Aad Verbaast

te gek voor woorden eigenlijk

Tag archief: 9/11

Het staatsmonopolie op informatie

Naast het monopolie op geweld, kan inmiddels gesteld worden dat soevereine staten zich ook het monopolie op informatie hebben toegeëigend. Waar burgers meer en meer belet wordt informatie te verzamelen over de activiteiten van de overheid, verzamelen de overheden meer en meer informatie over de burger. Elke burger is immers een potentiële terrorist. Volgens diezelfde overheid.
 
hierboven een foto van de national counterterrorism center’s operations floor (in mclean, us). hier komt verzamelde ‘intelligence’ tezamen in gedestilleerde vorm op de schermen. hier wordt de wereld ‘real life’ in de gaten gehouden op mogelijke terroristische bedreigingen. een waarlijk zenuwcentrum. klaar om onverbiddelijk in te grijpen. bij vermoed gevaar.
 
De Washington Post publiceerde afgelopen week de resultaten van een uitgebreid onderzoek naar de verborgen wereld van het anti-terrorisme in Amerika. Ze hadden er twee jaar voor nodig om het in kaart te brengen. Ze noemden het “Top-Secret-America”. Oncontroleerbaar, verstikkend, en een nog steeds groeiend gezwel in de samenleving. De ‘vierde’ overheid zoals ze dat benoemden. Geheel ondergronds.

Een kort overzicht:
1271 overheidsinstellingen.
1931 private ingehuurde private ondernemingen.
>10.000 lokaties in Amerika.
>850.000 mensen met “top-secret clearance”.
Alleen al in Washington meer dan 33 gebouwen met een gezamenlijk oppervlak 3 keer zo groot als het Pentagon.

Wat doen al die mensen de hele dag? Controleren wat jij allemaal ‘uitvreet’ natuurlijk!
Voorbeeld? 1,7 miljard e-mails per dag (!!) doorspitten op.. Tja, op wat..

Inmiddels weet men alles over je. Je bankgegevens, je vingerafdrukken, je e-mail verkeer, je telefoongesprekken, je IP nummers, je DNA, met wie je contacten onderhoudt, waar je bent, waar je reist, hoe je reist, welke boodschappen je doet. En ga zo maar door.

Het gaat allemaal de mallemolen in van al die geheimzinnige en oncontroleerbare organisaties. Ook van Amerika’s bondgenoten. Die ook nog eens driftig overgaan tot het internationaal uitwisselen van al die informatie. En die wordt allemaal ‘ondergronds’ verwerkt. Met onbekende criteria.

Oncontroleerbaar worden we gecontroleerd. Sinds 9/11 is niemand meer veilig. Voor de overheden wel te verstaan. En dat geeft mij geen veilig gevoel. Een zeer onbehaaglijk gevoel zelfs.

 
Bronnen (o.a.):
washingtonpost.com: top-secret-america voorpagina, meerdere artikelen, tevens bron plaatje.
europa-nu.nl: eu landen kunnen vingerafdrukken, dna en kentekens in 2011 uitwisselen
europa-nu.nl: uitwisseling van bankgegevens met de vs
bof.nl: 2010/07/26 onacceptabele verwaarlozing privacyregels bij opsporingsdiensten
theage.com.au: 07/2010: 90% of web snoop document censored  (hilarisch voorbeeld)
totalecontrole.punt.nl, 22/7/10 vingerafdrukken in 2001 Europees gedeeld (goed overrzicht van ‘systemen’)
 
 
 

Internationaal terrorisme. De internationale leugen.

“de vrije wereld wordt belaagd door een internationaal netwerk van terrorisme, actief in meer dan 60 landen”. “het profiel: al qaida, onder leiding van osama bi laden”. “moslim extremisten hebben het op de vrije wereld gemunt.” “het vormt onze grootste bedreiging en uitdaging.” “we moeten er alles aan doen om dat uit te roeien en ze te verslaan.” “verslaan zullen we ze”.

Althans dat wil men ons allemaal doen geloven, en de meerderheid gelooft het..

Maar is het de waarheid, of zijn het leugens? Om ‘bestwil’?

Nog maar even in de details van 2008  (en daarvoor) over terroristische aanslagen gedoken en kwam (na wat spreadheet ‘number crunching’) weer tot verbijsterende inzichten. De resultaten.

2008: 233 aanslagen. In 34 landen. Totaal 3013 slachtoffers en 7972 gewonden.
Noot: Elke dode en gewonde is er natuurlijk één te veel. Geen misverstand daarover.

De totalen zijn vergelijkbaar met de afgelopen tien jaar. Behoudens de aanslag  (9/11/01) waar in een paar rake klappen in één dag ruim 3000 doden vielen. De aanzet tot de “War on Terror”.

De top 10 en de totalen in 2008:

# Land aantal
%
aantal  …aantal toelichting
        doden  gewonden  
             
1. Irak 43 18,5%
808
1862
…Vrijwel alle moslimslachtoffers.
2. Pakistan 41 17,6%
915
1610
…Vrijwel alle moslimslachtoffers.
3. India 21 9,0%
291
1249
…(Inclusief Mumbai met 150 slachtoffers.)
4. Afghanistan 20 8,6%
357
465
…Vrijwel alle moslimslachtoffers.
5. Shri Lanka 17 7,3%
220
896
…Tamil tijgers..
6. Israël 10 4,3%
14
135
…Bekend..
7. Turkije 9 3,9%
32
293
…PKK en TAK geclaimd (met name).
8. Thailand 8 3,4%
7
182
…Interne onrust.
9. Spanje 7 3,0%
3
48
…Afscheidingsbewegingen, meest ETA.
10. Colombia 6 2,6%
13
112
…Meest FARC
             
  Subtotaal 182 78,2%
2660
6852
…88% van alle doden wereldwijd.
. Rest 51 21,8%
353
1120
 
34. Totaal 233 100%
3013
7972
 
             

Noot: Details van de individuele rest landen zou te ver voeren, maar geef ik gaarne op aanvraag van de lezer.

Nog een aantal opvallende metingen/constateringen:
a. Er zijn in het rijtje van 34 landen 8 moslimstaten. Daarin 82 aanslagen (35%), en 1519 (moslim) doden (50% van het totaal).
b. Pakistan heeft de twijfelachtige eer de meeste doden te betreuren. 915, 30% van het totaal.
c. het aantal internationale aanslagen wereldwijd is relatief klein. Het aantal doden nog kleiner. Respectievelijk 5% en 1%. (Noot: Mumbai niet meegeteld, is niet duidelijk).
d. 38% van de doden door terroristische aanslagen vallen in precies die twee landen waar een “War on Terror” wordt uitgevochten. Vrijwel allemaal burgerslachtoffers.

Uiteraard aan de lezer er haar/zijn conclusies aan te verbinden.

Mijn conclusies en stellingen zijn:
a. Terroristische aanslagen richten zich met name op het eigen volk.
b. Terrorisme is veruit in de meeste gevallen een interne aangelegenheid.
c.  Onze (wereld)leiders verbinden onterecht internationaal terrorisme met moslimextremisten.
d.  Het gegeven profiel van moslimterrorisme komt in het geheel niet overeen met de praktijk.
e.  Moslim extremisme richt zich met name tegen moslims, onder hen veruit de meeste doden.
f. De “War on Terror”, heeft meer terrorisme voortgebracht dan het heeft opgelost.
 
Deze laatste twee conclusies werd overigens al door Bart Tromp (PvdA) in 2006 getrokken, en zijn nog steeds actueel: “De oorlog in Irak heeft het terrorisme drastisch aangewakkerd.”
 En: “Het terrorisme dat wordt bedreven in naam van de islam treft vooral moslims.”

Resumerend:
a. De “War on Terror” is één grote “excuus Truus” voor andere belangen die bevochten worden.
b. De wereld wordt belogen en bestolen met abjecte argumenten en gevolgen.
c. ‘De wereld’ gelooft het nog steeds. Althans zeker ‘onze Westerse wereld’. Inclusief Nederland.

Geloof jij het nog?

In Nederland gaan er gelukkig steeds meer stemmen op om onze rol in de Irak oorlog eens grondig te onderzoeken. Ik weet er nog wel een paar onderwerpen aan toe te voegen.

Bronnen (o.a.):
Wikipedia.org: Terrorisme definities en overzicht
Wikipedia.org: List of terrorist incidents 2008 bron voor tabel en optellingen.
Wikipedia.org: Patterns of Global Terrorism  jarenoverzicht (o.a.)
Bart Tromp (PvdA): Oorlog tegen Terrorisme.
bron foto

Terug lezen:
Na 9/11 kent “proportionaliteit” geen grenzen meer.
All animals are equal, but some are more equal than others.
De grondstoffenoorlog: het wordt erger en erger..
Georgië: wie heeft de leiding?
Oorlog? Het is al lang oorlog, en dat zal alleen maar erger worden..

Na 9/11 kent proportionaliteit geen grenzen meer

Het vervolg van de blog de caroline case. een terroristische aanslag die zijn weerga niet kende in de geschiedenis. ” 9/11“. ruim 3000 doden. een zwaar getraumatiseerd amerika achterlatend. met enorme gevolgen voor de hele wereld.

Woedend startte Amerika onmiddellijk de War on Terror, nog geen maand later (7/10/01) werd Afghanistan massaal gebombardeerd. “we hunt them down en smoke them out”.

Op 20/9/01 in het Congres en nog duidelijker uitgesproken in de historische toespraak in West Point (1/6/02) werd de Bushdoctrine ontvouwd. De  kern van deze doctrine was:

a. Unilateraal (ipv multilateraal): “Either you are with us, or you are with the terrorists “.”We must uncover terror cells in 60 or more countries.” Daarmee verklaarde Amerika eenzijdig de oorlog aan alles wat met terrorisme te maken had. En definieerde alvast 60 landen (!!) die daaraan zouden meewerken. De wereld (inclusief de bondgenoten) werd daarmee gechanteerd. Je doet met ons mee, of we beschouwen je als een vijand. Het is een strijd tussen “bad and evil“. Amerika besluit eenzijdig wat “bad” en wat “evil” is. Mooi als je mee doet, maar als je niet meedoet, doen we het toch!

b. Het recht preventief op te treden: Yet the war on terror will not be won on the defensive. We must take the battle to the enemy, disrupt his plans, and confront the worst threats before they emerge. a military that must be ready to strike at a moment’s notice in any dark corner of the world. And our security will require all Americans to be forward-looking and resolute, to be ready for preemptive action when necessary to defend our liberty and to defend our lives. Hiermee werden de volkenrechtelijke en humanitaire afspraken buiten spel gezet. Afspraken die moeizaam waren opgebouwd. Wie “the enemy” was  had Amerika unilateraal al vastgelegd (zie ad a.).

Nog twee belangrijke onderdelen van de doctrine: Verspreiding van vrijheid en democratie: de veiligheid van Amerika zou het beste gediend zijn met een verspreiding  van hun neoliberaal kapitalisme over de wereld. Een goddelijke missie in hun ogen. “God bless you.”
Verder: de militaire overmacht van de Verenigde Staten kan en mag niet bedreigd worden door andere mogendheden:“America has, and intends to keep, military strengths beyond challenge.”

Terwijl de wereld nog verdoofd was door de beelden van de instortende WTC gebouwen en de rokende puinhopen van het Pentagon werd, door een superpower die zich diep beledigd voelde, in een ongekend tempo de moeizaam opgebouwde internationale rechtsorde unilateraal en substantieel ‘verbouwd’.

Dankbaar gebruik makend wat Noami Klein haarscherp benoemde en in haar gelijknamige boek omschreef als de Shock Doctrine. Een doctrine die er in het kort op neer komt dat als er een schok(golf) is, mensen in een staat van ontzetting bereid zijn (nog) meer macht te verschuiven naar de zittende machthebbers die daar dankbaar gebruik maken. Met als doel hun macht te vergroten. Daar boven op nog een cruciale factor: creëer een vijand. Dat heb je een verbindend effect, en geeft je iets om tegen te strijden. Of de vijand werkelijk bestaat is minder belangrijk. Als het volk het maar gelooft. Daar werd dan ook alles aan gedaan.

En vanwege deze shock, is het volk eerder bereid wat te geloven. Het vraagt toch om goed leiderschap en ‘intelligence’?

De “nieuwe logica” van Bush en zijn regering:
Our enemy is a radical network of terrorists, and every government that supports them. 
Het profiel van ‘de vijand’: Al-Qaeda. Een wereldomspannend netwerk van terroristen. Een centraal geleid en goed getraind statenloos (maar wel gesteund door staten) leger. Met maar één gezamenlijk doel: de vernietiging van alle Westerse waarden.
Er zou geen bommetje meer ergens in de wereld ontploffen  of binnen het uur stond het vast dat het ongetwijfeld een nieuwe streek was van Al Qaeda. Proportioneel?

De enorme gevolgen. Een paar cruciale maatregelen.
Binnen 5 weken (!!) werd er een 342 pagina’s (!!) tellende wet door het Congres aangenomen: de PATRIOT Act. Met verregaande bevoegdheden voor de overheid, resulterend in verregaande beperkingen in bewegingsvrijheid, privacy en rechten voor de bevolking. Niet alleen beperkt tot Amerikaanse burgers overigens. De hele wereld moest er aan geloven!

Amerika haalt in 2002 een streep door (het door Clinton wel ondertekende) Statuut van Rome. Israel volgde onmiddellijk. Het Internationaal Gerechtshof werd niet meer erkend.

In razend tempo volgde de Supplemental Appropiations Act. Kern: militaire steun aan landen aan landen die het statuut van Rome hebben geratificeerd zal worden onthouden. Daarmee werd zelfs de NAVO buitenspel gezet en geschoffeerd. Zij hadden het immers wel geratificeerd. En nu? Ze hadden het nakijken. En deden dat ook. In de wet stond dat alleen Bush zelf tot een uitzondering op de wet mocht besluiten. Een doekje voor dat bloeden? Bush wikt en beslist. Eenzijdig.

Onderdeel van de wet is de American Servicemembers Protection Act. Deze wet maakt het mogelijk een Amerikaanse verdachte (al is het maar één soldaat) van het Internationaal Strafhof (gezeteld in Nederland!) gewapenderhand te bevrijden. Het zou de  “The Hague invasion act” als nickname krijgen.

En om helemaal de handen vrij te hebben, komt er een diplomatiek offensief om de zogenaamde Artikel 98 Verdragen. Er zijn er inmiddels 100 gesloten.
Kern van dit verdrag: beide landen verplichten zich tot elkaar geen verdachten (uit elkaars land) uit te leveren aan het Internationaal Strafhof. Het laat zich raden wie die verdragen heeft getekend. Angola was het honderdste land..

Daarmee had Amerika er alles aan gedaan om elke International rechtsorde inclusief de VN vleugellam te maken. De wereld werd verdeeld in meelopers, en als je niet meeloopt,ben je een tegenstander. Amerika had nu zijn handen vrij om waar ook ter wereld te doen en te laten wat ze wilde. En dat hebben we geweten.
 
De grenzen van proportionaliteit werden letterlijk en figuurlijk verlegd.

Afghanistan werd al in 2001 onder de voet gelopen. Irak zou weldra volgen. Het dodental is daar al opgelopen tot ruim over de 650.000!! In een poging steun er voor te krijgen werd de wereld met leugens bestookt. Geen steun? Dan doen we het toch! Disproportioneel?

Vermeende ‘terroristen’ werden zonder enige rechtsbescherming opgesloten (o.a. Guantánamo Bay), maar er werden nog vele geheime kampen opgezet wereldwijd. De mensrechten ver overschrijdend. Disproportioneel?

Amerika bombardeerde (nog) ‘vermeende’ cellen in elk land. Syrië, Pakistan om maar weer een paar zeer recente bombardementen over de grens te noemen. Disproportioneel?

De recente strijd in Gaza zou zonder deze doctrine onmogelijk zijn geweest. Nu wel. Met alle gevolgen van dien. De wereld zit gevangen tussen de oude en deze nieuwe orde. Disproportioneel?

Is er ook goed nieuws?
Waar Bush in zijn afscheidspeech zijn beleid nog aan alle kanten probeerde te verdedigen, kwam er een paar dagen geleden ineens, uit onverwachte hoek, een geheel ander geluid.
 
Op 15 januari 2009 zegt Miliband (foreign secretary van Engeland en getipt voor een toekomstig premierschap) in een speech in Mumbai:  “War on Terror was a mistake”.

Waar Tony Blair een van de grootste ondersteuners was van deze doctrine, en meevocht op alle fronten (nu Midden-Oosten gezant voor de VN!) staat er een nieuwe generatie op die openlijk afstand neemt, van deze doctrine.
Een aantal uitspraken van Miliband in deze speech:  
“Terrorism is a deadly tactic, not an institution or an ideology,”
“The more we lump terrorist groups together and draw the battle lines as a simple binary struggle between moderates and extremists or good and evil, the more we play into the hands of those seeking to unify groups with little in common.”
“Democracies must respond to terrorism by championing the rule of law, not subordinating.”
 
Goed nieuws!
Hij neemt (als vertegenwoordiger van Engeland) openlijk afstand van de doctrine en alle uitgangspunten daarvan.
Het woord leugen nog net vermijdend. Maar wel impliciet toegevend.

En daarmee zijn we terug bij 1837-1842.
Waar Amerika Engeland toen een lesje leerde. En Engeland toen dat lesje uiteindelijk accepteerde.
De wereld die les overnam en het als fundament gebruikte voor een international rechtsorde in conflicten.
Een les waar Bush eenzijdig afstand van nam. Met wereldwijde dramatische gevolgen. En nog.

En waar 170 jaar later Engeland nu plots dezelfde les wil leren aan Amerika. De les die Amerika en haar vrienden helemaal ‘vergeten’ waren.
Beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald?

En nu maar hopen dat Obama wil luisteren naar dat ‘lesje’. Dat zou pas “change” zijn.

Daarover de volgende blog:  Mijn brief aan Barack Obama..

Extra bronnen:
Trouw.nl: Bush: Na 9/11 werd alles anders.
Guardian.co.uk: war on terror Miliband
Nrc.nl: De allerlaatste keer George W.Bush.
Nrc.nl: Miliband: Oorlog tegen terreur was verkeerd en misleidend.
Nrc.nl: Bush: Mission accomplished was een misser.
Volkskrant.nl: Dodental in Irak geschat op 655.000.
Nrc.nl: Kamerbrede roep om uitleg. Balkenende wil details.
Al voor de besluitvorming over de Irak-oorlog hadden ambtenaren van verschillende ministeries kritische geluiden laten horen over de juridische onderbouwing van de politieke steun. Toen de oorlog, die op 20 maart 2003 begon, eenmaal was begonnen, benadrukten de juristen van Buitenlandse Zaken op 29 april 2003 nogmaals dat de juridische argumentatie „procedureel en materieel” tekort schoot en dat Nederland een eventuele procedure voor het Internationaal Gerechtshof waarschijnlijk zou verliezen. De ambtenaren vonden het belangrijk om een „objectieve volkenrechtelijke inschatting” te geven, naast antwoorden op vragen van de politieke leiding voor „een zo goed mogelijke juridische onderbouwing van het Nederlandse standpunt”.

Terug lezen:
Proportionaliteit buiten alle proporties.
Terrorisme en staatsterrorisme.
All animals are equal, but some are more equal than others.
De grondstoffenoorlog: het wordt erger en erger..

De Caroline Case.

Nog nooit van gehoord zul je zeggen. Haar naam is echter verbonden aan een voorval wat 170 jaar geleden plaats vond en die de wereld tot nu nog dagelijks in zijn greep houdt. Het zou namelijk de internationale rechtsorde bepalen met betrekking tot het “recht op zelfverdediging”,  “proportionaliteit” en “anticiperend aanvallen” (preemptive attack). begrippen die gezien de gebeurtenissen in de gaza weer dagelijks reden geven tot verhitte discussies wereldwijd. Reden genoeg om de historie in te duiken.

Het speelde zich allemaal af eind 1837. Canada (Brits) had de handen vol met een interne opstand door “rebellen” die een onafhankelijke democratische republiek ambieerden. Een republiek onafhankelijk van de imperialistische Britten die met militaire overmacht hun kolonie in een ijzeren greep hielden. Opstanden op diverse plaatsen werden bloedig en succesvol neergeslagen.

Amerika had zich in deze conflicten neutraal opgesteld. Toch ondervonden de rebellen veel sympathie bij de Amerikaanse bevolking. Ze hadden immers ook nog niet heel lang geleden een onafhankelijkheidsoorlog tegen de Britten in hun voordeel beslecht (1783).

Een groep rebellen (300) onder aanvoering van William Lyon Mackenzie verschanste zich begin december op Navy Island in de Niagara rivier. Een eilandje op de grens tussen Amerika en Canada maar nog net Canadees grondgebied. Op 13 december 1837 riepen zij daar onafhankelijke republiek uit. De rebellen werden door enkele sympathisanten vanuit Amerika bevoorraad (geld, voedsel en wapens). Dat gebeurde met een stoomschip genaamd de SS Caroline.
 
Op 29 december in het holst van de nacht stak een Britse groep milities (nu: “commando’s”) de grens over en overmeesterde het schip. Stak het in de fik, sleepte het de rivier op, waar het snel de Niagara watervallen trof en werd verpulverd. Er zouden tientallen doden gevallen zijn. Uiteindelijk bleek overigens dat er slechts één (zwarte) Amerikaan (Amos Durfee) was omgekomen, maar toch. Het zou een enorme diplomatieke rel worden.
 
De Amerikanen waren woedend. Een inval op hun grondgebied!! En een brutale moord op een van hun burgers naast het vernielen van Amerikaanse eigendommen!! De publiek opinie sprak er schande van.De kranten stonden er vol van. Felle debatten in het congres. De regering kwam in actie.

De Britten zagen het echter als een noodzakelijke actie uit zelfverdediging, tegen een groep “piraten” (nu “terroristen”)  die daardoor buiten elke wet stonden en dus ook buiten de Amerikaanse wetten.

Er ontstond een intensieve briefwisseling tussen Daniel Webster  (Amerika’s secretary of State) en Alexander Baring (1st Baron Ashburton), Brits diplomaat. 
Uiteindelijk (1842) resulteerde het in een set van afspraken  tussen de twee mogendheden die ondermeer vastlegden onder welke omstandigheden een aanval was gerechtvaardigd. Jurisprudentie die nu nog wordt gehanteerd in internationale conflicten.
 
Letterlijk waren de voorwaarden voor een gerechtvaardigde verdediging: 
“necessity of that self-defence is instant, overwhelming, and leaving no choice of means, and no moment for deliberation”.Aangezien de aanval op de SS Caroline door de Britten van geen kanten hier aan voldeed, haalden de Amerikanen hun gelijk. Het schip had nooit mogen worden aangevallen, en al helemaal niet buiten de landsgrenzen. De Britten boden hun excuses aan en daarmee kon het incident worden afgerond.
 
Op de fundamenten van de Caroline Case bouwde de VN (1945 “dit nooit weer”) voort. In hun Charter worden slechts twee mogelijkheden voorzien waarop een oorlog(sdaad) kan worden toegestaan.
De eerste is eenvoudig: met toestemming van de VN Veiligheidsraad (veto).
Verder geeft Artikel 51 van het Handvest aan dat je je mag verdedigen tegen een aanval. Echter “totdat de Veiligheidsraad de noodzakelijke maatregelen tot handhaving van de internationale vrede en veiligheid heeft genomen.”. De verdediging moet proportioneel en doelgericht zijn om de aanval te pareren.

De “Caroline criteria”  in combinatie met artikel 51 gaf (tot aan het Internationaal gerechtshof) voldoende basis en houvast om in de international rechtsorde individuele en collectieve geweldsacties te kunnen beoordelen respectievelijk veroordelen. Ruim anderhalve eeuw had het redelijk naar tevredenheid gefunctioneerd.

Tot die historische dag “9/11″…

Het zou leiden tot een dramatische breuk met deze rechtsorde, waarbij een getraumatiseerd en tot op het bot gekrenkt Amerika unilateraal de door hun zelf afgedwongen en geïntroduceerde Caroline criteria volledig overboord gooiden en hun eigen en geheel nieuwe rechtsorde introduceerde in de wereld. En daarmee de wereld het nakijken gaf. Met dramatisch gevolgen.

Hoe en met welke gevolgen kun je lezen in de volgende blog: Na 9/11 kent “proportionaliteit” geen grenzen meer.

Extra bronnen:
Wikipedia: Caroline affair (incl bijgeknipt plaatje).
Gedetailleerd verslag en integrale briefwisseling Webster Ashburton
Nog een gedetailleerd verslag van de gebeurtenissen.
Wikipedia: Rebellions of 1837
Brief min. Bot (2004) aan de kamer. Hierin wordt veelvuldig gerefereerd aan de Caroline Affaire en geeft het (tot op heden gehanteerde) standpunt van de Nederlandse regering:
“Of de Caroline-criteria vandaag de dag afdoende zijn om te bepalen of er inderdaad sprake is van een dreiging die voldoende onmiddellijk is om de uitoefening van het recht op zelfverdediging te rechtvaardigen, zal de praktijk moeten uitwijzen. Deze criteria vormen inderdaad een nuttig handvat, maar het kan niet worden uitgesloten dat ze op termijn verder dienen te worden verfijnd.”Terug lezen:

Proportionaliteit buiten alle proporties.
Terrorisme en staatsterrorisme.
De grondstoffenoorlog: het wordt erger en erger..

 

Noot:
1. er is serieus sprake van geweest om het hoofdkantoor van de VN gezien de vergaande historische betekenis op Navy Island te plaatsen. Uiteindelijk is het toch New York geworden.
2. De vrouw van Daniel Webster heette ook Caroline.