Nrc.nl: Miliband: Oorlog tegen terreur was verkeerd en misleidend.
Nrc.nl: Bush: Mission accomplished was een misser.
Volkskrant.nl: Dodental in Irak geschat op 655.000.
Nrc.nl: Kamerbrede roep om uitleg. Balkenende wil details.
Al voor de besluitvorming over de Irak-oorlog hadden ambtenaren van verschillende ministeries kritische geluiden laten horen over de juridische onderbouwing van de politieke steun. Toen de oorlog, die op 20 maart 2003 begon, eenmaal was begonnen, benadrukten de juristen van Buitenlandse Zaken op 29 april 2003 nogmaals dat de juridische argumentatie „procedureel en materieel” tekort schoot en dat Nederland een eventuele procedure voor het Internationaal Gerechtshof waarschijnlijk zou verliezen. De ambtenaren vonden het belangrijk om een „objectieve volkenrechtelijke inschatting” te geven, naast antwoorden op vragen van de politieke leiding voor „een zo goed mogelijke juridische onderbouwing van het Nederlandse standpunt”.

Terug lezen:
Proportionaliteit buiten alle proporties.
Terrorisme en staatsterrorisme.
All animals are equal, but some are more equal than others.
De grondstoffenoorlog: het wordt erger en erger..

De Caroline Case.

Nog nooit van gehoord zul je zeggen. Haar naam is echter verbonden aan een voorval wat 170 jaar geleden plaats vond en die de wereld tot nu nog dagelijks in zijn greep houdt. Het zou namelijk de internationale rechtsorde bepalen met betrekking tot het “recht op zelfverdediging”,  “proportionaliteit” en “anticiperend aanvallen” (preemptive attack). begrippen die gezien de gebeurtenissen in de gaza weer dagelijks reden geven tot verhitte discussies wereldwijd. Reden genoeg om de historie in te duiken.

Het speelde zich allemaal af eind 1837. Canada (Brits) had de handen vol met een interne opstand door “rebellen” die een onafhankelijke democratische republiek ambieerden. Een republiek onafhankelijk van de imperialistische Britten die met militaire overmacht hun kolonie in een ijzeren greep hielden. Opstanden op diverse plaatsen werden bloedig en succesvol neergeslagen.

Amerika had zich in deze conflicten neutraal opgesteld. Toch ondervonden de rebellen veel sympathie bij de Amerikaanse bevolking. Ze hadden immers ook nog niet heel lang geleden een onafhankelijkheidsoorlog tegen de Britten in hun voordeel beslecht (1783).

Een groep rebellen (300) onder aanvoering van William Lyon Mackenzie verschanste zich begin december op Navy Island in de Niagara rivier. Een eilandje op de grens tussen Amerika en Canada maar nog net Canadees grondgebied. Op 13 december 1837 riepen zij daar onafhankelijke republiek uit. De rebellen werden door enkele sympathisanten vanuit Amerika bevoorraad (geld, voedsel en wapens). Dat gebeurde met een stoomschip genaamd de SS Caroline.
 
Op 29 december in het holst van de nacht stak een Britse groep milities (nu: “commando’s”) de grens over en overmeesterde het schip. Stak het in de fik, sleepte het de rivier op, waar het snel de Niagara watervallen trof en werd verpulverd. Er zouden tientallen doden gevallen zijn. Uiteindelijk bleek overigens dat er slechts één (zwarte) Amerikaan (Amos Durfee) was omgekomen, maar toch. Het zou een enorme diplomatieke rel worden.
 
De Amerikanen waren woedend. Een inval op hun grondgebied!! En een brutale moord op een van hun burgers naast het vernielen van Amerikaanse eigendommen!! De publiek opinie sprak er schande van.De kranten stonden er vol van. Felle debatten in het congres. De regering kwam in actie.

De Britten zagen het echter als een noodzakelijke actie uit zelfverdediging, tegen een groep “piraten” (nu “terroristen”)  die daardoor buiten elke wet stonden en dus ook buiten de Amerikaanse wetten.

Er ontstond een intensieve briefwisseling tussen Daniel Webster  (Amerika’s secretary of State) en Alexander Baring (1st Baron Ashburton), Brits diplomaat. 
Uiteindelijk (1842) resulteerde het in een set van afspraken  tussen de twee mogendheden die ondermeer vastlegden onder welke omstandigheden een aanval was gerechtvaardigd. Jurisprudentie die nu nog wordt gehanteerd in internationale conflicten.
 
Letterlijk waren de voorwaarden voor een gerechtvaardigde verdediging: 
“necessity of that self-defence is instant, overwhelming, and leaving no choice of means, and no moment for deliberation”.Aangezien de aanval op de SS Caroline door de Britten van geen kanten hier aan voldeed, haalden de Amerikanen hun gelijk. Het schip had nooit mogen worden aangevallen, en al helemaal niet buiten de landsgrenzen. De Britten boden hun excuses aan en daarmee kon het incident worden afgerond.
 
Op de fundamenten van de Caroline Case bouwde de VN (1945 “dit nooit weer”) voort. In hun Charter worden slechts twee mogelijkheden voorzien waarop een oorlog(sdaad) kan worden toegestaan.
De eerste is eenvoudig: met toestemming van de VN Veiligheidsraad (veto).
Verder geeft Artikel 51 van het Handvest aan dat je je mag verdedigen tegen een aanval. Echter “totdat de Veiligheidsraad de noodzakelijke maatregelen tot handhaving van de internationale vrede en veiligheid heeft genomen.”. De verdediging moet proportioneel en doelgericht zijn om de aanval te pareren.

De “Caroline criteria”  in combinatie met artikel 51 gaf (tot aan het Internationaal gerechtshof) voldoende basis en houvast om in de international rechtsorde individuele en collectieve geweldsacties te kunnen beoordelen respectievelijk veroordelen. Ruim anderhalve eeuw had het redelijk naar tevredenheid gefunctioneerd.

Tot die historische dag “9/11″…

Het zou leiden tot een dramatische breuk met deze rechtsorde, waarbij een getraumatiseerd en tot op het bot gekrenkt Amerika unilateraal de door hun zelf afgedwongen en geïntroduceerde Caroline criteria volledig overboord gooiden en hun eigen en geheel nieuwe rechtsorde introduceerde in de wereld. En daarmee de wereld het nakijken gaf. Met dramatisch gevolgen.

Hoe en met welke gevolgen kun je lezen in de volgende blog: Na 9/11 kent “proportionaliteit” geen grenzen meer.

Extra bronnen:
Wikipedia: Caroline affair (incl bijgeknipt plaatje).
Gedetailleerd verslag en integrale briefwisseling Webster Ashburton
Nog een gedetailleerd verslag van de gebeurtenissen.
Wikipedia: Rebellions of 1837
Brief min. Bot (2004) aan de kamer. Hierin wordt veelvuldig gerefereerd aan de Caroline Affaire en geeft het (tot op heden gehanteerde) standpunt van de Nederlandse regering:
“Of de Caroline-criteria vandaag de dag afdoende zijn om te bepalen of er inderdaad sprake is van een dreiging die voldoende onmiddellijk is om de uitoefening van het recht op zelfverdediging te rechtvaardigen, zal de praktijk moeten uitwijzen. Deze criteria vormen inderdaad een nuttig handvat, maar het kan niet worden uitgesloten dat ze op termijn verder dienen te worden verfijnd.”Terug lezen:

Proportionaliteit buiten alle proporties.
Terrorisme en staatsterrorisme.
De grondstoffenoorlog: het wordt erger en erger..

 

Noot:
1. er is serieus sprake van geweest om het hoofdkantoor van de VN gezien de vergaande historische betekenis op Navy Island te plaatsen. Uiteindelijk is het toch New York geworden.
2. De vrouw van Daniel Webster heette ook Caroline.

All animals are equal, but some are more equal than others.

10 december: dag van de mensenrechten. precies 60 jaar geleden (1948) werd de  universele verklaring van de rechten van de mens aanvaard door de leden van de nog kersverse verenigde naties (1945).

Vrijwel alle landen in de wereld (193) zijn nu lid (Taiwan niet, die wil wel, maar mag niet..).
De Veiligheidsraad zou het krachtigste en machtigste orgaan worden van de VN.

Allemaal in het kader van: dit nooit meer! Een krachtig instituut! Met krachtige verklaringen!
 
“Dit nooit weer”?
De laatste halve eeuw is de meest gewelddadige uit onze hele geschiedenis geworden.
Er waren in deze periode  meer dan 250 ernstige conflicten. Hierbij kwamen 86 miljoen mensen om het leven. Meest vrouwen en kinderen. Meer dan 170 miljoen mensen verloren daardoor hun rechten, bezittingen, en hun menselijke waardigheid.

Kinderarbeid, doodstraf, mensenhandel, onvrijheid van meningsuiting, vluchtelingen, voedselcrises etc. etc, zijn daarin niet eens meegenomen. Laat staan gelijke behandeling. Mensenrechten worden wereldwijd op immense schaal geschonden. Een puinhoop is het.
Welk land wordt niet genoemd in het Jaarboek van Amnesty International?

Wat ging er mis, wat is er mis?
Teveel om op te noemen natuurlijk. Je hoeft de kranten er maar op te slaan. Dagelijks. Ik ga het daar nu niet eens over hebben. Het zou weer een boek worden.

In deze blog concentreer me ‘slechts’ op enkele cruciale ‘weeffouten’ in het/ons systeem en denken. Met enorme gevolgen die we dagelijks meemaken. De ruimte (voor schendingen tegen de mensheid en van mensenrechten) die men niet weer wilde scheppen, werd/wordt net zo hard weer ingenomen. Door enkelen. Ten koste van vel anderen. De minder bedeelden. Zoals altijd.

Een illustratie, een voorbeeld, een uitwerking maar zeer tekenend. Ga er maar even rustig voor zitten. De haren rijzen je te berge. Althans dat overkwam mij toen ik weer wat ging graven.

One country, one vote.
Een essentiële randvoorwaarde die de staten gezamenlijk stelden bij de oprichting van de VN was dat elke staat één stem kreeg in de Veiligheidsraad. Daarmee zou elke natie een even zwaar tellende stem krijgen en daardoor (!!) het overleg eerlijker verlopen. Zo werd het letterlijk gesteld.
Een briljante vondst! Dat was het ook. Totdat…

Helaas. Al heel gauw werd de keutel weer ingetrokken. De Veiligheidsraad ‘kreeg’ een paar permanente leden: Taiwan (nu China), Sovjet unie (nu Rusland), USA, Frankrijk, en Verenigd Koninkrijk. Alle permanente leden eisten en kregen vetorecht. De anderen mogen ‘mee stemmen’, of niet. Het fundament, nog voor het cement was uitgehard, bleek al snel ondergraafd. Daarmee het huis.
 
Internationaal strafhof.
Al in 1948 werd de noodzaak door alle VN leden ingezien (na de Processen van Neurenberg  en Tokio)  voor een Internationaal Strafhof tegen oorlogsmisdaden, oorlogsmisdadigers en genocide.
De ernstigste vorm van misdaden tegen de mensheid. “Dit nooit weer” immers!
 
Het zou tot 1998 (!!) duren voordat Statuut van Rome werd ondertekend door 129 landen, waarin de procedures voor dit Strafhof vast kwamen te staan.
Alhoewel Amerika het Statuut eerst wel heeft ondertekend (Clinton), kwam Bush al gauw daarop terug en maakte de ondertekening ongedaan. Hij had zich ‘bedacht’. O.a. Israël in zijn kielzog.

In 2002 hadden meer dan 60 landen het inmiddels geratificeerd. Het kwam daarmee in werking. Het hof zou gevestigd worden in Den Haag. Nederland kwam daarmee ‘definitief op de wereldkaart.
 
De drie permanente ‘supermachten’ van de Veiligheidsraad (China, Rusland en Amerika) hebben het Statuut niet steeds niet geratificeerd en onttrekken zich daarmee ook aan de rechtsgeldigheid er van. Zo’n 85 landen (van de 193) overigens ook niet steeds niet. Niet de rustigste uiteraard, dat laat zich raden. Een paar opnoemen? India, Pakistan, Indonesië, Midden-Oosten landen, Iran, Turkije, half Afrika…

Triest dat de wereldmachten (en anderen) nog niet willen meedoen. “Nog”?

Nood breekt wet?
In 2002 ondertekend Bush (in oorlog met Afghanistan, bijna in Irak)  een Supplemental Appropiations Act
Onderdeel van deze wet:
– een verbod op samenwerking en het delen van inlichtingen met het Internationaal Strafhof (!!)
– een beperking van Amerikaanse deelname aan vredesmissies (!!)
militaire steun aan landen aan landen die het statuut van Rome hebben geratificeerd zal worden onthouden (!!!).

Bizar? Natuurlijk! Met name de laatste spant helemaal de kroon. Het legt een zware druk op alle landen van goede wil immers. De wet schrijft wel voor dat enkel de President bevoegd is uitzonderingen te maken. Naar zijn eigen goeddunken respectievelijk laagdunken dus.
Een bermbom onder de NAVO? Een knuppel in dat hoederhok op zijn minst, zonder enige garantie.

Maar daarmee is dit ‘spannende jongensboek’ nog lang niet afgelopen.

“War of Tulips”
Onderdeel van de wet is de  American Servicemembers Protection Act.
Deze wet maakt het mogelijk een Amerikaanse verdachte (al is het maar één soldaat) van het Internationaal Strafhof gewapenderhand te bevrijden. Deze wet wordt ook wel “the Hague Invasion Act” genoemd. In de wandelgangen werd er al gauw naar gerefereerd als “the War of  the Tulips”!!

Was het al niet meer dan genoeg? Kon het nog gekker?

Genoeg is niet genoeg.
In een niet aflatende strijd dat geen enkele Amerikaan ooit voor dit gerecht kan worden gesleept voor het oog van de wereld, gaat Amerika nog vele stappen verder. Condoleezza Rice reisde wat af. Amerika probeert met alle mogelijke middelen bilaterale verdagen te sluiten met zo veel mogelijk landen. Ze staan bekend als de Artikel 98 Verdragen. Er zijn er inmiddels 100 gesloten (!).
 
Kern van dit verdrag: beide landen verplichten zich tot elkaar geen verdachten (uit elkaars land) uit te leveren aan het Internationaal Strafhof. Een verdrag als vrijbrief?
Je kan wel raden welke landen een dergelijk duivels verbond willen sluiten..

 
En ik me ons maar verbazen dat mensenrechten met voeten getreden kunnen worden wereldwijd.
En ik me maar verbazen dat het ene land/mens wel een ander land/mens mag verpletteren, en andere landen/mensen het gram van ‘de wereld’ over zich heen krijgen.
En ik me maar blijven verbazen dat de mensenrechten overal worden geschonden.
En ik me maar verbazen dat er landen zijn die ongestraft resoluties met voeten kunnen treden, terwijl andere landen op grond van het overtreden van resoluties met weapons of mass destruction worden aangevallen en bezet, voor het oog van de wereld. Nederland doet er zelfs aan mee.

All animals ere equal, but some are more equal than others  schreef  George Orwell al in 1945.

Eén ding is wel duidelijk: op deze manier blijft het een beestenboel.
Het ‘recht’ van de sterksten verheft zich blijkbaar ver boven de Universele Rechten van de Mens.

Ik kan daar geen enkele verhevenheid in ontdekken.

Ik wens de mensheid veel sterkte toe, maar dan wel anders. Miljarden hebben het hard en hart nodig. Onze hele planeet, willen we dit kunnen overleven.

Terug lezen:
Oorlog? Het is al lang oorlog, en dat zal alleen maar erger worden..
De grondstoffenoorlog: het wordt erger en erger..
Geef het volk brood en spelen!
Georgië: wie heeft de leiding?
Iran: history repeats itself!
One World One Dream